Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаМОИСЕЙЫН ИКЫМШЕ КНИГАЖЕ | ПЕРВАЯ КНИГА МОИСЕЕВА. БЫТИЕ |
3 Глава | Глава 3 |
| 1 Господь Юмын ыштыме чыла янлык гыч эн чояже кишке лийын. Кишке ӱдырамашлан каласен: «Рай садыште улшо ик пушеҥге гычат ида коч манын, Юмо чынак каласен мо?» | 1Змей был хитрее всех зверей полевых, которых создал Господь Бог. И сказал змей жене: подлинно ли сказал Бог: не ешьте ни от какого дерева в раю? |
| 2 Ӱдырамаш кишкылан вашештен: «Пушеҥгыла гыч мыланна саскам кочкаш лиеш. | 2И сказала жена змею: плоды с дерев мы можем есть, |
| 3 Тыланда колаш огыл манын, лач сад покшелне шогышо пушеҥге гыч гына саскам ида коч, тудын деке ида тӱкнӧ манын Юмо каласен». | 3только плодов дерева, которое среди рая, сказал Бог, не ешьте их и не прикасайтесь к ним, чтобы вам не умереть. |
| 4 Кишке ӱдырамашлан каласен: «Уке, те огыда коло. | 4И сказал змей жене: нет, не умрете, |
| 5 Но Юмо пала: кунам те тиде пушеҥге гыч саскам кочкыда, тудо кечын тендан шинчада почылтеш, да те поро ден осалым ойырен мошташ тӱҥалыда, юмо гаяк лийыда». | 5но знает Бог, что в день, в который вы вкусите их, откроются глаза ваши, и вы будете, как боги, знающие добро и зло. |
| 6 Ӱдырамаш ужын: тиде пушеҥгын саскаже кочкашлан сайын коеш, пушеҥге шинчам куандара, уш-акылым пуэн кертмыжлан кӧра кумылым савыра. Ӱдырамаш саскам кӱрлын налын да кочкын. Воктеныже улшо марийжыланат пуэн, тудат кочкын. | 6И увидела жена, что дерево хорошо для пищи, и что оно приятно для глаз и вожделенно, потому что дает знание; и взяла плодов его и ела; и дала также мужу своему, и он ел. |
| 7 Тунам когыньыштынат шинчашт почылтын, чараматын улмыштым умыленыт. Смоква пушеҥге лышташ-влакым ваш пидын, кыдалешышт сакалтеныт. | 7И открылись глаза у них обоих, и узнали они, что наги, и сшили смоковные листья, и сделали себе опоясания. |
| 8 Нуно Господь Юмын кас юалге годым рай садыште коштмыжым колыныт. Юмо деч шылаш манын, Адам ден ватыже пушеҥге лоҥгаш пуреныт. | 8И услышали голос Господа Бога, ходящего в раю во время прохлады дня; и скрылся Адам и жена его от лица Господа Бога между деревьями рая. |
| 9 Господь Юмо пӧръеҥым ӱжын: «[Адам,] кушто тый улат?» | 9И воззвал Господь Бог к Адаму и сказал ему: где ты? |
| 10 Тудо вашештен: «Тыйын рай садыште коштметым кольымат, лӱдым – мый вет чараматын улам, сандене шыльым». | 10Он сказал: голос Твой я услышал в раю, и убоялся, потому что я наг, и скрылся. |
| 11 Юмо манын: «Чараматын улметым кӧ тыланет ойлен? Мыйын кочкаш чарыме пушеҥгын саскажымак кочкын отыл дыр?» | 11И сказал: кто сказал тебе, что ты наг? не ел ли ты от дерева, с которого Я запретил тебе есть? |
| 12 Адам каласен: «Тый мыланем ӱдырамашым пуэнат, тудыжо пушеҥге гыч саскам кӱрлын пуэн, да мый кочкынам». | 12Адам сказал: жена, которую Ты мне дал, она дала мне от дерева, и я ел. |
| 13 Господь Юмо ӱдырамашлан каласен: «Мом тый ыштенат?» Ӱдырамаш вашештен: «Мыйым кишке ондален, да мый кочкынам». | 13И сказал Господь Бог жене: что ты это сделала? Жена сказала: змей обольстил меня, и я ела. |
| 14 Господь Юмо кишкылан каласен: «Тыге ыштыметлан чыла вольык ден янлык коклаште тый каргыме улат, ӱмырет мучко тый мӱшкырет дене нушкын кошташ да мланде пуракым кочкаш тӱҥалат. | 14И сказал Господь Бог змею: за то, что ты сделал это, проклят ты пред всеми скотами и пред всеми зверями полевыми; ты будешь ходить на чреве твоем, и будешь есть прах во все дни жизни твоей; |
