Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаJEVANHELI MARKIN KIRJUTTAMANA | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ МАРКА |
Глава 6 | Глава 6 |
| 1Iisussa läksi šieltä ta tuli kotilinnah. Opaššettavat matattih Hänen kera. | 1Оттуда вышел Он и пришел в Свое отечество; за Ним следовали ученики Его. |
| 2Kun tuli šuovatta, Hiän rupesi opaštamah sinagogašša. Monet kuulijista ihmeteltih ta kyšyttih: «Mistä Tuo ollou šuanun kaiken tämän? Mi ollou tuo Hänellä annettu viisahuš? Ta mitä ollah nuo šuuret ruavot, kumpasie Hiän ruatau käsilläh? | 2Когда наступила суббота, Он начал учить в синагоге; и многие слышавшие с изумлением говорили: откуда у Него это? что за премудрость дана Ему, и как такие чудеса совершаются руками Его? |
| 3Eikö Hiän ole še kirvešmieš, Muarien poika, Juakon, Josijan, Juutan ta Simonin velli? Tiälä Hänen čikotki eletäh miän joukošša.» Ta niin hyö kieltäyvyttih Häneštä. | 3Не плотник ли Он, сын Марии, брат Иакова, Иосии, Иуды и Симона? Не здесь ли, между нами, Его сестры? И соблазнялись о Нем. |
| 4Iisussa šano heilä: «Missänä muuvvalla Jumalan viessintuojua ei niin pahekšita kuin omašša kotilinnašša, heimolaisien luona ta omašša koissa». | 4Иисус же сказал им: не бывает пророк без чести, разве только в отечестве своем и у сродников и в доме своем. |
| 5Ta Hiän ei voinun ruatua šielä yhtänä šuurta ruatuo, vain muutomie voimattomie Hiän parenti panomalla kiät heijän piällä. | 5И не мог совершить там никакого чуда, только на немногих больных возложив руки, исцелил их. |
| 6Iisussa kummekši šitä, jotta ihmiset ei ušottu Häneh. Šiitä Hiän kulki kyläštä toiseh ta opašti. | 6И дивился неверию их; потом ходил по окрестным селениям и учил. |
| 7Iisussa kučču luokšeh kakšitoista opaššettavuah. Hiän toimitti heitä matkah kakšin miehin ta anto heilä vallan ajua ihmisistä piessoja. | 7И, призвав двенадцать, начал посылать их по два, и дал им власть над нечистыми духами. |
| 8Hiän kielti heitä ottamašta matkah muuta kuin matkakepin: hyö ei šuatu ottua leipyä, ei sumččua eikä rahua vyöh. | 8И заповедал им ничего не брать в дорогу, кроме одного посоха: ни сумы, ни хлеба, ни меди в поясе, |
| 9Jalačit hyö šuatih panna jalkah, no ei šuatu panna piällä kahta paitua. | 9но обуваться в простую обувь и не носить двух одежд. |
| 10Iisussa šano heilä: «Mih taloh mänettä yökši, šiinä eläkkyä šini, kuni ei tule aika lähtie pois. | 10И сказал им: если где войдете в дом, оставайтесь в нем, доколе не выйдете из того места. |
| 11Missä paikašša teitä ei otettane vaštah eikä kuunneltane, lähtekkyä šieltä ta puistakkua pölyt jaloista. Še on tovissukšena šen paikan eläjie vaštah. Toven šanon teilä: suutupäivänä Sodomin ta Gomorran eläjillä on helpompi kuin šen linnan eläjillä.» | 11И если кто не примет вас и не будет слушать вас, то, выходя оттуда, отрясите прах от ног ваших, во свидетельство на них. Истинно говорю вам: отраднее будет Содому и Гоморре в день суда, нежели тому городу. |
| 12Šiitä opaššettavat lähettih ta šaneltih, jotta kaikkien pitäis jättyä riähäššä elämini ta kiäntyö Jumalan puoleh. | 12Они пошли и проповедывали покаяние; |
| 13Hyö ajettih pois monta piessua ihmisistä ta voijettih pyhävoilla monie läsijie ta niin parennettih hiät. | 13изгоняли многих бесов и многих больных мазали маслом и исцеляли. |
