Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ АПОСТОЛ-ВЛАКЫН ПАШАШТ | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
17 Глава | Глава 17 |
| 1 Амфиполь ден Аполлонийым эртымеке, нуно Фессалоникыш толын лектыныт, тушто иудей-влакын синагогышт лийын. | 1Пройдя через Амфиполь и Аполлонию, они пришли в Фессалонику, где была Иудейская синагога. |
| 2 Павел молгунамсе семынак тушко пурен да нунын дене, Возымашын шомакше-влакым кучылтын, кум шуматкече мутланен, | 2Павел, по своему обыкновению, вошел к ним и три субботы говорил с ними из Писаний, |
| 3 нунылан Возымашым умылтарен. Христос кугу орлыкым ужшаш да колымаш гыч ылыж кынелшаш улмаш манын ончыктен. Тудо ойлен: «Мыйын тыланда увертарыме Иисус – Христос улеш». | 3открывая и доказывая им, что Христу надлежало пострадать и воскреснуть из мертвых и что Сей Христос есть Иисус, Которого я проповедую вам. |
| 4 Колыштшо-влак кокла гыч южышт ӱшанаш тӱҥалыныт да Павел ден Сила деке ушненыт, тыгак Израильын Юмыжлан кумалше шуко эллин да пагалыме ятыр ӱдырамаш ушнен. | 4И некоторые из них уверовали и присоединились к Павлу и Силе, как из Еллинов, чтущих Бога, великое множество, так и из знатных женщин немало. |
| 5 Но ӱшаныдыме иудей-влакым кӧранымаш авалтен, нуно оласе перныл коштшо икмыняр йӧрдымӧ еҥым почешышт наҥгаеныт, шуко калыкым погеныт, олаште тумам нӧлталыныт. Иасонын пӧртшӧ деке лишемыныт, Павел ден Силам калык ончык лукташ тыршеныт. | 5Но неуверовавшие Иудеи, возревновав и взяв с площади некоторых негодных людей, собрались толпою и возмущали город и, приступив к дому Иасона, домогались вывести их к народу. |
| 6 Но нуным муын огытылат, Иасоным да икмыняр иза-шольым оласе вуйлатыше-влак деке кучен конденыт да кычкыреныт: «Тӱням пудыратылше нине еҥ-влак ынде тышкат толыныт, | 6Не найдя же их, повлекли Иасона и некоторых братьев к городским начальникам, крича, что эти всесветные возмутители пришли и сюда, |
| 7 а Иасон нуным шкеж деке пуртен! Весым, Иисусым, кугыжалан шотлен, нуно чылан кесарьын кӱштымыж-влак ваштареш ыштат». | 7а Иасон принял их, и все они поступают против повелений кесаря, почитая другого царем, Иисуса. |
| 8 Тидым колын, калык да оласе вуйлатыше-влак пудыранаш тӱҥалыныт. | 8И встревожили народ и городских начальников, слушавших это. |
| 9 Нунышт Иасон да молышт деч ситыше оксам налыныт да колтеныт. | 9Но сии, получив удостоверение от Иасона и прочих, отпустили их. |
| 10 А Павел ден Силам иза-шольо-влак тунамак, йӱдым, Верийыш колтеныт. Тушко мийымеке, нунышт иудей-влакын синагогышкышт каеныт. | 10Братия же немедленно ночью отправили Павла и Силу в Верию, куда они прибыв, пошли в синагогу Иудейскую. |
| 11 Тысе-влак Фессалоникысе деч порырак лийыныт: нуно Христос нерген шомакым кугу кумыл дене колыштыныт да, тиде чынак тыге мо манын, Возымашым кече еда шымленыт. | 11Здешние были благомысленнее Фессалоникских: они приняли слово со всем усердием, ежедневно разбирая Писания, точно ли это так. |
| 12 Шукынжо Иисуслан ӱшанаш тӱҥалыныт, тыгак эллин-влак кокла гыч кӱкшын аклыме ӱдырамаш-влакат, шуко пӧръеҥат ӱшаненыт. | 12И многие из них уверовали, и из Еллинских почетных женщин и из мужчин немало. |
