Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

JEVANHELI MARKIN KIRJUTTAMANA

ЕВАНГЕЛИЕ ОТ МАРКА

Глава 5

Глава 5

1Hyö tultih järven toisella puolella gadarilaisien alovehella.1И пришли на другой берег моря, в страну Гадаринскую.
2Kun Iisussa nousi veneheštä rannalla, niin Hänellä vaštah tuli kallivokalmoista mieš, kumpasešša oli piessa.2И когда вышел Он из лодки, тотчас встретил Его вышедший из гробов человек, одержимый нечистым духом,
3Hiän eli kallivokololoissa olijissa kalmoissa, eikä ni riimuloilla kenkänä voinun enämpi šituo häntä.3он имел жилище в гробах, и никто не мог его связать даже цепями,
4Moničči häntä oli pantu jalkarautoih ta käsiriimuloih, vain hiän kačo katko riimut ta rikko rauvat, eikä kellänä ollun väkie vakauttua häntä.4потому что многократно был он скован оковами и цепями, но разрывал цепи и разбивал оковы, и никто не в силах был укротить его;
5Yötä päivyä hiän olekšenteli vuaroissa ta kalmakololoissa, karju ta viilekši iččieh kivilöillä.5всегда, ночью и днем, в горах и гробах, кричал он и бился о камни;
6Kun hiän nyt loittuota näki Iisussan, niin tuli juokšujalkua, heittäyty muah Hänen eteh6увидев же Иисуса издалека, прибежал и поклонился Ему,
7ta karju lujašti: «Mitä Šie miušta tahot, Iisussa, Ylimmäisen Jumalan Poika? Jumalan nimeššä molin, elä muokkua milma!»7и, вскричав громким голосом, сказал: что Тебе до меня, Иисус, Сын Бога Всевышнего? заклинаю Тебя Богом, не мучь меня!
8Iisussa kun niät oli juštih käškömäššä, jotta piessa läksis pois mieheštä.8Ибо Иисус сказал ему: выйди, дух нечистый, из сего человека.
9Iisussa kyšy: «Mi šiun nimi on?» Hiän vaštasi: «Lekioni*a on miun nimi, šentäh kun meitä on äijän».9И спросил его: как тебе имя? И он сказал в ответ: легион имя мне, потому что нас много.
10Piessat molittih Iisussua, jotta Hiän ei ajais heitä šiltä šeuvulta.10И много просили Его, чтобы не высылал их вон из страны той.
11Ei kovuan loittuona vuaran rintiellä oli šuuri šikakarja šyömäššä.11Паслось же там при горе большое стадо свиней.
12Piessat molittih Iisussua: «Laše miät šikakarjah, anna miän männä noih šikoih».12И просили Его все бесы, говоря: пошли нас в свиней, чтобы нам войти в них.
13Iisussa anto niillä luvan. Šilloin piessat lähettih mieheštä ta mäntih šikoih. Karja läksi juokšulla jyrkkyä termyä alaš järveh. Šikoja oli šiinä kakšituhatta, ta ne kaikki upottih.13Иисус тотчас позволил им. И нечистые духи, выйдя, вошли в свиней; и устремилось стадо с крутизны в море, а их было около двух тысяч; и потонули в море.
14Šikojen paimenet juoštih pakoh ta šuatettih tieto täštä linnah ta kylih. Ihmiset lähettih kaččomah, mitä šielä on šattun.14Пасущие же свиней побежали и рассказали в городе и в деревнях. И жители вышли посмотреть, что случилось.
15Hyö tultih Iisussan luo ta nähtih mieš, kumpasešša oli ollun lekioni piessoja. Hiän istu vuattiet piällä ta täyveššä järeššäh. Hyö pöläššyttih.15Приходят к Иисусу и видят, что бесновавшийся, в котором был легион, сидит и одет, и в здравом уме; и устрашились.
16Ket nähtih kaiken, ne kerrottih heilä, mitä piessojen muokkuamalla tuli, ta minne jouvuttih šijat.16Видевшие рассказали им о том, как это произошло с бесноватым, и о свиньях.
17Šiitä hyö kaikin ruvettih molimah Iisussua, jotta Hiän mänis pois heijän alovehelta.17И начали просить Его, чтобы отошел от пределов их.
18Kun Iisussa aštu veneheh, niin mieš, kumpani piäsi eris piessoista, pyrki Hänellä matkah.18И когда Он вошел в лодку, бесновавшийся просил Его, чтобы быть с Ним.
19No Iisussa ei ottan häntä, vain šano hänellä: «Mäne kotihis, omieš luo ta šano heilä kaikki, mitä Hospoti šiula ruato ta mitein Hiän armahti šilma».19Но Иисус не дозволил ему, а сказал: иди домой к своим и расскажи им, что сотворил с тобою Господь и как помиловал тебя.
20Mieš läksi ta rupesi Dekapolin šeuvulla šanelomah, mitä Iisussa oli ruatan hänellä. Kaikin kummekšittih šitä.
20И пошел и начал проповедывать в Десятиградии, что сотворил с ним Иисус; и все дивились.
21Kun Iisussa myöšty venehellä järven toisella puolella, Hänen luo keräyty äijän rahvašta. Konša Hiän oli vielä rannalla,21Когда Иисус опять переправился в лодке на другой берег, собралось к Нему множество народа. Он был у моря.
22šinne tuli yksi sinagogan vanhimmista, Jairi nimeltäh. Iisussan nähtyö Jairi heittäyty Hänen jalkoih22И вот, приходит один из начальников синагоги, по имени Иаир, и, увидев Его, падает к ногам Его
