Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ АПОСТОЛ-ВЛАКЫН ПАШАШТ | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
5 Глава | Глава 5 |
| 1 Ананий лӱман ик пӧръеҥ ден Сапфира ватыже погыштым ужаленыт. | 1Некоторый же муж, именем Анания, с женою своею Сапфирою, продав имение, |
| 2 Налме оксаж гыч Ананий икмыняр ужашыжым шкаланже шылтен коден, тидым ватыжат пален. Молыжым конден да Апостол-влакын йол воктекышт пыштен. | 2утаил из цены, с ведома и жены своей, а некоторую часть принес и положил к ногам Апостолов. |
| 3 Но Петр каласен: «Ананий, молан тый сатаналан шӱметым авалташ эрыкым пуэнат? Молан тый Святой Шӱлышлан шойышташ шоненат да мландылан налме окса гыч ужашыжым шкаланет шылтен коденат? | 3Но Петр сказал: Анания! Для чего ты допустил сатане вложить в сердце твое мысль солгать Духу Святому и утаить из цены земли? |
| 4 Але мландетше ужалыме деч ончыч тыйын лийын огыл? Але тудым ужалымылан налме оксат тыйын лийын огыл? Кузе тый тыгайым ышташ шонен пыштенат? Тый айдемылан огыл, а Юмылан шойыштынат». | 4Чем ты владел, не твое ли было, и приобретенное продажею не в твоей ли власти находилось? Для чего ты положил это в сердце твоем? Ты солгал не человекам, а Богу. |
| 5 Тыгай шомакым колмеке, Ананий йӧрлын да чонжо лектын. Тидым колыштшо-влакым чылаштым кугу лӱдмаш авалтен. | 5Услышав сии слова, Анания пал бездыханен; и великий страх объял всех, слышавших это. |
| 6 А самырык еҥ-влак тудым леведыныт, нумал луктыныт да тоеныт. | 6И встав, юноши приготовили его к погребению и, вынеся, похоронили. |
| 7 Иктаж кум шагат эртымеке, тушко ватыжат пурен, мо лиймым тудо пален огыл. | 7Часа через три после сего пришла и жена его, не зная о случившемся. |
| 8 А Петр тудын деч йодын: «Каласе мылам, тынареш мо те мландыдам ужаленда?» Сапфира вашештен: «Туге, тынареш». | 8Петр же спросил ее: скажи мне, за столько ли продали вы землю? Она сказала: да, за столько. |
| 9 Но Петр тудлан каласен: «Молан те Господьын Шӱлышым тергаш мутланен келшенда? Теве тыйын мариетым тойышо-влакын йол йӱкышт омса деке лишемеш, нуно тыйымат нумал луктыт». | 9Но Петр сказал ей: что это согласились вы искусить Духа Господня? вот, входят в двери погребавшие мужа твоего; и тебя вынесут. |
| 10 Сапфира тунамак тудын йолжо воктеке камвозын, да чонжо лектын. Самырык еҥ-влак пуреныт, Сапфирам колышым ужыныт да марийже воктеке луктын тоеныт. | 10Вдруг она упала у ног его и испустила дух. И юноши, войдя, нашли ее мертвою и, вынеся, похоронили подле мужа ее. |
| 11 Черкым да тидын нерген колшо-влакым чылаштым кугу лӱдмаш авалтен. | 11И великий страх объял всю церковь и всех слышавших это. |
| 12 Апостол-влакын кидышт дене калыкыште палдарыше пале да ӧрыктарыше паша шуко ышталтын. Ӱшаныше-влак Соломонын леведышан кудывечыштыже ик ой дене пырля лийыныт. | 12Руками же Апостолов совершались в народе многие знамения и чудеса; и все единодушно пребывали в притворе Соломоновом. |
| 13 Ӧрдыж еҥ кокла гыч нунын деке ушнаш иктат тоштын огыл, туге гынат калык нуным кӱкшын аклен. | 13Из посторонних же никто не смел пристать к ним, а народ прославлял их. |
| 14 Утларак да утларак пӧръеҥ ден ӱдырамаш-влак Господьлан ӱшанаш тӱҥалыныт, да ӱшаныше-влак ешаралтыныт. | 14Верующих же более и более присоединялось к Господу, множество мужчин и женщин, |
