1Sur’ Sünd sanui minun Ižandale: «Ištu minun oiktal polel, kuni panen kaik sinun vihanikad sinun jaugoiden alandusikš». 2Ižand, Sionan ižandoičii, oigendab sinei valdpalikon. Pidä valdad sinun vihanikoiden päl. 3Sinun rahvaz om vaumiž pühäze toraha. Nor’ vägi tuleb sinun edehe pühiš sobiš, kuti päivännouzend homendezkastken aigan.
4Ižand om andnu sanan i ei pučte ičeze sanaspäi: «Sinä oled pap’ igän, mugoine kut Melhisedek».
5Ižand om sinun oiktal polel. Ičeze vihan päivän hän lopib kunigahid. 6Hän sudib mirun rahvahad, täutab man kollijoiden hibjoil, kaikjal om muretud päd. 7Hän joškab vet ojaspäi matkas, sikš hän libutab pän vägestajan oldes.
с русским текстом