Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаМОИСЕЙЫН ИКЫМШЕ КНИГАЖЕ | ПЕРВАЯ КНИГА МОИСЕЕВА. БЫТИЕ |
17 Глава | Глава 17 |
| 1 Аврам индешле индеш ияш улмаш, кунам тудлан Господь кончен да тыге каласен: «Мый Чылакертше Юмо улам, Мыйым колыштын иле да шылталаш амалым ит пу. | 1Аврам был девяноста девяти лет, и Господь явился Авраму и сказал ему: Я Бог Всемогущий; ходи предо Мною и будь непорочен; |
| 2 Мемнан коклаштына Мый ойпидышым ыштем да тукыметым чот шукемдем». | 2и поставлю завет Мой между Мною и тобою, и весьма, весьма размножу тебя. |
| 3 Аврам кумык возын. Юмо умбакыже ойлен: | 3И пал Аврам на лице свое. Бог продолжал говорить с ним и сказал: |
| 4 «Теве мемнан ойпидышна: тый шуко калыкын ачаже лият. | 4Я--вот завет Мой с тобою: ты будешь отцом множества народов, |
| 5 Тетла тый Аврам лӱман от лий, тыйын лӱмет Авраам*а лиеш, вет Мый тыйым шуко калыкын ачажым ыштем. | 5и не будешь ты больше называться Аврамом, но будет тебе имя: Авраам, ибо Я сделаю тебя отцом множества народов; |
| 6 Тыйын тукыметым пеш чот шарем, тый дечет шуко калыкым ыштем, тый дечет кугыжа-влак лектыт. | 6и весьма, весьма распложу тебя, и произведу от тебя народы, и цари произойдут от тебя; |
| 7 Тый денет да тый дечет варасе чыла тукымет дене Мый ойпидышым ыштем, тудо курымаш ойпидыш лиеш. Мый тыйынат, тый дечет варасе тукымет-влакынат Юмышт лиям. | 7и поставлю завет Мой между Мною и тобою и между потомками твоими после тебя в роды их, завет вечный в том, что Я буду Богом твоим и потомков твоих после тебя; |
| 8 Чумыр Ханаан мландым, куштыжо тый кызыт йотъеҥ*б улат, Мый тыланет да тый дечет варасе тукыметлан пуэм. Тудо курымеш тендан лиеш, да Мый тендан Юмыда лиям». | 8и дам тебе и потомкам твоим после тебя землю, по которой ты странствуешь, всю землю Ханаанскую, во владение вечное; и буду им Богом. |
| 9 Вара Юмо Авраамлан каласен: «Но тый да тыйын деч варасе чыла тукымет Мыйын ойпидышем шуктышаш улыда. | 9И сказал Бог Аврааму: ты же соблюди завет Мой, ты и потомки твои после тебя в роды их. |
| 10 Теве Мыйын да тый дечет варасе чыла тукымет коклаште ыштыме ойпидышем, те тудым шуктен шогышаш улыда: тендан чыла пӧръеҥ тукымда пӱчмӧ йӱлам эртышаш. | 10Сей есть завет Мой, который вы должны соблюдать между Мною и между вами и между потомками твоими после тебя: да будет у вас обрезан весь мужеский пол; |
| 11 Тарман мучашысе коваштыдам пӱчкын ойырыза. Тиде мемнан кокласе ойпидышын палыже лиеш. | 11обрезывайте крайнюю плоть вашу: и сие будет знамением завета между Мною и вами. |
| 12 Тукым гыч тукымыш кажне эрге аза – суртыштыда шочшат, иктаж-могай вес калык гыч тӱлен налмат, кудыжо тыйын тукымет огыл, – кандаш кечаш лиймекыже, пӱчмӧ лийшаш. | 12Восьми дней от рождения да будет обрезан у вас в роды ваши всякий младенец мужеского пола, рожденный в доме и купленный за серебро у какого-нибудь иноплеменника, который не от твоего семени. |
| 13 Тыйын суртыштет шочшат, ший дене тӱлен налмат пӱчмӧ лийшаш. Тыге Мыйын курымашлык ойпидышем капыштыда палемдыме лиеш. | 13Непременно да будет обрезан рожденный в доме твоем и купленный за серебро твое, и будет завет Мой на теле вашем заветом вечным. |
| 14 Пӧръеҥ тукым гыч кажне, кӧн тарман мучашысе коваштыже [кандашымше кечын] пӱчмӧ ок лий, шке калыкше деч кораҥдыме лийшаш, вет тудо Мыйын ойпидышем шуктен огыл». | 14Необрезанный же мужеского пола, который не обрежет крайней плоти своей, истребится душа та из народа своего, ибо он нарушил завет Мой. |
