Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
JEVANHELI MARKIN KIRJUTTAMANA | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ МАРКА |
Глава 12 | Глава 12 |
| 1Iisussa rupesi pakajamah heilä peittopakinoilla. Hiän šano:«Mieš issutti viinasatun. Hiän luati aijan šen ympärillä, louhi kallivoh altahan viinamarjojen tallomista varoin ta rakenti vahilla lavan. Šiitä hiän vuokrasi satun viinamarjan kašvattajilla ta iče läksi vierahih maih. | 1И начал говорить им притчами: некоторый человек насадил виноградник и обнес оградою, и выкопал точило, и построил башню, и, отдав его виноградарям, отлучился. |
| 2Šovittuh aikah hiän työnsi oman paššarin viinamarjan kašvattajien luo, jotta šais heiltä oman ošan satun marjoista. | 2И послал в свое время к виноградарям слугу--принять от виноградарей плодов из виноградника. |
| 3Ka nepä otettih mieš kiini, piekšettih hänet ta toimitettih jälelläh tyhjin käsin. | 3Они же, схватив его, били, и отослали ни с чем. |
| 4Isäntä työnsi heijän luo toisen paššarin. Tätä hyö kivitettih, lyötih piäh ta häpien kera toimitettih jälelläh. | 4Опять послал к ним другого слугу; и тому камнями разбили голову и отпустили его с бесчестьем. |
| 5Šiitä hiän työnsi tuaš uuvven paššarin, tämä hyö tapettih. Vielä monie muita isäntä toimitti viinamarjan kašvattajien luo. Yksie hyö piekšettih, toisie tapettih. | 5И опять иного послал: и того убили; и многих других то били, то убивали. |
| 6Lopulta jäi vain hänen armaš poika. Viimesekši isäntä työnsi poikah heijän luo, iče tuumaičči: ‘Miun omua poikuani hyö ei ruohita koškie’. | 6Имея же еще одного сына, любезного ему, напоследок послал и его к ним, говоря: постыдятся сына моего. |
| 7No a viinamarjan kašvattajat tuumaitih keškenäh: ‘Tällä jiäy tuaton kuoltuo viinasatu. Tappakka hänet, niin satu on miän.’ | 7Но виноградари сказали друг другу: это наследник; пойдем, убьем его, и наследство будет наше. |
| 8Hyö otettih poika kiini, tapettih hänet ta luotih pois viinasatušta. | 8И, схватив его, убили и выбросили вон из виноградника. |
| 9Mitäpä viinasatun isäntä nyt ruatau? Hiän tulou ta tappau nuo viinankašvattajat ta vuokruau satun toisilla. | 9Что же сделает хозяин виноградника? --Придет и предаст смерти виноградарей, и отдаст виноградник другим. |
| 10Oletta vet luken Pyhistä Kirjutukšista tämän kohan: – Kivi, mi ei rakentajilla kelvannun, on nyt rakennukšen piäkivi. | 10Неужели вы не читали сего в Писании: камень, который отвергли строители, тот самый сделался главою угла; |
| 11Hospotilta tämä on tullun, ta meistä še on šuuri kumma.» | 11это от Господа, и есть дивно в очах наших. |
| 12Ylipapit, sakonanopaštajat ta rahvahan vanhimmat hokšattih, jotta Iisussa pakasi heistä täššä peittopakinašša. Hyö ois tahottu ottua Hänet kiini, ka varattih rahvašta, šentäh annettih Hänen olla ta lähettih pois. | 12И старались схватить Его, но побоялись народа, ибо поняли, что о них сказал притчу; и, оставив Его, отошли. |
| 13Hyö työnnettih šiitä muutomie farisseita ta iirotilaisie Iisussan luo, jotta eikö šuatais Häntä šanašta kiini. | 13И посылают к Нему некоторых из фарисеев и иродиан, чтобы уловить Его в слове. |
| 14Ne tultih ta šanottih Hänellä: «Opaštaja, myö tiijämmä, jotta Šie pakajat totta etkä välitä, mitä ihmiset Šiušta ajatellah. Šie piet kaikkie šamanarvosina ta oikein opaššat Jumalan tietä kaikilla. Ka niin šano, onko oikein makšua keisarilla veruo, vain ei? Pitäiskö miän makšua, vain ei?» | 14Они же, придя, говорят Ему: Учитель! мы знаем, что Ты справедлив и не заботишься об угождении кому-либо, ибо не смотришь ни на какое лице, но истинно пути Божию учишь. Позволительно ли давать подать кесарю или нет? давать ли нам или не давать? |
