Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

APOSTOLIEN KIRJA

ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ

Глава 27

Глава 27

1Konša oli piätetty, jotta myö mänisimä meričči Italijah, niin Puavilua ta eryähie toisie vankija šuattamah pantih Julie-nimini šuanpiälikkö keisarillisešta kogortista.1Когда решено было плыть нам в Италию, то отдали Павла и некоторых других узников сотнику Августова полка, именем Юлию.
2Myö nousima adramittalaiseh laivah, kumpasen piti männä Aasijan valkamoih, ta läksimä purjehtimah. Miän kera oli makedonijalaini Aristarh, Fessalonikašta kotosin.2Мы взошли на Адрамитский корабль и отправились, намереваясь плыть около Асийских мест. С нами был Аристарх, Македонянин из Фессалоники.
3Toisena päivänä nenäštymä Sidonih. Julie piti hyvin Puavilua ta anto hänellä vallan käyvä tovarissojen luona, jotta šuaha heiltä apuo.3На другой день пристали к Сидону. Юлий, поступая с Павлом человеколюбиво, позволил ему сходить к друзьям и воспользоваться их усердием.
4Šieltä lähettyö myö purjehtima Kiprišuaren šuojah, šentäh kun oli vaštatuuli.4Отправившись оттуда, мы приплыли в Кипр, по причине противных ветров,
5Ajoma merenšelän poikki Kilikijan ta Pamfilijan kohalla ta tulima Likijan Mirah.5и, переплыв море против Киликии и Памфилии, прибыли в Миры Ликийские.
6Šielä šuanpiälikkö löysi aleksandrijalaisen laivan, mi matkasi Italijah, ta šiirti miät šiih.6Там сотник нашел Александрийский корабль, плывущий в Италию, и посадил нас на него.
7Monta päivyä myö hil'l'aseh purjehtima etehpäin, vaivoin piäsimä Knidin kohalla. Kun tuulen tähen emmä voinun jatkua kurššin mukah, niin mänimä Salamonin niemen šivučči Kriitin koššepuolella.7Медленно плавая многие дни и едва поровнявшись с Книдом, по причине неблагоприятного нам ветра, мы подплыли к Криту при Салмоне.
8Šuurella vaivalla liikkuma ielläh šuaren rannikkuo pitin ta tulima paikkah, min nimi on Hyvät Valkamot. Še on Lasejan linnan lähellä.8Пробравшись же с трудом мимо него, прибыли к одному месту, называемому Хорошие Пристани, близ которого был город Ласея.
9Täh matkah meilä mäni äijän aikua, niin jotta Pyhityšpäivä*a jo mäni, ta merellä liikkumini alko jo olla vuarallista. Šentäh Puavila varotti toisie:9Но как прошло довольно времени, и плавание было уже опасно, потому что и пост уже прошел, то Павел советовал,
10«Miehet, mie niän, jotta ielläh purjehtimini tulou vaivaloisekši ta hyvin vuarallisekši. Häjissä ei ole vain paino ta laiva, vain miän henki niise.»10говоря им: мужи! я вижу, что плавание будет с затруднениями и с большим вредом не только для груза и корабля, но и для нашей жизни.
11Šuanpiälikkö uško kuitenki enämmän kapitanih ta laivan omistajah kuin Puavilan šanoih.11Но сотник более доверял кормчему и начальнику корабля, нежели словам Павла.
12Vielä kun še valkamo ei paššannun talvehtimista varoin, niin enin oša oli šitä mieltä, jotta lähtie šieltä ielläh. Hyö tahottih piäššä, mikäli šuinki voitais, talvekši Finikkah, Kriitin šatamah, mi avautuu šuvi-länteh ta pohjois-länteh.
12А как пристань не была приспособлена к зимовке, то многие давали совет отправиться оттуда, чтобы, если можно, дойти до Финика, пристани Критской, лежащей против юго-западного и северо-западного ветра, и там перезимовать.
13Šiitä alko hil'l'oikseh tuulla šuvešta ta merimiehet tuumittih, jotta nyt še heijän meininki onnistuu. Hyö noššettih ankkuri ta purjehittih aivan Kriitin rannikon lähekkäli.13Подул южный ветер, и они, подумав, что уже получили желаемое, отправились, и поплыли поблизости Крита.
