Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ АПОСТОЛ-ВЛАКЫН ПАШАШТ | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
4 Глава | Глава 4 |
| 1 Петр ден Иоаннын калыклан ойлымышт годым иерей да саддукей-влак, храм орол вуйлатыше нунын деке лишемыныт. | 1Когда они говорили к народу, к ним приступили священники и начальники стражи при храме и саддукеи, |
| 2 Нуно сырыше лийыныт, вет Петр ден Иоанн калыкым туныктеныт, Иисусын ылыжмыж нерген каласкалыме дене колымаш гыч ылыжмым увертареныт. | 2досадуя на то, что они учат народ и проповедуют в Иисусе воскресение из мертвых; |
| 3 Петр ден Иоанным руалтен кученыт, кас лийынат, эр марте казаматыш петыреныт. | 3и наложили на них руки и отдали их под стражу до утра; ибо уже был вечер. |
| 4 А колыштшо-влак кокла гыч шукынжо нунын ойлымыштлан ӱшаненыт, ӱшаныше пӧръеҥже вич тӱжем нарыш шуын. | 4Многие же из слушавших слово уверовали; и было число таковых людей около пяти тысяч. |
| 5 Вес кечынже Иерусалимыште иудей-влакын вуйлатышышт, калык кугурак-влак да закон туныктышо-влак погыненыт. | 5На другой день собрались в Иерусалим начальники их и старейшины, и книжники, |
| 6 Тыштак архиерей Анна, тыгак Каиафа, Иоанн, Александр да архиерей тукым гыч молат лийыныт. | 6и Анна первосвященник, и Каиафа, и Иоанн, и Александр, и прочие из рода первосвященнического; |
| 7 Петр ден Иоанным покшеке луктын шогалтеныт да йодыштыныт: «Могай куат дене але кӧн лӱм дене те тидым ыштенда?» | 7и, поставив их посреди, спрашивали: какою силою или каким именем вы сделали это? |
| 8 Тунам Петр, Святой Шӱлыш дене темалтын, нунылан ойлен: «Калык вуйлатыше да Израильысе кугурак-влак! | 8Тогда Петр, исполнившись Духа Святаго, сказал им: начальники народа и старейшины Израильские! |
| 9 Таче мемнан деч черле еҥлан поро пашам ыштыме да тудын кузе пареммыж нерген вашмутым йодыт гын, | 9Если от нас сегодня требуют ответа в благодеянии человеку немощному, как он исцелен, |
| 10 теат палыза, уло Израиль калыкат палыже: ыресеш тендан пудалыме, колымаш гыч Юмын ылыжтыме Назорей Иисус Христосын лӱмжӧ дене тиде айдеме ончылныда таза шога. | 10то да будет известно всем вам и всему народу Израильскому, что именем Иисуса Христа Назорея, Которого вы распяли, Которого Бог воскресил из мертвых, Им поставлен он перед вами здрав. |
| 11 Тендан, чоҥышо-влакын, йӧрдымыш лукмо, но пусак негызлан пыштыме кӱ – Тудо.*а Нигӧ весе утарен огеш керт, | 11Он есть камень, пренебреженный вами зиждущими, но сделавшийся главою угла, и нет ни в ком ином спасения, |
| 12 мемнам утарен кертше вес лӱмым тӱняште еҥ-влаклан пуымо огыл». | 12ибо нет другого имени под небом, данного человекам, которым надлежало бы нам спастись. |
| 13 Петр ден Иоаннын лӱддымылыкыштым ужмеке, нунын тунемдыме да тыглай еҥ улмыштым умылымеке, йодыштшо-влак ӧрыныт, тыгодымак Иисус дене пырля лиймыштымат пален налыныт. | 13Видя смелость Петра и Иоанна и приметив, что они люди некнижные и простые, они удивлялись, между тем узнавали их, что они были с Иисусом; |
| 14 А воктенышт шогышо паремдыме еҥым ужын, ваштареш нимом каласен кертын огытыл. | 14видя же исцеленного человека, стоящего с ними, ничего не могли сказать вопреки. |
| 15 Нунылан Синедрион гыч лекташ кӱштеныт да шке коклаштышт тыге мутланеныт: | 15И, приказав им выйти вон из синедриона, рассуждали между собою, |
| 16 «Нине еҥ-влак дене мыланна мом ыштыман? Нунын гоч кугу чудо лийын, тудын нерген Иерусалимыште илыше-влак чыланат ынде палат, а ме тыгай чудо лийын огыл манын огына керт. | 16говоря: что нам делать с этими людьми? Ибо всем, живущим в Иерусалиме, известно, что ими сделано явное чудо, и мы не можем отвергнуть сего; |
| 17 Тиде Иисусын лӱмжӧ нерген нигӧлан ойлаш огыл манын, нуным лӱдыктен чарена, тунам калык коклаште тидын нерген увер утларак ок шарле». | 17но, чтобы более не разгласилось это в народе, с угрозою запретим им, чтобы не говорили об имени сем никому из людей. |
| 18 Апостол-влакым мӧҥгеш ӱжмеке, Иисусын лӱмжӧ нерген нигунам ойлашат, туныкташат ок лий манын, нунылан пеҥгыдын кӱштеныт. | 18И, призвав их, приказали им отнюдь не говорить и не учить о имени Иисуса. |
| 19 Но Петр ден Иоанн нунылан тыге вашештеныт: «Те шке шоналтыза: Юмо деч утларак тендам колыштына гын, Юмын ончылно тиде чын мо? | 19Но Петр и Иоанн сказали им в ответ: судите, справедливо ли пред Богом слушать вас более, нежели Бога? |
