Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
APOSTOLIEN KIRJA | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
Глава 8 | Глава 8 |
| 1Sauli*a oli šamua mieltä kuin muutki ta hyväkšy šen, jotta Stefani tapettih.Šiitä päiväštä alettih kovašti ajella Jerusalimin uškojakuntua, ta šentäh monet uškojat hajottih eri puolilla Juutijan ta Samarijan muata. Apostolit vain jiätih Jerusalimih. | 1Савл же одобрял убиение его. В те дни произошло великое гонение на церковь в Иерусалиме; и все, кроме Апостолов, рассеялись по разным местам Иудеи и Самарии. |
| 2Muutomat jumalahiset miehet hauvattih Stefani ta äijälti itettih häntä. | 2Стефана же погребли мужи благоговейные, и сделали великий плач по нем. |
| 3A Sauli tahto hävittyä uškojakunnan. Hiän kulki talošta taloh, kisko miehie ta naisie pihalla ta toimitti hiät tyrmäh. | 3А Савл терзал церковь, входя в домы и влача мужчин и женщин, отдавал в темницу. |
| 4Ne, ket lähettih ajeluo pakoh, matattih šeuvulta toisella ta šaneltih Hyvyä Viestie. | 4Между тем рассеявшиеся ходили и благовествовали слово. |
| 5Hilippä tuli Samarijan linnah ta šaneli šen eläjillä Hristossašta. | 5Так Филипп пришел в город Самарийский и проповедывал им Христа. |
| 6Kun ihmiset kuultih, mitä Hilippä pakasi, ta nähtih, mimmosie merkkiruatoja hiän ruato, hyö kuunneltih häntä tarkašti. | 6Народ единодушно внимал тому, что говорил Филипп, слыша и видя, какие он творил чудеса. |
| 7Monet piäštih piessoista, kumpaset lähettih heistä lujašti karjahellen, ta monet hulvautunuot ta rammat parettih. | 7Ибо нечистые духи из многих, одержимых ими, выходили с великим воплем, а многие расслабленные и хромые исцелялись. |
| 8Linnan täytti šuuri ilo. | 8И была радость великая в том городе. |
| 9Šiinä linnašša jo pitälti tietovuičči eryäš Simoni, kumpani kehu iččieh šuurekši ta hämmäššytti Samarijan rahvašta. | 9Находился же в городе некоторый муж, именем Симон, который перед тем волхвовал и изумлял народ Самарийский, выдавая себя за кого-то великого. |
| 10Kaikin, pienet ta šuuret, kuunneltih Simonie mielelläh ta paistih: «Hiän on Jumalan šuuri voima». | 10Ему внимали все, от малого до большого, говоря: сей есть великая сила Божия. |
| 11Häntä kuunneltih šentäh, kun hiän jo pitän aikua oli omilla tietovuisilla hämmäššyttän ihmisie. | 11А внимали ему потому, что он немалое время изумлял их волхвованиями. |
| 12Konša linnan eläjät kiännyttih uškomah Hilippyä, kumpani šaneli Hyvyä Viestie Jumalan Valtakunnašta ta Iisussašta Hristossašta, hiät kaššettih, niin miehet kuin naisetki. | 12Но, когда поверили Филиппу, благовествующему о Царствии Божием и о имени Иисуса Христа, то крестились и мужчины и женщины. |
| 13Šilloin Simoniki rupesi uškomah, ta hänet niise kaššettih. Šen jälkeh hiän aina pisytteli Hilipän lähellä, ta nähtyöh niitä šuurie kummie ta merkkiruatoja, kumpasie Hilippä luati, hiän oli piältäh šekuo. | 13Уверовал и сам Симон и, крестившись, не отходил от Филиппа; и, видя совершающиеся великие силы и знамения, изумлялся. |
