Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаМОИСЕЙЫН ИКЫМШЕ КНИГАЖЕ | ПЕРВАЯ КНИГА МОИСЕЕВА. БЫТИЕ |
8 Глава | Глава 8 |
| 1 Юмо Ной нерген да ковчегыште тудын дене пырля улшо чыла янлык, вольык, [кайык, тыгыде чонан] нерген шарналтен. Мланде ӱмбаке Тудо мардежым колтен, да вӱд пучаш тӱҥалын. | 1И вспомнил Бог о Ное, и о всех зверях, и о всех скотах, (и о всех птицах, и о всех гадах пресмыкающихся,) бывших с ним в ковчеге; и навел Бог ветер на землю, и воды остановились. |
| 2 Пундашдыме келгытын вӱдшинчашт да кавасе окна-влак петырненыт, да кава гыч йӱр йӱрмым чарнен. | 2И закрылись источники бездны и окна небесные, и перестал дождь с неба. |
| 3 Вӱд мландымбач эркын чакнен. Шӱдӧ витле кече эртымеке, вӱд пучаш тӱҥалын. | 3Вода же постепенно возвращалась с земли, и стала убывать вода по окончании ста пятидесяти дней. |
| 4 Шымше тылзын латшымше кечын ковчег Арарат курыкеш шогалын. | 4И остановился ковчег в седьмом месяце, в семнадцатый день месяца, на горах Араратских. |
| 5 Вӱд эркын-эркын луымшо тылзе марте пучен, луымшо тылзын икымше кечынже курык вуй-влак койылалтыныт. | 5Вода постоянно убывала до десятого месяца; в первый день десятого месяца показались верхи гор. |
| 6 Нылле кече эртымеке, Ной ковчегыште шке ыштыме окнажым почын | 6По прошествии сорока дней Ной открыл сделанное им окно ковчега |
| 7 да [мландымбалне вӱд пучымо нерген пален налаш манын,] курныжым луктын колтен. Тудыжо чоҥештен лектын да мланде кошкымешке мӧҥгеш-оньыш чоҥештыл коштын. | 7и выпустил ворона, который, вылетев, отлетал и прилетал, пока осушилась земля от воды. |
| 8 Вара Ной, мландымбалне вӱд пучымо нерген пален налаш манын, кӧгӧрченым луктын колтен. | 8Потом выпустил от себя голубя, чтобы видеть, сошла ли вода с лица земли, |
| 9 Кӧгӧрчен шинчашыже верым муын огылат, мӧҥгеш тудын деке ковчегыш чоҥештен толын: вӱд мландымбалне эше чыла вере лийын. Ной кидшым шуялтен да кӧгӧрченым шкеж деке ковчегыш пуртен. | 9но голубь не нашел места покоя для ног своих и возвратился к нему в ковчег, ибо вода была еще на поверхности всей земли; и он простер руку свою, и взял его, и принял к себе в ковчег. |
| 10 Эше шым кечым вучымеке, кӧгӧрченым ковчег гыч уэш луктын колтен. | 10И помедлил еще семь дней других и опять выпустил голубя из ковчега. |
| 11 Кӧгӧрчен тудын деке кас велеш пӧртылын, умшаштыже олив пушеҥгын нӧргӧ лышташыже лийын. Тыге Ной мландымбалне вӱд шагалеммым пален налын. | 11Голубь возвратился к нему в вечернее время, и вот, свежий масличный лист во рту у него, и Ной узнал, что вода сошла с земли. |
| 12 Ной эше шым кечым вучен да адакат кӧгӧрченым луктын колтен, тудыжо тетла тудын деке пӧртылын огыл. | 12Он помедлил еще семь дней других и выпустил голубя; и он уже не возвратился к нему. |
| 13 Нойын кудшӱдӧ икымше ийыш тошкалме ийын икымше тылзын икымше кечынже мландымбалне вӱд пучен. Ной ковчег леведышым почын ончалын да ужын: мландымбал кошкен. | 13Шестьсот первого года к первому дню первого месяца иссякла вода на земле; и открыл Ной кровлю ковчега и посмотрел, и вот, обсохла поверхность земли. |
| 14 Кокымшо тылзын коло шымше кечыжлан мланде йӧршеш кошкен. | 14И во втором месяце, к двадцать седьмому дню месяца, земля высохла. |
| 15 [Господь] Юмо Нойлан каласен: | 15И сказал Бог Ною: |
| 16 «Ынде ковчег гыч лек, тый денет пырля ватет, эргыч-влак, эргыч-влакын ватышт лектышт. | 16выйди из ковчега ты и жена твоя, и сыновья твои, и жены сынов твоих с тобою; |
| 17 Ковчег гыч пеленет улшо чыла чонаным лук: кайыкым, вольыкым, мландымбалне коштшо чыла тыгыде чонаным. Тек мланде нунын дене темеш, тек нуно тӱлаҥыт да мландымбалне шукемыт». | 17выведи с собою всех животных, которые с тобою, от всякой плоти, из птиц, и скотов, и всех гадов, пресмыкающихся по земле: пусть разойдутся они по земле, и пусть плодятся и размножаются на земле. |
| 18 Ной да тудын эргыже-влак, ватыже да эргыже-влакын ватышт ковчег гыч лектыныт. | 18И вышел Ной и сыновья его, и жена его, и жены сынов его с ним; |
| 19 Тыгак ковчег гыч чыла янлык, [вольык,] тыгыде чонан, кайык – мландымбалне мо тарванылше уло – кажнышт шке урлыкышт шот дене лектыныт. | 19все звери, и все гады, и все птицы, все движущееся по земле, по родам своим, вышли из ковчега. |
| 20 Ной Господьлан жертвенникым ямдылен. Чыла ару вольык кокла гыч, чыла ару кайык кокла гыч икмыняржым ойырен налын да нуным жертвенникеш йӱлалтен пуымо надырлан конден. | 20И устроил Ной жертвенник Господу; и взял из всякого скота чистого и из всех птиц чистых и принес во всесожжение на жертвеннике. |
| 21 Тамле пуш Господьын нерӱпшыж деке шуын, да Тудо шке шӱмыштыжӧ шоналтен: «Айдеме верч тетла мландым ом карге, вет айдемын шӱм ӱжмашыже – самырык годсекак осал. Илышым кызытсе семын тетла ом пытаре. | 21И обонял Господь приятное благоухание, и сказал Господь в сердце Своем: не буду больше проклинать землю за человека, потому что помышление сердца человеческого--зло от юности его; и не буду больше поражать всего живущего, как Я сделал: |
| 22 Мланде улмо жапыште ӱдымаш да тӱредмаш, йӱштӧ да шокшо, кеҥеж да теле, кече да йӱд огыт пыте». | 22впредь во все дни земли сеяние и жатва, холод и зной, лето и зима, день и ночь не прекратятся. |
Глава 8