1Horan ohjandajale. Davidan psalm. Pajo. 2Jumal libub, i hänen vihanikad levineba, vihankandajad pageneba hänen sil’mišpäi. 3Kut levineb savu, sinä levita muga heid-ki. Kut vaha sulab lämoiš, muga jumalatomad kadogaha Jumalan edes. 4A tozioiktad pidägaha ilod, ihastugha Jumalan edes, laskkaha ihastuzkidoid.
5Pajatagat meiden Jumalale, pajatagat hänen nimele, ülenzoitkat pil’viš Matkustajad! Hänen nimi om Ižand. Ihastugat hänen edes! 6Hän om armotomiden tat i leskiakoiden abutai, Jumal ičeze pühäs eländsijas. 7Jumal üksjaižid tob kodihe, pidätadud pästab čapišpäi, a kundletomad jäba räkaha letemaha.
8Minun Jumal, konz sinä astuid ičeiž rahvahan edes, konz haškoid tühjad madme, 9ka ma säraiži, a taivhad suliba Jumalan edes, Sinai säraiži Jumalan edes, Izrail’an Jumalan edes. 10Sinä pästid äi vihmoid ičeiž man päle, minun Jumal, a konz ma väzui, sinä ližazid sille väged. 11Sinun rahvaz eli sigä, ičeiž hüvüdes sinä, minun Jumal, andoid gollile, min pidäb elon täht.
12Ižand sanub sanan, surel kogol naižed toba necen sanan. 13Kunigahad da torakogod pästaba pagod da pästaba pagod, a kodiš ištui emäg jagab satust. 14Ičetoi eländsijoil tö olet, kut kühkjaine, kudamban suugad om kattud hobedal, a höunhed puhthal kuldal. 15Kaikenvaldaine, konz sinä rajazid kunigahid, ka kuti paniži lunt Selmonmägel.
16Vasanan mägi om Jumalan mägi, Vasanan mägi om korged mägi. 17Mikš tö, korktad mäged, kacut kadehtiden sihe mägehe, kudamban Jumal valiči ičeze eländsijaks i kudambal Ižand eläškab igän?
18Jumalal om pimedan tora-ajamid, ani tuha tuhad. Ižand om niiden keskes Sinaimägel, ičeze pühäkodiš. 19Sinä, Ižand, libuid korktusihe, otid türmas olijoid, said lahjoid mehiden täht, miše erased vastustajišpäi-ki eläižiba Ižandan Jumalanno.
20Ülenzoittud olgha Ižand kaikuččen päivän. Jumal andab meile korman, no hän mugažo päzutab-ki meid. 21Jumal om meiden täht, hän päzutab meid. Ižand, Kaikenvaldaine, päzutab meid surmaspäi.
25Minun Jumal, kaik nägištaba sinun praznikaha tulendan, minun Jumalan, minun Kunigahan, praznikastundan pühäs sijas. 26Ezil astuba pajatajad, heiden jäl’ghe vändajad, a keskel neiččed timpanvändimed kädes. 27«Ülenzoitkat Jumalad pühäkodin službiš, kitkat Jumalad, Izrail’an semnespäi lähtnuded!» 28Sigä om Veniamin, kaikid noremb, heiden valdanpidäi, sigä oma Judan pämehed ičeze mehidenke, sigä oma Zavulonan da Neffaliman pämehed.
29Minun Jumal, ozuta ičeiž vägi, vahvišta se, min tegid meiden täht. 30Sinun Jerusaliman pühäkodin täht kunigahad toba sinei lahjoid.
31Hillenda mecživat rogos, rahvahan vazoiden keskes olii härgiden kogo, mitte bahvališe ičeze hobedal. Aja kaikjale rahvahad, kudambad navediba torid. 32Sured mehed tuleba Egiptaspäi. Efiopia oigendab käded Jumalan polhe.
33Man valdkundad, pajatagat Jumalale, ülenzoitkat Ižandad, 34kudamb astub kaikenigäižiš taivhiden taivhiš. Hän andab ičeze änele lujas kajata. 35Ozutagat, mitte Jumalan eloarv om sur’! Hänen vägi om Izrail’an päl, hänen vägi om pil’vihesai. 36Pöl’gästoitai oled sinä, Jumal, ičeiž pühäkodiš. Izrail’an Jumal, sinä andad vägen da vahvuden ičeiž rahvahale. Olgha ülenzoittud Jumal!
с русским текстом