Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ АПОСТОЛ-ВЛАКЫН ПАШАШТ | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
14 Глава | Глава 14 |
| 1 Иконийыште Павел ден Варнава адак иудей-влакын синагогышкышт пуреныт да туге туныктен каласкаленыт, моткоч шуко иудей ден эллин ӱшанаш тӱҥалын. | 1В Иконии они вошли вместе в Иудейскую синагогу и говорили так, что уверовало великое множество Иудеев и Еллинов. |
| 2 Но ӱшаныдыме иудей-шамыч иза-шольо-влак ваштареш вес калык еҥ-влакым таратеныт да сырыктеныт. | 2А неверующие Иудеи возбудили и раздражили против братьев сердца язычников. |
| 3 Павел ден Варнава тыште ятыр жап лийыныт, Господь нерген лӱдде ойленыт. Тудыжо нунын кидышт дене палдарыше палым да ӧрыктарыше пашам ыштен да тидын дене Шкенжын порылык шомакшым таныклен. | 3Впрочем они пробыли здесь довольно времени, смело действуя о Господе, Который, во свидетельство слову благодати Своей, творил руками их знамения и чудеса. |
| 4 Тыгеракын, оласе калык шелалтын, иктышт иудей-влак могырышто лийыныт, весышт – Апостол-влак могырышто. | 4Между тем народ в городе разделился: и одни были на стороне Иудеев, а другие на стороне Апостолов. |
| 5 Вара вес калык еҥ-влак да иудей-шамыч вуйлатышышт дене пырля Павел ден Варнавалан зияным ышташ да, ӱмбакышт кӱм кышкен, нуным пушташ шоненыт. | 5Когда же язычники и Иудеи со своими начальниками устремились на них, чтобы посрамить и побить их камнями, |
| 6 Апостол-влак тидын нерген пален налыныт, Ликаоний кундемысе Листра ден Дервий олалашке да нунын воктенысе верлашке куржыныт. | 6они, узнав о сем, удалились в Ликаонские города Листру и Дервию и в окрестности их, |
| 7 Туштат Поро Уверым каласкаленыт. | 7и там благовествовали. |
| 8 Листраште йыжыҥдыме йолан ик пӧръеҥ илен. Тудо шочынак окшак улмаш, эре шинчен веле, нигунам коштын огыл. | 8В Листре некоторый муж, не владевший ногами, сидел, будучи хром от чрева матери своей, и никогда не ходил. |
| 9 Тудо Павелын ойлымыжым колыштын. Павел тудын ӱмбаке ончалын да, паремаш ӱшанымыжым ужын, | 9Он слушал говорившего Павла, который, взглянув на него и увидев, что он имеет веру для получения исцеления, |
| 10 йӱкым кугемден каласен: «Иисус Христос Господьын лӱмжӧ дене тыланет ойлем: йолет ӱмбак вийнен шогал». Окшак еҥ тунамак тӧрштен кынелын да кошташ тӱҥалын. | 10сказал громким голосом: тебе говорю во имя Господа Иисуса Христа: стань на ноги твои прямо. И он тотчас вскочил и стал ходить. |
| 11 Павелын мом ыштымыжым ужмеке, еҥ-влак, йӱкым кугемден, ликаон йылме дене ойлаш тӱҥалыныт: «Мемнан деке айдеме сын дене юмо-влак воленыт!» | 11Народ же, увидев, что сделал Павел, возвысил свой голос, говоря по-ликаонски: боги в образе человеческом сошли к нам. |
| 12 Варнавам нуно Зевс манын лӱмденыт, а вӱден ойлымыжлан Павелым Ермий маныныт.*а | 12И называли Варнаву Зевсом, а Павла Ермием, потому что он начальствовал в слове. |
| 13 Ола ончылно Зевсын храмже шоген, да Зевслан кумалше карт капка ончык ӱшкыж ден аршаш-влакым конден, калык дене пырля надырым пуынеже улмаш. | 13Жрец же идола Зевса, находившегося перед их городом, приведя к воротам волов и принеся венки, хотел вместе с народом совершить жертвоприношение. |
| 14 Но Апостол-влак, Варнава ден Павел, тидын нерген колмеке, ӱмбал вургемыштым кушкедыныт, калык тӱшкаш куржын пуреныт да кычкыреныт: | 14Но Апостолы Варнава и Павел, услышав о сем, разодрали свои одежды и, бросившись в народ, громогласно говорили: |