| 14Konša Jerusalimissa olijat apostolit kuultih, jotta samarijalaiset otettih vaštah Jumalan šana, hyö työnnettih Petri ta Iivana heijän luo. | 14Находившиеся в Иерусалиме Апостолы, услышав, что Самаряне приняли слово Божие, послали к ним Петра и Иоанна, |
| 15Šinne tultuo nämä miehet moliuvuttih Samarijan uškojien puolešta, jotta hyö šuatais Pyhä Henki. | 15которые, придя, помолились о них, чтобы они приняли Духа Святаго. |
| 16Niätšen Henki ei vielä ollun laškeutun yhtehkänä heistä; hiät oli vain kaššettu Hospotin Iisussan nimeh. | 16Ибо Он не сходил еще ни на одного из них, а только были они крещены во имя Господа Иисуса. |
| 17Petri ta Iivana pantih kiät heijän piällä, ta niin hyö šuatih Pyhä Henki. | 17Тогда возложили руки на них, и они приняли Духа Святаго. |
| 18Kun Simoni näki, jotta ne, kenen piällä apostolit pantih kiät, šuatih Pyhä Henki, hiän taričči heilä rahua | 18Симон же, увидев, что через возложение рук Апостольских подается Дух Святый, принес им деньги, |
| 19ta šano: «Antakkua miulaki tuommoni valta, jotta še, kenen piällä panen käteni, šuau Pyhän Henken». | 19говоря: дайте и мне власть сию, чтобы тот, на кого я возложу руки, получал Духа Святаго. |
| 20Ka Petri šano hänellä: «Tulisih tuških jouvut rahoneš päivineš, šentäh kun smietit, jotta Jumalan lahja on rahalla šuatavissa! | 20Но Петр сказал ему: серебро твое да будет в погибель с тобою, потому что ты помыслил дар Божий получить за деньги. |
| 21Šiula ei ole täh mitänä ošua, šentäh kun Jumalan šilmissä šie olet viärä. | 21Нет тебе в сем части и жребия, ибо сердце твое неправо пред Богом. |
| 22Niin jotta kiänny täštä šiun pahuošta ta moliuvu Jumalalla! Voit olla, jotta Hiän prostiu šiula tämän šiun šytämen meininkin. | 22Итак покайся в сем грехе твоем, и молись Богу: может быть, опустится тебе помысел сердца твоего; |
| 23Mie niän, jotta šie olet karkieta šappie täyši ta viäryš on takon šiut rautoih.» | 23ибо вижу тебя исполненного горькой желчи и в узах неправды. |
| 24Šilloin Simoni šano: «Moliutukkua miun puolešta Hospotilla, jotta mikänä näistä tiän šanomista ei koškis milma!» | 24Симон же сказал в ответ: помолитесь вы за меня Господу, дабы не постигло меня ничто из сказанного вами. |
| 25Näin apostolit levitettih Hospotin šanua ta tovissettih Häneštä. Šen jälkeh hyö lähettih jälelläh Jerusalimih ta matalla šaneltih Hyvyä Viestie monissa Samarijan kylissä. | 25Они же, засвидетельствовав и проповедав слово Господне, обратно пошли в Иерусалим и во многих селениях Самарийских проповедали Евангелие. |
| 26Hospotin anheli pakasi Hilipällä, še šano näin: «Lähe šuveh päin ta mäne šillä tiellä, mi viey Jerusalimista tyhjän muan läpi Gassah». | 26А Филиппу Ангел Господень сказал: встань и иди на полдень, на дорогу, идущую из Иерусалима в Газу, на ту, которая пуста. |
| 27Hilippä läksi šinne. Juštih šillä aikua šitä tietä myöte ajo korkiearvoni efiopijalaini herra, jeunuhi. Hiän oli Efiopijan čuarittaren, kandakin, kallehukšien kaččoja ta oli käynyn Jerusalimih moliutumah. | 27Он встал и пошел. И вот, муж Ефиоплянин, евнух, вельможа Кандакии, царицы Ефиопской, хранитель всех сокровищ ее, приезжавший в Иерусалим для поклонения, |
