Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ АПОСТОЛ-ВЛАКЫН ПАШАШТ | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
13 Глава | Глава 13 |
| 1 Антиохийысе черкыште икмыняр пророк ден туныктышо лийын: Варнава, Нигер манме Симеон, Кириней гыч Луций, тетрарх Ирод дене пырля кушшо Манаил да Савл. | 1В Антиохии, в тамошней церкви были некоторые пророки и учители: Варнава, и Симеон, называемый Нигер, и Луций Киринеянин, и Манаил, совоспитанник Ирода четвертовластника, и Савл. |
| 2 Господьлан служитлымышт да пӱтым кучымышт годым Святой Шӱлыш каласен: «Мый Варнава ден Савлым посна пашалан ӱжынам, тиде пашам шукташ нуным Мыланем ойырен шогалтыза». | 2Когда они служили Господу и постились, Дух Святый сказал: отделите Мне Варнаву и Савла на дело, к которому Я призвал их. |
| 3 Тунам нуно пӱтым кученыт, кумалыныт, Варнава ден Павел ӱмбаке кидым пыштеныт да нуным колтеныт. | 3Тогда они, совершив пост и молитву и возложив на них руки, отпустили их. |
| 4 Святой Шӱлышын колтымо Варнава ден Павел Селевкийыш толыныт, тушечын, корабльыш шинчын, Кипрыш каеныт. | 4Сии, быв посланы Духом Святым, пришли в Селевкию, а оттуда отплыли в Кипр; |
| 5 А Саламинышке шумекышт, иудей-влакын синагогыштышт Юмын шомакым увертарен туныктеныт. Иоанн пырля лийын да нунылан полшен. | 5и, быв в Саламине, проповедывали слово Божие в синагогах Иудейских; имели же при себе и Иоанна для служения. |
| 6 Нуно Паф марте отром пӱтынек эртеныт. Тушто Вариисус лӱман иудейым вашлийыныт. Тудыжо юзо да шояк пророк лийын, | 6Пройдя весь остров до Пафа, нашли они некоторого волхва, лжепророка, Иудеянина, именем Вариисуса, |
| 7 Сергий-Павел проконсул дене улмаш. Сергий-Павел ушан пӧръеҥ лийын. Юмын шомакым колыштмыжо шуын да Варнава ден Савлым шкеж деке ӱжын. | 7который находился с проконсулом Сергием Павлом, мужем разумным. Сей, призвав Варнаву и Савла, пожелал услышать слово Божие. |
| 8 Но Елима юзо – лӱмжӧ тидымак ончыкта – нунын ваштареш лийын, проконсулым ӱшанымаш деч кораҥдаш тыршен. | 8А Елима волхв (ибо то значит имя его) противился им, стараясь отвратить проконсула от веры. |
| 9 Тунам Савл, тудым тыгак Павел маныныт, Святой Шӱлыш дене темалтын, юзын ӱмбаке туран ончалын | 9Но Савл, он же и Павел, исполнившись Духа Святаго и устремив на него взор, |
| 10 да каласен: «О, диаволын эргыже! Тый тӱрлӧ ондалчык да тӱрлӧ осал паша дене тич темынат. Тый чыла чынын тушманже улат! Господьын вияш корныжым кадыртылмым от чарне мо? | 10сказал: о, исполненный всякого коварства и всякого злодейства, сын диавола, враг всякой правды! перестанешь ли ты совращать с прямых путей Господних? |
| 11 А теве Господьын кидше тыйын ваштареш виктаралтын, тый сокыр лият да палемдыме жап марте кечым от уж». Тунамак юзым пич пычкемыш авалтен да тудо, тышке-тушко савырнен, вӱден наҥгайышым кычалын. | 11И ныне вот, рука Господня на тебя: ты будешь слеп и не увидишь солнца до времени. И вдруг напал на него мрак и тьма, и он, обращаясь туда и сюда, искал вожатого. |
| 12 Мо лиймым ужын, Господьын туныктымыжлан проконсул чот ӧрын да Господьлан ӱшанен. | 12Тогда проконсул, увидев происшедшее, уверовал, дивясь учению Господню. |
