Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаAPOSTOLIEN KIRJA | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
Глава 28 | Глава 28 |
| 1Piäsimä turvah ta Puavilan kera olijat šuatih tietyä, jotta še šuari oli Malta. | 1Спасшись же, бывшие с Павлом узнали, что остров называется Мелит. |
| 2Šuaren eläjät otettih meitä hyvistä-hyvin vaštah. Hyö luajittih tulet ta kučuttih miät šen ympärillä lämmitteliytymäh, šentäh kun alko vihmuo ta šiä oli vilu. | 2Иноплеменники оказали нам немалое человеколюбие, ибо они, по причине бывшего дождя и холода, разложили огонь и приняли всех нас. |
| 3Puavila keräsi yšällisen rišuja ta lykkäsi ne tuleh, ka kuumuš ajo šieltä myrkkykiärmehen ta še tarttu Puavilan käteh. | 3Когда же Павел набрал множество хвороста и клал на огонь, тогда ехидна, выйдя от жара, повисла на руке его. |
| 4Kun šuaren eläjät nähtih hänen kiäššä rippuja kiärmis, hyö paistih keškenäh: «Tuo mieš varmašti on tappan ihmisen. Mereštä hiän pelaštu, ka oikeuven jumala ei anna hänen elyä.» | 4Иноплеменники, когда увидели висящую на руке его змею, говорили друг другу: верно этот человек--убийца, когда его, спасшегося от моря, суд Божий не оставляет жить. |
| 5Puavila puissalti kiärmehen tuleh, eikä hänellä tullun mitänä vahinkuo. | 5Но он, стряхнув змею в огонь, не потерпел никакого вреда. |
| 6Rahvaš vuotti, jotta hänen käsi puhaltuu, tahi hiän kuatuu kuollehena muah. Kun hyö pitälti vuotettih ta nähtih, jotta Puavilalla ei tullun mitänä, hyö muutettih mieleh ta šanottih: «Hiän on jumala». | 6Они ожидали было, что у него будет воспаление, или он внезапно упадет мертвым; но, ожидая долго и видя, что не случилось с ним никакой беды, переменили мысли и говорили, что он Бог. |
| 7Lähellä šitä paikkua oli muatiloja, kumpaset omisti Publie, šuaren vanhin. Hiän kučču meitä luokšeh, piti hyvin ta kostitti kolme päivyä. | 7Около того места были поместья начальника острова, именем Публия; он принял нас и три дня дружелюбно угощал. |
| 8Publien tuatto oli šijašša, hänellä oli kuumetta ta paha vaččatauti. Puavila mäni hänen luokši, moliutu, pani kiät hänen piällä ta parenti hänet. | 8Отец Публия лежал, страдая горячкою и болью в животе; Павел вошел к нему, помолился и, возложив на него руки свои, исцелил его. |
| 9Tämän jälkeh Puavilan luo tultih šuaren muutki läsijät, ta hyö niise parettih. | 9После сего события и прочие на острове, имевшие болезни, приходили и были исцеляемы, |
| 10Rahvaš kunnivoitti meitä kaikella keinoin, a konša olima lähöššä ielläh, šuaren eläjät annettih meilä matkah kaikkie, mitä tarviččima. | 10и оказывали нам много почести и при отъезде снабдили нужным. |
| 11Kolmen kuukauven piäštä myö jättimä Maltan ta läksimä merellä aleksandrijalaisella laivalla, kumpasen nenäššä oltih Kastorin ta Pollusin kuvat. Tämä laiva oli talvehtin šuarella. | 11Через три месяца мы отплыли на Александрийском корабле, называемом Диоскуры, зимовавшем на том острове, |
| 12Myö tulima Sirakusah ta olima šielä kolme päivyä. | 12и, приплыв в Сиракузы, пробыли там три дня. |
| 13Šieltä läksimä tuaš merellä ta tulima Riigijah. Kun olima šielä päivän, alko puhaltua šuvituuli, ta kahešša päiväššä myö piäsimä Puteolih. | 13Оттуда отплыв, прибыли в Ригию; и как через день подул южный ветер, прибыли на второй день в Путеол, |
| 14Šielä myö löysimä uškovellijä. Hyö pyritettih meitä, jotta jäisimä heijän luokši netäliksi. Šen jälkeh myö läksimä Riimah. | 14где нашли братьев, и были упрошены пробыть у них семь дней, а потом пошли в Рим. |
| 15Riimašša eläjät uškovellet oli jo kuultu meistä ta tultih meilä vaštah, yhet Appien Forumilla, toiset Tres Tavernah. Nähtyö vaštuajie Puavila passipoitti Jumalua ta šai lisyä rohkevutta. | 15Тамошние братья, услышав о нас, вышли нам навстречу до Аппиевой площади и трех гостиниц. Увидев их, Павел возблагодарил Бога и ободрился. |
| 16Konša myö piäsimä Riimah, šuanpiälikkö anto vankit tyrmänpiäliköllä. A Puavilalla annettih valta elyä omašša kortteerissa yheššä häntä varteiččijan saltatan kera. | 16Когда же пришли мы в Рим, то сотник передал узников военачальнику, а Павлу позволено жить особо с воином, стерегущим его. |
