Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаМАТФЕЙЫН ВОЗЫМО СВЯТОЙ ЕВАНГЕЛИЙ | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ МАТФЕЯ |
22 Глава | Глава 22 |
| 1 Иисус умбакыже туштен каласкален: | 1Иисус, продолжая говорить им притчами, сказал: |
| 2 «Пылпомыш Кугыжанышым шкенжын эргыжлан сӱан пайремым ыштыше кугыжа дене таҥастараш лиеш. | 2Царство Небесное подобно человеку царю, который сделал брачный пир для сына своего |
| 3 Сӱаныш ӱжмӧ-влакым погаш тудо шке тарзыж-влакым колтен, а уна-влакын толмышт шуын огыл. | 3и послал рабов своих звать званых на брачный пир; и не хотели придти. |
| 4 Тудо адак вес тарзыж-влакым колтен, колтымыж годым кӱштен: ”Ӱжмӧ-влаклан каласыза: теве пайрем кочкышым ямдылен шуктымо, ӱшкыжымат, ӧрдыктарыме презымат шӱшкылмӧ, чыла ямде, сӱан пайремышке толза”. | 4Опять послал других рабов, сказав: скажите званым: вот, я приготовил обед мой, тельцы мои и что откормлено, заколото, и всё готово; приходите на брачный пир. |
| 5 Но ӱжмӧ-влак тидым шотыш налын огытыл. Иктышт шке пасушкыжо, а весышт торгаяш каеныт, | 5Но они, пренебрегши то, пошли, кто на поле свое, а кто на торговлю свою; |
| 6 молышт кугыжан тарзыж-влакым кученыт, торжан койыныт да пуштыныт. | 6прочие же, схватив рабов его, оскорбили и убили их. |
| 7 Тидын нерген колмеке, кугыжа моткоч шыдешкен, шке сарзыж-влакым колтен да пуштшо-влакым пытарен, нунын олаштым йӱлалтен. | 7Услышав о сем, царь разгневался, и, послав войска свои, истребил убийц оных и сжег город их. |
| 8 Вара тарзыж-влаклан каласен: ”Сӱан пайрем ямде, но ӱжмӧ-влак йӧрдымӧ лийыныт. | 8Тогда говорит он рабам своим: брачный пир готов, а званые не были достойны; |
| 9 Ынде корнывожлаш кайыза да кӧм муыда, чылаштымат сӱанышке ӱжса”. | 9итак пойдите на распутия и всех, кого найдете, зовите на брачный пир. |
| 10 Тарзе-влак уремышке лектыныт, кӧм гына муыныт, чылаштымат конденыт: осалжымат, порыжымат. Тыгеракын пайрем ӱстелтӧрыш калык тич темын. | 10И рабы те, выйдя на дороги, собрали всех, кого только нашли, и злых и добрых; и брачный пир наполнился возлежащими. |
| 11 Уна-влакым ончаш пурымеке, кугыжа сӱан вургемым чийыдыме еҥым ужын | 11Царь, войдя посмотреть возлежащих, увидел там человека, одетого не в брачную одежду, |
| 12 да тудлан манын: ”Йолташ, кузе тый тышке сӱан вургем деч посна пуренат?” Тудыжо нимом пелештен огыл. | 12и говорит ему: друг! как ты вошел сюда не в брачной одежде? Он же молчал. |
| 13 Тунам кугыжа тарзе-влаклан каласен: ”Кидшым-йолжым пидын, тудым налза да пычкемышыш луктын кудалтыза. Тушто шортмаш да пӱйым пурмаш лиеш. | 13Тогда сказал царь слугам: связав ему руки и ноги, возьмите его и бросьте во тьму внешнюю; там будет плач и скрежет зубов; |
| 14 Вет ӱжмӧ – шуко, ойырен налме – шагал”». | 14ибо много званых, а мало избранных. |
| 15 Тунам фарисей-влак каеныт да Иисусым кузе-гынат мутешыже кучаш манын каҥашеныт. | 15Тогда фарисеи пошли и совещались, как бы уловить Его в словах. |
| 16 Нуно Тудын деке шкеныштын тунемшыштым да Ирод велке шогышо-влакым колтеныт. «Туныктышо! – ойленыт нуно. – Ме Тыйын чын улметым да Юмын корныжлан чын почеш туныктыметым палена. Тый еҥлан йӧраш тӧчымӧ нерген от шоно, Тыланет чылан иктӧр улыт. | 16И посылают к Нему учеников своих с иродианами, говоря: Учитель! мы знаем, что Ты справедлив, и истинно пути Божию учишь, и не заботишься об угождении кому-либо, ибо не смотришь ни на какое лице; |
| 17 Тыгеже мыланна каласе: Тый кузе шонет, кесарьлан йозакым тӱлаш лиеш але уке?» | 17итак скажи нам: как Тебе кажется? позволительно ли давать подать кесарю, или нет? |
| 18 Но, нунын чояланымыштым пален, Иисус каласен: «Сайла кояш тӧчышӧ-влак, молан те Мыйым тергеда? | 18Но Иисус, видя лукавство их, сказал: что искушаете Меня, лицемеры? |
| 19 Йозак тӱлымӧ оксадам Мыланем ончыктыза». Нуно Тудлан динарийым конденыт. | 19покажите Мне монету, которою платится подать. Они принесли Ему динарий. |
| 20 Иисус йодын: «Кӧм тышан сӱретлыме? Кӧн тыште лӱмжӧ сералтын?» | 20И говорит им: чье это изображение и надпись? |
| 21 Тудлан каласеныт: «Кесарьын». Тунам нунылан ойлен: «Тыгеже кесарьлан кесарьыным, а Юмылан Юмыным пуыза». | 21Говорят Ему: кесаревы. Тогда говорит им: итак отдавайте кесарево кесарю, а Божие Богу. |
