Davidan psalm. Goliafad vaste. 1Kittud om Ižand, minun kal’l’! Hän opendab minun käded toradamha, minun sormed pidämaha tora-azeged. 2Hän om minun armoiden andai, minun vahv aidoitez, varutoi olendsija, minun Päzutai i rindraud. Hänehe minä vauvatan, hän andab rahvahad minun valdha. 3Sur’ Sünduižem, midäk om mez’? No sinä meletad hänes. Midäk om mehen poig? No sinä pidäd hänes hol’t. 4Mez’ om kuti tullein hengaiduz, hänen päiväd oma kuti kadoi kuvahaine.
5Sur’ Sünduižem, kumarda sinun taivhad da tule alahaks! Kosketa mägid, i ned zavodiba savustada! 6Iške samaldust, aja minun vihanikad polihe! Pästa sinun noled, hämendä heid! 7Oigenda käzi korktusišpäi, abuta minei! Päzuta suriš vezišpäi, verazmaižiden käzišpäi, 8heiden sud oma manitajad, heiden oiged käzi om kelastuzkäzi. 9Minun Jumal, minä pajatan sinei uden pajon, vändan sinei kümnekeližel arfal. 10Sinä andad kunigahile vägestusen, sinä päzutad Davidan, sinun käskabunikan, opakos sures veičes. 11Päzuta suriš vezišpäi, verazmaižiden käzišpäi, heiden sud oma manitajad, heiden oiged käzi om kelastuzkäzi. 12Olgha meiden poigad norudes kut surikš kaznuded taimned, a meiden tütred, kuti čomin vesttud pachad horomoiš. 13Olgha meiden aitat täuded i bohatad leibäl, lambhad sündugaha tuhin, paimekahas pimedan pil’ven meiden nituil. 14Meiden härgäd olgha razvakahad. Algha ole meil vargastust, kadondad, ei voikuid-ki meiden irdoil. 15Ozakaz om rahvaz, kudambal nece om. Ozakaz om rahvaz, kudambal Jumalan om Ižand.
с русским текстом