23ta pyrittämällä pyritti Häntä: «Miun tytär on kuolomaisillah. Lähe ta pane käteš hänen piällä, niin hiän parenou ta jiäy eloh.»23и усильно просит Его, говоря: дочь моя при смерти; приди и возложи на нее руки, чтобы она выздоровела и осталась жива.
24Iisussa läksi miehen kera. Hänellä jäleššä matkasi šuuri rahvašjoukko ta tunkeutu Hänen ympärillä.24Иисус пошел с ним. За Ним следовало множество народа, и теснили Его.
25Šielä oli yksi naini, kumpaista jo kakšitoista vuotta vaivasi verenvuoto.25Одна женщина, которая страдала кровотечением двенадцать лет,
26Hiän oli äijän käršin monien liäkärien käsissä ta pannun niih kaikki omat elot. Mitänä apuo hiän ei kuitenki šuanun, vaiva vain entiseštäh paheni.26много потерпела от многих врачей, истощила всё, что было у ней, и не получила никакой пользы, но пришла еще в худшее состояние, --
27Hiän oli kuullun Iisussašta ta tuli rahvašjoukošša Iisussan tuakši ta košetti Hänen sviitkah.27услышав об Иисусе, подошла сзади в народе и прикоснулась к одежде Его,
28Naini niätšen ajatteli: «Kun vain šaisin košettua hoti Hänen sviitkah, mie parenisin».28ибо говорила: если хотя к одежде Его прикоснусь, то выздоровею.
29Šamašša verenvuoto loppu ta naini kuuli runkoššah, jotta nyt hiän piäsi vaivašta.29И тотчас иссяк у ней источник крови, и она ощутила в теле, что исцелена от болезни.
30Iisussa heti kuuli, jotta Häneštä läksi voimua. Hiän kiänty rahvašjoukkoh päin ta kyšy: «Ken košetti Miun vuatteih?»30В то же время Иисус, почувствовав Сам в Себе, что вышла из Него сила, обратился в народе и сказал: кто прикоснулся к Моей одежде?
31Opaššettavat šanottih Hänellä: «Niäthän Šie Iče mimmoni rahvašjoukko tunkiu šiun ympärillä, ta kyšyt: ken Milma košetti?»31Ученики сказали Ему: Ты видишь, что народ теснит Тебя, и говоришь: кто прикоснулся ко Мне?
32No Iisussa kaččeli ympärilläh, jotta näkis, ken šen ruato.32Но Он смотрел вокруг, чтобы видеть ту, которая сделала это.
33Naini vapisi pöläššykšeštä, šentäh kun tiesi, mitä hänellä kävi. Hiän tuli Iisussan eteh, heittäyty muah ta šano Hänellä kaiken.33Женщина в страхе и трепете, зная, что с нею произошло, подошла, пала пред Ним и сказала Ему всю истину.
34Iisussa šano naisella: «Tyttäreni, šiun uško parenti šiut. Mäne rauhašša, šie piäsit vaivaštaš.»34Он же сказал ей: дщерь! вера твоя спасла тебя; иди в мире и будь здорова от болезни твоей.
35Iisussa ei vielä kerinnyn lopettua pakinuah, kun sinagogan vanhimmalla tuotih koista viesti: «Tyttäreš jo kuoli, elä enämpi vaivua Opaštajua».35Когда Он еще говорил сие, приходят от начальника синагоги и говорят: дочь твоя умерла; что еще утруждаешь Учителя?
36Kun Iisussa kuuli tämän, Hiän šano Jairilla: «Elä varaja, vain ušo».36Но Иисус, услышав сии слова, тотчас говорит начальнику синагоги: не бойся, только веруй.
37Hiän ei ottan ketänä muuta kerallah kuin Petrin, Juakon ta hänen vellen Iivanan.37И не позволил никому следовать за Собою, кроме Петра, Иакова и Иоанна, брата Иакова.
38Hyö tultih sinagogan vanhimman kotih, ta Iisussa näki šielä šuuren hälinehen. Šielä oli ihmisie valittamašša ta iänelläitkömäššä.38Приходит в дом начальника синагоги и видит смятение и плачущих и вопиющих громко.
39Pirttih mäntyö Hiän šano: «Mitäpä tiälä hälissäh ta itetäh? Lapši ei ole kuollun, hiän makuau».39И, войдя, говорит им: что смущаетесь и плачете? девица не умерла, но спит.
40Iisussua ruvettih nakramah. A Hiän ajo kaikki ihmiset pihalla, otti kerallah lapšen tuaton ta muamon ta omat matkalaiset ta mäni kamarih, missä lapši oli.40И смеялись над Ним. Но Он, выслав всех, берет с Собою отца и мать девицы и бывших с Ним и входит туда, где девица лежала.
41Hiän otti lašta kiäštä ta šano hänellä: «Talifa kumi!», mi merkiččöy «Tyttö, šanon šiula: nouše!»41И, взяв девицу за руку, говорит ей: `талифа куми', что значит: девица, тебе говорю, встань.
42Šillä šanalla tyttö nousi jaloillah ta rupesi kävelömäh. Hiän oli kakšitoistavuotini. Kaikin, ket nähtih tämä, äijälti kummekšittih.42И девица тотчас встала и начала ходить, ибо была лет двенадцати. Видевшие пришли в великое изумление.
43Iisussa kielti heitä lujašti šanomašta täštä kellänä ta käški antua tytöllä šyyvvä. 43И Он строго приказал им, чтобы никто об этом не знал, и сказал, чтобы дали ей есть.


*a 5:9 Lekioni kačo šelityštä Matv. 26:53.


предыдущая глава Глава 5 следующая глава