| 20 Мом ужмына да мом колмына нерген ме ойлыде огына керт». | 20Мы не можем не говорить того, что видели и слышали. |
| 21 Каҥашаш погынышо-влак Петр ден Иоанным, тӱрлын лӱдыктен, эрыкыш колтеныт. Нуным орландараш йӧным муын огытыл, вет уло калык окшакын тӧрланымыжлан Юмым моктен, | 21Они же, пригрозив, отпустили их, не находя возможности наказать их, по причине народа; потому что все прославляли Бога за происшедшее. |
| 22 вет кӧлан тиде паремдыме чудо лийын, тудлан нылле ий утла лийын. | 22Ибо лет более сорока было тому человеку, над которым сделалось сие чудо исцеления. |
| 23 Эрыкыш лекмеке, Петр ден Иоанн шкеныштын-влак деке толыныт да архиерей ден калык кугурак-влакын мом ойлымыштым каласкаленыт. | 23Быв отпущены, они пришли к своим и пересказали, что говорили им первосвященники и старейшины. |
| 24 А колыштмеке, чыланат Юмо деке мутыштым ик ой дене савыреныт: «Кавам, мландым, теҥызым да, мо тушто уло, чылажымат ыштыше Господь Юмо! | 24Они же, выслушав, единодушно возвысили голос к Богу и сказали: Владыко Боже, сотворивший небо и землю и море и всё, что в них! |
| 25 Тый мемнан Давид ачанам, шке тарзетым, Святой Шӱлыш дене тыге ойлыктенат: ”Молан калык-влак лӱшкат, тукым-шамыч кӱлдымӧ ойым пидыт? | 25Ты устами отца нашего Давида, раба Твоего, сказал Духом Святым: что мятутся язычники, и народы замышляют тщетное? |
| 26 Тӱнясе кугыжа-влак кынелыныт, Господь да Тудын Христосшо ваштареш вуйлатыше-влак пырля погыненыт”.*б | 26Восстали цари земные, и князи собрались вместе на Господа и на Христа Его. |
| 27 Чынжымак, Ирод ден Понтий Пилат вес калык еҥ-влак да Израильысе тукым-влак дене пырля тиде олаште Тыйын шӱрен палемдыме Святой Иисус Шочшет ваштареш погыненыт. | 27Ибо поистине собрались в городе сем на Святаго Сына Твоего Иисуса, помазанного Тобою, Ирод и Понтий Пилат с язычниками и народом Израильским, |
| 28 Мом шке кидет да шонымет дене Тый ончылгоч палемденат, нуно тудым шуктеныт. | 28чтобы сделать то, чему быть предопределила рука Твоя и совет Твой. |
| 29 А кызыт, Господь, нунын лӱдыктылмыштым ончал да тарзет-влаклан Тыйын шомакетым лӱдде ойлаш вийым пу. | 29И ныне, Господи, воззри на угрозы их, и дай рабам Твоим со всею смелостью говорить слово Твое, |
| 30 Кидетым шуялте, тек черле-влак паремыт, тек Тыйын Святой Иисус Шочшетын лӱмжӧ дене палдарыше пале да ӧрыктарыше паша-влак ышталтыт». | 30тогда как Ты простираешь руку Твою на исцеления и на соделание знамений и чудес именем Святаго Сына Твоего Иисуса. |
| 31 Кунам нуно кумалмым чарненыт, погынымо верышт чытырналтын, чылан Святой Шӱлыш дене темалтыныт да Юмын шомакым лӱдде ойлаш тӱҥалыныт. | 31И, по молитве их, поколебалось место, где они были собраны, и исполнились все Духа Святаго, и говорили слово Божие с дерзновением. |
| 32 Ӱшаныше-влак ик шӱм-чонан лийыныт, шкеныштын погышт гыч нигӧ нимом мыйын манын огытыл, а чыла нунын иктеш улмаш. | 32У множества же уверовавших было одно сердце и одна душа; и никто ничего из имения своего не называл своим, но всё у них было общее. |
| 33 Апостол-влак Господь Иисус Христосын ылыж кынелмыж нерген кугу куат дене таныкленыт, да чылашт пелен Юмын кугу порылыкшо улмаш. | 33Апостолы же с великою силою свидетельствовали о воскресении Господа Иисуса Христа; и великая благодать была на всех их. |
| 34 Нунын коклаште иктат укеан лийын огыл, вет кӧн мландыже але пӧртшӧ лийын, ужаленыт, ужалыме оксажым | 34Не было между ними никого нуждающегося; ибо все, которые владели землями или домами, продавая их, приносили цену проданного |
| 35 Апостол-влакын йол воктекышт пыштеныт, да нуныжо, кӧлан мо кӱлын, кажнылан пуэденыт. | 35и полагали к ногам Апостолов; и каждому давалось, в чем кто имел нужду. |
| 36 Теве Кипреш шочшо Иосий лӱман Левий тукым еҥ улмаш, тудым Апостол-влак Варнава манын лӱмденыт, вес семынже «лыпландарымашын эргыже» лиеш. | 36Так Иосия, прозванный от Апостолов Варнавою, что значит--сын утешения, левит, родом Кипрянин, |
| 37 Тудын пасужо улмаш. Иосий пасужым ужален, оксажым конден да Апостол-влакын йол воктекышт пыштен. | 37у которого была своя земля, продав ее, принес деньги и положил к ногам Апостолов. |
*а 4:11 Пс 117:22.
Глава 4