Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
APOSTOLI PUAVILAN ENŠIMMÄINI KIRJANI KORINFILAISILLA | ПЕРВОЕ ПОСЛАНИЕ К КОРИНФЯНАМ |
Глава 2 | Глава 2 |
| 1Konša tulin tiän luo, vellet, en tullun šanelomah teilä Jumalašta šuurilla šanoilla enkä viisahilla pakinoilla. | 1И когда я приходил к вам, братия, приходил возвещать вам свидетельство Божие не в превосходстве слова или мудрости, |
| 2Mie kun niätšen piätin, jotta tiän luona ollešša en taho tietyä mistänä muušta kun vain Iisussašta Hristossašta, vain ristihnuaklitušta Hristossašta. | 2ибо я рассудил быть у вас незнающим ничего, кроме Иисуса Христа, и притом распятого, |
| 3Olin šielä arka, varasin niin, jotta ihan vapisin. | 3и был я у вас в немощи и в страхе и в великом трепете. |
| 4Konša mie pakasin tiän kera ta šanelin Hyvyä Viestie, en starainun näyttyä viisahalta, vain miun šanoissa oli Jumalan Henken voima. | 4И слово мое и проповедь моя не в убедительных словах человеческой мудрости, но в явлении духа и силы, |
| 5Šentäh tiän ušon pohjakši ei tullun ihmisien viisahuš, a Jumalan voima. | 5чтобы вера ваша утверждалась не на мудрости человеческой, но на силе Божией. |
| 6Viisahie šanoja myö šanelemma niillä, ket on kypšytty ottamah niitä vaštah. Še ei kuitenki ole tämän muailmanajan viisahutta eikä niijen viisahutta, ket ollah vallašša tänä muailmanaikana. Hiän ošana on häviemini. | 6Мудрость же мы проповедуем между совершенными, но мудрость не века сего и не властей века сего преходящих, |
| 7Myö šanelemma Jumalan peitošša piettyö viisahutta, šitä viisahutta, min Jumala jo ennein aikojen alkuo varušti meilä jumalallisekši valokši. | 7но проповедуем премудрость Божию, тайную, сокровенную, которую предназначил Бог прежде веков к славе нашей, |
| 8Šiitä viisahuošta ei ole piäššyn perillä yksikänä tämän muailmanajan vallaššaolijista. Kun hyö ois šiitä tiijetty, niin ei ois jumalallisen valon Isäntyä ristihnuaklittu. | 8которой никто из властей века сего не познал; ибо если бы познали, то не распяли бы Господа славы. |
| 9On niin kuin Pyhissä Kirjutukšissa šanotah: – Mitä šilmä ei ole nähnyn, korva ei ole kuullun, mitä ihmisellä mieleh ei voinun juolahtua, šen Jumala on varuštan niillä, ket Häntä tykätäh. | 9Но, как написано: не видел того глаз, не слышало ухо, и не приходило то на сердце человеку, что приготовил Бог любящим Его. |
| 10Ka meilä Jumala ilmotti nämä as's'at omalla Henkelläh. Henkihän tiijuštau kaiken, Jumalan šyvyötki. | 10А нам Бог открыл это Духом Своим; ибо Дух все проницает, и глубины Божии. |
| 11Ken muu kuin ihmisen oma henki tietäy, mitä ihmiseššä on? Šamoin vain Jumalan Henki tietäy, mitä Jumalašša on. | 11Ибо кто из человеков знает, что в человеке, кроме духа человеческого, живущего в нем? Так и Божьего никто не знает, кроме Духа Божия. |
| 12No myö emmä šuanun tämän muailman henkie, vain šaima Jumalalta Henken šitä vaššen, jotta malttasima, mitä Hiän on antan meilä lahjakši. | 12Но мы приняли не духа мира сего, а Духа от Бога, дабы знать дарованное нам от Бога, |
| 13Näistä as's'oista myö niise pakajamma, ka emmä ihmisviisahuon opaštamilla šanoilla vain Pyhän Henken opaštamilla. Myö šelitämmä henkelliset as's'at Henken avulla. | 13что и возвещаем не от человеческой мудрости изученными словами, но изученными от Духа Святаго, соображая духовное с духовным. |
| 14Ihmisen mieli ei voi ottua vaštah šitä, mitä Jumalan Henki pakajau, šentäh kun häneštä še on höperryštä. Hiän ei malta šitä, šentäh kun šiitä voit piäššä perillä vain Henken avulla. | 14Душевный человек не принимает того, что от Духа Божия, потому что он почитает это безумием; и не может разуметь, потому что о сем надобно судить духовно. |
| 15Henkellini ihmini voit piäššä perillä kaikešta, vain häneštä ičeštäh kenkänä ei piäše perillä. | 15Но духовный судит о всем, а о нем судить никто не может. |
| 16– Ken tietäy Hospotin mielen, niin jotta vois neuvuo Häntä? Ka meilä še on Hristossan mieli. | 16Ибо кто познал ум Господень, чтобы мог судить его? А мы имеем ум Христов. |