| 15Iisussa tiesi heijän ounahuon ta šano: «Mintäh työ yritättä šuaha Miut šanoista kiini? Tuokua dinarin raha ta näyttäkkyä Miula.» | 15Но Он, зная их лицемерие, сказал им: что искушаете Меня? принесите Мне динарий, чтобы Мне видеть его. |
| 16Hyö tuotih raha ta Hiän kyšy: «Kenen kuva ta kenen nimi šiinä on?» Hyö vaššattih: «Keisarin». | 16Они принесли. Тогда говорит им: чье это изображение и надпись? Они сказали Ему: кесаревы. |
| 17Šilloin Iisussa šano heilä: «Antakkua ka niin keisarilla še, mi keisarilla kuuluu, ta Jumalalla še, mi Jumalalla kuuluu». Hyö äijän kummekšittih näitä šanoja. | 17Иисус сказал им в ответ: отдавайте кесарево кесарю, а Божие Богу. И дивились Ему. |
| 18Šiitä Iisussan luo tuli saddukeita*a, kumpaset šanotah, jotta kuollehet ei noušša. Hyö šanottih Hänellä: | 18Потом пришли к Нему саддукеи, которые говорят, что нет воскресения, и спросили Его, говоря: |
| 19«Opaštaja, Moissei kirjutti meilä näin: ‘Kun mieš kuollou, ta häneltä jiänöy naini, a ei lašta, niin hänen vellen pitäy ottua leški naisekšeh ta šuaha vainualla jälkiläini’. | 19Учитель! Моисей написал нам: если у кого умрет брат и оставит жену, а детей не оставит, то брат его пусть возьмет жену его и восстановит семя брату своему. |
| 20Oli šeiččemen velleštä. Vanhin heistä akottu ta kuoli, a lapšie ei jiänyn. | 20Было семь братьев: первый взял жену и, умирая, не оставил детей. |
| 21No šiitä toini velli otti lešen, ka hiänki kuoli jättämättä lapšie. Šamoin kävi kolmannella | 21Взял ее второй и умер, и он не оставил детей; также и третий. |
| 22ta kaikilla šeiččemellä: yheltäkänä ei jiänyn lapšie. Kaikkein viimesenä kuoli iče naini. | 22Брали ее за себя семеро и не оставили детей. После всех умерла и жена. |
| 23Kun tulou päivä, konša kaikki kuollehet nouššah, niin kenen naini hiän šilloin on? Hiän vet oli kaikkien šeiččemen naisena.» | 23Итак, в воскресении, когда воскреснут, которого из них будет она женою? Ибо семеро имели ее женою? |
| 24Iisussa vaštasi heilä: «Työ oletta ekšykšissä, a mintäh? Šentäh, kun että tiijä Pyhie Kirjutukšie ettäkä Jumalan voimua. | 24Иисус сказал им в ответ: этим ли приводитесь вы в заблуждение, не зная Писаний, ни силы Божией? |
| 25Kuollehista nouššuot ei akotuta eikä männä miehellä, a hyö ollah niin kuin anhelit taivahissa. | 25Ибо, когда из мертвых воскреснут, тогда не будут ни жениться, ни замуж выходить, но будут, как Ангелы на небесах. |
| 26Kun nyt tuli pakinakši kuollehista noušomini, niin Pyhien Kirjutukšien mukah kuollehet nouššah. Ettäkö ole luken Moissein kirjašta pakinua palajašta penšahašta? Šiinä Jumala šano Moisseilla: ‘Mie olen Aprahamin Jumala, Issakan Jumala ta Juakon Jumala’. | 26А о мертвых, что они воскреснут, разве не читали вы в книге Моисея, как Бог при купине сказал ему: Я Бог Авраама, и Бог Исаака, и Бог Иакова? |
| 27Ei Hiän ole kuollehien Jumala, vain elävien. Aprahami, Issakka ta Juakko eletäh ielläh kuoloman jälkehki. Työ oletta šuurešti ekšykšissä.» | 27Бог не есть Бог мертвых, но Бог живых. Итак, вы весьма заблуждаетесь. |
| 28Eryäš sakonanopaštaja kuuli heijän pakinan ta hokšasi, kuin hyvin Iisussa vaštasi saddukeiloilla. Hiän tuli ta kyšy Iisussalta: «Mi käšky on kaikista tärkein?» | 28Один из книжников, слыша их прения и видя, что Иисус хорошо им отвечал, подошел и спросил Его: какая первая из всех заповедей? |
| 29Iisussa vaštasi: «Enšimmäini käšky on tämä: ‘Kuulkua, Israelin rahvaš! Hospoti, miän Jumala, on ainut Hospoti. | 29Иисус отвечал ему: первая из всех заповедей: слушай, Израиль! Господь Бог наш есть Господь единый; |
| 30Tykkyä Hospotie, omua Jumaluaš, koko šytämeštäš, kaikella henkelläš, kaikella mielelläš ta kaikin voimin.’ Tämä on enšimmäini käšky. | 30и возлюби Господа Бога твоего всем сердцем твоим, и всею душею твоею, и всем разумением твоим, и всею крепостию твоею, --вот первая заповедь! |
