1Davidan psalm. Pajatadas pühäkodin udištamižen praznikaks. 2Minä ülenzoitan sindai, hüvä Ižand, ku sinä libutid mindai i ed andand minun vihanikoile pidäda hüväd mel’t minun päl. 3Sur’ Sünduižem, minun Ižand, sinuhupäi kärauzimoi, i sinä päzutid mindai. 4Hüvä Ižand, sinä vedid aduspäi minun hengen, i hengahtid minuhu elod, miše minä en putnuiži kaumaha.
5Pajatagad Ižandale, hänen pühäd, ülenzoitkat hänen pühäd nimed! 6Hänen viha om vaiše kodvaižeks, hänen hüvüz’ om kaikeks igäks. Ehtal om voik, a homendesel ihastuz.
7Minä sanuin hüvil päivil: «Minä en likahta Jumalan tespäi nikonz». 8Sinun hüvüdel, Sur’ Sünduižem, sinä libutid mindai mägehe, no sinä kärauzid minuspäi ičeiž modon, i minä särahtin hengel. 9Sindai, Sur’ Sünduižem, minä kucuin, i pakiten pakičin minun Ižandad: 10«Mittušt ližad linneb siš, ku kolen i putun kaumha? Voib-ik minun hibj ülenzoitta sindai? Sanub-ik sinun toden sanoid? 11Sur’ Sünduižem, kulišta mindai da armahta, Sur’ Sünduižem, ole minei tugen!»
12Sinä vajehtid minun voiksanad karguikš, heitid minuspäi tusksobad, vöstid mindai ihastusel. 13Sikš pajatan sinei kitändpajon, en vaikastu nikonz. Sur’ Sünduižem, minun Jumal! Ülenzoitaškanden sindai nügüd’ i kaiken igän!
с русским текстом