Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаAPOSTOLIEN KIRJA | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
Глава 4 | Глава 4 |
| 1Konša Petri ta Iivana paistih rahvahan kera, šiih tultih papit, jumalankojin vahtien piälikkö ta saddukeit*a. | 1Когда они говорили к народу, к ним приступили священники и начальники стражи при храме и саддукеи, |
| 2Hyö oli šiännytty, šentäh kun apostolit opaššettih rahvašta ta šaneltih, jotta kuollehet nouššah, juštih niin kuin Iisussa nousi kuollehista. | 2досадуя на то, что они учат народ и проповедуют в Иисусе воскресение из мертвых; |
| 3Hyö otettih Petri ta Iivana kiini ta pantih yökši tyrmäh, niätšen kun oli jo ilta. | 3и наложили на них руки и отдали их под стражу до утра; ибо уже был вечер. |
| 4Ka monet niistä, ket kuultih apostolien pakina, ušottih. Uškovellien luku kašvo, heitä oli nyt jo šiinä viisituhatta. | 4Многие же из слушавших слово уверовали; и было число таковых людей около пяти тысяч. |
| 5Toisena päivänä Jerusalimissa keräyvyttih jevreijen piämiehet, rahvahan vanhimmat ta sakonanopaštajat*b. | 5На другой день собрались в Иерусалим начальники их и старейшины, и книжники, |
| 6Šielä oli ylipappi Annas, šamoin Kaijafa, Iivana, Aleksanteri ta kaikki muut ylipapin šukuh kuulujat. | 6и Анна первосвященник, и Каиафа, и Иоанн, и Александр, и прочие из рода первосвященнического; |
| 7Hyö käšettih tuuvva apostolit hiän eteh ta kyšyttih: «Millä voimalla tahi kenen nimellä työ parentija voimattoman?» | 7и, поставив их посреди, спрашивали: какою силою или каким именем вы сделали это? |
| 8Šiitä Petri, Pyhän Henken täyttämänä, šano heilä: «Rahvahan piämiehet ta vanhimmat! | 8Тогда Петр, исполнившись Духа Святаго, сказал им: начальники народа и старейшины Израильские! |
| 9Työ kyšelettä meiltä, mitein myö auttoma voimatointa. Työ tahotta tietyä, mitein hiän pareni. | 9Если от нас сегодня требуют ответа в благодеянии человеку немощному, как он исцелен, |
| 10Ka tietäkkyä työ kaikin ta koko Israelin rahvaš, jotta še tapahtu Iisussan Hristossan, Nasarettilaisen, nimen voimalla. Hänet työ nuakliččija ristih, vain Jumala noššatti Hänet kuollehista. Iisussan Hristossan nimen voimalla tämä mieš šeisou tiän ieššä tervehenä. | 10то да будет известно всем вам и всему народу Израильскому, что именем Иисуса Христа Назорея, Которого вы распяли, Которого Бог воскресил из мертвых, Им поставлен он перед вами здрав. |
| 11Hiän on še kivi, mi teilä rakentajilla ei kelvannun, vain mistä tuli rakennukšen piäkivi. Kenkänä muu ei voi meitä pelaštua. | 11Он есть камень, пренебреженный вами зиждущими, но сделавшийся главою угла, и нет ни в ком ином спасения, |
| 12Taivahan alla ihmisillä ei ole annettu toista nimie, min avulla myö voisima pelaštuo.» | 12ибо нет другого имени под небом, данного человекам, которым надлежало бы нам спастись. |
| 13Kun Neuvokunnan miehet nähtih Petrin ta Iivanan rohkevuš ta huomattih, jotta nämä ollah opaštumattomie rahvahanmiehie, hyö ihmeteltih. Hyö tunnettih hiät niiksi, ket oli oltu Iisussan kera. | 13Видя смелость Петра и Иоанна и приметив, что они люди некнижные и простые, они удивлялись, между тем узнавали их, что они были с Иисусом; |
| 14Ta kun hyö vielä nähtih parennettu mieš apostolien viereššä šeisomašša, hyö ei voitu šanuo mitänä vaštah. | 14видя же исцеленного человека, стоящего с ними, ничего не могли сказать вопреки. |
| 15Hyö käšettih apostolien männä Neuvokunnan šalista ta paistih keškenäh: | 15И, приказав им выйти вон из синедриона, рассуждали между собою, |
| 16«Mitä miän pitäis ruatua näillä ihmisillä? Heijän kautti tosieh tapahtu ihmeh. Kaikki jerusalimilaiset tiijetäh jo šiitä, emmäkä myö voi šitä eikkie. | 16говоря: что нам делать с этими людьми? Ибо всем, живущим в Иерусалиме, известно, что ими сделано явное чудо, и мы не можем отвергнуть сего; |
| 17No jotta tämä ei levieis ielläh rahvahan kešeššä, niin kieltäkkä ta pölätelkä heitä, jotta hyö ei paistais šen Miehen nimeššä enämpi kellänä.» | 17но, чтобы более не разгласилось это в народе, с угрозою запретим им, чтобы не говорили об имени сем никому из людей. |
| 18Hyö kučuttih apostolit šalih ta kiellettih heitä enämpi pakajamašta ta opaštamašta Iisussan nimeššä. | 18И, призвав их, приказали им отнюдь не говорить и не учить о имени Иисуса. |
| 19Ka Petri ta Iivana vaššattih heilä: «Kaččokkua iče, onko oikein Jumalan ieššä totella enämmän teitä kuin Jumalua? | 19Но Петр и Иоанн сказали им в ответ: судите, справедливо ли пред Богом слушать вас более, нежели Бога? |
