Horan ohjandajale. Davidan psalm. 1Minun kitändan Jumal, ala ole vaitti! 2Jumalatomad da manitelijad avaižiba ičeze sud, hö pagižeba minunke kelhil kelil. 3Kaikjalpäi hö ümbärdaba mindai vihasanoil, libuba mindai vaste vigata. 4Minun armastusehe hö andaba vastust vihal, a minä loičen. 5Hö maksaba minei hüväs pahal, armastuses vihal.
6Pane jumalatoi mez’ minun vihanikad vaste, väritäi seiškaha hänen oiktal polel. 7Konz vihanikad sudiškatas, ka sudigaha väraks, olgha hänen loičend-ki hänele grähkäks. 8Tehkahas hänen elopäiväd vähembikš, toine sagha hänen radon i radsijan. 9Hänen lapsed jägaha armotomikš, ak leskeks. 10Kävelgaha hänen lapsed pakičijoin, pakikaha leibpalaižid edahan ičeze kodin seinjändusišpäi. 11Velgha-andai vegaha kaik hänen elod, verhad anastagha hänen radon satused. 12Algha niken žalleiče händast, algha niken armahta hänen armotomid lapsid. 13Lopkaha hänen rod, i toižes pol’vespäi kadogaha sen nimi. 14Muštkaha Ižand hänen tatoiden pahad tegod, algha unohtagoi hänen maman grähkäd. 15Olgha ned kaiken Ižandan sil’miden edes. Vegha hän kadogehe heiden nimed-ki man pälpäi!
16Sikš ku se mez’ ei pidänd päs tehta hüväd, hän polgeti gol’l’ad da niššatad, ajoi kaumaha väzunuden mehen. 17Hän navedi laida toižid, tulgha se kaik tagaze hänen päle. Hän ei tahtoind blaslovida toižid, jägaha blaslovind hänespäi-ki edahan! 18Kärgaha händast prokl’anind kuti soba, mängha se hänen südäimehe kuti vezi, hänen luihe kuti voi. 19Olgha nece hänele kuti pandud päle soba, kuti vösttud vö. 20Muga makskaha Ižand minun vihanikoile da nenile, ked pagižeba minus pahad.
21Sur’ Sünduižem, minun Ižand, tule minei abuhu sinun nimen täht. Hüväd oma sinun armod, päzuta mindai! 22Minä olen gol’l’ da niššat, minun südäin om satatadud. 23Minä kadon kuti lühenii kuvahaine, mindai pudištadas kuti pahoid čirggäižid. 24Minun kombuiš ei ole väged pühütandan tagut, olen kuinu laihaks. 25Minä tegimoi vihanikoiden täht nagrandpezaks, mindai nägištades kiglutaba minuhupäi päl. 26Abuta minei, Sur’ Sünduižem, minun Jumal! Päzuta mindai sinun armoiden täht! 27Tundištagha hö sinun käden vägen, nägištagha, kut sinä, Ižand, tegid sen. 28Hö prokl’aniba, a sinä blaslovid. Hö libuba mindai vaste, no putuba huiktaha. Sinun käskabunik ihastugha. 29Tehkahas nece nagrand heile huiktaks, katkaha heiden huiged heid soban kartte.
с русским текстом