| 13 Павел да тудын дене пырля коштшо-влак Паф гыч корабльыш шинчын каеныт да Памфилийысе Пергийыш толыныт. Тушто Иоанн нунын деч ойырлен да Иерусалимыш пӧртылын. | 13Отплыв из Пафа, Павел и бывшие при нем прибыли в Пергию, в Памфилии. Но Иоанн, отделившись от них, возвратился в Иерусалим. |
| 14 А нунышт Пергий гыч умбаке каеныт да Писидийысе Антиохийыш толыныт, шуматкечын синагогыш пуреныт да шинчыныт. | 14Они же, проходя от Пергии, прибыли в Антиохию Писидийскую и, войдя в синагогу в день субботний, сели. |
| 15 Законым да пророк-влакын возымыштым лудмо деч вара синагог вуйлатыше-влак нунылан каласаш колтеныт: «Иза-шольо-влак, калыкым кумылаҥден каласаш мутда уло гын, ойлыза». | 15После чтения закона и пророков, начальники синагоги послали сказать им: мужи братия! если у вас есть слово наставления к народу, говорите. |
| 16 Павел кынелын, кидым нӧлталын да каласен: «Израильын пагалыме еҥже-влак да Юмылан лӱдын кумалше-влак, колыштса: | 16Павел, встав и дав знак рукою, сказал: мужи Израильтяне и боящиеся Бога! послушайте. |
| 17 Израиль калыкын Юмыжо мемнан ачана-влакым ойырен налын да Египетыште йот еҥ семын лиймышт годым тиде калыкым кугемден. Шкенжын виян кидше дене тудым Египет гыч луктын | 17Бог народа сего избрал отцов наших и возвысил сей народ во время пребывания в земле Египетской, и мышцею вознесенною вывел их из нее, |
| 18 да нылле ий наре ир мландыште нуным пукшен ашнен, | 18и около сорока лет времени питал их в пустыне. |
| 19 Ханаан мландыште шым калыкым пытарен да нунын мландыштым шке калыкшылан шеледен пуэн. | 19И, истребив семь народов в земле Ханаанской, разделил им в наследие землю их. |
| 20 Тылеч вара пророк Самуилын жапше марте нылшӱдӧ витле ий наре нунылан судья-влакым пуэн. | 20И после сего, около четырехсот пятидесяти лет, давал им судей до пророка Самуила. |
| 21 Вара нуно кугыжам йодыныт, да Юмо нунылан Кисын Саул эргыжым, Вениамин тукым гыч пӧръеҥым, пуэн. Тудо нылле ий кугыжаланен. | 21Потом просили они царя, и Бог дал им Саула, сына Кисова, мужа из колена Вениаминова. Так прошло лет сорок. |
| 22 Вара Юмо тудым кораҥден да кугыжаштлан Давидым шогалтен, тудын нерген таныклен каласен: ”Мый шӱмемлан келшыше пӧръеҥым, Иессейын Давид эргыжым, муынам, тудо Мыйын чыла шонымем шукта”.*а | 22Отринув его, поставил им царем Давида, о котором и сказал, свидетельствуя: нашел Я мужа по сердцу Моему, Давида, сына Иессеева, который исполнит все хотения Мои. |
| 23 Тудын тукымжо гыч Юмо, сӧрымыж семынак, Израильлан Утарыше Иисусым пуэн. | 23Из его-то потомства Бог по обетованию воздвиг Израилю Спасителя Иисуса. |
| 24 Иисус толмо деч ончыч Иоанн уло Израиль калыклан языкышт деч кораҥаш, Юмо деке савырнаш да тынеш пураш кӱлмӧ нерген увертарен. | 24Перед самым явлением Его Иоанн проповедывал крещение покаяния всему народу Израильскому. |
| 25 Шке пашажым мучашке шуктымыж годым Иоанн каласен: ”Кӧлан мыйым шотледа, мый тудо омыл, но теве почешем Весе толеш, мый Тудын йолчием кылжым рудашат ом йӧрӧ”. | 25При окончании же поприща своего, Иоанн говорил: за кого почитаете вы меня? я не тот; но вот, идет за мною, у Которого я недостоин развязать обувь на ногах. |
