Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаAPOSTOLIEN KIRJA | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
Глава 2 | Глава 2 |
| 1Konša tuli Stroičanpäivä*a, kaikki opaššettavat oltih yheššä. | 1При наступлении дня Пятидесятницы все они были единодушно вместе. |
| 2Äkkie taivahašta kuulu humina, niin kuin ois nouššun raju tuulenpuuška. Še täytti koko talon, missä hyö oltih. | 2И внезапно сделался шум с неба, как бы от несущегося сильного ветра, и наполнил весь дом, где они находились. |
| 3Hyö nähtih tulenliekkijä, niin kuin kielie, kumpaset jakauvuttih ta laškeuvuttih jokahisen piällä. | 3И явились им разделяющиеся языки, как бы огненные, и почили по одному на каждом из них. |
| 4Šiitä hyö kaikin täytyttih Pyhällä Henkellä ta ruvettih pakajamah eri kielillä šitä, mitä Henki heilä paistavakši anto. | 4И исполнились все Духа Святаго, и начали говорить на иных языках, как Дух давал им провещевать. |
| 5Jerusalimissa oli jumalahisie jevreilöitä, kumpasie oli tullun šinne kaikista muailman rahvahista, mitä vain taivahan alla on. | 5В Иерусалиме же находились Иудеи, люди набожные, из всякого народа под небом. |
| 6Konša tämä humina alko kuuluo, šiih keräyty äijän väkie. Kaikin hyö oltih ällissykšissä, šentäh kun jokahini kuuli pakinan omalla kielellä. | 6Когда сделался этот шум, собрался народ, и пришел в смятение, ибо каждый слышал их говорящих его наречием. |
| 7Hyö oltih kummissah ta ihmeteltih šitä. Hyö šanottih: «Nämä pakasijat, eikö hyö kaikin olla Galileijašta? | 7И все изумлялись и дивились, говоря между собою: сии говорящие не все ли Галилеяне? |
| 8Ka niin miteinpä jokahini meistä kuulou oman kotimuan kieltä? | 8Как же мы слышим каждый собственное наречие, в котором родились. |
| 9Meitä on tiälä parfialaisie, medialaisie ta elamilaisie. Meitä on Mesopotamijašta, Juutijašta ta Kappadokijašta, Pontašta ta Aasijan muakunnašta, | 9Парфяне, и Мидяне, и Еламиты, и жители Месопотамии, Иудеи и Каппадокии, Понта и Асии, |
| 10Frigijašta ta Pamfilijašta, Jegiptistä ta Kirinejan puolisen Livijan alovehelta. Meitä on tullun Riimašta, yhet meistä ollah šyntyjäh jevreit, toiset ollah miän vieroh kiäntynehet, | 10Фригии и Памфилии, Египта и частей Ливии, прилежащих к Киринее, и пришедшие из Рима, Иудеи и прозелиты, |
| 11meitä on kriittiläisie ta aravilaisie – ta kaikin myö kuulemma, mitein hyö paissah miän omalla kielellä Jumalan šuurista ruatoloista.» | 11критяне и аравитяне, слышим их нашими языками говорящих о великих делах Божиих? |
| 12Hyö ei tiijetty, mitäi ajatella. Kummissah hyö kyšeltih toini toiselta: «Mitä tämä ollou?» | 12И изумлялись все и, недоумевая, говорили друг другу: что это значит? |
| 13Vain eryähät kyllä nakrettih heitä, šanottih: «Heilä on piä täyši makieta viinua». | 13А иные, насмехаясь, говорили: они напились сладкого вина. |
| 14Šiitä Petri aštu eteh ta toiset yksitoista apostolie hänen kera. Petri alko paissa lujah: «Jevreit ta kaikki Jerusalimin eläjät, kuulkua, mitä mie nyt šanon! | 14Петр же, став с одиннадцатью, возвысил голос свой и возгласил им: мужи Иудейские, и все живущие в Иерусалиме! сие да будет вам известно, и внимайте словам моим: |
| 15Ei nämä miehet olla humalašša, niin kuin työ smietittä – nythän on vielä huomeneš, päivän kolmaš tunti *b. | 15они не пьяны, как вы думаете, ибо теперь третий час дня; |
| 16Tämä on šitä, min Jumala pakasi oman viessintuojan Joilin šuičči: | 16но это есть предреченное пророком Иоилем: |
| 17– Viimesinä päivinä käyt niin, šanou Jumala, jotta Mie valutan oman Henkeni kaikkih ihmisih. Tiän pojat ta tyttäret tuuvvah viestijä Jumalalta, nuoret miehet nähäh jiävintöjä ta vanhat ukot einuššuš-unie. | 17И будет в последние дни, говорит Бог, излию от Духа Моего на всякую плоть, и будут пророчествовать сыны ваши и дочери ваши; и юноши ваши будут видеть видения, и старцы ваши сновидениями вразумляемы будут. |
