Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаAPOSTOLI PUAVILAN ENŠIMMÄINI KIRJANI FESSALONIKKALAISILLA | ПЕРВОЕ ПОСЛАНИЕ К ФЕССАЛОНИКИЙЦАМ |
Глава 2 | Глава 2 |
| 1Vellet, työ iče tiijättä, jotta miän käynti tiän luona ei männyn tyhjäh. | 1Вы сами знаете, братия, о нашем входе к вам, что он был не бездейственный; |
| 2Työhän tiijättä, mimmosih muokkih myö joutuma ennein šinne tuluo Hilipissä ta mitein meitä šielä kiušattih. Kuitenki Jumala anto meilä rohkevutta tuuvva teilä Hänen Hyvä Viesti, vaikka meitä šuurešti vaššuššettih. | 2но, прежде пострадав и быв поруганы в Филиппах, как вы знаете, мы дерзнули в Боге нашем проповедать вам благовестие Божие с великим подвигом. |
| 3Konša myö kučumma ihmisie uškomah, myö emmä viäristele as's'oja. Miän pakinat ei noušša pakanašta mieleštä, emmäkä myö muanita ketänä. | 3Ибо в учении нашем нет ни заблуждения, ни нечистых побуждений, ни лукавства; |
| 4Jumala kaččo miät pätöviksi viemäh Hyvyä Viestie, ta niin myö ni šanelemma šitä. Täššä ruavošša myö emmä taho olla ihmisillä mieliksi kun Jumalalla, kumpani tutkiu miän šytämet. | 4но, как Бог удостоил нас того, чтобы вверить нам благовестие, так мы и говорим, угождая не человекам, но Богу, испытующему сердца наши. |
| 5Emmä ole konšana tahton ukotie kellänä, šen työ tiijättä. Emmäkä ole peitočči ahnuštan mitänä, šen Jumala tovistau. | 5Ибо никогда не было у нас перед вами ни слов ласкательства, как вы знаете, ни видов корысти: Бог свидетель! |
| 6Myö emmä ole kuotellun šuaha passipoja ihmisiltä, emmä teiltä emmäkä muilta, | 6Не ищем славы человеческой ни от вас, ни от других: |
| 7vaikka Hristossan apostoliloina myö oisima voinun näyttyä, mitein tärkeitä olemma. Kuitenki tiän luona ollešša myö olima leppeitä niin kuin muamo, kumpani lellittäy omie lapšie. | 7мы могли явиться с важностью, как Апостолы Христовы, но были тихи среди вас, подобно как кормилица нежно обходится с детьми своими. |
| 8Myö tykkäsimä teitä niin helläšti, jotta olima valmehet antamah teilä Jumalan Hyvän Viessin lisäkši oman iččenä. Niin armahie työ meilä olija. | 8Так мы, из усердия к вам, восхотели передать вам не только благовестие Божие, но и души наши, потому что вы стали нам любезны. |
| 9Vellet, työ varmašti muissatta, mitein myö staraiččima ruatua ta näkimä vaivua. Konša šanelima teilä Jumalan Hyvyä Viestie, tienasima šen rinnalla yötä päivyä omua elätyštä, jotta emmä ois ollun tiän vaivana. | 9Ибо вы помните, братия, труд наш и изнурение: ночью и днем работая, чтобы не отяготить кого из вас, мы проповедывали у вас благовестие Божие. |
| 10Työ, ta Iče Jumala, oletta tovistajina, mitein puhtahat ta oikiemieliset myö olima teitä uškovaisie kohen. Meissä ei ollun mitänä moitittavua. | 10Свидетели вы и Бог, как свято и праведно и безукоризненно поступали мы перед вами, верующими, |
| 11Työ tiijättä, jotta myö pitimä teitä niin kuin tuatto omie lapšie. | 11потому что вы знаете, как каждого из вас, как отец детей своих, |
| 12Myö neuvoma ta rohkistima teitä ta molima, jotta eläsijä Jumalalla kelpuavah tapah. Hiän kuččuu teitä omah Valtakuntah ta jumalalliseh valoh. | 12мы просили и убеждали и умоляли поступать достойно Бога, призвавшего вас в Свое Царство и славу. |
| 13Myö vaipumatta kiitämmä Jumalua vieläi šiitä, jotta työ ottija vaštah Jumalan šanan, kumpasen kuulija meiltä. Työ ottija šen vaštah, ei ihmisien šanana kun Jumalan šanana – mi še tovella onki. Ta še šana ruatau omua ruatuoh teissä, kumpaset ušotta. | 13Посему и мы непрестанно благодарим Бога, что, приняв от нас слышанное слово Божие, вы приняли не как слово человеческое, но как слово Божие, --каково оно есть по истине, --которое и действует в вас, верующих. |
| 14Teilä, vellet, kävi niin kuin Juutijašša olijilla Jumalan uškojakunnilla, kumpaset ollah Iisussašša Hristossašša. Tiän omat muanmiehet on pietty teitä yhtä pahoin kuin jevreit šikäläisie uškojie. | 14Ибо вы, братия, сделались подражателями церквам Божиим во Христе Иисусе, находящимся в Иудее, потому что и вы то же претерпели от своих единоплеменников, что и те от Иудеев, |
| 15Jevreit tapettih Hospoti Iisussa ta Jumalan viessintuojat, ta meitä niise hyö ajeltih. Hyö ei olla Jumalalla mielehiset ta ollah kaikkien ihmisien vihamiehie. | 15которые убили и Господа Иисуса и Его пророков, и нас изгнали, и Богу не угождают, и всем человекам противятся, |
| 16Hyö reisselläh eštyä meitä pakajamašta toisenvierosilla kanšoilla šitä šanua, mi voipi hiät pelaštua. Näin hyö täytetäh omien riähkien aštieta. Ka nyt Jumalan viha viimein tavottau hiät. | 16которые препятствуют нам говорить язычникам, чтобы спаслись, и через это всегда наполняют меру грехов своих; но приближается на них гнев до конца. |
| 17Vellet, kun myö joutuma olomah teistä kotvasen aikua erošša, niin työ kuitenki olija miän šytämeššä, vaikka šilmillä emmä teitä nähnyn. Myö kovašti kaipasima teitä ta miän himotti teitä nähä. | 17Мы же, братия, быв разлучены с вами на короткое время лицем, а не сердцем, тем с большим желанием старались увидеть лице ваше. |
| 18Šentäh meinasima tulla käymäh tiän luo – miula, Puavilalla, oli montaki kertua meininki tulla – ka šaatana pijätteli meitä. | 18И потому мы, я Павел, и раз и два хотели прийти к вам, но воспрепятствовал нам сатана. |
| 19Juuri työ oletta miän toivo, ilo ta ylpevyš miän Hospotin Iisussan Hristossan ieššä, konša Hiän tulou. | 19Ибо кто наша надежда, или радость, или венец похвалы? Не и вы ли пред Господом нашим Иисусом Христом в пришествие Его? |
| 20Teistä myö šuamma kunnivuo ta iluo. | 20Ибо вы--слава наша и радость. |
Глава 2