Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1Konz hö läheneškanziba Jerusalimad i tuliba Viffagian i Vifanian külidennoks, Voipunmägennoks, Iisus oigenzi kaht openikad i2sanui heile: «Mängat külähä, kudamb om teiden edes. Kerdalaz ku tulet sinna, ka nägištat oslanvarzan, kudamb om sidotud i kudamban sel'gäs völ niken ei ištund. Otkat se i togat tänna.3Ku ken-ni küzub: ‘Mikš tö muga teget?’, ka sanugat, miše se tarbiž Ižandale, i hän oigendab teravas sen tagaze.»
4Openikad läksiba i löuziba oslanvarzan, kudamb oli sidotud irdal verajaha. Hö otiba sen.5Erased sigä seižujišpäi küzuiba: «Midä tö teget? Mikš tö otat oslanvarzan?»6Hö sanuiba muga, kut Iisus oli käsknu, i heile anttihe mända.7Hö toiba oslanvarzan Iisusale i paniba ičeze sobad varzan sel'gha, i Iisus ištuihe raccile.8Erased levitiba ičeze sobad tele, toižed katkoiba puišpäi barboid i levitiba tele.9Ezil i tagana astujad laskiba kidoid:
— Osanna!
Blahoslovidud om hän, kudamb tuleb
Ižandan nimes!
10Blahoslovidud om meiden tatan Davidan
valdkund,
kudamb tuleb Ižandan nimes!
Osanna korktoiš taivhiš!
11Muga Iisus tuli Jerusalimha. Hän mäni pühäkodihe i kacui sigä kaiken, no ku oli jo möhä, ka hän läksi kahtentoštkümnen openikanke Vifaniaha.
12Konz hö toižen päivän läksiba Vifaniaspäi, Iisusale tegihe näl'g.13Hän nägišti edahanpäi smokvanpun, kudamb oli täuz' lehtesid, i mäni kacmaha, löudub-ik pus mittušt-ni sömäd. Tuldes sinna hän ei löudand pus nimidä, vaiše lehtesid, sikš ku völ ei olend smokviden aig.14Siloi Iisus sanui pule: «Algha sögoi enamb niken sinun ploduid igän!» Hänen openikad kuliba necen.
15Hö tuliba Jerusalimha, i Iisus mäni pühäkodihe i zavodi küksta sigäpäi möjid i ostajid irdale. Hän kukerzi rahanvajehtajiden stolad i kühkjaižiden möjiden laučad.16Hän ei käskend, miše ken-ni kandaiži mittušt-ni tavarad pühäkodin ezitanhan kal't.17Hän openzi rahvast muga: «Ei-ik ole sanutud Pühiš Kirjutusiš: ‘Minun kodi kucuškatas loičendan kodikš kaikiden rahvahiden täht?’ A tö tegit sen razbainikoiden peitsijaks.»
18Konz käskištonopendajad i ülembaižed papid kulištiba necen, ka hö meletaškanziba, kut voiži surmita Iisusan. Hö varaižiba händast, ku hänen openduz čududeli rahvast.
19Ehtpolel Iisus läksi lidnaspäi.
20Konz hö aigoiš homendesel astuiba siriči smokvanpus, hö nägištiba, miše se oli kuivehtunu jurihesai.21Siloi Petr johtuti, midä oli tehnus, i sanui Iisusale: «Ravvi, kacu! Pu, kudambale sinä oigenzid vihan, om kuivehtunu.»22Iisus sanui heile:23«Uskkat Jumalaha. Todeks sanun teile: ku ken-ni sanub necile mägele: ‘Libu sijaspäi i tacte merhe!’, a ei meleta kut nece linneb, no uskob, miše linneb muga kut hän sanub, ka muga tegese-ki, hot' midä hän sanuiži.24Sikš minä sanun teile: Hot' midä tö loites pakičet, uskkat, miše sen sat, i se linneb teiden.25I konz seižut loičmas, prostigat kaiken pahan, midä teil om toižid vaste. Siloi teiden taivhaline Tat-ki prostib teile teiden pahad tegod.26Ku tö et prostigoi, siloi teiden taivhaline Tat-ki ei prosti teiden pahoid tegoid.»
27Hö tuliba möst Jerusalimha. Konz Iisus käveli pühäkodiš, tuliba ülembaižed papid, käskištonopendajad i rahvahan vanhembad hänennoks.28Hö küzuiba hänel: «Miččel valdal sinä teged nenid azjoid? Ken sinei andoi valdan muga tehta?»29Iisus sanui heile: «Minä-ki küzun teil üht azjad. Sanugat tö ezmäi minei, siloi minä-ki sanun teile, miččel valdal minä necidä tegen.30Kuspäi Joan sai valdan valatada, Jumalaspäi vai rahvahaspäi? Sanugat minei.»31Hö pagižehtiba kesknezoi: «Ku sanum: ‘Jumalaspäi’, ka hän sanub: ‘Ka mikš sid' et usknugoi Joannan sanoihe?’32A ku sanum: ‘Rahvahaspäi’?» No hö varaižiba rahvast, kaik meletiba, miše Joan oli todeks-ki Jumalan sanankandai.33Muga hö sanuiba Iisusale: «Em tekoi.» Siloi Iisus sanui: «En minä-ki sanu teile, miččel valdal minä necidä tegen.»
Глава 11