Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ АПОСТОЛ-ВЛАКЫН ПАШАШТ | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
15 Глава | Глава 15 |
| 1 Иудей гыч толшо икмыняр еҥ иза-шольо-влакым тыге туныктен: «Те Моисейын кӱштымыж почеш пӱчмашым шкаланда огыда ыштыкте гын, утаралтын огыда керт». | 1Некоторые, пришедшие из Иудеи, учили братьев: если не обрежетесь по обряду Моисееву, не можете спастись. |
| 2 Павел ден Варнава нунын ваштареш шогалыныт да шагал огыл ӱчашеныт. Павел ден Варнавам да икмыняр моло еҥым Апостол ден пресвитер-влак деке Иерусалимыш тиде йодыш шотышто каҥашаш колтеныт. | 2Когда же произошло разногласие и немалое состязание у Павла и Варнавы с ними, то положили Павлу и Варнаве и некоторым другим из них отправиться по сему делу к Апостолам и пресвитерам в Иерусалим. |
| 3 Тыгеракын, черкын еҥже-влак нуным ужатен колтеныт. Кайыше-влак Финикий ден Самарийым эртеныт, вес калык еҥ-влакын Христос велке савырнымышт нерген каласкаленыт. Чыла иза-шольо тиде уверлан чот куанен. | 3Итак, быв провожены церковью, они проходили Финикию и Самарию, рассказывая об обращении язычников, и производили радость великую во всех братиях. |
| 4 А Иерусалимыш толмекышт, нуным черке да Апостол ден пресвитер-влак вашлийыныт, шкенышт дене Юмо мом ыштымым да вес калык еҥ-влаклан ӱшанымаш омсам кузе почмым Павел ден Варнава чыла каласкаленыт. | 4По прибытии же в Иерусалим они были приняты церковью, Апостолами и пресвитерами, и возвестили всё, что Бог сотворил с ними и как отверз дверь веры язычникам. |
| 5 Фарисей ересь гыч ӱшанаш тӱҥалше икмыняр еҥ кынел шогалын да ойлен: «Вес калык кокла гыч улшо ӱшаныше-влак дене пӱчмӧ йӱлам эртарыман, тыгак нунылан Моисейын законжым шукташ кӱштыман». | 5Тогда восстали некоторые из фарисейской ереси уверовавшие и говорили, что должно обрезывать язычников и заповедывать соблюдать закон Моисеев. |
| 6 Тиде йодышым ончаш Апостол ден пресвитер-влак погыненыт. | 6Апостолы и пресвитеры собрались для рассмотрения сего дела. |
| 7 Кужу жап ӱчашыме деч вара Петр кынел шогалын да нунылан каласен: «Иза-шольо-влак, те паледа: вес калык-влак Поро Уверым мый дечем колышт да ӱшанышт манын, Юмо мыйым мемнан кокла гыч шукертак ойырен налын. | 7По долгом рассуждении Петр, встав, сказал им: мужи братия! вы знаете, что Бог от дней первых избрал из нас меня, чтобы из уст моих язычники услышали слово Евангелия и уверовали; |
| 8 Шӱм-чоным палыше Юмо вес калык-влакым Шкеж деке лишемден. Святой Шӱлышым мыланна пуымыж семынак нуныланат пӧлеклымыж дене тидым таныклен. | 8и Сердцеведец Бог дал им свидетельство, даровав им Духа Святаго, как и нам; |
| 9 Нуным мемнан деч нимо семынат ойыркален огыл, а шӱмыштым ӱшанымаш дене эрыктен. | 9и не положил никакого различия между нами и ими, верою очистив сердца их. |
| 10 Тугеже молан кызыт те Юмым тергеда? Молан тунемше-влакын вачышкышт нелытым пыштынеда? Мемнан ачана-влакат, меат тудым нумалын кертын огынал. | 10Что же вы ныне искушаете Бога, желая возложить на выи учеников иго, которого не могли понести ни отцы наши, ни мы? |
| 11 А ме нунын семынак Господь Иисус Христосын порылыкшо гоч утаралтына манын ӱшанена». | 11Но мы веруем, что благодатию Господа Иисуса Христа спасемся, как и они. |
| 12 Тунам уло погынымаш шыпланен да Варнава ден Павелым колышташ тӱҥалын. А нунышт каласкаленыт, кузе Юмо нунын гоч вес калык-влак коклаште тӱрлӧ ӧрыктарыше паша ден палдарыше палым ыштен. | 12Тогда умолкло все собрание и слушало Варнаву и Павла, рассказывавших, какие знамения и чудеса сотворил Бог через них среди язычников. |