| 26 Иза-шольо-влак, Авраам тукымын эргышт да тендан коклаште Юмылан лӱдын кумалше-влак! Тиде утарымаш нерген шомакым тыланда колтымо. | 26Мужи братия, дети рода Авраамова, и боящиеся Бога между вами! вам послано слово спасения сего. |
| 27 Иерусалимыште илыше-влак да нунын вуйлатышышт Иисусын кӧ улмыжым пален огытыл, Тудым титаканыш лукмышт дене пророк-влакын шуматкече еда лудмо шомакыштым шуктеныт. | 27Ибо жители Иерусалима и начальники их, не узнав Его и осудив, исполнили слова пророческие, читаемые каждую субботу, |
| 28 Пуштмым чыныш лукташ нимогай амалым муын огытыл гынат, Иисусым пушташ Пилат деч йодыныт. | 28и, не найдя в Нем никакой вины, достойной смерти, просили Пилата убить Его. |
| 29 Тудын нерген мом возымым чыла шуктымеке, пу меҥге гыч волтеныт да шӱгарыш пыштеныт. | 29Когда же исполнили всё написанное о Нем, то, сняв с древа, положили Его во гроб. |
| 30 Но Юмо Тудым колымаш гыч ылыжтен. | 30Но Бог воскресил Его из мертвых. |
| 31 Иисус Шкеж дене пырля Галилей гыч Иерусалимыш толшо-влаклан ятыр кече шуко гана кончен. А ынде нуно мемнан калык ончылно Тудын таныкше улыт. | 31Он в продолжение многих дней являлся тем, которые вышли с Ним из Галилеи в Иерусалим и которые ныне суть свидетели Его перед народом. |
| 32И мы благовествуем вам, что обетование, данное отцам, Бог исполнил нам, детям их, воскресив Иисуса, | |
| 32-33 Ме кызыт тыланда Поро Уверым каласена: Юмо мемнан ачана-влаклан мом сӧрен, тудым нунын йочаштлан, мыланна, шуктен. Кокымшо псаломышто возымо семын, Иисусым ылыжтен. Тушто ойлалтеш: ”Тый Мыйын Эргым улат, Мый таче Тыйым шочыктенам”.*б | 33как и во втором псалме написано: Ты Сын Мой: Я ныне родил Тебя. |
| 34 Юмо Иисусым колымаш гыч ылыжтен гын, Тудо ынде шӱйын кийымашке ок пӧртыл. Тидын нергенак Юмо тыге каласен: ”Мый Давидлан сӧрымӧ чын да вашталтдыме суапым тыланда пуэм”.*в | 34А что воскресил Его из мертвых, так что Он уже не обратится в тление, о сем сказал так: Я дам вам милости, обещанные Давиду, верно. |
| 35 Вес вереат ойлен: ”Шке Святоетлан шӱйын кияш от пу”.*г | 35Посему и в другом месте говорит: не дашь Святому Твоему увидеть тление. |
| 36 Шке жапыштыже Юмын шонымыжлан служитлымеке, Давид колен. Тудым ача-кочаже воктен тоеныт, да тудын капше шӱйын. | 36Давид, в свое время послужив изволению Божию, почил и приложился к отцам своим, и увидел тление; |
| 37 А Кӧм Юмо ылыжтен, Тудын капше шӱймашым ужын огыл. | 37а Тот, Которого Бог воскресил, не увидел тления. |
| 38 Тугеже, иза-шольо-влак, пален лийза: Иисуслан кӧра тыланда языкдам касарымаш увертаралтеш. | 38Итак, да будет известно вам, мужи братия, что ради Него возвещается вам прощение грехов; |
| 39 Кушто те Моисейын законжо гоч чыныш лектын кертын огыдал, тушто уло ӱшаныше-влак Иисус гоч чыныш лектыт. | 39и во всем, в чем вы не могли оправдаться законом Моисеевым, оправдывается Им всякий верующий. |
