Выбрать язык
Выбрать рассказ Ветхого Завета
Выбрать рассказ Нового Завета
Iisussa tuli Jerihonih ta matkasi linnan poikki. Šielä eli Sakkeinimini mieš. Hiän oli veronkeryäjien piämieš ta hyvin pohatta. Hänen himotti nähä, mimmoni mieš on Iisussa, kuitenki rahvašjoukon tähen ei voinun, šentäh kun hiän oli pienikašvuni. Hiän juoksi vähäsen matkua eteh ta nousi puuh, jotta näkis Iisussan, konša Hiän matkuau kyličči. Kun Iisussa tuli šiih kohtah, Hiän kaččo ylähyäkši ta šano: «Sakkei, šolaha ruttoseh alaš. Tänäpiänä Miun pitäy olla šiun luona kostissa».
Sakkei kiirehešti šolahti alaš ta hyvällä mielin otti Iisussan vaštah. Kun ihmiset nähtih tämä, hyö šanottih moittien: «Riähkähisen miehen taloh Hiän mäni kostih». Ka Sakkei šano Hospotilla kaikkien kuullen: «Hospoti, puolet omista hyvysistä juan köyhillä, a keltä olen ottan liikua, šillä makšan nellinkertasešti». Iisussa šano: «Tänäpiänä pelaššuš tuli täh pereheh, šentäh kun tämä mieš niise on Aprahamin poikie. Juštih šitä, mi on katon, Ihmisen Poika tuli eččimäh ta pelaštamah».
102 