1 Hüvä nimi om paremb surt bohatust, mehen korged arv om paremb hobedad da kuldad.
2 Bohat da gol՚l՚ vasttasoiš, ühten i toižen om tehnu Ižand.
3 Melev nägeb pahuden da peitäse, a opendamatomad astuba kohtha da saba iškendoid.
4 Sanankundlii da Ižandad varaidai sab bohatusen, korktan nimen dai elon.
5 Ogakahad penshad da verkod oma värmeližiden tel. Ken kaičeb ičeze henged, olgha edemba niišpäi.
6 Ohjanda laps՚ matkan augotišes oiktale tele, ka hän vanhan-ki ei sirtte sišpäi.
7 Gol՚l՚ om bohatan valdas, velgnik tegese velgha-andajan orjaks.
8 Ken värhut semendab, se pahut rahnob, hänen vihan vicaspäi tuleb lop. [Hüväl melel andai mez՚ om Jumalale mel՚he, Jumal abutab tehta sen mehen azjad.]
9 Hüväsüdäimeline sab armoid, sikš ku andab gol՚l՚ale ičeze leibäspäi. [Vägestusen i korktan arvon sab lahjoiden andai, ližaks hän sab ičeze polele otajan hengen-ki.]
10 Kükse nagranzoitai, rida kadob, lopiše lajind da tora.
11 Kenel südäin om puhtaz, sil hulil oma hüväd sanad, sille kunigaz om sebranik.
12 Ižandan sil՚mäd kaičeba tedoid, a käsköiden vastustajad hän hül՚gäidab.
13 Lašk sanub: «Lev om ezitanhal, mindai riktas kesk irdad!»
14 Vedelijan naižen su om süvä haud: kenen päle käregzub Ižand, se sinna lankteb.
15 Meletomuz՚ tartui norhe mužikaha, no ohjandai vic kükseb sen sigäpäi.
16 Ken abidoičeb gol՚l՚ad, miše bohattuda, i ken andab bohatale, se gollištub.
Meleviden sanad
17 Koverda korv da kundle meleviden sanad i kända südäin minun tedoihe. 18 Hüvä linneb, ku ned linneba sinun südäimes, ned tuleba sinun suhu-ki. 19 Miše sinä uskoižid Ižandaha, minä opendan sindai tämbei-ki, a sinä mušta. 20 En-ik minä kirjutand koumašti sinei nevondoiš da opendusiš, 21 miše opeta sindai tarkoile toden sanoile, a sinä voižid antta vastust toden sanoil sinun oigendajile?
22 Ala vargasta gol՚l՚al, sikš ku hän om gol՚l՚, i ala ahtišta ozatont sijas, kus jagetas oiktut, 23 sikš ku Ižand linneb hänen polel da otab hengen ahtištajal.
24 Ala tartu tabakahaze, ala tehte ridlijan sebranikaks, 25 miše ei hargneda hänen teihe, da ei putta petl՚aha hänen täht.
26 Ala ole heiden keskes, ked löba kät da andaba sanan verhiš velgoiš. 27 Ku sinai ei ole mil maksta, mikš tehta muga, miše sinai otaižiba magaduzsijan bokan alpäi?
28 Ala sirdä vanhad mežad, miččen paniba sinun tatad.
29 Oled-ik sinä nähnu mehen, kudamb om hered ičeze azjoiš? Hän seižuškab kunigahiden edes, no ei toižiden edes.
с русским текстом