4Ižandan sana ved’ om oiged, kaik hänen tegod oma toden tegod. 5Hän armastab oiktad mel’t da toden sudad, ma om täuz’ Ižandan armoid. 6Ižandan sanal om tehtud taivhad, hänen hengahtusel – kaik taivhiden torakogod. 7Hän kerazi kuti tukhu kaik meriden veded, pani varha süvüded varažomihe.
8Varaidagha Ižandad kaik ma, säraidagha hänen edes kaik mirun eläjad. 9Midä hän sanui, muga om tehnus, midä hän käski, se tuli ezile. 10Ižand kumaidab verhiden rahvahiden meled, murendab rahvahiden mel’pidod, knäziden dumad. 11A Ižandan pätused püžuba igän, hänen meled sirdäsoiš pol’vespäi pol’vehe. 12Ozakaz om nece rahvaz, kudambal Jumalan om Ižand, kudamban Ižand om valičenu ičeze rahvahaks.
13Ižand kacub taivhaspäi, hän nägeb kaikid mehid. 14Valdištmelpäi, kudambal hän ištub, hän kacub kaikid man eläjid, 15kudambiden südäimed hän iče ladi, kudambiden tegod hän iče kacub hüvin.
16Kunigaz ei vägesta suren torakogon abul, dai vägev mez’ ei voi tehta nimidä ičeze surel vägel. 17Ei linne abud hebospäi-ki, ei to nimittušt ližad sen sur’ vägi. 18Vaiše Ižandan sil’m om händast varaidajiden päl, hänen armoihe vauvatajiden päl. 19Hän päzutab heiden henged surmaspäi, näl’gän aigan sötab heid.
20Meiden heng vauvatab Ižandaha, hän om meiden abu da rindraud. 21Hän om meiden südäimen ihastuz, hänen pühäze nimehe mö vauvatam. 22Sur’ Sünduižem, olgha sinun hüvüz’ meiden päl, sinuhu mö vauvatam.