Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
JEVANHELI MATVEIN KIRJUTTAMANA | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ МАТФЕЯ |
Глава 20 | Глава 20 |
| 1«Taivahien Valtakunta on kuin talon isäntä, kumpani huomenekšella aikaseh läksi palkkuamah ruatajie viinasatuh. | 1Ибо Царство Небесное подобно хозяину дома, который вышел рано поутру нанять работников в виноградник свой |
| 2Hiän šopi ruatajien kera, jotta päiväpalkka on yksi dinari, ta työnsi hiät viinasatuh. | 2и, договорившись с работниками по динарию на день, послал их в виноградник свой; |
| 3Yhekšien aikana huomenekšella hiän läksi pasarilla ta näki, jotta šielä šeiso joutavie miehie. | 3выйдя около третьего часа, он увидел других, стоящих на торжище праздно, |
| 4Hiän šano heilä: ‘Työ niise mänkyä miun viinasatuh. Mie makšan teilä oikien palkan.’ Miehet lähettih. | 4и им сказал: идите и вы в виноградник мой, и что следовать будет, дам вам. Они пошли. |
| 5Kakšientoista ta šiitä vielä kolmien aikah isäntä tuaš mäni ta ruato šamoin. | 5Опять выйдя около шестого и девятого часа, сделал то же. |
| 6Šiitä kun hiän läksi viisien aikah, hiän näki vieläki joutavina šeisojie ta kyšy heiltä: ‘Mintäh työ šeisotta tiälä koko päivän ruavotta?’ | 6Наконец, выйдя около одиннадцатого часа, он нашел других, стоящих праздно, и говорит им: что вы стоите здесь целый день праздно? |
| 7Hyö šanottih: ‘Kenkänä ei palkannun meitä’. Hiän šano heilä: ‘Työ niise mänkyä miun viinasatuh. Mie makšan teilä oikien palkan.’ | 7Они говорят ему: никто нас не нанял. Он говорит им: идите и вы в виноградник мой, и что следовать будет, получите. |
| 8Konša tuli ilta, viinasatun isäntä šano ruatajien piäliköllä: ‘Kuču ruatajat ta makša heilä palkka. Ket tultih viimesekši, niillä makša enšin, ta enšimmäisillä viimesekši.’ | 8Когда же наступил вечер, говорит господин виноградника управителю своему: позови работников и отдай им плату, начав с последних до первых. |
| 9Ne, ket tultih viisien aikana, šuatih dinari mieheh. | 9И пришедшие около одиннадцатого часа получили по динарию. |
| 10Enšiksi tullehet smietittih, jotta hyö šuahah enämmän. Eipähän šuatu kun vain dinari mieheh. | 10Пришедшие же первыми думали, что они получат больше, но получили и они по динарию; |
| 11Šuatih ta šiännyttih ta šanottih isännällä: | 11и, получив, стали роптать на хозяина дома |
| 12‘Nämä viimesekši tullehet ruattih yksi tunti, ta kuitenki šie annoit heilä šaman verran kuin meiläki, kumpaset kantoma päivän kuorman ta keštimä äkien’. | 12и говорили: эти последние работали один час, и ты сравнял их с нами, перенесшими тягость дня и зной. |
| 13Täh isäntä šano yhellä heistä: ‘Hyvä mieš, en mie šilma valehellun. Emmäkö myö šopin dinarin palkašta? | 13Он же в ответ сказал одному из них: друг! я не обижаю тебя; не за динарий ли ты договорился со мною? |
| 14Ota omaš ta mäne. Mie tahon makšua tällä viimesekši tullehella šaman verran kuin šiulaki. | 14возьми свое и пойди; я же хочу дать этому последнему то же, что и тебе; |
| 15Tottaš mie voin omilla rahoillani ruatua mitä tahon? Vain kačotko šie viärällä šilmällä šitä, jotta mie olen hyvä?’ | 15разве я не властен в своем делать, что хочу? или глаз твой завистлив оттого, что я добр? |
| 16Näin viimeset tullah enšimmäisiksi ta enšimmäiset viimesiksi. Kučuttuja on äijän, a valittuja vähän.» | 16Так будут последние первыми, и первые последними, ибо много званых, а мало избранных. |
| 17Konša hyö nouštih Jerusalimih mänijyä tietä, Iisussa kučču kakšitoista opaššettavuah erikseh ta pakasi heilä näin: | 17И, восходя в Иерусалим, Иисус дорогою отозвал двенадцать учеников одних, и сказал им: |
| 18«Myö mänemmä nyt Jerusalimih. Šielä Ihmisen Poika annetah ylipappien ta sakonanopaštajien käsih. Hyö suutitah Hänet kuolomah | 18вот, мы восходим в Иерусалим, и Сын Человеческий предан будет первосвященникам и книжникам, и осудят Его на смерть; |