| 20Myö emmä voi olla pakajamatta šiitä, mitä näkimä ta kuulima.» | 20Мы не можем не говорить того, что видели и слышали. |
| 21Šilloin Neuvokunnan miehet varauteltih heitä vielä jyrkemmin, ka piäššettih hiät mänömäh rahvahan tähen. Hyö ei voitu kekšie, mistä kurittua heitä, kun kaikin kiitettih Jumalua šiitä, mitä oli tapahtun. | 21Они же, пригрозив, отпустили их, не находя возможности наказать их, по причине народа; потому что все прославляли Бога за происшедшее. |
| 22Olihan mieš, kumpani oli parennettu tällä merkkiruavolla, jo piällä nellänkymmenen. | 22Ибо лет более сорока было тому человеку, над которым сделалось сие чудо исцеления. |
| 23Šieltä piäštyö Petri ta Iivana mäntih uškovellien luo ta šaneltih, mitä piäpapit ta rahvahan vanhimmat šanottih heilä. | 23Быв отпущены, они пришли к своим и пересказали, что говорили им первосвященники и старейшины. |
| 24Tämän kuultuo kaikin alettih yhteh iäneh moliutuo Jumalalla. Hyö šanottih: «Jumala, Kaikenvaltani! Šie luajit taivahan, muan ta meren ta kaiken, mitä niissä on! | 24Они же, выслушав, единодушно возвысили голос к Богу и сказали: Владыко Боже, сотворивший небо и землю и море и всё, что в них! |
| 25Šie annoit Pyhän Henken paissa käškyläiseš Tuavitan, miän tuaton, šuulla näin: – Mintäh toisenvieroset karjutah äkäsenä ta rahvahat typinäistä tyhjyä mieleššäh hauvotah? | 25Ты устами отца нашего Давида, раба Твоего, сказал Духом Святым: что мятутся язычники, и народы замышляют тщетное? |
| 26Muailman čuarit nouššah, halliččijat keräyvytäh yhteh Hospotie ta Hänen Hristossua vaštah. | 26Восстали цари земные, и князи собрались вместе на Господа и на Христа Его. |
| 27Juuri näin kävi. Täššä linnašša Iiroti ta Ponttei Pilatti liityttih yhteh toisenvierosien ta Israelin rahvahan kera Šiun pyhyä Poikua Iisussua vaštah, kumpasen Šie olet voijellun. | 27Ибо поистине собрались в городе сем на Святаго Сына Твоего Иисуса, помазанного Тобою, Ирод и Понтий Пилат с язычниками и народом Израильским, |
| 28Hyö ruattih še, min Šie, Hospoti, omalla voimallaš ta viisahuollaš jo ieltäpäin miäräsit tulijakši. | 28чтобы сделать то, чему быть предопределила рука Твоя и совет Твой. |
| 29Kačo nyt, Hospoti, mitein hyö meitä varautellah! Anna miän, Šiun käškyläisien, kaikella rohkevuolla šanella Šiun šanua. | 29И ныне, Господи, воззри на угрозы их, и дай рабам Твоим со всею смелостью говорить слово Твое, |
| 30Ojenna käteš, niin jotta kipiehiset parettais ta merkkiruatoja ta kummie tapahtuis Šiun pyhän Pojan Iisussan nimellä.» | 30тогда как Ты простираешь руку Твою на исцеления и на соделание знамений и чудес именем Святаго Сына Твоего Иисуса. |
| 31Konša hyö lopetettih malittu, tärähti še paikka, kunne hyö oli keräyvytty. Hyö kaikin täytyttih Pyhällä Henkellä ta šaneltih rohkiešti Jumalan šanua. | 31И, по молитве их, поколебалось место, где они были собраны, и исполнились все Духа Святаго, и говорили слово Божие с дерзновением. |
| 32Koko šuurella uškojien joukolla oli yksi šytän ta yksi henki. Kenkänä ei šanon omakši šitä, min omisti, vain kaikki oli heilä yhtehistä. | 32У множества же уверовавших было одно сердце и одна душа; и никто ничего из имения своего не называл своим, но всё у них было общее. |
| 33Apostolit šuurella voimalla tovissettih Hospotin Iisussan Hristossan kuollehista noušomisešta, ta Jumala äijälti plahoslovi heitä kaikkie. | 33Апостолы же с великою силою свидетельствовали о воскресении Господа Иисуса Христа; и великая благодать была на всех их. |
| 34Uškojien joukošša kenkänä ei ollun mitänä vailla. Ne, kellä oli muata tahi taloja, myötih niitä, a tienatut rahat tuotih | 34Не было между ними никого нуждающегося; ибо все, которые владели землями или домами, продавая их, приносили цену проданного |
| 35ta pantih apostolien eteh. Niistä rahoista jokahisella annettih hänen tarpehien mukah. | 35и полагали к ногам Апостолов; и каждому давалось, в чем кто имел нужду. |
| 36Šamoin ruato Josiaki, kumpaista apostolit kučuttih Varnavakši – nimi merkiččöy: rohkistaja. Hiän oli leeviläini, šyntysin Kipristä. | 36Так Иосия, прозванный от Апостолов Варнавою, что значит--сын утешения, левит, родом Кипрянин, |
| 37Josialla oli oma pelto. Hiän möi šen, toi rahat ta pani apostolien eteh. | 37у которого была своя земля, продав ее, принес деньги и положил к ногам Апостолов. |
*a 4:1 Saddukeit kačo šelityštä Matv. 3:7.
*b 4:5 Sakonanopaštajat kačo šelityštä Matv. 2:4.
Глава 4