Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ АПОСТОЛ ПАВЕЛЫН РИМЛЯН-ВЛАКЛАН КОЛТЫМО СЕРЫШЫЖЕ | ПАВЕЛОНЬ СЁРМАЦ РИМ ОШЕНЬ КЕМАЙХНЕНДИ |
2 Глава | Глава 2 |
| 1 Титаканыш лукшо айдеме‚ кеч-кӧ тый лий‚ шкендым нигузе чыныш луктын от керт: весым титаканлан шотлымет годым шкендымат титаканыш луктат‚ вет тый‚ весым титаканыш лукшо‚ шкежат тудымак ыштет. | 1Итак, неизвинителен ты, всякий человек, судящий другого, ибо тем же судом, каким судишь другого, осуждаешь себя, потому что, судя другого, делаешь то же. |
| 2 Юмо тыге ыштышым чынжымак титаканыш луктеш манын‚ ме палена. | 2А мы знаем, что поистине есть суд Божий на делающих такие дела. |
| 3 Тый‚ тыге ыштышым титаканыш лукшо да шкежат тыгак ыштыше айдеме‚ Юмын судшо дечын утлен кодын кертам, шонет? | 3Неужели думаешь ты, человек, что избежишь суда Божия, осуждая делающих такие дела и (сам) делая то же? |
| 4 Але тый Тудын кугу порылыкшым, чаманымыжым да кужун чытымыжым от шотло? Юмын порылыкшо тыйым, языкет деч кораҥден, Юмо деке савырынеже манын от пале мо? | 4Или пренебрегаешь богатство благости, кротости и долготерпения Божия, не разумея, что благость Божия ведет тебя к покаянию? |
| 5 Но тый ӱскырт улат, шӱмет язык деч ынеже кораҥ, сандене тый Юмын шыде кечыжлан шке ӱмбакет Тудын шыдыжым погет. Тиде кечын Юмын чын судшо почылтын толеш‚ | 5Но, по упорству твоему и нераскаянному сердцу, ты сам себе собираешь гнев на день гнева и откровения праведного суда от Бога, |
| 6 да Юмо кажнылан пашаж почеш тӱла: | 6Который воздаст каждому по делам его: |
| 7 кӧ‚ чарныде поро пашам ыштен‚ чапым‚ пагалымашым‚ колыдымашым кычалеш, тудлан курымашлык илышым пуа‚ | 7тем, которые постоянством в добром деле ищут славы, чести и бессмертия, --жизнь вечную; |
| 8 а шкаланже пайдам кычалшылан‚ чыным колыштдымо‚ но чын огылым колыштшылан кугу шыдым пуа. | 8а тем, которые упорствуют и не покоряются истине, но предаются неправде, --ярость и гнев. |
| 9 Осалым ыштыше кажне айдемылан нелылык да орланымаш лиеш‚ – ондак иудейлан‚ вара эллинлан. | 9Скорбь и теснота всякой душе человека, делающего злое, во-первых, Иудея, потом и Еллина! |
| 10 Но порым ыштыше кажне айдемылан чап‚ пагалымаш да тыныслык лиеш‚ – ондак иудейлан‚ вара эллинлан. | 10Напротив, слава и честь и мир всякому, делающему доброе, во-- первых, Иудею, потом и Еллину! |
| 11 Юмо чыла еҥым ик семын онча. | 11Ибо нет лицеприятия у Бога. |
| 12 Кӧмыт закон деч посна языкым ыштат‚ нуно закон деч поснак пытат. А кӧмытын законышт уло да языкым ыштат‚ нуно закон дене судитлыме лийыт. | 12Те, которые, не имея закона, согрешили, вне закона и погибнут; а те, которые под законом согрешили, по закону осудятся |
| 13 Вет законым колыштшо-влак огыл‚ а тудым шуктен шогышо-влак Юмын ончылно чыныш лукмо лийыт. – | 13(потому что не слушатели закона праведны пред Богом, но исполнители закона оправданы будут, |
| 14 Вес калык еҥ-влак закондымо улыт гынат‚ закон кӱштымым шӱм-чон шупшмышт денак шуктен шогат гын‚ законышт уке гынат, нуно шкаланышт шке закон улыт: | 14ибо когда язычники, не имеющие закона, по природе законное делают, то, не имея закона, они сами себе закон: |