| 15 Юмо Авраамлан каласен: «Сара ватетым ынде Сара ит ман, тудын лӱмжӧ тек Сарра*в лиеш. | 15И сказал Бог Аврааму: Сару, жену твою, не называй Сарою, но да будет имя ей: Сарра; |
| 16 Мый тудым суапландарем да тыланет тудын деч эргым пуэм. Сарра деч тӱрлӧ калык шочеш, тыгак тудын деч калык-влакын кугыжашт лектыт». | 16Я благословлю ее и дам тебе от нее сына; благословлю ее, и произойдут от нее народы, и цари народов произойдут от нее. |
| 17 Авраам кумык возын да воштылалын, шке семынже манын: «Але вара шӱдӧ ияшын эргыже лиеш? Але вара индешле ияш Сарра азам ышта?» | 17И пал Авраам на лице свое, и рассмеялся, и сказал сам в себе: неужели от столетнего будет сын? и Сарра, девяностолетняя, неужели родит? |
| 18 Авраам Юмылан каласен: «О, кеч Измаилже Тыйын ончылнет илыже ыле!» | 18И сказал Авраам Богу: о, хотя бы Измаил был жив пред лицем Твоим! |
| 19 Юмо тудлан каласен: «Уке, тыйын Сарра ватет тыланет эргым ышта, да тудлан тый Исаак*г лӱмым пуэт. Мый ойпидышем тудын денат ыштем, тидыже тудлан да тудын деч варасе тукымжылан курымашлык ойпидыш лиеш. [Мый тудын да тукымжо-влакын Юмыжо улам.] | 19Бог же сказал: именно Сарра, жена твоя, родит тебе сына, и ты наречешь ему имя: Исаак; и поставлю завет Мой с ним заветом вечным и потомству его после него. |
| 20 Измаил шотыштат Мый тыйым кольым. Тудымат Мый суапландарем да тукымжым шукемдем, чотыштым кугемдем. Измаил деч латкок он шочеш. Туддеч Мый кугу калыкым луктам. | 20И о Измаиле Я услышал тебя: вот, Я благословлю его, и возращу его, и весьма, весьма размножу; двенадцать князей родятся от него; и Я произведу от него великий народ. |
| 21 Но ойпидышем Мый Исаак дене ыштем. Тудым тыланет Сарра вес ийын лач тыгаяк жапыште шочыкта». | 21Но завет Мой поставлю с Исааком, которого родит тебе Сарра в сие самое время на другой год. |
| 22 Авраам дене мутланен чарнымек, Юмо тудын деч нӧлталт каен. | 22И Бог перестал говорить с Авраамом и восшел от него. |
| 23 Авраам Измаил эргыжым, суртыштыжо шочшо чыла еҥым, тӱлен налме чыла еҥжым – суртыштыжо илыше чыла пӧръеҥ тукымым – иктыш чумырен да тудо кечынак Юмын кӱштымыж почеш нунын тарман мучашысе коваштыштым пӱчкын. | 23И взял Авраам Измаила, сына своего, и всех рожденных в доме своем и всех купленных за серебро свое, весь мужеский пол людей дома Авраамова; и обрезал крайнюю плоть их в тот самый день, как сказал ему Бог. |
| 24 Авраамын коваште мучашыжым пӱчмӧ годым тудлан индешле индеш ий улмаш. | 24Авраам был девяноста девяти лет, когда была обрезана крайняя плоть его. |
| 25 А Измаил эргыже коваште мучашыжым пӱчмӧ годым латкум ияш лийын. | 25А Измаил, сын его, был тринадцати лет, когда была обрезана крайняя плоть его. |
| 26 Авраам да тудын Измаил эргыже пӱчмӧ йӱлам ик кечынак эртеныт. | 26В тот же самый день обрезаны были Авраам и Измаил, сын его, |
| 27 Нунын дене пырля суртысо чыла пӧръеҥ тукым – суртышто шочшыжат, вес калык деч оксала тӱлен налмыжат – чыланат пӱчмӧ лийыныт. | 27и с ним обрезан был весь мужеский пол дома его, рожденные в доме и купленные за серебро у иноплеменников. |
*а 17:5 «Аврам» лӱм еврей йылмыште ’чапландарыме ача’ манмым, а «Авраам» ’шукын ачаже’ манмым ончыкта.
*б 17:8 Йотъеҥ – переселенец, пришелец.
*в 17:15 «Сарра» лӱм еврей йылмыште ’тӧра вате’ манмым ончыкта.
*г 17:19 «Исаак» лӱм еврей йылмыште ’тудо воштылеш’ манмым ончыкта.
Глава 17