| 18Šamoin omih käškyläisih, miehih ta naisih, Mie valutan Henkeni niinä päivinä, ta hyö tuuvvah viestijä Jumalalta. | 18И на рабов Моих и на рабынь Моих в те дни излию от Духа Моего, и будут пророчествовать. |
| 19Mie näytän kummie ylähyänä taivahašša, ta merkkijä alahuana muan piällä: vertä, tulta ta šakieta šavuo. | 19И покажу чудеса на небе вверху и знамения на земле внизу, кровь и огонь и курение дыма. |
| 20Päiväni pimenöy, a kuutoma muuttuu veren värisekši, ennein kuin koittau Hospotin päivä, šuuri ta loistosa. | 20Солнце превратится во тьму, и луна--в кровь, прежде нежели наступит день Господень, великий и славный. |
| 21Vain jokahini, ken kuččuu avukšeh Hospotin nimie, pelaštuu. | 21И будет: всякий, кто призовет имя Господне, спасется. |
| 22Israelin miehet, kuulkua mitä mie teilä šanon! Iisussa Nasarettilaini oli mieš, kumpasen Jumala valičči teitä varoin. Oman valinnan Jumala vahvisti niillä šuurilla ruatoloilla, kummilla ta merkkilöillä, kuita Hiän Iisussan kautti luati tiän kešeššä. Niistä työ iče tiijättä. | 22Мужи Израильские! выслушайте слова сии: Иисуса Назорея, Мужа, засвидетельствованного вам от Бога силами и чудесами и знамениями, которые Бог сотворил через Него среди вас, как и сами знаете, |
| 23Tämän Iisussan työ tappoja. Kun Hänet annettih teilä käsih, työ panija jumalattomat miehet nuakliččomah Hänet ristih. Näin oli Jumala meinannun ta jo ieltäpäin nähnyn. | 23Сего, по определенному совету и предведению Божию преданного, вы взяли и, пригвоздив руками беззаконных, убили; |
| 24Vain Jumala noššatti Hänet, piäšti kuoloman šuušta. Ta eihän še kuoloma ois voinunki pityä Iisussua vankinah, | 24но Бог воскресил Его, расторгнув узы смерти, потому что ей невозможно было удержать Его. |
| 25šentäh kun Tuavitta šanou Häneštä näin: – Mie aina niän ieššäni Hospotin, Hiän on miun oikiella puolella, jotta mie en häilähtäis. | 25Ибо Давид говорит о Нем: видел я пред собою Господа всегда, ибо Он одесную меня, дабы я не поколебался. |
| 26Šentäh miun šytän on iloni, miun kieli hyvilläh kiittäy Šilma, ta miun ruumis šuau levähtyä toivošša! | 26Оттого возрадовалось сердце мое и возвеселился язык мой; даже и плоть моя упокоится в уповании, |
| 27Šentäh kun šie et jätä miun henkie tuonelah etkä anna Šiun pyhän käškyläisen runkon muuttuo muakši. | 27ибо Ты не оставишь души моей в аде и не дашь святому Твоему увидеть тления. |
| 28Šie näytit miula elämän tien. Šie täytät miut mielihyvällä šilmieš ieššä. | 28Ты дал мне познать путь жизни, Ты исполнишь меня радостью пред лицем Твоим. |
| 29Vellet! Čuari Tuavitašta, miän kantatuatošta, voit varmašti šanuo, jotta hiän kuoli ta hänet hauvattih. Hänen hauta on miän tiijošša tänäpiänäki. | 29Мужи братия! да будет позволено с дерзновением сказать вам о праотце Давиде, что он и умер и погребен, и гроб его у нас до сего дня. |
| 30Tuavitta oli Jumalan viessintuoja. Jumala oli antan Tuavitalla šanan, jotta noštau hänen čuarinistumella hänen oman jälkiläisen, Hristossan*c. Tuavitta tiesi šen | 30Будучи же пророком и зная, что Бог с клятвою обещал ему от плода чресл его воздвигнуть Христа во плоти и посадить на престоле его, |
| 31ta näki ieltäpäin Hristossan kuollehista noušomisen. Šitä Tuavitta tarkotti šanuos's'ah, jotta Hristossan henkie ei jätetä tuonelah eikä Hänen ruumis muutu muakši. | 31Он прежде сказал о воскресении Христа, что не оставлена душа Его в аде, и плоть Его не видела тления. |
| 32Tämän Iisussan Jumala noššatti kuollehista, myö kaikin voimma tovistua šen. | 32Сего Иисуса Бог воскресил, чему все мы свидетели. |