| 40 Шекланыза, тендан дене пророк-влакын ойлымышт семын ынже лий. Нуно ойленыт: | 40Берегитесь же, чтобы не пришло на вас сказанное у пророков: |
| 41 ”Ончалза, игылтше-влак, ӧрза да йомза: Мый тендан кечылаште ӧрыктарыше пашам ыштем, иктаж-кӧ тыланда тидым каласкала гынат, огыда ӱшане ыле”».*д | 41смотрите, презрители, подивитесь и исчезните; ибо Я делаю дело во дни ваши, дело, которому не поверили бы вы, если бы кто рассказывал вам. |
| 42 Кунам Павел ден Варнава иудей-влакын синагогышт гыч лектыныт, нуным вес шуматкечынат тидын нергенак каласкалаш йодыныт. | 42При выходе их из Иудейской синагоги язычники просили их говорить о том же в следующую субботу. |
| 43 Погынымаш гыч шаланен кайымеке, иудей ӱшанымашке савырныше вес калык еҥ-влак да иудей-влак кокла гыч ятырышт Павел ден Варнава почеш каеныт, а Павел ден Варнава нунын дене мутланеныт да Юмын порылыкшым кучен илаш сӧрваленыт. | 43Когда же собрание было распущено, то многие Иудеи и чтители Бога, обращенные из язычников, последовали за Павлом и Варнавою, которые, беседуя с ними, убеждали их пребывать в благодати Божией. |
| 44 Юмын шомакшым колышташ вес шуматкечын пӱтынь ола гаяк погынен. | 44В следующую субботу почти весь город собрался слушать слово Божие. |
| 45 Тынар калыкым ужмеке, иудей-влак чот кӧраненыт, Павелын ойлымыж ваштареш шогеныт да осалын вурсеныт. | 45Но Иудеи, увидев народ, исполнились зависти и, противореча и злословя, сопротивлялись тому, что говорил Павел. |
| 46 Тунам Павел ден Варнава лӱдде каласеныт: «Юмын шомакшым эн ондак тыланда каласкалаш кӱлеш ыле, но те тудын деч кораҥыда, шкендам курымашлык илышлан йӧрдымым ыштеда, сандене ме вес калык-влаклан ойлаш тӱҥалына. | 46Тогда Павел и Варнава с дерзновением сказали: вам первым надлежало быть проповедану слову Божию, но как вы отвергаете его и сами себя делаете недостойными вечной жизни, то вот, мы обращаемся к язычникам. |
| 47 Господь мыланна тыге кӱштен: ”Мый Тыйым чыла калыклан волгыдым ыштенам, тӱня тӱр марте Тый утарымаш лият”».*е | 47Ибо так заповедал нам Господь: Я положил Тебя во свет язычникам, чтобы Ты был во спасение до края земли. |
| 48 Тидым колмеке, вес калык гыч улшо еҥ-влак куаненыт да Господьын шомакшым моктеныт, курымашлык илышлан палемдыме-влак чылан ӱшаненыт. | 48Язычники, слыша это, радовались и прославляли слово Господне, и уверовали все, которые были предуставлены к вечной жизни. |
| 49 Господьын шомакше уло кундем мучко шарлен. | 49И слово Господне распространялось по всей стране. |
| 50 Но иудей-влак Юмым шотлышо да чот пагалыме ӱдырамаш-влакым, тыгак оласе кугурак-влакым таратеныт. Нунышт Павел ден Варнавам поктылаш калыкым кынелтеныт да кундемышт гыч поктен колтеныт. | 50Но Иудеи, подстрекнув набожных и почетных женщин и первых в городе людей, воздвигли гонение на Павла и Варнаву и изгнали их из своих пределов. |
| 51 Йолышт гыч пуракым нунын ваштареш почкалтен, Павел ден Варнава Иконийыш каеныт. | 51Они же, отрясши на них прах от ног своих, пошли в Иконию. |
| 52 А тунемше-влак куан да Святой Шӱлыш дене темыныт. | 52А ученики исполнялись радости и Духа Святаго. |
*а 13:22 Пс 88:21, 1 Куг 13:14.
Глава 13