Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ ИОАНН БОГОСЛОВЛАН ПОЧМАШ | ОТКРОВЕНИЕ ИОАННА |
Глава 14 | Глава 14 |
| 1Мый ужынам: теве Сион курыкышто Пача шога, Тудын дене пырля шӱдӧ нылле ныл тӱжем еҥ лийын, нунын саҥгаштышт Тудын Ачажын лӱмжым возымо. | 1И взглянул я, и вот, Агнец стоит на горе Сионе, и с Ним сто сорок четыре тысячи, у которых имя Отца Его написано на челах. |
| 2Мый пылпомыш гыч шуко вӱд лӱшкымӧ, виян кӱдырчӧ кӱдыртымӧ гай йӱкым колынам. Мый кӱслезе-влакын кӱслештым шоктымо гай йӱкым колынам. | 2И услышал я голос с неба, как шум от множества вод и как звук сильного грома; и услышал голос как бы гуслистов, играющих на гуслях своих. |
| 3Нуно престол ончылно, ныл илыше да старец-влак ончылно у гай мурым муреныт. Мландӱмбач тӱлен налме 144 тӱжем еҥ деч моло тиде мурым нигӧ мураш тунем кертын огыл. | 3Они поют как бы новую песнь пред престолом и пред четырьмя животными и старцами; и никто не мог научиться сей песни, кроме сих ста сорока четырех тысяч, искупленных от земли. |
| 4Нине еҥ теве кӧ улыт: нуно шкеныштым ӱдырамаш-влак дене амыртен огытыл, нарашта ӱдыр гай ару улыт, да Пача кушко кая, почешыже мият. Нуным Юмылан да Пачалан икымше шочшо семын еҥ-влак кокла гыч тӱлен налме. | 4Это те, которые не осквернились с женами, ибо они девственники; это те, которые следуют за Агнцем, куда бы Он ни пошел. Они искуплены из людей, как первенцу Богу и Агнцу, |
| 5Йылмыштышт шоя уке, Юмын престолжо ончылно ситыдымаш деч посна улыт. | 5и в устах их нет лукавства; они непорочны пред престолом Божиим. |
| 6Вара мый кӱшнӧ, пылпомыш покшелне чоҥештыше эше ик Суксым ужынам. Мланде ӱмбалне илыше-влаклан, чыла калыклан, тукымлан, йылмылан да йыжыҥлан увертарыже манын, тудын курымашлык Евангелийже улмаш. | 6И увидел я другого Ангела, летящего по средине неба, который имел вечное Евангелие, чтобы благовествовать живущим на земле и всякому племени и колену, и языку и народу; |
| 7Тудо кугу йӱк дене ойлен: «Юмо деч лӱдса, Тудым чапландарыза, вет Тудын судитлыме жапше толын. Кавам да мландым, теҥызым да памаш-влакым Пӱрышылан,*а сукен, вуйым савыза!» | 7и говорил он громким голосом: убойтесь Бога и воздайте Ему славу, ибо наступил час суда Его, и поклонитесь Сотворившему небо и землю, и море и источники вод. |
| 8Тудын почеш кокымшо Суксо толын да ойлен: «Сӱмырлен! Яжарланыме шыде аракажым чыла калыклан йӱктымыжлан кугу Вавилон ола сӱмырлен!» | 8И другой Ангел следовал за ним, говоря: пал, пал Вавилон, город великий, потому что он яростным вином блуда своего напоил все народы. |
| 9Вара кумшо Суксо нунын почеш толын да виян йӱк дене ойлен: «Кӧ янлыклан да тудын тӱсшылан вуйым савен кумалеш да тудын палыжым шке саҥгашкыже але кидышкыже шындыкта гын, | 9И третий Ангел последовал за ними, говоря громким голосом: кто поклоняется зверю и образу его и принимает начертание на чело свое, или на руку свою, |