| 13 Но Павел Верийыштат Юмын шомакым каласкала манын пален налмекышт, Фессалоникысе иудей-влак тушкат толыныт, калыкым тараташ да пудыраташ тӱҥалыныт. | 13Но когда Фессалоникские Иудеи узнали, что и в Верии проповедано Павлом слово Божие, то пришли и туда, возбуждая и возмущая народ. |
| 14 Иза-шольо-влак Павелым тунамак теҥыз деке колтеныт, а Сила ден Тимофей кодыныт. | 14Тогда братия тотчас отпустили Павла, как будто идущего к морю; а Сила и Тимофей остались там. |
| 15 Иза-шольо-влак Павелым Афиныш шумеш ужатеныт. Вашкерак толышт манын, Сила ден Тимофейлан каласаш Павел ужатыше-влакым йодын, вара нунышт каеныт. | 15Сопровождавшие Павла проводили его до Афин и, получив приказание к Силе и Тимофею, чтобы они скорее пришли к нему, отправились. |
| 16 Афиныште нуным вучымыж годым Павел ужын: ола шояк юмо статуй дене тич темын, садлан чонжо моткоч пудыранен. | 16В ожидании их в Афинах Павел возмутился духом при виде этого города, полного идолов. |
| 17 Синагогышто иудей-влак денат, Израильын Юмыжлан кумалше моло денат кутырен, уремыште вашлийме еҥ-влак денат кече еда мутланен. | 17Итак он рассуждал в синагоге с Иудеями и с чтущими Бога, и ежедневно на площади со встречающимися. |
| 18 Эпикурей ден стоик икмыняр философат*а тудын дене ӱчашаш тӱҥалын, да иктышт ойленыт: «Тиде арам ойлыштшо мом каласынеже?» Иисус да ылыжмаш нерген Поро Уверым Павелын каласкалымыжлан южышт ойленыт: «Тудо йот юмо-влак нерген увертарышыла коеш». | 18Некоторые из эпикурейских и стоических философов стали спорить с ним; и одни говорили: `что хочет сказать этот суеслов?', а другие: `кажется, он проповедует о чужих божествах', потому что он благовествовал им Иисуса и воскресение. |
| 19 Павелым пырля налыныт, Ареопагыш*б конденыт да йодыныт: «Могай тиде тыйын каласкалыме у туныктымаш, ме тудын нерген колыштнена ыле. | 19И, взяв его, привели в ареопаг и говорили: можем ли мы знать, что это за новое учение, проповедуемое тобою? |
| 20 Ала-могай ондак колдымым тый пылышышкына пыштет, сандене ме палынена ыле, мо тиде тыгай?» | 20Ибо что-то странное ты влагаешь в уши наши. Посему хотим знать, что это такое? |
| 21 Афиныште илыше-влаклан, тыгак вес вер гыч тушко толшо-влаклан иктаж-мо нерген мутланен да иктаж-мом уым колыштын жапым эртараш пешак келшен. | 21Афиняне же все и живущие у них иностранцы ни в чем охотнее не проводили время, как в том, чтобы говорить или слушать что-- нибудь новое. |
| 22 А Павел Ареопаг покшелан шогалын да ойлен: «Афинысе калык! Тендан юмо-влакым чот жаплымыдам чыла гочат ужам. | 22И, став Павел среди ареопага, сказал: Афиняне! по всему вижу я, что вы как бы особенно набожны. |
| 23 Ола мучко эртышемла да тендан кумалме вердам ончен коштшемла, ик жертвенникыште мый тыге возымым ужым: ”Палыдыме Юмылан”. Мый тыланда палыде аклыме Юмыда нергенак увертарем. | 23Ибо, проходя и осматривая ваши святыни, я нашел и жертвенник, на котором написано `неведомому Богу'. Сего-то, Которого вы, не зная, чтите, я проповедую вам. |