14Kuitenki kotvasen piäštä šuaren yli puhalti kova tuuli, nimeltäh koillismyršky.14Но скоро поднялся против него ветер бурный, называемый эвроклидон.
15Še tempasi laivan matkahah, ta kun emmä voinun noušša vaštatuuleh, niin jättäytymä tuulen vietäväkši.15Корабль схватило так, что он не мог противиться ветру, и мы носились, отдавшись волнам.
16Šiitä piäsimä Kauda-nimisen šuaren šuojah ta šuurella vaivalla šaima pelaštua laivan peräh šivotun venehen.16И, набежав на один островок, называемый Клавдой, мы едва могли удержать лодку.
17Konša veneh oli noššettu laivah, merimiehet ruvettih šitomah laivan ympäri köyšijä, jotta še ei levieis. Laiva oli häjissä joutuo Sirtin matalikolla, šentäh merimiehet lašettih ajoankkuri ta annettih tuulen kulettua meitä.17Подняв ее, стали употреблять пособия и обвязывать корабль; боясь же, чтобы не сесть на мель, спустили парус и таким образом носились.
18Kun myršky lujašti piekši laivua, toisena päivänä merimiehet alettih lykkie painoja mereh.18На другой день, по причине сильного обуревания, начали выбрасывать груз,
19Kolmantena päivänä myö omin käsin loima mereh laivan irralliset kalut.19а на третий мы своими руками побросали с корабля вещи.
20Kun moneh päiväh ei näkyn päiväistä, ei tähtijä, ta hirvie myršky pauhusi entiselläh, meiltä kato viimeni toivo jiähä henkih.20Но как многие дни не видно было ни солнца, ни звезд и продолжалась немалая буря, то наконец исчезала всякая надежда к нашему спасению.
21Olima jo pitälti ollun šyömättä. Šiitä Puavila nousi joukon kešeltä ta šano: «Miehet! Tiän ois pitän uškuo milma eikä lähtie Kriitistä. Šilloin teilä ei ois tullun näitä vaivoja ta vahinkoja.21И как долго не ели, то Павел, став посреди них, сказал: мужи! надлежало послушаться меня и не отходить от Крита, чем и избежали бы сих затруднений и вреда.
22Nyt neuvon kuitenki teitä pisymäh rohkeina. Yksikänä teistä ei mänetä henkieh, vain laiva hajuou.22Теперь же убеждаю вас ободриться, потому что ни одна душа из вас не погибнет, а только корабль.
23Viime yönä miun eteh tuli šen Jumalan anheli, kumpasen oma mie olen ta kumpasella sluušin.23Ибо Ангел Бога, Которому принадлежу я и Которому служу, явился мне в эту ночь
24Anheli šano: ‘Elä varaja, Puavila. Šie šeisot vielä keisarin ieššä. Ta šiun tähen Jumala pelaštau kaikki šiun kera matkuajat.’24и сказал: `не бойся, Павел! тебе должно предстать пред кесаря, и вот, Бог даровал тебе всех плывущих с тобою'.
25Pisykkyä rohkeina, miehet! Mie luotan Jumalah ta ušon, jotta käyt niin, mitein miula šanottih.25Посему ободритесь, мужи, ибо я верю Богу, что будет так, как мне сказано.
26Millänih šuarella miät vielä lykkyäy.»
26Нам должно быть выброшенными на какой-нибудь остров.
27Tuli nelläštoista yö, a myö ajelehtima Adrian merellä. Keškiyön aikah laivamiehet arvattih, jotta läheššymmä muata.27В четырнадцатую ночь, как мы носимы были в Адриатическом море, около полуночи корабельщики стали догадываться, что приближаются к какой-то земле,
28Hyö mitattih šyvyttä, še oli kakšikymmentä šyltä*b. Konša vähäsen matan piäštä mitattih uuvveštah, šyvyttä oli enyä viisitoista šyltä.28и, вымерив глубину, нашли двадцать сажен; потом на небольшом расстоянии, вымерив опять, нашли пятнадцать сажен.
29Merimiehet varattih, jotta myö ajauvumma kivikorkoloih, šentäh lašettih laivan peräštä nellä ankkurie ta ruvettih vuottamah päivän valkenomista.29Опасаясь, чтобы не попасть на каменистые места, бросили с кормы четыре якоря, и ожидали дня.
