1Horan ohjandajale. Idifuman mödhe. Davidan psalm. 2Vaiše Jumalan edes tüništoitub südäin, hänespäi tuleb minun päzutand. 3Vaiše hän om minun kal’l’, minun päzutand, minun kaičendtaho, minä en likahta enamba sijalpäi. 4Hätken-ik tö völ taciškatoi minun päle? Teid kaikid lükäitas kuti kukernus sein, kuti kulunu aid. 5Hö sekoiba kesknezoi kut sorta mindai maha, hö navediba kelastust, sul hö blasloviba, a südäimes prokl’aniba.
6Vaiše Jumalas eci tüništoitust, minun heng, vaiše hän om minun nadejan pohj. 7Vaiše hän om minun kaičendkal’l’, minun päzutai, minun polestai, sikš en likahta sijalpäi. 8Jumalas om minun päzutand i minun eloarv, hän om minun kaičendkal’l’, hänehe minä vauvatan.
9Rahvast! Pangat toivod Jumalaha kaiken aigan, hänen edes avaikat ičetoi südäimed, Jumal om meiden kaičendtaho. 10Mehen poigihe om tühj uskta, hö oma kelastajad. Ku panda heid veskoile, ka hö ühtes-ki oma kebnemb tühjad. 11Algat toivogoi lüpsta ližad, algat kitkoiš vargastandan satusil. Konz bohatust ližaneb, algat tartkoi sihe südäimel. 12Jumal sanui kerdan, i kaks’ kerdad minä kulin necen: Jumalan kädes om vägi. 13Sinus, minun Ižand, oma armod, sinä maksad kaikuččele hänen tegoiden mödhe.
с русским текстом