Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаAPOSTOLI PUAVILAN ENŠIMMÄINI KIRJANI KORINFILAISILLA | ПЕРВОЕ ПОСЛАНИЕ К КОРИНФЯНАМ |
Глава 4 | Глава 4 |
| 1Niin jotta meitä pitäy pityä Hristossan käškyläisinä, kumpasien kačottavakši on ušottu Jumalan peittoas's'at. | 1Итак каждый должен разуметь нас, как служителей Христовых и домостроителей таин Божиих. |
| 2Täššä ruavošša miän pitäy olla šemmosie, jotta meih vois uškuo. | 2От домостроителей же требуется, чтобы каждый оказался верным. |
| 3Ka mie vähät välitän šiitä, rupiettako työ tahi minih ihmisien suutu milma suutimah. En ni iče rupie suutimah iččieni. | 3Для меня очень мало значит, как судите обо мне вы или как судят другие люди; я и сам не сужу о себе. |
| 4Vaikka en tunne ičeššäni mitänä riähkyä, kuitenki še vielä ei riitä, jotta miut kačottais šyyttömäkši. Hospoti on miun suutija. | 4Ибо хотя я ничего не знаю за собою, но тем не оправдываюсь; судия же мне Господь. |
| 5Šentäh elkyä suutikkua ketänä ennein aikua, kuni Hospoti ei tule. Hiän vetäy päivänvaloh kaiken, mi on peitetty pimieh, ta tuou näkyvih ihmisšytämen ajatukšet. Šiitä iče kenki šuau kiitokšen Jumalalta. | 5Посему не судите никак прежде времени, пока не придет Господь, Который и осветит скрытое во мраке и обнаружит сердечные намерения, и тогда каждому будет похвала от Бога. |
| 6Vellet, tiän takie käytin täššä iččieni ta Apollossua mallina. Meistä työ voitta opaštuo malttamah, mitä tarkotetah šanat: «Ei pie ajatella yli šen, mitä on kirjutettu». Šentäh elkyä ylpienä olkua yhen puolella toista vaštah. | 6Это, братия, приложил я к себе и Аполлосу ради вас, чтобы вы научились от нас не мудрствовать сверх того, что написано, и не превозносились один перед другим. |
| 7Ken šano, jotta šie olet toisie parempi? Onko šiula mitänä, mitä et ois šuanun Jumalalta? Kun kerran olet šuanun kaiken lahjakši, mintähpä šuurenteliuvut, niin kuin šie iče oisit šen hommannun? | 7Ибо кто отличает тебя? Что ты имеешь, чего бы не получил? А если получил, что хвалишься, как будто не получил? |
| 8Teilä on jo kaikkie, mitä tarvičetta. Työ jo pohattuja, teistä tuli čuarija – a meistä ei. A kun oisijaki čuarija, niin jotta myö niise voisima čuariloina hallita tiän kera! | 8Вы уже пресытились, вы уже обогатились, вы стали царствовать без нас. О, если бы вы и в самом деле царствовали, чтобы и нам с вами царствовать! |
| 9Jumala näköjäh pani miät, apostolit, kaikista viimesiksi. Olemma kuin kuolomah suutitut kaikkien nähtävänä, koko muailman kačeltavana, ihmisien ta anhelien. | 9Ибо я думаю, что нам, последним посланникам, Бог судил быть как бы приговоренными к смерти, потому что мы сделались позорищем для мира, для Ангелов и человеков. |
| 10Myö olemma Hristossan takie mielettömie, a työ viisahie Hristossašša. Myö olemma vähäväkisie, a työ voimakkahie. Teitä kunnivoitetah, a meitä pahekšitah. | 10Мы безумны Христа ради, а вы мудры во Христе; мы немощны, а вы крепки; вы в славе, а мы в бесчестии. |
| 11Niin kuin enneinki myö aina vain niämmä nälkyä ta januo, kävelemmä puolialačči, meitä lyyvväh, meilä ei ole kotie. | 11Даже доныне терпим голод и жажду, и наготу и побои, и скитаемся, |
| 12Myö omin käsin tienuamma ičellänä leivän kovalla työllä. Meitä haukutah, myö plahoslovimma. Meitä ajellah, a myö keššämmä. | 12и трудимся, работая своими руками. Злословят нас, мы благословляем; гонят нас, мы терпим; |
| 13Meistä paissah pahua, a myö vaštuamma hyvällä šanalla. Täh päiväh šuate olemma kuin koko muailman tunkivo, kuin koko muailman ruhkaläjä. | 13хулят нас, мы молим; мы как сор для мира, как прах, всеми попираемый доныне. |
| 14En kirjuta tätä šitä varoin, jotta teilä tulis huikie. Tahon vain neuvuo teitä kuin armahie lapšieni. | 14Не к постыжению вашему пишу сие, но вразумляю вас, как возлюбленных детей моих. |
| 15Vaikka tuhannet opaštajat opaššettais teilä Hristossan uškuo, ka tuatto teilä on vain yksi – mie. Mie še teilä šanelin Hyvyä Viestie, ta šen kautti šain tiät Hristossah Iisussah uškojiksi. | 15Ибо, хотя у вас тысячи наставников во Христе, но не много отцов; я родил вас во Христе Иисусе благовествованием. |
| 16Šentäh pyritän teitä: ottakkua miut malliksi, niin kuin mie olen ottan malliksi Hristossan. | 16Посему умоляю вас: подражайте мне, как я Христу. |
| 17Šitä vaššen mie työnsin tiän luo Timofein. Hiän on miun henkellini lapši, miun armaš poika, kumpaseh voipi uškuo. Hiän muissuttau teilä, mitein mie Hristossan omana elän ta mitä mie opaššan joka puolella kaikissa uškojakunnissa. | 17Для сего я послал к вам Тимофея, моего возлюбленного и верного в Господе сына, который напомнит вам о путях моих во Христе, как я учу везде во всякой церкви. |
| 18Eryähät teistä on ruvettu šuurenteliutumah, kun smietitäh, jotta mie en tule tiän luo. | 18Как я не иду к вам, то некоторые у вас возгордились; |
| 19Ka mie tulen ruttoh, kun Hospoti antanou miun tulla. Šilloin en välitä noijen šuurenteliutujien pakinoista, mie vain tahon nähä heijän voiman. | 19но я скоро приду к вам, если угодно будет Господу, и испытаю не слова возгордившихся, а силу, |
| 20Niätšen Jumalan Valtakunta ei ole pakinoissa, vain voimašša. | 20ибо Царство Божие не в слове, а в силе. |
| 21Kumpua työ tahotta? Tulenko mie tiän luo vičča kiäššä, vain tykäten ta leppein mielin? | 21Чего вы хотите? с жезлом придти к вам, или с любовью и духом кротости? |
Глава 4