| 14Čuari Iiroti*a niise kuuli Iisussašta, Hänen nimi niätšen tunnettih jo joka puolella. Iiroti šano: «Iivana Kaštaja on nouššun kuollehista, šentäh Hänellä ollah nämä voimat». | 14Царь Ирод, услышав об Иисусе, --ибо имя Его стало гласно, --говорил: это Иоанн Креститель воскрес из мертвых, и потому чудеса делаются им. |
| 15Eryähät šanottih: «Hiän on Il'l'a», a toiset: «Hiän on Jumalan viessintuoja, yhenmoini kuin ammuset viessintuojat». | 15Другие говорили: это Илия, а иные говорили: это пророк, или как один из пророков. |
| 16Kun Iiroti kuuli šen, hiän šano: «Iivana, še mieš, keltä mie käsin leikata piän, on nouššun kuollehista». | 16Ирод же, услышав, сказал: это Иоанн, которого я обезглавил; он воскрес из мертвых. |
| 17Iiroti niät oli käšken ottua Iivanan kiini, panna hänet rautoih ta viijä tyrmäh. Tämän Iiroti oli ruatan Hilippä-velleh naisen Irodiadan vuokši, kumpasen oli nainun. | 17Ибо сей Ирод, послав, взял Иоанна и заключил его в темницу за Иродиаду, жену Филиппа, брата своего, потому что женился на ней. |
| 18No a še Iivana oli šanon Iirotilla: «Šiun ei šua elyä velleš naisen kera». | 18Ибо Иоанн говорил Ироду: не должно тебе иметь жену брата твоего. |
| 19Šentäh Irodiada ei voinun šietyä Iivanua ta ois tahton tappua hänet, ka eipä voinun. | 19Иродиада же, злобясь на него, желала убить его; но не могла. |
| 20Iiroti niät varasi Iivanua, šentäh kun tiesi hänet oikiemielisekši ta pyhäkši miehekši. Iiroti šuojeli Iivanua ta mielelläh kuunteli häntä, vaikka hänen pakinat moničči vaivattih Iirotie. | 20Ибо Ирод боялся Иоанна, зная, что он муж праведный и святой, и берёг его; многое делал, слушаясь его, и с удовольствием слушал его. |
| 21Irodiada piäsi ruatamah, mitä tahto, kun Iiroti omana šyntymäpäivänä luati pruasniekan omilla korkiearvosilla virkamiehillä ta šotapiäliköillä ta Galileijan mahtimiehillä. | 21Настал удобный день, когда Ирод, по случаю дня рождения своего, делал пир вельможам своим, тысяченачальникам и старейшинам Галилейским, -- |
| 22Irodiadan tytär tuli pruasniekkah ta alko tanššie. Še miellytti Iirotie ta hänen vierahie. Čuari šano tytöllä: «Kyšy miulta mitä vain tahot, niin mie annan šen šiula». | 22дочь Иродиады вошла, плясала и угодила Ироду и возлежавшим с ним; царь сказал девице: проси у меня, чего хочешь, и дам тебе; |
| 23Hiän pošiutu ta lupasi tytöllä: «Mitä šuinki kyšynet miulta, šen mie šiula annan, vaikka puoli valtakuntua». | 23и клялся ей: чего ни попросишь у меня, дам тебе, даже до половины моего царства. |
| 24Tyttö läksi šieltä ta kyšy muamoltah: «Mitä miun ois kyšyö?» Muamo šano: «Kyšy Iivana Kaštajan piätä». | 24Она вышла и спросила у матери своей: чего просить? Та отвечала: головы Иоанна Крестителя. |
| 25Tyttö kiirehešti mäni jälelläh čuarin luo ta šano: «Mie tahon, jotta šie nyt ta šillä kertua toisit miula luuvvalla Iivana Kaštajan piän». | 25И она тотчас пошла с поспешностью к царю и просила, говоря: хочу, чтобы ты дал мне теперь же на блюде голову Иоанна Крестителя. |
| 26Čuari apeutu šiitä, ka kun hiän oli vierahien kuullen pošiutun, hiän ei voinun kieltäytyö omašta šanašta. | 26Царь опечалился, но ради клятвы и возлежавших с ним не захотел отказать ей. |
| 27Ta niin čuari šamašša toimitti saltatan ta käški tuuvva Iivanan piän. | 27И тотчас, послав оруженосца, царь повелел принести голову его. |