| 24 Уло тӱням, тушто мо улым ыштыше Юмо, кава ден мландын Господьшо, айдеме кид дене ыштыме храмлаште ок иле. | 24Бог, сотворивший мир и всё, что в нем, Он, будучи Господом неба и земли, не в рукотворенных храмах живет |
| 25 Айдеме кид дене служитлымым Тудо ок йод, вет Тудлан нимоат огеш кӱл. Тудо Шкеак чылалан илышым, шӱлышым да молымат пуа | 25и не требует служения рук человеческих, как бы имеющий в чем-либо нужду, Сам дая всему жизнь и дыхание и всё. |
| 26 да, чумыр мланде мучко илышт манын, ик вӱр гыч уло айдеме тукымым ыштен, чыла калыклан палемдыме жапыштым пӱрен да илыме верыштлан чекым ыштен. | 26От одной крови Он произвел весь род человеческий для обитания по всему лицу земли, назначив предопределенные времена и пределы их обитанию, |
| 27 Юмым кычалын, лийме семын Тудын деке шижын лишемышт да муын кертышт манын, тыге ыштен. Вет Юмо мемнан кокла гыч икте дечат тораште огыл. | 27дабы они искали Бога, не ощутят ли Его и не найдут ли, хотя Он и недалеко от каждого из нас: |
| 28 Тудын дене ме илена, коштына, улына. Южо почеламутчыда*в каласыме семын, ”ме Тудын тукымжо улына”. | 28ибо мы Им живем и движемся и существуем, как и некоторые из ваших стихотворцев говорили: `мы Его и род'. |
| 29 Тыгеракын, Юмын тукымжо улына гын, ме Тудым айдемын шонен лукмо да мастарлыкше дене ыштыме шӧртньӧ, ший але кӱ тӱс семын ужшаш огынал. | 29Итак мы, будучи родом Божиим, не должны думать, что Божество подобно золоту, или серебру, или камню, получившему образ от искусства и вымысла человеческого. |
| 30 Палыдымаш пагыт верч Юмо еҥ-влаклан мутым кучыктен огыл, а кызыт чыла вере чыла еҥлан, языкыштым касарыктен, Юмо деке савырнаш кӱшта: | 30Итак, оставляя времена неведения, Бог ныне повелевает людям всем повсюду покаяться, |
| 31 Тудо кечым палемден, тиде кечынже тӱням чын дене, ончылгоч палемдыме Айдеме гоч судитлаш тӱҥалеш, тидым чылалан тиде Айдемым колымаш гыч ылыжтымыж дене ончыктен». | 31ибо Он назначил день, в который будет праведно судить вселенную, посредством предопределенного Им Мужа, подав удостоверение всем, воскресив Его из мертвых. |
| 32 Колымаш гыч ылыжме нерген колмеке, иктышт игылт воштылыныт, а весышт ойленыт: «Тидын нерген тыйым вес ганат колыштына». | 32Услышав о воскресении мертвых, одни насмехались, а другие говорили: об этом послушаем тебя в другое время. |
| 33 Тыгеракын, Павел нунын кокла гыч лектын каен. | 33Итак Павел вышел из среды их. |
| 34 А икмынярышт Павел деке ушненыт да ӱшанаш тӱҥалыныт. Нунын коклаште Ареопагысе каҥашыште ыштыше Дионисий, Дамарь лӱман ӱдырамаш да молат лийыныт. | 34Некоторые же мужи, пристав к нему, уверовали; между ними был Дионисий Ареопагит и женщина, именем Дамарь, и другие с ними. |
*а 17:18 Эпикурей ден стоик-влак – грек философ-влакын тунемшышт. Эпикурей-влак шоненыт: илышыште эн шергакан – тиде чон тыныслык да келанымаш, а чонын колыдымашыжлан нуно ӱшанен огытыл. Стоик-влак ушым моктеныт да чон шижмашым кӱлдымашке луктыныт.
*б 17:19 Ареопаг – Афинысе чоҥга, тушто каҥаш погынен, мутлан, олаште туныктымо пашам тудо шекланен.
*в 17:28 Почеламутчо – поэт.
Глава 17