| 13 Кунам нуно шыпланеныт, Иаков ойлаш тӱҥалын: «Иза-шольо-влак, мыйым колыштса. | 13После же того, как они умолкли, начал речь Иаков и сказал: мужи братия! послушайте меня. |
| 14 Кузе Юмо икымше гана вес калык гыч улшо-влак деке шке порылыкшо дене савырнен да нунын кокла гыч Шкаланже калыкым налаш шонен манын, Симон умылтарыш. | 14Симон изъяснил, как Бог первоначально призрел на язычников, чтобы составить из них народ во имя Свое. |
| 15 Пророк-влакын возымо шомакыштат тидын дене келшен толыт: | 15И с сим согласны слова пророков, как написано: |
| 16 ”Тылеч вара Мый пӧртылам да Давидын сӱмырлышӧ омашыжым*а угыч ыштем, чыла шалатымым чоҥем да тӧрлем. | 16Потом обращусь и воссоздам скинию Давидову падшую, и то, что в ней разрушено, воссоздам, и исправлю ее, |
| 17 Тунам чыла моло еҥ-влак да Мыйын манын лӱмдымӧ чыла калык Господьым кычалын кертыт”. Чыла тидым ыштыше Господь тыге ойлен.*б | 17чтобы взыскали Господа прочие человеки и все народы, между которыми возвестится имя Мое, говорит Господь, творящий все сие. |
| 18 Юмылан шке пашаже курымла дене палыме. | 18Ведомы Богу от вечности все дела Его. |
| 19 Сандене Юмо деке савырныше вес калык еҥ-влаклан нелылыкым ыштышаш огынал манын, мый шонем. | 19Посему я полагаю не затруднять обращающихся к Богу из язычников, |
| 20 Шояк юмылан кумалме дене амыргыше деч, яжарланыме деч, пич каен колышо вольык ден янлыкым да вӱрым кочмо деч шкеныштым кучышт, тыгак мом шкаланышт ынешт ыштыкте, весыланат тудым ынышт ыште манын, ме нунылан возышаш улына. | 20а написать им, чтобы они воздерживались от оскверненного идолами, от блуда, удавленины и крови, и чтобы не делали другим того, чего не хотят себе. |
| 21 Вет Моисейын законжым ожнысекак чыла олаште увертарат да шуматкече еда синагоглаште лудыт». | 21Ибо закон Моисеев от древних родов по всем городам имеет проповедующих его и читается в синагогах каждую субботу. |
| 22 Тунам Апостол ден пресвитер-влак пӱтынь черке дене пырля шке коклашт гыч икмыняр еҥым ойыраш да нуным Павел ден Варнава пелен Антиохийыш колташ пунчалыныт. Нуно Варсава манме Иудам да Силам ойыреныт. Иза-шольо-влак коклаште нине кок еҥ вуйлатыше лийын. | 22Тогда Апостолы и пресвитеры со всею церковью рассудили, избрав из среды себя мужей, послать их в Антиохию с Павлом и Варнавою, именно: Иуду, прозываемого Варсавою, и Силу, мужей, начальствующих между братиями, |
| 23 Пеленышт тыгай серышым колтеныт: «Апостол, пресвитер ден иза-шольо-влак Антиохийыште, Сирийыште, Киликийыште илыше, вес калык гыч улшо иза-шольо-влаклан: куаныза.*в | 23написав и вручив им следующее: `Апостолы и пресвитеры и братия--находящимся в Антиохии, Сирии и Киликии братиям из язычников: радоваться. |
| 24 Ме колынна: мемнан кокла гыч южышт толыныт да кӱштымына деч посна ”Шкендам пӱчкыкташ да Моисейын законжым шукташ кӱлеш” манме шомакышт дене тендам ӧрыктареныт да чондам пудыратеныт, сандене | 24Поелику мы услышали, что некоторые, вышедшие от нас, смутили вас своими речами и поколебали ваши души, говоря, что должно обрезываться и соблюдать закон, чего мы им не поручали, |
| 25 ме тендан деке ик ой дене ойырен налме еҥнам колташ пунчална. Нуно йӧратыме изана-влак Варнава да Павел дене пырля мият – | 25то мы, собравшись, единодушно рассудили, избрав мужей, послать их к вам с возлюбленными нашими Варнавою и Павлом, |