| 28Saltatta mäni tyrmäh ta leikkasi Iivanalta piän. Šiitä hiän toi šen luuvvalla tytöllä, a tyttö anto šen muamollah. | 28Он пошел, отсек ему голову в темнице, и принес голову его на блюде, и отдал ее девице, а девица отдала ее матери своей. |
| 29Kun Iivanan opaššettavat kuultih tämä, hyö tultih ta otettih hänen ruumis ta hauvattih še. | 29Ученики его, услышав, пришли и взяли тело его, и положили его во гробе. |
| 30Apostolit keräyvyttih Iisussan luo ta šanottih Hänellä kaikki, mitä hyö oli ruattu ta mitä opaššettu. | 30И собрались Апостолы к Иисусу и рассказали Ему все, и что сделали, и чему научили. |
| 31Iisussa šano heilä: «Läkkä nyt rahvahattomah paikkah, šielä työ šuatta levähellä vähäsen». Ihmisie niät tuli ta mäni, jotta opaššettavilla ei ollun aikua ni šyyvvä. | 31Он сказал им: пойдите вы одни в пустынное место и отдохните немного, --ибо много было приходящих и отходящих, так что и есть им было некогда. |
| 32Šiitä hyö lähettih rahvahattomah paikkah venehellä, jotta olla omistah. | 32И отправились в пустынное место в лодке одни. |
| 33No rahvaš näki heijän lähön, ta monet tunnettih hiät. Ihmisie juoksi maičči kaikista linnoista. Hyö kerittih perillä ennein heitä ta keräyvyttih yhteh Häntä vuottamah. | 33Народ увидел, как они отправлялись, и многие узнали их; и бежали туда пешие из всех городов, и предупредили их, и собрались к Нему. |
| 34Konša Iisussa piäsi rantoih ta nousi veneheštä, Hiän näki kaikki nämä ihmiset. Hänellä tuli heitä suali, šentäh kun hyö oltih niin kuin lampahat paimenta vailla. Hiän rupesi opaštamah heitä ta pakasi heilä pitälti. | 34Иисус, выйдя, увидел множество народа и сжалился над ними, потому что они были, как овцы, не имеющие пастыря; и начал учить их много. |
| 35Kun päivä jo kallistu iltah, opaššettavat tultih Iisussan luo ta šanottih: «Tämä paikka on tyhjä ta on jo myöhäni aika. | 35И как времени прошло много, ученики Его, приступив к Нему, говорят: место здесь пустынное, а времени уже много, -- |
| 36Toimita ihmiset pois, jotta hyö mäntäis lähisih taloloih ta kylih oštamah ičelläh leipyä. Heilähän ei ole mitänä šyötävyä.» | 36отпусти их, чтобы они пошли в окрестные деревни и селения и купили себе хлеба, ибо им нечего есть. |
| 37Iisussa vaštasi opaššettavilla: «Antakkua työ heilä ruokua». Hyö šanottih Hänellä: «Meinuatko, jotta miän pitäy lähtie oštamah kahellašualla dinarilla leipyä ta antua ne heilä šyötäväkši?» | 37Он сказал им в ответ: вы дайте им есть. И сказали Ему: разве нам пойти купить хлеба динариев на двести и дать им есть? |
| 38Iisussa kyšy heiltä: «Kuin monta leipyä teilä on? Käykyä kaččomašša.» Hyö käytih kaččomašša ta šanottih: «Viisi leipyä ta kakši kalua». | 38Но Он спросил их: сколько у вас хлебов? пойдите, посмотрите. Они, узнав, сказали: пять хлебов и две рыбы. |
| 39Iisussa käški opaššettavien issuttua kaikki ihmiset joukkoloih vihannalla nurmikolla. | 39Тогда повелел им рассадить всех отделениями на зеленой траве. |
| 40Rahvaš istuuvuttih joukkoloih, šavoin ta viisinkymmenin henkin. | 40И сели рядами, по сто и по пятидесяти. |