| 15 нуно законын йодмыжо шӱмешышт возалтын манын ончыктат, тидын нерген тыгак совестьышт палдара, да тӱрлӧ шонымашышт нуным але титакла, але арала. – | 15они показывают, что дело закона у них написано в сердцах, о чем свидетельствует совесть их и мысли их, то обвиняющие, то оправдывающие одна другую) |
| 16 Чылажат тудо кечын лиеш‚ кунам Юмо еҥ-влакын шӱм шылтымыштым, мыйын каласкалыме Поро Увер дене келшышын, Иисус Христос гоч судитла. | 16в день, когда, по благовествованию моему, Бог будет судить тайные дела человеков через Иисуса Христа. |
| 17 Теве тый иудей маналтат‚ законлан эҥертет да Юмо дене моктанет‚ | 17Вот, ты называешься Иудеем, и успокаиваешь себя законом, и хвалишься Богом, |
| 18 законын туныктымыж дене тый Юмын кумылжым палет‚ мо эн сай – умылет. | 18и знаешь волю Его, и разумеешь лучшее, научаясь из закона, |
| 19 Сокырым вӱден коштшо‚ пычкемыште коштшо-влаклан волгыдо улам манын, тый ӱшанет‚ | 19и уверен о себе, что ты путеводитель слепых, свет для находящихся во тьме, |
| 20 умылыдымо-влаклан илыш корныш лукшо, кушкын шудымо-влаклан туныктышо улам, шонет‚ вет законышто шинчымаш ден чыным тичмашын ужам манын ӱшанет. | 20наставник невежд, учитель младенцев, имеющий в законе образец ведения и истины: |
| 21 Тый, весым туныктышо, шкендым от туныкто мо? | 21как же ты, уча другого, не учишь себя самого? |
| 22 «Ит шолышт» манын ойлет‚ а шкеже шолыштат? «Ит яжарлане» манше, яжарланет? Шояк юмо-влак деч йырнет‚ а шкеже нунын пӧртыштым агет? | 22Проповедуя не красть, крадешь? говоря: `не прелюбодействуй', прелюбодействуешь? гнушаясь идолов, святотатствуешь? |
| 23 Тый, закон дене моктаныше‚ законым пудыртылмет дене Юмын чапшым волтет! | 23Хвалишься законом, а преступлением закона бесчестишь Бога? |
| 24 Возымо семын «Тыланда кӧра Юмын лӱмжӧ вес калык-влак коклаште мыскылалтеш».*а | 24Ибо ради вас, как написано, имя Божие хулится у язычников. |
| 25 Законым шуктен шогет гын, пӱчмаш пайдам пуа‚ а тый законым пудыртылат гын‚ пӱчмашет пӱчдымӧ улмо дене иктак. | 25Обрезание полезно, если исполняешь закон; а если ты преступник закона, то обрезание твое стало необрезанием. |
| 26 Тыгеже‚ пӱчдымӧ еҥ законын кӱштымыжым шуктен шога гын‚ тудын пӱчдымӧ улмыжо пӱчмашлан ок шотлалт мо? | 26Итак, если необрезанный соблюдает постановления закона, то его необрезание не вменится ли ему в обрезание? |
| 27 Возымо законет да пӱчмашет уло гынат‚ законым пудыртылат гын‚ пӱчдымӧ‚ но законым шуктышо еҥ тыйым титаканыш луктеш. | 27И необрезанный по природе, исполняющий закон, не осудит ли тебя, преступника закона при Писании и обрезании? |
| 28 Тудо огыл иудей‚ кӧ тӱжвач ончымаште иудей‚ пӱчмашат тудо огыл, мо капыште коеш‚ | 28Ибо не тот Иудей, кто таков по наружности, и не то обрезание, которое наружно, на плоти; |
| 29 но тудо иудей‚ кӧ кӧргӧ чонжо дене иудей, да чын пӱчмашат тудо веле, могайым законын букваже огыл‚ а Шӱлыш айдемын шӱм-чоныштыжо ышта. Тыгай еҥлан моктымаш айдеме деч огыл‚ а Юмо деч. | 29но тот Иудей, кто внутренно таков, и то обрезание, которое в сердце, по духу, а не по букве: ему и похвала не от людей, но от Бога. |
Глава 2