30Šiitä hyö meinattih peitočči puata laivašta ta lašettih veneh vesillä, hyö mukamaš tahottih luuvva ankkurija nenäštä.30Когда же корабельщики хотели бежать с корабля и спускали на море лодку, делая вид, будто хотят бросить якоря с носа,
31Ka Puavila šano šuanpiäliköllä ta saltatoilla: «Još nuo ei jiähä laivah, työ että voi pelaštuo».31Павел сказал сотнику и воинам: если они не останутся на корабле, то вы не можете спастись.
32Šilloin saltatat leikattih venehen köyvet ta annettih šen männä.32Тогда воины отсекли веревки у лодки, и она упала.
33Vähäistä ennein päivän noušuo Puavila käški kaikkie šyömäh. Hiän šano: «Jo nellättätoista päivyä työ oletta varajannan vallašša ettäkä ole šyönyn ruuvvan muruista.33Перед наступлением дня Павел уговаривал всех принять пищу, говоря: сегодня четырнадцатый день, как вы, в ожидании, остаетесь без пищи, не вкушая ничего.
34Šentäh šanon teilä: pitäy šyyvvä, mieli pelaštuo. Keneltäkänä teistä ei kirpuo yksikänä tukka piäštä.»34Потому прошу вас принять пищу: это послужит к сохранению вашей жизни; ибо ни у кого из вас не пропадет волос с головы.
35Tämän šanottuo Puavila otti leivän, passipoitti Jumalua kaikkien ieššä, katkasi šiitä palasen ta alko šyyvvä.35Сказав это и взяв хлеб, он возблагодарил Бога перед всеми и, разломив, начал есть.
36Toisetki rohkissuttih täštä ta niise ruvettih šyömäh.36Тогда все ободрились и также приняли пищу.
37Meitä oli laivašša kaikkieh kakšišatua šeiččemenkymmentä kuuši henkie.37Было же всех нас на корабле двести семьдесят шесть душ.
38Konša kaikin šyötih kyllitellein, merimiehet ruvettih keventämäh laivua, luotih vil'l'at mereh.38Насытившись же пищею, стали облегчать корабль, выкидывая пшеницу в море.
39Konša päivä valkeni, merimiehet ei tunnettu ieššä olijua muata, vain nähtih lakši, missä oli matala ranta. Hyö piätettih, mikäli lykyštänöy, ohjata laiva šinne.39Когда настал день, земли не узнавали, а усмотрели только некоторый залив, имеющий отлогий берег, к которому и решились, если можно, пристать с кораблем.
40Hyö leikattih ankkurinuorat ta annettih ankkurien jiähä mereh. Kun peräairot oli piäššetty nuorista, hyö noššettih nenäpurjeh tuuleh ta ohjattih laiva rantah päin.40И, подняв якоря, пошли по морю и, развязав рули и подняв малый парус по ветру, держали к берегу.
41Kuitenki laiva ajautu kivikorolla ta iski šiih. Laivan keula tarttu pohjah, a ualtojen piekšämä perä alko hajota.41Попали на косу, и корабль сел на мель. Нос увяз и остался недвижим, а корма разбивалась силою волн.
42Saltatat meinattih tappua vankit, jotta kenkänä niistä ei piäsis pakoh uimalla.42Воины согласились было умертвить узников, чтобы кто-- нибудь, выплыв, не убежал.
43Vain šuanpiälikkö ešti šen, šentäh kun hiän tahto pelaštua Puavilan. Hiän käški niijen, ket šuatettih uija, enšimmäisinä hypätä mereh ta uija rantah.43Но сотник, желая спасти Павла, удержал их от сего намерения, и велел умеющим плавать первым броситься и выйти на землю,
44Heijän peräššä loppusien piti piäšyštäytyö rantah lautojen ta muijen laivan kappalehien varašša. Tällä keinoin kaikin piäštih maih.
44прочим же спасаться кому на досках, а кому на чем-нибудь от корабля; и таким образом все спаслись на землю.


*a 27:9 Pyhityšpäivä on šykyšyllä vietettävä šuuri šovitušpäivä. Kačo 3. Moiss. kirja 16:29-31.

*b 27:28 Šyli on levitettyjen käsien välini mitta, vajuat 2 metrie.


предыдущая глава Глава 27 следующая глава