| 19ta annetah Hänet toisenvierosilla nakrettavakši, ruoškittavakši ta ristih nuaklittavakši. No a kolmantena päivänä Hiän noušou kuollehista.» | 19и предадут Его язычникам на поругание и биение и распятие; и в третий день воскреснет. |
| 20Šiitä Iisussan luo tuli Savvatein poikien muamo yheššä poikieh kera, polvistu Hänen eteh ta tahto kyšyö mitä lienöy. | 20Тогда приступила к Нему мать сыновей Зеведеевых с сыновьями своими, кланяясь и чего-то прося у Него. |
| 21Iisussa šano hänellä: «Mitä šie tahot?» Naini vaštasi: «Lupua miula, jotta Šiun Valtakunnašša nämä miun kakši poikuani piäššäh istumah Šiun vierellä, yksi oikiella ta toini vašemella puolella». | 21Он сказал ей: чего ты хочешь? Она говорит Ему: скажи, чтобы сии два сына мои сели у Тебя один по правую сторону, а другой по левую в Царстве Твоем. |
| 22Iisussa šano: «Työ että tiijä, mitä kyšyttä. Voittako juuvva šen muokkamal'l'an, kumpani tulou Miula juotavakši, ta voittako keštyä šen kaššannan, millä Miut kaššetah?» Hyö šanottih: «Voimma». | 22Иисус сказал в ответ: не знаете, чего просите. Можете ли пить чашу, которую Я буду пить, или креститься крещением, которым Я крещусь? Они говорят Ему: можем. |
| 23Šiitä Hiän šano heilä: «Miun mal'l'an työ vielä juottaki, ta šillä kaššannalla, millä Miut kaššetah, tiät niise kaššetah. No ka ei še ole Miun vallašša, ken istuu Miun oikiella tahi vašemella puolella. Ne paikat ollah niijen, kellä Tuattoni on ne tarkottan.» | 23И говорит им: чашу Мою будете пить, и крещением, которым Я крещусь, будете креститься, но дать сесть у Меня по правую сторону и по левую--не от Меня зависит, но кому уготовано Отцем Моим. |
| 24Konša toiset kymmenen opaššettavua kuultih täštä, hyö šiännyttih vellekšien piällä. | 24Услышав сие, прочие десять учеников вознегодовали на двух братьев. |
| 25Šilloin Iisussa kučču hiät luokšeh ta šano: «Työ tiijättä, jotta halliččijat ollah rahvahien herroina ta mieron šuuret pietäh kanšoja oman vallan alla. | 25Иисус же, подозвав их, сказал: вы знаете, что князья народов господствуют над ними, и вельможи властвуют ими; |
| 26Ka näin ei šua olla tiän kešeššä. Ken tahtou tiän joukošša olla šuurena, še olkah toisien käškyläisenä, | 26но между вами да не будет так: а кто хочет между вами быть большим, да будет вам слугою; |
| 27ta ken tahtou tiän joukošša olla enšimmäisenä, še olkah toisien orjana. | 27и кто хочет между вами быть первым, да будет вам рабом; |
| 28Ihmisen Poika niise ei tullun šitä varoin, jotta Häntä paššattais, vain tuli paššuamah ta antamah oman henken, jotta piäštyä monie riähän vallašta.» | 28так как Сын Человеческий не для того пришел, чтобы Ему служили, но чтобы послужить и отдать душу Свою для искупления многих. |
| 29Konša hyö lähettih Jerihonista, Iisussan jäleššä aštu šuuri rahvašjoukko. | 29И когда выходили они из Иерихона, за Ним следовало множество народа. |
| 30Tien viereššä istu kakši šokieta. Hyö kuultih, jotta Iisussa matkuau šiitä kyličči, ta karjeuvuttih: «Hospoti, Tuavitan Poika! Armaha meitä!» | 30И вот, двое слепых, сидевшие у дороги, услышав, что Иисус идет мимо, начали кричать: помилуй нас, Господи, Сын Давидов! |
| 31Rahvaš vuati, jotta hyö oltais iänettäh, vain hyö ruvettih karjumah vielä lujempah: «Armaha meitä, Hospoti, Tuavitan Poika!» | 31Народ же заставлял их молчать; но они еще громче стали кричать: помилуй нас, Господи, Сын Давидов! |
| 32Šilloin Iisussa pietty, kučču hiät luokšeh ta kyšy: «Mitä työ tahotta, jotta Mie teilä ruatasin?» | 32Иисус, остановившись, подозвал их и сказал: чего вы хотите от Меня? |
| 33Hyö šanottih: «Hospoti, anna miän šilmih näkö». | 33Они говорят Ему: Господи! чтобы открылись глаза наши. |
| 34Iisussalla tuli heitä suali. Hiän košetti heijän šilmie, ta šamašša hyö ruvettih näkömäh. Šiitä miehet lähettih aštumah Hänen kera. | 34Иисус же, умилосердившись, прикоснулся к глазам их; и тотчас прозрели глаза их, и они пошли за Ним. |