| 33Jumala ylenti Hänet istumah Iččeh oikiella puolella. Hiän šai Tuattoh luvatun Pyhän Henken ta valutti šen Henken meih, min työ nyt niättä ta kuuletta. | 33Итак Он, быв вознесен десницею Божиею и приняв от Отца обетование Святаго Духа, излил то, что вы ныне видите и слышите. |
| 34Tuavitta ei nouššun taivahih. Hiänhän iče šanou näin: – Taivahaini Hospoti šano miun Hospotilla: Issu Miun oikiella puolella, | 34Ибо Давид не восшел на небеса; но сам говорит: сказал Господь Господу моему: седи одесную Меня, |
| 35kuni Mie panen Šiun viholliset Šiun jalkoješ alla. | 35доколе положу врагов Твоих в подножие ног Твоих. |
| 36Niin jotta koko Israelin rahvaš voit olla varmana täštä: Jumala ašetti Iisussan Hospotiksi ta Hristossakši – tämän Iisussan, kumpasen työ nuakliččija ristih.» | 36Итак твердо знай, весь дом Израилев, что Бог соделал Господом и Христом Сего Иисуса, Которого вы распяли. |
| 37Tämän kuullešša hyö ei tiijetty, mitä ruatua. Hyö šanottih Petrillä ta toisilla apostoliloilla: «Vellet, mitä miän pitäis ruatua?» | 37Услышав это, они умилились сердцем и сказали Петру и прочим Апостолам: что нам делать, мужи братия? |
| 38Petri šano heilä: «Jättäkkyä riähäššä elämini ta jokahini teistä antakkah kaštua iččeh Iisussan Hristossan nimeh, jotta tiän riähät prostittais. Šiitä työ šuatta lahjakši Pyhän Henken. | 38Петр же сказал им: покайтесь, и да крестится каждый из вас во имя Иисуса Христа для прощения грехов; и получите дар Святаго Духа. |
| 39Tämä lupauš on teilä, tiän lapšilla ta kaikilla loittosilla, ketä šuinki Hospoti, miän Jumala, kuččuu.» | 39Ибо вам принадлежит обетование и детям вашим и всем дальним, кого ни призовет Господь Бог наш. |
| 40Petri jatko vielä pakinua. Hiän pyritti heitä: «Antakkua pelaštua iččenä, jotta että katois tämän riähkähisen ihmispolven kera». | 40И другими многими словами он свидетельствовал и увещевал, говоря: спасайтесь от рода сего развращенного. |
| 41Ne, ket ušottih Petrin šanoih, otettih kaššanta. Ta šinä päivänä uškojien joukkoh liitty kolmisentuhatta henkie. | 41Итак охотно принявшие слово его крестились, и присоединилось в тот день душ около трех тысяч. |
| 42Uškojat tarkkah kuunneltih apostolien opaššušta ta elettih šen mukah. Hyö oltih yheššä kuin šuuri pereh, šyötih yheššä, katattih yheššä leipyä*d ta moliuvuttih. | 42И они постоянно пребывали в учении Апостолов, в общении и преломлении хлеба и в молитвах. |
| 43Jumalan varuu levisi rahvahan keškeh, ta monta kummua ta merkkiruatuo tapahtu apostolien käsien kautti Jerusalimissa. | 43Был же страх на всякой душе; и много чудес и знамений совершилось через Апостолов в Иерусалиме. |
| 44Uškojat oltih aina yheššä ta heilä kaikki oli yhtehistä. | 44Все же верующие были вместе и имели всё общее. |
| 45Hyö myötih omat talot ta elot, ta niistä šuatuja rahoja juattih kaikilla šen mukah, min kenki tarvičči. | 45И продавали имения и всякую собственность, и разделяли всем, смотря по нужде каждого. |
| 46Joka päivä hyö yksissä mielin keräyvyttih jumalankotih, a omissa kotiloissa katattih leipyä ta šyötih yheššä hyvällä mielin ta puhtahin šytämin. | 46И каждый день единодушно пребывали в храме и, преломляя по домам хлеб, принимали пищу в веселии и простоте сердца, |
| 47Hyö ylennettih Jumalua ta kaikki rahvaš tykkäsi heitä. Hospoti joka päivä lisäsi uškojakuntah niitä, ket pelaššuttih. | 47хваля Бога и находясь в любви у всего народа. Господь же ежедневно прилагал спасаемых к Церкви. |
*a 2:1 Stroičanpäivyä piettih viijenkymmenen päivän piäštä Äijäštäpäiväštä.
*b 2:15 Päivän kolmaš tunti kačo šelityštä Mark. 12:52.
*c 2:30 Hristossa kačo šelityštä Matv. 1:16.
*d 2:42 Leivän katkuamini on pričastie, mitä otettih šyyvveššä.
Глава 2