1Horan ohjandajale. Kahesakeližel vändimel. Davidan psalm. 2Sur’ Sünduižem, abuta minei! Ei ole jo sinun tozioiktoid, i todesižid-ki ei ole mehiden keskes. 3Kaikutte heišpäi kelastab ičeze läheližele, heiden keled oma libedad, a iče hö oma koiverdelijad. 4Surmičeb Ižand kaik libedkeližed sud, surendelijad keled. 5Hö sanuba: «Meiden keled tegeba meid vahvoikš, sanad oma meiden käziš, ka ken voib olda meile ižandan?»
6«Ku vägetomid ahtištadas da gollid käsktas voikta, ka minä libun – sanub Ižand, minä tugedan sidä, keda tahtoidas tabata».
7Ižandan sanad oma puhthad kuti hobed, miččen puhtastadihe mätos, seičeme kerdad sulatihe. 8Sinä, Sur’ Sünduižem, tugedad heid, sinä kaičed heid neciš mez’kundaspäi kaiken i igäks. 9Kaiktäna kävuba jumalatomad, konz mez’karkud tuliba valdha.
с русским текстом