| 10тудыжо Юмын шыдыжын аракажым, вӱд дене варыдыме, Юмын шыдыжын чашешыже ямдылыме аракам йӱшаш да святой Суксо-влак ден Пача ончылно тул да киш дене орландарыме лийшаш. | 10тот будет пить вино ярости Божией, вино цельное, приготовленное в чаше гнева Его, и будет мучим в огне и сере пред святыми Ангелами и пред Агнцем; |
| 11Тыгай еҥ-влакым орландарыме деч лекше шикш курым-курымеш нӧлталташ тӱҥалеш. Кӧ янлыклан да тудын тӱсшылан вуйжым савен кумалеш да тудын лӱм палыжым шкаланже шындыкта, тугай еҥлан йӱдымат, кечывалымат тыныс ок лий. | 11и дым мучения их будет восходить во веки веков, и не будут иметь покоя ни днем, ни ночью поклоняющиеся зверю и образу его и принимающие начертание имени его. |
| 12Тыштыже Юмын кӱштымыжым шуктышо да Иисуслан ӱшанле святой-влакын чытымашышт». | 12Здесь терпение святых, соблюдающих заповеди Божии и веру в Иисуса. |
| 13Вара мый пылпомыш гыч йӱкым колынам, тудо мылам ойлен: «Кӧмыт тылеч вара Господь дене ушнымаште колат, нуно пиалан улыт манын возо». «Туге, – Шӱлыш ойла, – нуно шке пашашт деч канат, да нунын пашашт почешышт кая». | 13И услышал я голос с неба, говорящий мне: напиши: отныне блаженны мертвые, умирающие в Господе; ей, говорит Дух, они успокоятся от трудов своих, и дела их идут вслед за ними. |
| 14Мый ужынам: теве ош пыл, пыл ӱмбалне Айдеме Эргыла койшо шинчен, вуйыштыжо шӧртньӧ вуйшӱдыш, кидыштыже пӱсӧ сорла. | 14И взглянул я, и вот светлое облако, и на облаке сидит подобный Сыну Человеческому; на голове его золотой венец, и в руке его острый серп. |
| 15Вара храм гыч вес Суксо лектын да пыл ӱмбалне шинчышылан виян йӱк дене кычкыралын: «Сорлатым колто да тӱред! Тӱредме жап толын, мланде ӱмбалне шурно шуын». | 15И вышел другой Ангел из храма и воскликнул громким голосом к сидящему на облаке: пусти серп твой и пожни, потому что пришло время жатвы, ибо жатва на земле созрела. |
| 16Тунам пыл ӱмбалне шинчыше сорлажым мланде ӱмбаке шуэн, да мланде тӱредме лийын. | 16И поверг сидящий на облаке серп свой на землю, и земля была пожата. |
| 17Вара пылпомышсо храм гыч адак ик Суксо лектын, тудынат пӱсӧ сорлаже лийын. | 17И другой Ангел вышел из храма, находящегося на небе, также с острым серпом. |
| 18Вес Суксо жертвенник деч лектын, тудо тулым кид йымалныже кучен. Пӱсӧ сорлам кучышылан тудо виян кычкыралын: «Пӱсӧ сорлатым колто да мландӱмбалсе виноград орлаҥгым пӱчкеде, вет саскаже шуын». | 18И иной Ангел, имеющий власть над огнем, вышел от жертвенника и с великим криком воскликнул к имеющему острый серп, говоря: пусти острый серп твой и обрежь гроздья винограда на земле, потому что созрели на нем ягоды. |
| 19Суксо сорлажым мланде ӱмбаке шуэн, мландӱмбалсе виноград орлаҥгым, пӱчкын, саскавӱдым темден лукмо верыш, Юмын шыдыжын шучко верышкыже, шуэн. | 19И поверг Ангел серп свой на землю, и обрезал виноград на земле, и бросил в великое точило гнева Божия. |
| 20Саскажым ола деч ӧрдыжтӧ темден лукмо верыште тошкеныт, да тушечын тӱжем куд шӱдӧ стадийыш*б вӱр йоген лектын да имньын шӧрмычшӧ марте шуын. | 20И истоптаны ягоды в точиле за городом, и потекла кровь из точила даже до узд конских, на тысячу шестьсот стадий. |
*а 14:7 Пӱрышӧ – Творец.
*б 14:20 Стадий – 185 метр наре.
Глава 14