| 26 нунышт мемнан Господьна Иисус Христосын лӱмжӧ верч илышыштым чаманен огытыл. | 26человеками, предавшими души свои за имя Господа нашего Иисуса Христа. |
| 27 Тыгеракын, ме Иуда ден Силам колтена, нуно мемнан кызыт возымо увернамак ойлен умылтарат. | 27Итак мы послали Иуду и Силу, которые изъяснят вам то же и словесно. |
| 28 Мо кӱлеш деч уто нелыжым тендан ӱмбак огына пыште. Святой Шӱлыш да меат тидым сайлан шотлена. Тидым веле йодына: | 28Ибо угодно Святому Духу и нам не возлагать на вас никакого бремени более, кроме сего необходимого: |
| 29 шояк юмылан пуымо надырым, вӱрым, пич каен колышо вольык ден янлыкым ида коч, ида яжарлане, мом шкаланда ынеда ыштыкте, весыланат тудым ида ыште. Тыгайым ыштыме деч шкендам кучеда гын, сай ыштеда. Таза лийза». | 29воздерживаться от идоложертвенного и крови, и удавленины, и блуда, и не делать другим того, чего себе не хотите. Соблюдая сие, хорошо сделаете. Будьте здравы'. |
| 30 Тыгеракын, колтымо еҥ-влак Антиохийыш миен шуыныт да, ӱшаныше-влакым поген, серышым кучыктеныт. | 30Итак, отправленные пришли в Антиохию и, собрав людей, вручили письмо. |
| 31 Нуно, лудмекышт, тудын кумылаҥдыше шомакшылан куаненыт. | 31Они же, прочитав, возрадовались о сем наставлении. |
| 32 Иуда ден Сила шкештат пророк лийыныт да иза-шольо-влаклан кумылаҥдыше да пеҥгыдемдыше мутым шуко ойленыт. | 32Иуда и Сила, будучи также пророками, обильным словом преподали наставление братиям и утвердили их. |
| 33 Икмыняр жап тушто лиймекышт, иза-шольо-влак нуным Апостол-влак деке, тынысым тыланен, ужатеныт. | 33Пробыв там некоторое время, они с миром отпущены были братиями к Апостолам. |
| 34 Но Сила тушан кодаш шонен пыштен, Иуда Иерусалимыш пӧртылын. | 34Но Силе рассудилось остаться там. (А Иуда возвратился в Иерусалим.) |
| 35 А Павел ден Варнава Антиохиеш кодыныт. Тушто шуко моло иза-шольо дене пырля Господьын шомакшым туныктеныт да Поро Уверым каласкаленыт. | 35Павел же и Варнава жили в Антиохии, уча и благовествуя, вместе с другими многими, слово Господне. |
| 36 Икмыняр жап эртымеке, Павел Варнавалан каласен: «Господьын шомакшым каласкалымына годым коштмо чыла олашке иза-шольо-влак деке ынде угыч каена да, кузе илат, ончалына». | 36По некотором времени Павел сказал Варнаве: пойдем опять, посетим братьев наших по всем городам, в которых мы проповедали слово Господне, как они живут. |
| 37 Варнава пырля Марк манме Иоаннымат налнеже улмаш, | 37Варнава хотел взять с собою Иоанна, называемого Марком. |
| 38 но Павел нунын деч Памфилийыште кораҥше да ыштышаш пашашкышт лекдыме еҥым налаш чынлан шотлен огыл. | 38Но Павел полагал не брать отставшего от них в Памфилии и не шедшего с ними на дело, на которое они были посланы. |
| 39 Тыге нунын ӱчашымаш лектын, да икте-весышт деч ойырленыт. Варнава Маркым пырля налын да, корабльыш шинчын, Кипрыш каен. | 39Отсюда произошло огорчение, так что они разлучились друг с другом; и Варнава, взяв Марка, отплыл в Кипр; |
| 40 Павел шкаланже Силам ойырен налын, да иза-шольо-влак Павелым Юмын порылыкшылан ӱшанен пуэныт. Тудо корныш лектын, | 40а Павел, избрав себе Силу, отправился, быв поручен братиями благодати Божией, |
| 41 Сирий ден Киликий гоч эртен да черке-влакым пеҥгыдемден. | 41и проходил Сирию и Киликию, утверждая церкви. |
*а 15:16 Омаш – тыште: тукым.
*в 15:23 «Куаныза» – грек йылмыште тидыже саламлыме мут.
Глава 15