| 15 Тыгеракын, эртен кайыше Петрын кеч ӱмылжӧ логалже манын, черле-влакым уремышке луктыныт, вакшышыш да кроватьыш пыштеныт. | 15так что выносили больных на улицы и полагали на постелях и кроватях, дабы хотя тень проходящего Петра осенила кого из них. |
| 16 Тыгак воктенысе олала гыч шукын Иерусалимыш погыненыт, черлым да осал шӱлыш кучыман-влакым кондеденыт. Нунышт чылан паремыныт. | 16Сходились также в Иерусалим многие из окрестных городов, неся больных и нечистыми духами одержимых, которые и исцелялись все. |
| 17 А архиерей да тудын дене пырля улшо-влак – нуныжо саддукей тӱшка гыч лийыныт – чот кӧраненыт, | 17Первосвященник же и с ним все, принадлежавшие к ереси саддукейской, исполнились зависти, |
| 18 Апостол-влакым кученыт да калык казаматыш петыреныт. | 18и наложили руки свои на Апостолов, и заключили их в народную темницу. |
| 19 Но Господьын Суксыжо йӱдым казамат омсам почын, нуным луктын да каласен: | 19Но Ангел Господень ночью отворил двери темницы и, выведя их, сказал: |
| 20 «Кайыза да храмыште шогалза, тиде илыш шомакым калыклан чыла каласкалыза». | 20идите и, став в храме, говорите народу все сии слова жизни. |
| 21 Тиде мутым колыштын, нуно эрдене эрак храмыш пуреныт да калыкым туныкташ тӱҥалыныт. Тыгодымак архиерей да тудын дене пырля улшо-влак, толмекышт, Синедрионым да Израиль эрге-влакын чыла кугуракыштым ӱжыныт да Апостол-влакым кондаш шке тарзыштым казаматыш колтеныт. | 21Они, выслушав, вошли утром в храм и учили. Между тем первосвященник и которые с ним, придя, созвали синедрион и всех старейшин из сынов Израилевых и послали в темницу привести Апостолов. |
| 22 А нунышт, тушко мийымеке, Апостол-влакым казаматыште муын огытыл да, пӧртылмекышт, увертареныт: | 22Но служители, придя, не нашли их в темнице и, возвратившись, донесли, |
| 23 «Казаматым чоткыдын тӱкылен шындыме ыле, орол-влак омса ончылно шогеныт, но кунам ме омсам почна, тушто нигӧм ыжна му». | 23говоря: темницу мы нашли запертою со всею предосторожностью и стражей стоящими перед дверями; но, отворив, не нашли в ней никого. |
| 24 Тыгай мутым колмекышт, иерей, архиерей-влак да храм орол вуйлатыше, мо тиде тыгай манын, чот ӧрыныт. | 24Когда услышали эти слова первосвященник, начальник стражи и прочие первосвященники, недоумевали, что бы это значило. |
| 25 Ала-кӧ толын да нунылан каласен: «Казаматыш петырыме пӧръеҥ-влакда храмыште шогат да калыкым туныктат». | 25Пришел же некто и донес им, говоря: вот, мужи, которых вы заключили в темницу, стоят в храме и учат народ. |
| 26 Тунам орол вуйлатыше шкенжын еҥже-влак дене пырля Апостолмытым кондаш каен. Ӱмбакына кӱм кышкен, калык мемнам пуштеш манын лӱдыныт, сандене Апостол-влакым вийым кучылтде конденыт. | 26Тогда начальник стражи пошел со служителями и привел их без принуждения, потому что боялись народа, чтобы не побили их камнями. |
| 27 Апостол-влакым кондымеке, Синедрион ончылан шогалтеныт, да архиерей йодышташ тӱҥалын: | 27Приведя же их, поставили в синедрионе; и спросил их первосвященник, говоря: |
| 28 «Тиде Айдемын лӱмжӧ нерген туныкташ ме тыланда пеҥгыдын чарен огынал мо? Теве те Иерусалимым шкендан туныктымаш дене теменда, да Тудын вӱржым мемнан ӱмбаке пыштынеда». | 28не запретили ли мы вам накрепко учить о имени сем? и вот, вы наполнили Иерусалим учением вашим и хотите навести на нас кровь Того Человека. |