| 15 «Пӧръеҥ-влак, молан тыге ыштеда? Меат тендан гаяк айдеме гына улына. Ме тыланда Поро Уверым ойлена, чыла кӱлдымаш деч кораҥын, илыше Юмо деке савырнаш йодына. Тудо кавам, мландым, теҥызым да тушто чыла мо улым ыштен. | 15мужи! что вы это делаете? И мы--подобные вам человеки, и благовествуем вам, чтобы вы обратились от сих ложных к Богу Живому, Который сотворил небо и землю, и море, и все, что в них, |
| 16 Эртыше жапыште калык-влаклан шке корнышт дене каяш чарен огыл. | 16Который в прошедших родах попустил всем народам ходить своими путями, |
| 17 Тыгодымак порым ыштымыж дене Шкенжым эреак палдарен шоген: мыланна кава гыч йӱрым колтен, саска лектышым жапыштыже пуэн, мемнам теммеш пукшен, чоннам куандарен». | 17хотя и не переставал свидетельствовать о Себе благодеяниями, подавая нам с неба дожди и времена плодоносные и исполняя пищею и веселием сердца наши. |
| 18 Тыге ойлен, нунын лӱмеш надырым ынышт кондо манын чарен да кажным мӧҥгышкыжӧ каяш пыкше ӱшандарен кертыныт. Павел ден Варнаван тушан кодын туныктымышт годым | 18И, говоря сие, они едва убедили народ не приносить им жертвы и идти каждому домой. Между тем, как они, оставаясь там, учили, |
| 19 Антиохий да Иконий гыч икмыняр иудей толын, а [Апостол-влакын] лӱдде ойлымышт годым калыкым нунын деч кораҥаш ӱшандарен да каласен: «Нине еҥ-влак нимо чыным огыт ойло, чыла шойыштыт». Толшо-влак калыкым пудыратеныт. Павел ӱмбаке кӱм кышкеныт, вара, колышылан шотлен, ола гыч шӱдырен луктыныт. | 19из Антиохии и Иконии пришли некоторые Иудеи и, когда Апостолы смело проповедывали, убедили народ отстать от них, говоря: они не говорят ничего истинного, а все лгут. И, возбудив народ, побили Павла камнями и вытащили за город, почитая его умершим. |
| 20 Но кунам тунемше-влак йырже погыненыт, Павел кынелын да олашке пӧртылын, а вес кечынже Варнава дене пырля Дервийыш каен. | 20Когда же ученики собрались около него, он встал и пошел в город, а на другой день удалился с Варнавою в Дервию. |
| 21 Тиде олаште Поро Уверым каласкалымеке да ятыр еҥым тунемшым ыштымеке, нуно мӧҥгеш Листраш, Иконийыш да Антиохийыш пӧртылыныт, | 21Проповедав Евангелие сему городу и приобретя довольно учеников, они обратно проходили Листру, Иконию и Антиохию, |
| 22 тунемше-влакын шӱм-чоныштым пеҥгыдемденыт, Христослан ӱшанымаште чоткыдо лияш кумылаҥденыт. Нуно ойленыт: «Мыланна Юмын Кугыжанышыш шуко нелылык гоч пураш логалеш». | 22утверждая души учеников, увещевая пребывать в вере и поучая, что многими скорбями надлежит нам войти в Царствие Божие. |
| 23 Павел ден Варнава кажне черкылан пресвитер-влакым шогалтеныт, кумалме да пӱтым кучымо деч вара нуным ӱшаныме Господьыштлан ончаш коденыт. | 23Рукоположив же им пресвитеров к каждой церкви, они помолились с постом и предали их Господу, в Которого уверовали. |
| 24 Вара Павел ден Варнава, Писидий гоч эртен, Памфилийыш толыныт. | 24Потом, пройдя через Писидию, пришли в Памфилию, |
| 25 Пергийыште Господьын шомакшым каласкалымеке, Атталийыш каеныт, | 25и, проповедав слово Господне в Пергии, сошли в Атталию; |
| 26 а тушечын, корабльыш шинчын, Антиохийыш миеныт. Кызыт мучашыш шуктымо пашам ышташ нуным тыштак Господьын порылыкшылан ӱшанен пуэныт улмаш. | 26а оттуда отплыли в Антиохию, откуда были преданы благодати Божией на дело, которое и исполнили. |
| 27 Толмекышт, нуно черке погынымашым чумыреныт, Юмо нунын дене мом ыштымым, вес калык еҥ-влаклан ӱшанымаш омсам почмым увертареныт. | 27Прибыв туда и собрав церковь, они рассказали всё, что сотворил Бог с ними и как Он отверз дверь веры язычникам. |
| 28 Туштыжо тунемше-влак дене шагал огыл жап лийыныт. | 28И пребывали там немалое время с учениками. |
*а 14:12 Зевс – грек-влакын тӱҥ юмышт. Ермий (Гермес, Меркурий) – грек-влакын юмышт кокла гыч иктыже, юмо-влакын уверкондышышт.
Глава 14