| 22 Тидым колын, нуно ӧрыныт да Иисусым коден каеныт. | 22Услышав это, они удивились и, оставив Его, ушли. |
| 23 Колышо ылыж огеш кынел манын шотлышо саддукей-влак тудо кечын миеныт да Иисус деч йодыныт: | 23В тот день приступили к Нему саддукеи, которые говорят, что нет воскресения, и спросили Его: |
| 24 «Туныктышо, Моисей каласен: ”Кӧ йочаж лийде кола гын, тудын ватыжым изаже але шольыжо марлан налшаш да тудын тукымжым шуйышаш”.*а | 24Учитель! Моисей сказал: если кто умрет, не имея детей, то брат его пусть возьмет за себя жену его и восстановит семя брату своему; |
| 25 Мемнан дене шым изак-шоляк лийын: икымшыже ӱдырым налын да колен, йочаже лийын огылат, ватыже шольыжлан кодын. | 25было у нас семь братьев; первый, женившись, умер и, не имея детей, оставил жену свою брату своему; |
| 26 Кокымшо денат, кумшо денат, чыла шымытышт денат тыгак лийын. | 26подобно и второй, и третий, даже до седьмого; |
| 27 Чылашт деч вара ӱдырамашат колен. | 27после же всех умерла и жена; |
| 28 Тыгеже, ылыжмеке, ӱдырамаш шымыт гыч кудыжын ватыже лиеш? Вет тудо чылаштынат ватышт лийын». | 28итак, в воскресении, которого из семи будет она женою? ибо все имели ее. |
| 29 Иисус нунылан вашештен: «Те Возымашымат, Юмын куатшымат огыда пале, сандене йомын коштыда. | 29Иисус сказал им в ответ: заблуждаетесь, не зная Писаний, ни силы Божией, |
| 30 Ылыж кынелмеке, ӱдырымат огыт нал, марланат огыт лек, пылпомышто Юмын Суксыж-влак гай лийыт. | 30ибо в воскресении ни женятся, ни выходят замуж, но пребывают, как Ангелы Божии на небесах. |
| 31А о воскресении мертвых не читали ли вы реченного вам Богом: | |
| 31-32 Колымаш гыч ылыж кынелмаш нерген Юмын тыланда каласымыжым, ”Мый Авраамын Юмыжо, Исаакын Юмыжо, Иаковын Юмыжо улам”*б манмым, лудын огыдал мо? Юмо колышо-влакын Юмышт огыл, а илыше-влакын Юмышт!» | 32Я Бог Авраама, и Бог Исаака, и Бог Иакова? Бог не есть Бог мертвых, но живых. |
| 33 Калык, тидым колмеке, Иисусын туныктымыжлан ӧрын шоген. | 33И, слыша, народ дивился учению Его. |
| 34 Саддукей-влакын ойлымыштлан Иисус мучашым пыштен манмым колын, фарисей-влак пырля погыненыт. | 34А фарисеи, услышав, что Он привел саддукеев в молчание, собрались вместе. |
| 35 Нунын кокла гыч иктыже, закон туныктышо, Иисусым тергаш манын йодын: | 35И один из них, законник, искушая Его, спросил, говоря: |
| 36 «Туныктышо, законышто могай кӱштымаш эн кугу?» | 36Учитель! какая наибольшая заповедь в законе? |
| 37 Иисус тудлан каласен: «”Господь Юметым уло шӱмет, уло чонет, уло умылымашет дене йӧрате”.*в | 37Иисус сказал ему: возлюби Господа Бога твоего всем сердцем твоим и всею душею твоею и всем разумением твоим: |
| 38 Тиде икымше да эн кугу кӱштымаш. | 38сия есть первая и наибольшая заповедь; |
| 39 Кокымшыжат тыгаяк кугу: ”Лишылъеҥетымат шкендым йӧратыме семынак йӧрате”.*г | 39вторая же подобная ей: возлюби ближнего твоего, как самого себя; |
| 40 Мемнан пӱтынь законна ден пророк-влакын туныктымышт нине кок кӱштымашеш негызлалтыт». | 40на сих двух заповедях утверждается весь закон и пророки. |
| 41 Фарисей-влакын пырля лиймышт годым Иисус нунын деч йодын: | 41Когда же собрались фарисеи, Иисус спросил их: |
| 42 «Христос нерген те мом шонеда? Тудо кӧн Эргыже?» Тудлан ойленыт: «Давидын». | 42что вы думаете о Христе? чей Он сын? Говорят Ему: Давидов. |
| 43 Нунылан Иисус каласен: «А Шӱлыш кумылаҥдыме годым Давид Тудым молан вара Господь манеш? Давидше ойлен: | 43Говорит им: как же Давид, по вдохновению, называет Его Господом, когда говорит: |
| 44 ”Господь мыйын Господемлан каласен: Тыйын тушманет-влакым йол йымакет пыштымешкем, пурла велыштем шинче”.*д | 44сказал Господь Господу моему: седи одесную Меня, доколе положу врагов Твоих в подножие ног Твоих? |
| 45 Тугеже, Давид Тудым Господь манеш гын, кузе Тудо Эргыже лийын кертеш?» | 45Итак, если Давид называет Его Господом, как же Он сын ему? |
| 46 Иисуслан нигӧат ик мутымат вашештен кертын огыл, тиде кече деч вара Тудын деч нигӧ нимом йодаш тоштын огыл. | 46И никто не мог отвечать Ему ни слова; и с того дня никто уже не смел спрашивать Его. |
*в 22:37 Зак.уш 6:5.
*г 22:39 Лев 19:18.
Глава 22