Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаИОАННЫН ВОЗЫМО СВЯТОЙ ЕВАНГЕЛИЙ | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ ИОАННА |
17 Глава | Глава 17 |
| 1 Тыге манмеке, Иисус пылпомышко ончалын да каласен: «Ачай, жап шуын, Эргыч Тыйын чапетым ончыктыжо манын, Тудын чапшым ончыкто. | 1После сих слов Иисус возвел очи Свои на небо и сказал: Отче! пришел час, прославь Сына Твоего, да и Сын Твой прославит Тебя, |
| 2 Кӧмытым Тудлан ӱшанен пуэнат, чылалан курымашлык илышым пуыжо манын, Тый Тудын кидышкыже чыла еҥым пуэнат. | 2так как Ты дал Ему власть над всякою плотью, да всему, что Ты дал Ему, даст Он жизнь вечную. |
| 3 А курымашлык илыш – тиде Тыйым, ик чын Юмым, да Тыйын колтымо Иисус Христосым палымаш. | 3Сия же есть жизнь вечная, да знают Тебя, единого истинного Бога, и посланного Тобою Иисуса Христа. |
| 4 Тыйын ӱшанен пуымо пашатым шуктен, Мый чапетым мландымбалне ончыктенам. | 4Я прославил Тебя на земле, совершил дело, которое Ты поручил Мне исполнить. |
| 5 Тӱня тӱҥалме деч ончыч Тый денет Мыйын могай чапем лийын, ынде тудо чап денак Тый, Ачай, Мыйым Шке ончылнет чапландаре. | 5И ныне прославь Меня Ты, Отче, у Тебя Самого славою, которую Я имел у Тебя прежде бытия мира. |
| 6 Тый тӱня гыч Мылам еҥ-влакым пуэнат, да Мый нунылан лӱметым палдаренам. Нуно Тыйын лийыныт, нуным Мылам пуэнат. Нуно Тыйын шомакетым кученыт. | 6Я открыл имя Твое человекам, которых Ты дал Мне от мира; они были Твои, и Ты дал их Мне, и они сохранили слово Твое. |
| 7 Ынде нуно палат: мом Тый Мылам пуэнат, чылажат Тый дечет лектын. | 7Ныне уразумели они, что все, что Ты дал Мне, от Тебя есть, |
| 8 Мо ойлышашым Мылам пуэнат, чыла нунылан каласкаленам, тидым нуно порын вашлийыныт, Тый дечет толынам манын, нуно чынжымак умылат, да Мыйым Тыйын колтымылан ӱшанат. | 8ибо слова, которые Ты дал Мне, Я передал им, и они приняли, и уразумели истинно, что Я исшел от Тебя, и уверовали, что Ты послал Меня. |
| 9 Мый нунын верч сӧрвалем, тӱня верч огыл сӧрвалем, а кӧм Тый Мылам пуэнат, нунын верч, вет нуно Тыйын улыт, | 9Я о них молю: не о всем мире молю, но о тех, которых Ты дал Мне, потому что они Твои. |
| 10 да мо Мыйын уло – чылажат Тыйын, а мо Тыйын уло – Мыйын. Нунын гоч Мый чапланенам. | 10И все Мое Твое, и Твое Мое; и Я прославился в них. |
| 11 Тылеч вара Мый тӱняште омыл, Тый декет мием, а нуно тӱняште кодыт. Святой Ачай! Кузе Ме икте улына, нунат тугак икте лийышт манын, Мылам пуымет-влакым шке лӱмешет арален кодо. | 11Я уже не в мире, но они в мире, а Я к Тебе иду. Отче Святый! соблюди их во имя Твое, тех, которых Ты Мне дал, чтобы они были едино, как и Мы. |
| 12 Тӱняште нунын дене лиймем годым Мылам пуымет-влакым лӱмешет Мый араленам да сакленам: Возымаш шукталтше манын кӧ йомшаш улмаш, тудак веле пытен, моло нигӧ йомын огыл. | 12Когда Я был с ними в мире, Я соблюдал их во имя Твое; тех, которых Ты дал Мне, Я сохранил, и никто из них не погиб, кроме сына погибели, да сбудется Писание. |
