Davidan psalm. Edel kunigahan voidelmišt. 1Ižand om minun päivänvauged da abu, keda minei varaita? Ižand om minun elon tugi, keda minei pöl’gästuda? 2Ku minun päle taciše pahantegijad, minun vastustajad da vihanikad, miše tabata mindai hambhiže, ka iče hö kukištuba da lankteba. 3Ku minun päle libub sur’ torakogo, ka minun südäin ei pölgästu. Ku voinal tuldas minun päle, ka siloi-ki ei sambu minun nadei.
4Vaiše üht pakičen minä Ižandal, küzun vaiše sidä, miše voižin eläda Ižandan kodiš kaikil minun elopäivil, kacta Ižandan čomut da kävuda hänen pühäkodiš meletades azjoiš. 5Ahthal aigal hän peitäiži mindai ičeze kodihe i andaiži minei peitsijan ičeze eländtahoze, libutaiži mindai kal’l’ole. 6Siloi libuiži minun pä ülemba vihanikoid, kudambad ümbärziba mindai. Ihastuziš minä toižin žertvaks hänen pühäkodihe iloänen kidoid, pajataižin Ižandan edes kitten händast. 7Sur’ Sünduižem, kulišta minun kucui än’, armahta mindai da anda minei vastust. 8Minun südäin toštab sinun sanad: «Eckat minun modod», i minä eciškanden sinun modod, Sur’ Sünduižem. 9Ala peitä minuspäi ičeiž modod! Ala hül’gäida ičeiž käskabunikad. Sinä oled olnu ved’ minun abu. Ala kükse i ala jäta mindai, minun Jumal, minun Päzutai! 10Hot’ minun tat da mam jätaižiba mindai, no Ižand otab mindai. 11Openda minei, Sur’ Sünduižem, sinun te, oigenda mindai toden tropale, pästa mindai vihanikoišpäi, 12ala anda mindai heiden käzihe. Libuiba minuhu kelhad todištajad da hengiba vihas. 13No minä uskon, miše nägištan Ižandan hüvüden eläbiden mal.
14Vaiše pidä nadei Ižandaha, ole vahv, olgha rohked sinun südäin. Vauvata Ižandaha!
с русским текстом