| 31Toini šaman vertani on tämä: ‘Tykkyä omua lähimmäistäš niin kuin iččieš’. Näitä šuurempua käškyö ei ole olomašša.» | 31Вторая подобная ей: возлюби ближнего твоего, как самого себя. Иной большей сих заповеди нет. |
| 32Sakonanopaštaja šano Hänellä: «Oikein, Opaštaja! Totta pakasit, jotta Hospoti on ainut Jumala, ei ole muita kuin Hiän. | 32Книжник сказал Ему: хорошо, Учитель! истину сказал Ты, что один есть Бог и нет иного, кроме Его; |
| 33Ta kun ihmini tykkyäy Häntä koko šytämeštäh, kaikella mielelläh, kaikella henkelläh ta kaikin voimin, ta tykkyäy lähimmäistäh niin kuin iččieh, še on enämmän kuin polttouhrit ta kaikki muut uhrit.» | 33и любить Его всем сердцем и всем умом, и всею душею, и всею крепостью, и любить ближнего, как самого себя, есть больше всех всесожжений и жертв. |
| 34Iisussa näki, jotta sakonanopaštaja vaštasi viisahašti, ta šano hänellä: «Šie et ole etähänä Jumalan Valtakunnašta».Šen jälkeh kenkänä ei ruohtin kyšyö Iisussalta mitänä. | 34Иисус, видя, что он разумно отвечал, сказал ему: недалеко ты от Царствия Божия. После того никто уже не смел спрашивать Его. |
| 35Iisussa opašti jumalankojissa ta šano: «Mitein sakonanopaštajat voijah šanuo, jotta Hristossa on Tuavitan poika? | 35Продолжая учить в храме, Иисус говорил: как говорят книжники, что Христос есть Сын Давидов? |
| 36Tuavittahan iče Pyhän Henken juohatukšešta kuččuu Häntä omakši Hospotiksi. Hiän šanou näin: – Taivahaini Hospoti šano miun Hospotilla: Issu Miun oikiella puolella, kuni Mie lyön muah Šiun viholliset, panen hiät Šiun jalkojen alla. | 36Ибо сам Давид сказал Духом Святым: сказал Господь Господу моему: седи одесную Меня, доколе положу врагов Твоих в подножие ног Твоих. |
| 37Tuavitta iče šanou Hristossua omakši Hospotikseh. Ka kuin Hristossa šilloin voit olla Tuavitan poika?»Šuuri rahvašjoukko kuunteli Iisussua mielelläh. | 37Итак, сам Давид называет Его Господом: как же Он Сын ему? И множество народа слушало Его с услаждением. |
| 38Iisussa opašti vieläi näin: «Varokkua sakonanopaštajie! Hyö mielelläh kävelläh pitissä vuatteissa ta vuotetah, jotta heitä tervehittäis pihoilla. | 38И говорил им в учении Своем: остерегайтесь книжников, любящих ходить в длинных одеждах и принимать приветствия в народных собраниях, |
| 39Sinagogašša hyö mielelläh issutah enšimmäisillä istumilla ta pruasniekkastolašša kunnivopaikoilla. | 39сидеть впереди в синагогах и возлежать на первом месте на пиршествах, -- |
| 40Ka hyö še viijäh leškilöiltä talot ta moliuvutah pitälti vain šentäh, jotta ihmiset nähtäis. Šitä kovempi suutu hyö šuahah.» | 40сии, поядающие домы вдов и напоказ долго молящиеся, примут тягчайшее осуждение. |
| 41Iisussa istu jumalankojin rahalippahan vaštapiätä ta kaččo, mitein ihmiset pannah šiih rahua. Monet pohatat annettih äijin. | 41И сел Иисус против сокровищницы и смотрел, как народ кладет деньги в сокровищницу. Многие богатые клали много. |
| 42Šiitä tuli köyhä leškinaini ta pani lippahah kakši pientä rahua – oisko yhen vaškirahan verran. | 42Придя же, одна бедная вдова положила две лепты, что составляет кодрант. |
| 43Iisussa kučču opaššettavat luokšeh ta šano heilä: «Šanon teilä toven: tämä köyhä leški pani lippahah enämmän, mitä kenkänä toini. | 43Подозвав учеников Своих, Иисус сказал им: истинно говорю вам, что эта бедная вдова положила больше всех, клавших в сокровищницу, |
| 44Muut annettih liijoista rahoistah, a hiän anto ainusistah, anto kaiken mitä hänellä oli, kaiken mitä hiän tarvičči, jotta elyä.» | 44ибо все клали от избытка своего, а она от скудости своей положила всё, что имела, всё пропитание свое. |
*a 12:18 Saddukeit kačo šelityštä Matv. 3:7.