| 29 А Петр да моло Апостол вашештеныт: «Юмым айдеме деч утларак колыштман. | 29Петр же и Апостолы в ответ сказали: должно повиноваться больше Богу, нежели человекам. |
| 30 Пу меҥгеш тендан пудален пуштмо Иисусым мемнан ачана-влакын Юмышт ылыжтен. | 30Бог отцов наших воскресил Иисуса, Которого вы умертвили, повесив на древе. |
| 31 Израиль калыкым Шке велкыже савыраш да тудын языкшым кудалташ манын, Юмо Иисусым Вуйлатышылан да Утарышылан шогалтен да пурла кидше дене*а нӧлталын. | 31Его возвысил Бог десницею Своею в Начальника и Спасителя, дабы дать Израилю покаяние и прощение грехов. |
| 32 Чыла тидын шотышто ме Тудын таныклышыже улына, мутшым колыштшо-влаклан Юмын пуымо Святой Шӱлышат тидымак таныкла». | 32Свидетели Ему в сем мы и Дух Святый, Которого Бог дал повинующимся Ему. |
| 33 Тидым колын, Синедрионысо-влак пеш чот шыдешкеныт да Апостол-влакым пуштнешт улмаш. | 33Слышав это, они разрывались от гнева и умышляли умертвить их. |
| 34 Тунам Синедрионын ик еҥже, Гамалиил лӱман фарисей, чумыр калык коклаште пагалыме закон туныктышо, кынел шогалын да Апостол-влакым икмыняр жаплан лукташ кӱштен. | 34Встав же в синедрионе, некто фарисей, именем Гамалиил, законоучитель, уважаемый всем народом, приказал вывести Апостолов на короткое время, |
| 35 А вара каласен: «Израильын пагалыме еҥже-влак, те нине еҥ-шамыч дене мом ыштынеда, шке коклаштыда шоналтыза. | 35а им сказал: мужи Израильские! подумайте сами с собою о людях сих, что вам с ними делать. |
| 36 Тиддеч ончыч, шукерте огыл, шкенжым ала-могай кугуэш ончыктен, Февда толын лектын. Тудын деке нылшӱдӧ наре еҥ ушнен. Но Февдам пуштыныт, а тудын велке шогышо-влак чыланат шаланен каеныт, да нимо кодын огыл. | 36Ибо незадолго перед сим явился Февда, выдавая себя за кого-то великого, и к нему пристало около четырехсот человек; но он был убит, и все, которые слушались его, рассеялись и исчезли. |
| 37 Тудын деч вара, калыкым шотлен возымо годым, Галилей Иуда лектын да шке почешыже шуко еҥым таратен наҥгаен, но тудынат ӱмыржӧ лугыч лийын, да тудын велке шогышо-влак шаланен пытеныт. | 37После него во время переписи явился Иуда Галилеянин и увлек за собою довольно народа; но он погиб, и все, которые слушались его, рассыпались. |
| 38 Кызыт, мыйын шонымаште, тыге ыштыман: нине еҥ-влак деч кораҥза, нуным колтыза. Нунын ышташ шонымо пашашт айдеме деч гын, тудо сӱмырла, | 38И ныне, говорю вам, отстаньте от людей сих и оставьте их; ибо если это предприятие и это дело--от человеков, то оно разрушится, |
| 39 а Юмо деч гын, те тудым сӱмырен огыда керт. Юмо ваштареш шогышо лияш огыл манын шекланыза». | 39а если от Бога, то вы не можете разрушить его; берегитесь, чтобы вам не оказаться и богопротивниками. |
| 40 Чылан тудын дене келшеныт. Апостол-влакым ӱжыктеныт, нуным кырыктеныт, Иисусын лӱмжӧ нерген ойлаш чареныт да колтеныт. | 40Они послушались его; и, призвав Апостолов, били их и, запретив им говорить о имени Иисуса, отпустили их. |
| 41 Господь Иисусын лӱмжӧ верч намыслалташ йӧрышӧ лиймыштлан куанен, нуно Синедрион гыч каеныт, | 41Они же пошли из синедриона, радуясь, что за имя Господа Иисуса удостоились принять бесчестие. |
| 42 кече еда храмыште да пӧртлаште чарныде туныктеныт да Иисус Христос нерген Поро Уверым шареныт. | 42И всякий день в храме и по домам не переставали учить и благовествовать об Иисусе Христе. |
*а 5:31 «Пурла кидше дене»: грек шомакым «Пурла могырышкыжо» манынат кусараш лиеш.
Глава 5