| 41Šiitä Iisussa otti ne viisi leipyä ta kakši kalua, kaččo ylähyäkši taivahah ta šano niistä passipot Jumalalla. Hiän katkuali leivät ta anto palat opaššettavilla, ta hyö juattih ne rahvahalla. Šamoin Hiän jako kaikilla ne kakši kalua. | 41Он взял пять хлебов и две рыбы, воззрев на небо, благословил и преломил хлебы и дал ученикам Своим, чтобы они раздали им; и две рыбы разделил на всех. |
| 42Kaikin šyötih kyllitellein. | 42И ели все, и насытились. |
| 43Šyömättä jiänehie leivänpalasie kerättih kakšitoista täyttä vakallista ta kaluaki jäi. | 43И набрали кусков хлеба и остатков от рыб двенадцать полных коробов. |
| 44A šyöjie oli viisituhatta mieštä. | 44Было же евших хлебы около пяти тысяч мужей. |
| 45Ruttoh šen jälkeh Iisussa käški opaššettavien aštuo veneheh ta lähtie iellä Häntä järven poikki Vifsaidah, kuni Hiän toimittau rahvašjoukon pois. | 45И тотчас понудил учеников Своих войти в лодку и отправиться вперед на другую сторону к Вифсаиде, пока Он отпустит народ. |
| 46Hiän prostiutu rahvahan kera ta läksi vuaralla moliutumah. | 46И, отпустив их, пошел на гору помолиться. |
| 47Konša tuli ilta, niin veneh oli keškijärvellä, a Iisussa oli yksin mualla. | 47Вечером лодка была посреди моря, а Он один на земле. |
| 48Hiän näki, jotta opaššettavilla oli jykie šoutua vaštatuuleh. Yön nellännen vahin*b paikoilla Hiän tuli vettä myöte aštumalla heitä kohen ta meinasi männä heistä kyličči. | 48И увидел их бедствующих в плавании, потому что ветер им был противный; около же четвертой стражи ночи подошел к ним, идя по морю, и хотел миновать их. |
| 49Kun opaššettavat nähtih Hänet vettä myöte aštumašša, hyö smietittih šitä kuutessiutujakši ta karjeuvuttih. | 49Они, увидев Его идущего по морю, подумали, что это призрак, и вскричали. |
| 50Kaikin hyö nähtih Hänet ta pöläššyttih. No šamašša Iisussa rupesi heitä pakauttamah ta šano heilä: «Olkua rauhašša. Mie še täššä olen. Elkyä varakkua.» | 50Ибо все видели Его и испугались. И тотчас заговорил с ними и сказал им: ободритесь; это Я, не бойтесь. |
| 51Šiitä Hiän aštu heijän luo veneheh ta tuuli vakautu. Opaššettavat oltih oikeista oikein kummissah. | 51И вошел к ним в лодку, и ветер утих. И они чрезвычайно изумлялись в себе и дивились, |
| 52Šeki, jotta leivät oli lisäyvytty, ei avannun heijän šilmie, šentäh kun heijän šytämet oltih šokiet. | 52ибо не вразумились чудом над хлебами, потому что сердце их было окаменено. |
| 53Järven poikki piäštyö hyö tultih rantoih Gennisaretissa. | 53И, переправившись, прибыли в землю Геннисаретскую и пристали к берегу. |
| 54Kun vain hyö nouštih veneheštä, ihmiset tunnettih Iisussa. | 54Когда вышли они из лодки, тотчас жители, узнав Его, |
| 55Hyö juoštih ympäri koko šeuvun ta šuatettih šana Iisussan tulošta. Läsijie alettih kantua šijoilla šinne, missä kuultih Hänen olovan. | 55обежали всю окрестность ту и начали на постелях приносить больных туда, где Он, как слышно было, находился. |
| 56Kunne vain Hiän mäni, kyläh, linnah tahi taloh, šinne kannettih läsijie aukeilla paikoilla ta molittih, jotta ne šuatais košettua hoti Hänen sviitkan helmua. Ta kaikin, ket košetettih Häntä, parettih. | 56И куда ни приходил Он, в селения ли, в города ли, в деревни ли, клали больных на открытых местах и просили Его, чтобы им прикоснуться хотя к краю одежды Его; и которые прикасались к Нему, исцелялись. |
*a 6:14 Iiroti kačo šelityštä Matv. 14:1.
*b 6:48 Kačo šelityštä Matv. 14:25.
Глава 6