Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаAPOSTOLI PUAVILAN KIRJANI JEVREILÖILLÄ | ПОСЛАНИЕ К ЕВРЕЯМ |
Глава 6 | Глава 6 |
| 1Ka niin jättäkkä ne as's'at, mitä meilä enšimmäkši opaššettih Hristossašta ta kiirehtikkä eteh päin täyteh tietoh. Emmä rupie uuvveštah panomah kivijalkua ta opaštamah šemmosie as's'oja kuin kiäntymistä kuolomah viejistä ruatoloista ta uškuo Jumalah. | 1Посему, оставив начатки учения Христова, поспешим к совершенству; и не станем снова полагать основание обращению от мертвых дел и вере в Бога, |
| 2Emmä rupie uuvveštah opaštamah kaštamisista ta käsien piälläpanomisešta, kuollehien noušomisešta ta šiitä, jotta Jumalan antama suutun piätöš on ikuni. | 2учению о крещениях, о возложении рук, о воскресении мертвых и о суде вечном. |
| 3Myö emmä jiä näih as's'oih, vain mänemmä ielläh, kun še ollou Jumalan tahto. | 3И это сделаем, если Бог позволит. |
| 4Vet mahotointa on auttua niitä, ket kerran jo piäštih valoh, maisseltih taivahan lahjua ta yheššä toisien kera šuatih Pyhä Henki, | 4Ибо невозможно--однажды просвещенных, и вкусивших дара небесного, и соделавшихся причастниками Духа Святаго, |
| 5maisseltih Jumalan hyvyä šanua ta tulijan muailman voimie, | 5и вкусивших благого глагола Божия и сил будущего века, |
| 6ka kuitenki hylättih uško. Ei heitä voi toiseh kertah kiäntyä pois riähistä. Hyö omakši vahinkokšeh aivan kuin uuvveštah nuaklitah Jumalan Poika ristih ta noššetah Hänet kaikkien nakrettavakši. | 6и отпадших, опять обновлять покаянием, когда они снова распинают в себе Сына Божия и ругаются Ему. |
| 7Kun mua imenöy iččeheh vihman, kumpani šitä moničči kaštelou, ta antanou leivän niillä, ket šitä kašvatetah, šemmoni mua šuau Jumalan plahoslovenjan. | 7Земля, пившая многократно сходящий на нее дождь и произращающая злак, полезный тем, для которых и возделывается, получает благословение от Бога; |
| 8No kun še kašvanou ohtajaisie ta piikkipenšašta, še on kelvotoin. Šemmoni mua on kirottu, ta viimein še tulella poltetah. | 8а производящая терния и волчцы негодна и близка к проклятию, которого конец--сожжение. |
| 9Työ, armahat vellet, oletta kuitenki tuo parempi mua, ta teitä vuottau pelaššuš. Olemma šiitä varmoja, vaikka pakajamma näin. | 9Впрочем о вас, возлюбленные, мы надеемся, что вы в лучшем состоянии и держитесь спасения, хотя и говорим так. |
| 10Jumala on oikiemielini. Ei Hiän unoha tiän ruatoja ta tykkyämistä. Kun työ auttoja Hänen pyhie ta vieläki autatta heitä, niin šiitä näkyy, mitein työ tykkyättä Hänen nimie. | 10Ибо не неправеден Бог, чтобы забыл дело ваше и труд любви, которую вы оказали во имя Его, послужив и служа святым. |
| 11Tahtosima vain, jotta työ iče kenki loppuh šuate šuurella innolla vuottasija tiän toivon täyttymistä. | 11Желаем же, чтобы каждый из вас, для совершенной уверенности в надежде, оказывал такую же ревность до конца, |
| 12Elkyä olkua laiskoja, vain ottakkua mallie niistä, ket on ušottu ta käršivällisešti vuotettu ta šentäh šuahah omakši še, min Jumala on luvannun. | 12дабы вы не обленились, но подражали тем, которые верою и долготерпением наследуют обетования. |
| 13Antuas's'a Aprahamilla lupaukšen Jumala pošiutu omalla nimelläh, šentäh kun ei ollun ketänä šuurempua, kenen nimellä Hiän ois pošiutun. | 13Бог, давая обетование Аврааму, как не мог никем высшим клясться, клялся Самим Собою, |
| 14Jumala lupasi Aprahamilla: «Mie plahoslovin šilma hyvistä-hyvin šuurešti ta annan šiula äijälti jälkiläisie». | 14говоря: истинно благословляя благословлю тебя и размножая размножу тебя. |
| 15Ta kun Aprahami käršivällisešti vuotti, niin hiän šai, mitä hänellä oli luvattu. | 15И так Авраам, долготерпев, получил обещанное. |
| 16Ihmiset pošiuvutah kenennih iččieh šuuremman nimellä. Pošiutumini lujittau as's'an ta lopettau kaikki heijän kiissat. | 16Люди клянутся высшим, и клятва во удостоверение оканчивает всякий спор их. |
| 17Juuri šentäh Jumala niise pošiutu, jotta lujittua oma lupauš. Hiän tahto tällä varmalla tavalla näyttyä niillä, kellä lupauš oli annettu, jotta Hänen piätöš ei muutu. | 17Посему и Бог, желая преимущественнее показать наследникам обетования непреложность Своей воли, употребил в посредство клятву, |
| 18Noissa kahešša muuttumattomašša as's'ašša, lupaukšešša ta pošiutumisešša, Jumala ei voi valehella. Šentäh myö, Hänen šuojah puannehet, voimma aivan varajamatta pityä kiini šiitä toivošta, mi on meilä annettu. | 18дабы в двух непреложных вещах, в которых невозможно Богу солгать, твердое утешение имели мы, прибегшие взяться за предлежащую надежду, |
| 19Tämä toivo on miän elämän juakkeri, luja ta varma. Še mänöy jumalankojin saviessan läpi kaikistapyhimpäh. | 19которая для души есть как бы якорь безопасный и крепкий, и входит во внутреннейшее за завесу, |
| 20Šinne mäni Iisussa miän iellä, konša Häneštä tuli ilmasenikuni Ylipappi, šemmoni kuin Melhisedekki. | 20куда предтечею за нас вошел Иисус, сделавшись Первосвященником навек по чину Мелхиседека. |
Глава 6