| 17Kolmen päivän piäštä Puavila kučču luokšeh jevreijen johtomiehet. Konša hyö keräyvyttih, hiän šano: «Vellet! Miut otettih kiini Jerusalimissa ta annettih riimalaisien käsih, vaikka mie en ole ruatan mitänä miän rahvašta tahi tuattojen tapoja vaštah. | 17Через три дня Павел созвал знатнейших из Иудеев и, когда они сошлись, говорил им: мужи братия! не сделав ничего против народа или отеческих обычаев, я в узах из Иерусалима предан в руки Римлян. |
| 18Riimalaiset kyšeltih milma ta ois tahottu piäštyä miut tyrmäštä, šentäh kun miušša ei ollun mitänä, mistä lankieis šurma. | 18Они, судив меня, хотели освободить, потому что нет во мне никакой вины, достойной смерти; |
| 19Kuitenki jevreit oltih tätä vaštah. Šentäh miun oli pakko vuatie suutuo iče keisarilta – ei tietyšti šiinä mieleššä, jotta tahtosin viärittyä omua rahvašta. | 19но так как Иудеи противоречили, то я принужден был потребовать суда у кесаря, впрочем не с тем, чтобы обвинить в чем-либо мой народ. |
| 20Tämän kaiken takie mie kučuinki tiät tänne, jotta näkeytyö ta paissa tiän kera. Mie niät olen näissä rauvoissa juuri Hänen tähen, keštä Israelin rahvaš vuottau apuo.» | 20По этой причине я и призвал вас, чтобы увидеться и поговорить с вами, ибо за надежду Израилеву обложен я этими узами. |
| 21Jevreit šanottih: «Myö emmä ole šuanun Juutijašta mitänä kirjaista šiušta, ta šieltä tullehista vellilöistä kenkänä ei ole paissun šiušta pahua, ei rahvahan ollešša eikä kahen kešen. | 21Они же сказали ему: мы ни писем не получали о тебе из Иудеи, ни из приходящих братьев никто не известил о тебе и не сказал чего-либо худого. |
| 22Mielelläh kuitenki kuuntelisima, mitä šie näistä as's'oista mietit. Myö niätšen olemma kuullun, jotta joka paikašša paissah šitä sektua vaštah.» | 22Впрочем желательно нам слышать от тебя, как ты мыслишь; ибо известно нам, что об этом учении везде спорят. |
| 23Hyö šovittih Puavilan kera päiväštä ta tultih šuurella joukolla kortteerih, missä hiän eli. Huomenekšešta iltah šuate Puavila pakasi heilä Jumalan Valtakunnašta ta šelitti, mi še on. Moissein Sakonan ta Jumalan viessintuojien kirjutukšien avulla hiän taivutteli heitä uškomah Iisussah. | 23И, назначив ему день, очень многие пришли к нему в гостиницу; и он от утра до вечера излагал им учение о Царствии Божием, приводя свидетельства и удостоверяя их о Иисусе из закона Моисеева и пророков. |
| 24Yhet ušottih hänen šanoja, toiset ei ušottu. | 24Одни убеждались словами его, а другие не верили. |
| 25Hyö ei tultu yhteh mieleh, ta heijän lähtiessä Puavila šano vain nämä šanat: «Oikein še Pyhä Henki viessintuoja Isaijan šuičči pakasi miän tuattoloilla. Hiän šano: | 25Будучи же не согласны между собою, они уходили, когда Павел сказал следующие слова: хорошо Дух Святый сказал отцам нашим через пророка Исаию: |
| 26– Mäne tämän kanšan luo ta šano: Vaikka kuin kuunteletta, kuitenki että malta. Vaikka kuin kačotta, kuitenki että niä. | 26пойди к народу сему и скажи: слухом услышите, и не уразумеете, и очами смотреть будете, и не увидите. |
| 27Niätšen tämän rahvahan šytän on kovettun, korvillah hyö pahoin kuullah ta šilmät hyö ummissettih, jotta ei šilmilläh nähtäis, ei korvillah kuultais eikä šytämelläh maltettais, jotta ei kiännyttäis Jumalan puoleh enkä Mie parentais heitä. | 27Ибо огрубело сердце людей сих, и ушами с трудом слышат, и очи свои сомкнули, да не узрят очами, и не услышат ушами, и не уразумеют сердцем, и не обратятся, чтобы Я исцелил их. |
| 28Niin jotta tietäkkyä: Jumala työnsi viessin pelaššukšešta toisenvierosilla, ta hyö kuunnellah šitä.» | 28Итак да будет вам известно, что спасение Божие послано язычникам: они и услышат. |
| 29Kušša Puavila šano tämän, jevreit lähettih pois keškenäh lujašti kiistyän. | 29Когда он сказал это, Иудеи ушли, много споря между собою. |
| 30Puavila eli kakši kokonaista vuotta ičen vuokruamašša kortteerissa ta otti vaštah kaikkie, ken tuli hänen luo. | 30И жил Павел целых два года на своем иждивении и принимал всех, приходивших к нему, |
| 31Hiän rohkiešti šaneli Jumalan Valtakunnašta ta opašti Hospotista Iisussašta Hristossašta kenenkänä eštämättä. | 31проповедуя Царствие Божие и уча о Господе Иисусе Христе со всяким дерзновением невозбранно. |
Глава 28