| 28Nyt hiän oli mänöššä kotih, istu kärryššä ta luki Jumalan viessintuojan Isaijan kirjua. | 28возвращался и, сидя на колеснице своей, читал пророка Исаию. |
| 29Pyhä Henki šano Hilipällä: «Mäne lähemmäkši ta pisyttele kärryn viereššä». | 29Дух сказал Филиппу: подойди и пристань к сей колеснице. |
| 30Hilippä juoksi kärryn luo ta kuuli, jotta mieš lukou Jumalan viessintuojan Isaijan kirjua. Hiän kyšy: «Näkyy, jotta šie luvet, ka maltatko, mitä luvet?» | 30Филипп подошел и, услышав, что он читает пророка Исаию, сказал: разумеешь ли, что читаешь? |
| 31Mieš vaštasi: «Mistäpä mie malttasin, kun kenkänä ei šelitä?» Hiän pyritti Hilippyä noušomah kärryh ta istumah hänen rinnalla. | 31Он сказал: как могу разуметь, если кто не наставит меня? и попросил Филиппа взойти и сесть с ним. |
| 32Pyhien Kirjutukšien kohta, mitä hiän luki, oli tämä: – Niin kuin lammašta Häntä vietih isettäväkši, niin kuin vuonna, mi on iänettäh keriččijän käsissä, šamoin Hiänki ei šuutah avannun. | 32А место из Писания, которое он читал, было сие: как овца, веден был Он на заклание, и, как агнец пред стригущим его безгласен, так Он не отверзает уст Своих. |
| 33Häntä alennettih, ei suutittu oikiella suutulla. Ken voit paissa Hänen jälkiläisistä, šentäh kun Hänen elämä otetah pois muan piältä? | 33В уничижении Его суд Его совершился. Но род Его кто разъяснит? ибо вземлется от земли жизнь Его. |
| 34Jeunuhi šano Hilipällä: «Voisitko šanuo, keštä Jumalan viessintuoja täššä pakajau, ičeštähkö vain keštänih muušta?» | 34Евнух же сказал Филиппу: прошу тебя сказать: о ком пророк говорит это? о себе ли, или о ком другом? |
| 35Hilippä rupesi pakajamah. Hiän alotti tuošta Pyhien Kirjutukšien kohašta ta šaneli miehellä Hyvyä Viestie Iisussašta. | 35Филипп отверз уста свои и, начав от сего Писания, благовествовал ему об Иисусе. |
| 36Hyö matattih ielläh ta tultih vesirantah. Jeunuhi šano: «Täššä on vettä. Mipä eštäis kaštua miut?» | 36Между тем, продолжая путь, они приехали к воде; и евнух сказал: вот вода; что препятствует мне креститься? |
| 37Hilippä šano hänellä: «Kun šytämeš pohjašta uškonet, niin šen šuattau ruatua». Jeunuhi vaštasi: «Mie ušon, jotta Iisussa Hristossa on Jumalan Poika». | 37Филипп же сказал ему: если веруешь от всего сердца, можно. Он сказал в ответ: верую, что Иисус Христос есть Сын Божий. |
| 38Hiän käški piettyä kärryn, ta hyö molen, Hilippä ta jeunuhi, aššuttih veteh, ta Hilippä kašto hänet. | 38И приказал остановить колесницу, и сошли оба в воду, Филипп и евнух; и крестил его. |
| 39Konša hyö nouštih veještä, Pyhä Henki laškeutu jeunuhin piällä, a Hospotin anheli tempasi Hilipän pois šieltä. Jeunuhi ei enämpi nähnyn Hilippyä, ka ilomielin jatko matkua. | 39Когда же они вышли из воды, Дух Святый сошел на евнуха, а Филиппа восхитил Ангел Господень, и евнух уже не видел его, и продолжал путь, радуясь. |
| 40Šen jälkeh Hilippyä nähtih Asotašša. Hyvyä Viestie šanellen hiän matkasi linnašta toiseh, kuni ei tullun Kesarijah. | 40А Филипп оказался в Азоте и, проходя, благовествовал всем городам, пока пришел в Кесарию. |
*a 8.1 Myöhemmin tätä Saulie nimitetäh Puavilakši.