| 13 А ынде Тый декет мием. Мыйын тичмаш куанем нунын лийже манын, тидым тӱняште ойлем. | 13Ныне же к Тебе иду, и сие говорю в мире, чтобы они имели в себе радость Мою совершенную. |
| 14 Мый Тыйын шомакетым нунылан каласкаленам да тӱня нуным ужмышудымо лийын, вет кузе Мый тӱня деч омыл, нунат тӱня деч огытыл. | 14Я передал им слово Твое; и мир возненавидел их, потому что они не от мира, как и Я не от мира. |
| 15 Тӱня деч нуным нал манын, Мый ом сӧрвале, осал деч нуным арале манын сӧрвалем. | 15Не молю, чтобы Ты взял их из мира, но чтобы сохранил их от зла. |
| 16 Кузе Мый тӱня деч омыл, нунат тӱня деч огытыл. | 16Они не от мира, как и Я не от мира. |
| 17 Чынет дене нуным святитле. Тыйын шомакет – чын. | 17Освяти их истиною Твоею; слово Твое есть истина. |
| 18 Кузе Тый Мыйым тӱняшке колтенат, тугак Мыят нуным тӱняшке колтенам. | 18Как Ты послал Меня в мир, так и Я послал их в мир. |
| 19 Нунат чын дене святитлалтышт манын, нунын верч Мый Шкемым Шке пуэм. | 19И за них Я посвящаю Себя, чтобы и они были освящены истиною. |
| 20 Нунын верч веле огыл Мый сӧрвалем, нунын шомакыштлан кӧра Мыланем ӱшаныше-влак верчат сӧрвалем. | 20Не о них же только молю, но и о верующих в Меня по слову их, |
| 21 Тек нуно чылан икте лийыт. Кузе Тый, Ачай, Мый денем ушнен шогет да кузе Мый Тый денет ушнем, тек нунат, Мемнан дене ушнен, икте лийыт. Тунам Мыйым Тый колтенат манын, тӱня ӱшана. | 21да будут все едино, как Ты, Отче, во Мне, и Я в Тебе, так и они да будут в Нас едино, --да уверует мир, что Ты послал Меня. |
| 22 Кузе Ме Тый денет икте улына, тугак нунат икте лийышт манын, Мыланем пуымо чапетым Мый нунылан пуэнам. | 22И славу, которую Ты дал Мне, Я дал им: да будут едино, как Мы едино. |
| 23 Кунам Мый нунын дене ушнен шогем, а Тый Мый денем ушнен шогет, нуно тӱрыснек икте улыт, тунам тӱня пален налеш: Мыйым Тый колтенат да, кузе Мыйым йӧратет, тугак нунымат йӧратет. | 23Я в них, и Ты во Мне; да будут совершены воедино, и да познает мир, что Ты послал Меня и возлюбил их, как возлюбил Меня. |
| 24 Ачай, кушто Мый лиям, Тыйын Мылам пуымо еҥет-влакат тушто Мый денем пырля лийышт манын шонем. Мыйым тӱням негызлыме деч ончычак йӧратыметлан кӧра Мылам пуымо чапетым тек нунат ужышт. | 24Отче! которых Ты дал Мне, хочу, чтобы там, где Я, и они были со Мною, да видят славу Мою, которую Ты дал Мне, потому что возлюбил Меня прежде основания мира. |
| 25 Чын ыштыше Ачай! Тӱня Тыйым ок пале, а Мый палем, да нунат Мыйым Тыйын колтыметым паленыт. | 25Отче праведный! и мир Тебя не познал; а Я познал Тебя, и сии познали, что Ты послал Меня. |
| 26 Мыйым йӧратыме гай йӧратымашет нунын чоныштышт лийже шонем, Шкеат нунын дене ушнен шогынем, сандене нунылан Тыйын лӱметым палдаренам да умбакыжат палдарем». | 26И Я открыл им имя Твое и открою, да любовь, которою Ты возлюбил Меня, в них будет, и Я в них. |
Глава 17