Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ ИОАНН БОГОСЛОВЛАН ПОЧМАШ | ОТКРОВЕНИЕ ИОАННА |
9 Глава | Глава 9 |
| 1 Визымше Суксо пучым пуалтымеке, мый кава гыч мландыш камвочшо шӱдырым ужынам, тудлан пундашдыме келгытын тавыжын сравочшым пуэныт. | 1Пятый Ангел вострубил, и я увидел звезду, падшую с неба на землю, и дан был ей ключ от кладязя бездны. |
| 2 Шӱдыржӧ пундашдыме келгытын тавыжым почын, да кугу коҥга гыч лекме семын таве гыч шикш нӧлталтын, тушеч лекше шикш дене кече ден юж вудакаҥыныт. | 2Она отворила кладязь бездны, и вышел дым из кладязя, как дым из большой печи; и помрачилось солнце и воздух от дыма из кладязя. |
| 3 Шикш гыч мланде ӱмбаке шурнышырчык-влак лектыныт, нунылан мланде ӱмбалнысе скорпионын гай вий пуалтын. | 3И из дыма вышла саранча на землю, и дана была ей власть, какую имеют земные скорпионы. |
| 4 Мландысе шудылан, нимогай кушкыллан да нимогай пушеҥгылан эҥгекым ынышт ыште манын, шурнышырчык-влаклан каласеныт: кӧн саҥгаштыже Юмын печатьше уке, тугай айдемылан веле эҥгекым ышташ нунылан эрык пуалтын. | 4И сказано было ей, чтобы не делала вреда траве земной, и никакой зелени, и никакому дереву, а только одним людям, которые не имеют печати Божией на челах своих. |
| 5 Нунылан еҥ-влакым пуштедаш огыл, а вич тылзе орландараш эрыкым пуымо. Нунын орландарымышт скорпионын айдемым пӱшкылмыжӧ гай. | 5И дано ей не убивать их, а только мучить пять месяцев; и мучение от нее подобно мучению от скорпиона, когда ужалит человека. |
| 6 Тудо кечылаште еҥ-влак колымашым кычалыт, но огыт му, нуно колынешт, а колымаш нунын деч куржеш. | 6В те дни люди будут искать смерти, но не найдут ее; пожелают умереть, но смерть убежит от них. |
| 7 Тӱсышт дене шурнышырчык-влак сарлан ямдылыме имне гай койыныт. Вуйыштышт шӧртньыла койшо вуйшӱдыш гай улмаш, а чурийышт – айдемын гай. | 7По виду своему саранча была подобна коням, приготовленным на войну; и на головах у ней как бы венцы, похожие на золотые, лица же ее--как лица человеческие; |
| 8 Нунын ӱдырамаш ӱпла койшо ӱпышт лийын, а пӱйышт – левын гай. | 8и волосы у ней--как волосы у женщин, а зубы у ней были, как у львов. |
| 9 Ӱмбалнышт кӱртньӧ тувыр гай аралыше тувыр лийын, шулдыр йӱкышт – шуко имне кредалмашке кудалме годым орва лӱшкымӧ гай. | 9На ней были брони, как бы брони железные, а шум от крыльев ее--как стук от колесниц, когда множество коней бежит на войну; |
| 10 Нунын скорпионын гай почышт лийын, туштыжо – умдо. Почыштышт вич тылзе жапыште айдемылан эҥгекым ышташ вий улмаш. | 10у ней были хвосты, как у скорпионов, и в хвостах ее были жала; власть же ее была--вредить людям пять месяцев. |
| 11 Нунын кугыжашт пундашдыме келгытын суксыжо лийын, еврейла тудын лӱмжӧ Аваддон, а грекла – Аполлион, «Пытарыше». | 11Царем над собою она имела ангела бездны; имя ему по-- еврейски Аваддон, а по-гречески Аполлион. |
| 12 Икымше ойго эртен, тылеч вара эше кок ойго толеш. | 12Одно горе прошло; вот, идут за ним еще два горя. |
| 13 Кудымшо Суксо пучым пуалтымеке, Юмын ончылнысо шӧртньӧ жертвенникын ныл тӱкыж гыч мый ик йӱкым колынам. | 13Шестой Ангел вострубил, и я услышал один голос от четырех рогов золотого жертвенника, стоящего пред Богом, |
| 14 Пучым кучышо кудымшо Суксылан тудо каласен: «Кугу Евфрат эҥер воктене пидын шогалтыме ныл Суксым руден колто». | 14говоривший шестому Ангелу, имевшему трубу: освободи четырех Ангелов, связанных при великой реке Евфрате. |
| 15 Ныл Суксым мучыштареныт. Айдеме тукымын кумшо ужашыжым пушташ нуным тиде шагатлан, кечылан, тылзылан да ийлан ямдым кученыт. | 15И освобождены были четыре Ангела, приготовленные на час и день, и месяц и год, для того, чтобы умертвить третью часть людей. |
| 16 А имнешке сарзе-влакын чотышт кокшӱдӧ миллион наре лийын, мый тиде чотым колынам. | 16Число конного войска было две тьмы тем; и я слышал число его. |
| 17 Ужмаштем нине имне ден имнешке мылам тыге койыныт: имнешке-влак ӱмбалне тул гай йошкарге, шем-канде да киш гай нарынче тӱсан аралыше ком лийын. Имне-влакын вуйышт левын гай, нунын умшашт гыч тул, шикш да чӱкчыгиш лектын. | 17Так видел я в видении коней и на них всадников, которые имели на себе брони огненные, гиацинтовые и серные; головы у коней--как головы у львов, и изо рта их выходил огонь, дым и сера. |
| 18 Тиде кум азап – нунын умшашт гыч лекше тул, шикш да киш – айдеме тукымын кумшо ужашыжым пытарен. | 18От этих трех язв, от огня, дыма и серы, выходящих изо рта их, умерла третья часть людей; |
| 19 Имне-влакын вийышт нунын умшаштышт да почыштышт. Почышт – кишке гай да вуян, тудын дене эҥгекым ыштеныт. | 19ибо сила коней заключалась во рту их и в хвостах их; а хвосты их были подобны змеям, и имели головы, и ими они вредили. |
| 20 Еҥ-влак кокла гыч илен кодшо-влакышт, кӧмытым нине азап пуштын огыл, шке кидышт дене мом ыштеныт, тудын деч кораҥын огытыл: нуно иялан да ужынат, колынат, коштынат кертдыме шӧртньӧ, ший, той, кӱ да пу юмылан кумалмым чарнен огытыл. | 20Прочие же люди, которые не умерли от этих язв, не раскаялись в делах рук своих, так чтобы не поклоняться бесам и золотым, серебряным, медным, каменным и деревянным идолам, которые не могут ни видеть, ни слышать, ни ходить. |
| 21 Нуно пуштедымышт, юзыланымышт, яжарланымышт да шолыштмышт деч кораҥын огытыл. | 21И не раскаялись они в убийствах своих, ни в чародействах своих, ни в блудодеянии своем, ни в воровстве своем. |
Глава 9