| 15 Мый тыйым ӱдырамашын тушманжым ыштем, а ӱдырамаш тыйын тушманет лиеш, тыйын тукымет ден тудын тукымжо коклашке келшыдымашым колтем. Ӱдырамашын тукымжо тыйым вует гыч пытара, а тый тудым йолтаганже гыч чӱҥгалат». | 15и вражду положу между тобою и между женою, и между семенем твоим и между семенем ее; оно будет поражать тебя в голову, а ты будешь жалить его в пяту. |
| 16 Ӱдырамашлан Господь Юмо каласен: «Тыйын мӱшкыран улмет годым йӧсланымашым шукемдем. Азам тый орланен ышташ тӱҥалат, но кумылет мариет деке шупшаш тӱҥалеш, да тудо тый денет озаланаш тӱҥалеш». | 16Жене сказал: умножая умножу скорбь твою в беременности твоей; в болезни будешь рождать детей; и к мужу твоему влечение твое, и он будет господствовать над тобою. |
| 17 Адамлан каласен: «Тиде пушеҥге гыч ит коч манын кӱштенам ыле вет. Ватетын ойжым колыштметлан да саде пушеҥге гыч кочметлан тыланет верчын мланде каргыме лиеш. Ӱмырет мучко тый, неле мланде пашам ыштен, кочкышым ыштен налаш тӱҥалат. | 17Адаму же сказал: за то, что ты послушал голоса жены твоей и ел от дерева, о котором Я заповедал тебе, сказав: не ешь от него, проклята земля за тебя; со скорбью будешь питаться от нее во все дни жизни твоей; |
| 18 Мланде тыланет пелчан ден коршаҥгым шочыкташ тӱҥалеш, тый пасу кушкылым кочкын илаш тӱҥалат. | 18терния и волчцы произрастит она тебе; и будешь питаться полевою травою; |
| 19 Тый мланде гыч налме улат, да мӧҥгеш мландыш савырнымешкет, пӱжвӱдым йоктарен, киндым кочкаш тӱҥалат. Вет тый мланде пурак улат да пуракышкак савырнет». | 19в поте лица твоего будешь есть хлеб, доколе не возвратишься в землю, из которой ты взят, ибо прах ты и в прах возвратишься. |
| 20 Адам ватыжлан Ева*а лӱмым пуэн, вет тудо чыла еҥын аваже лийын. | 20И нарек Адам имя жене своей: Ева, ибо она стала матерью всех живущих. |
| 21 Господь Юмо Адамлан да тудын ватыжлан коваште дене вургемым ыштен да нуным чиктен. | 21И сделал Господь Бог Адаму и жене его одежды кожаные и одел их. |
| 22 Господь Юмо каласен: «Ынде айдеме поро ден осалым пален налмыж дене Мемнан кокла гыч иктыж гай лийын. Тудо адакат кидшым ынже шуялте да, илыш пушеҥге гыч саскам налын кочкын, курым-курымеш илаш ынже тӱҥал». | 22И сказал Господь Бог: вот, Адам стал как один из Нас, зная добро и зло; и теперь как бы не простер он руки своей, и не взял также от дерева жизни, и не вкусил, и не стал жить вечно. |
| 23 Мланде пурак гыч налме айдеме мланде пашамак ыштыже манын, Господь Юмо тудым Эдем сад гыч поктен колтен. | 23И выслал его Господь Бог из сада Едемского, чтобы возделывать землю, из которой он взят. |
| 24 Юмо айдемым поктен колтен, а илыш пушеҥге деке корным оролаш манын, эрвелне, Эдем сад воктене, Херувимым*б да пӧрдын шогышо тулан кердым вераҥден. | 24И изгнал Адама, и поставил на востоке у сада Едемского Херувима и пламенный меч обращающийся, чтобы охранять путь к дереву жизни. |
*а 3:20 «Ева» лӱм еврей йылмысе ’илыш, илышым пуышо’ мут дене ик семынрак йоҥга.
*б 3:24 Херувим – Юмын шонымыжым шукташ полшышо Шӱлыш. Библийыште Херувим-влакын святой верым оролен шогымышт нерген каласыме.
Глава 3