Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1 Josif tuli faraonan luo da sanoi: «Hanaanaspäi tuldih minun vellet da tuatto, heil on lammastu, kozua, lehmiä da muudu eluo. Hyö ollah nygöi Geseman muas.»2 Sit Josif otti velleksien joukos viizi hengie da toi faraonan edeh.3 Faraon kyzyi, midä hyö ruatah, i hyö vastattih: «Myö, sinun orjat, paimendammo lambahii kui meijän tuatat.»4 Sit hyö vie sanottih: «Myö tulimmo täh muah kodvazekse elämäh, sikse gu meil, sinun orjil, ei ole kus paimendua karjua, Hanaanan muas on suuri nälgy. Anna meile, sinun orjile, valdu eliä Geseman muas.»5 Faraon sanoi Josifale: «Sinun luo tuldih tuatto da vellet –6 sijoita heidy elämäh meijän muan parahih kohtih: kai Jegiptan mua on sinun ies. Anna eletäh Geseman muas. I ku heijän keskes sinä tiedänet putin miehii, pane heidy kaččomah minun karjua.»
7 Sit Josif toi oman tuatan Juakoin faraonan edeh. Juakoi blahoslovii faraonua.8 Faraon kyzyi hänel: «Äijygo on sinul igiä?»9 Juakoi sanoi faraonale: «Sada kolmekymmen vuottu minä elin täl mual. Se ei ole äijy, i jygiet oldih net vuvvet. Niilöin lugu ei ole moine suuri, kui meijän kandutuattoloin elaijan vuozien lugu.»10 Sit Juakoi blahoslovii faraonua da lähti.11 Muga Josif andoi omale tuatale da vellile muadu Jegiptan parahas kohtas da pani heidy elämäh Raamsesan muah, kui käski faraon.12 Tuatale, vellile dai kaikile omahizile Josif andoi vil՚l՚ua sen mugah, mi hengie oli perehes.
13 Kaikes muas ei olluh leibiä, nälgy oli ylen suuri. Jegiptan mua dai Hanaanan mua oldih kuolemas nälgäh.14 Sit vil՚l՚as, kuduadu häi möi, Josif keräi rahvahas kai hobjat Jegiptan muas dai Hanaanan muas da vedi net faraonan taloih.15 Loppiettihes hobjat Jegiptan muas dai Hanaanan muas. Kai jegiptalazet tuldih faraonan luo. Hyö sanottih: «Anna meile leibiä! Pidäygo meil kuolta sinun ies, gu hobju meil loppih?»16 Josif sanoi: «Tuogua teijän žiivattoi, i minä rubien andamah teile leibiä teijän karjas, gu teil loppiettihes hobjat.»17 Hyö tuodih Josifale omii žiivattoi, i Josif andoi heile vil՚l՚ua hebolois, lambahis da kozis, lehmis da oslis. Muga häi pidi heidy sinä vuon hengis vil՚l՚al, kuduadu hyö suadih kaikes heijän karjas.18 Toššuvuon hyö tuldih Josifan luo da sanottih: «Ižändy meijän, emmo peitä sinus, kai meijän hobjat dai meijän karju ollah nygöi sinul. Meile ei jiännyh nimidä meijän ižändän ies, vai meijän rungat da meijän mua.19 Jokse nygöi meil pidäy kuolta sinun ies yhtes meijän muanke? Osta meidy dai muat meijän leiväs, myö meijän mualoinke roimmokseh faraonan orjikse, a sinä anna meile siemenvil՚l՚u, gu meil pyzyö hengis, ei kuolta, i gu ei tyhjenis mua.»
20 Muga Josif osti faraonale kai Jegiptan muat, sikse gu jegiptalazet myödih hänele jogahine oman pellon, gu nälgy muokkai heidy. Kai mua rodih faraonan.21 Josif luadii rahvahii orjikse Jegiptan yhtes agjas toizeh agjassah.22 Vai pappiloin peldoloi häi ei ostanuh, sikse gu papit suadih faraonal palku, ei myödy omii peldoloi.23 Josif sanoi rahvahale: «Minä ostin faraonale teidy i teijän muat. Täs teile siemenet, kylväkkiä muat.24 Konzu rodieu uudine, andakkua viijes vuitti faraonale, a nelli vuittii jiäy teile, gu kylviä pellot, syödäväkse teile da niilöile, ket eletäh teijän kois, da gu syöttiä teijän lapsii.»25 Jegiptalazet vastattih: «Sinä piästit meidy hengih. Kačo meih hyvin, ižändy meijän, heitymmö myö faraonan orjikse.»26 Josif luadii Jegiptan muas zakonan, kudai on täh päivässäh: viijes vuitti uudizes andua faraonale, paiči pappiloin mualoi, kuduat ei kuuluta faraonale.
27 Izrail՚alazet ruvettih elämäh Jegiptas Geseman muas. Hyö piettih sidä omannu, suadih lastu, heijän rodu kazvoi.28 Seiččietostu vuottu eli Juakoi Jegiptas, a kaikkiedah häi eli sada nellikymmen seiččie vuottu.29 Konzu tuli Izrail՚ale aigu kuolta, häi kučui oman poijan Josifan da sanoi: «Luaji minule moine hyvys, kosketa minun reitty da anna sana, gu et unohta midä minä sanon sinule: älä pane minuu muah Jegiptas.30 Konzu minä kuolen, vie minuu iäre Jegiptaspäi da pane muah minun ezi-ižien kalmužimah.» «Luajin muga, kui käskit», sanoi Josif.31 «Anna sana», sanoi Izrail՚. Josif andoi sanan, i Izrail՚ kumardih magavussijan piäpuoleh.
Глава 47