Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
МОИСЕЙЫН ИКЫМШЕ КНИГАЖЕ | ПЕРВАЯ КНИГА МОИСЕЕВА. БЫТИЕ |
22 Глава | Глава 22 |
| 1 Чыла тидын деч вара Юмо Авраамым тергаш шонен да тудлан каласен: «Авраам!» Тудыжо вашештен: «Мый тыште улам». | 1И было, после сих происшествий Бог искушал Авраама и сказал ему: Авраам! Он сказал: вот я. |
| 2 Юмо каласен: «Йӧратыме ик шкет эргычым, Исаакым, пеленет нал да Мориа мландышке кае. Тушто тудым Мыйын ончыктымо ик курыкеш йӱлалтен пуымо надырлан кондо». | 2Бог сказал: возьми сына твоего, единственного твоего, которого ты любишь, Исаака; и пойди в землю Мориа и там принеси его во всесожжение на одной из гор, о которой Я скажу тебе. |
| 3 Авраам эрдене эрак кынелын, йӱлалтен пуымо надырым кондаш пум ямдылен, осёлжым ӧртньӧрлен. Вара кок тарзыж ден Исаак эргыжым налын да Юмын каласыме верыш тарванен. | 3Авраам встал рано утром, оседлал осла своего, взял с собою двоих из отроков своих и Исаака, сына своего; наколол дров для всесожжения, и встав пошел на место, о котором сказал ему Бог. |
| 4 Кумшо кечын тудо вуйжым нӧлталын да тора гычак тиде верым ужын. | 4На третий день Авраам возвел очи свои, и увидел то место издалека. |
| 5 Авраам тарзе-влаклан каласен: «Те тышан осёл дене кодса, а ме эргым дене тушко каена да Юмылан кумалына, вара тендан деке пӧртылына». | 5И сказал Авраам отрокам своим: останьтесь вы здесь с ослом, а я и сын пойдем туда и поклонимся, и возвратимся к вам. |
| 6 Авраам йӱлалтен пуымо надырлан ямдылыме пум Исаак эргыжлан тупышкыжо сакалтен, а шкеже тулым, кӱзым налын, да эргыж дене коктын ошкылыныт. | 6И взял Авраам дрова для всесожжения, и возложил на Исаака, сына своего; взял в руки огонь и нож, и пошли оба вместе. |
| 7 Исаак ачажлан каласен: «Ачай!» Тудыжо вашештен: «Колыштам, эргым». Исаак йодын: «Тул ден пужо уло, а Юмылан йӱлалтен пуымо надырлык пачаже кушто?» | 7И начал Исаак говорить Аврааму, отцу своему, и сказал: отец мой! Он отвечал: вот я, сын мой. Он сказал: вот огонь и дрова, где же агнец для всесожжения? |
| 8 Авраам каласен: «Эргым, Юмо Шкаланже надырлык пачам Шке ойырен налеш». Нуно ончыко ошкылыныт. | 8Авраам сказал: Бог усмотрит Себе агнца для всесожжения, сын мой. И шли далее оба вместе. |
| 9 Юмын каласыме верыш миен шумеке, Авраам жертвенникым ыштен, тушан пум орален оптен. Вара Исаак эргыжым пидын да пу ӱмбаке пыштен. | 9И пришли на место, о котором сказал ему Бог; и устроил там Авраам жертвенник, разложил дрова и, связав сына своего Исаака, положил его на жертвенник поверх дров. |
| 10 Авраам кидшым шуялтен да, эргыжым шӱшкылаш манын, кӱзым луктын. | 10И простер Авраам руку свою и взял нож, чтобы заколоть сына своего. |
| 11 Но ты жапыште Господьын Суксыжо кавапомыш гыч ӱжын кычкыралын: «Авраам! Авраам!» «Мый тыште улам», – Авраам манын. | 11Но Ангел Господень воззвал к нему с неба и сказал: Авраам! Авраам! Он сказал: вот я. |
| 12 Суксо каласен: «Рвезе ӱмбак кидетым ит нӧлтал, тудын дене нимомат ит ыште. Мый ынде палем: тый Юмо деч лӱдат, вет Мыланем тый ик шкет эргычымат пуаш чаманен отыл». | 12Ангел сказал: не поднимай руки твоей на отрока и не делай над ним ничего, ибо теперь Я знаю, что боишься ты Бога и не пожалел сына твоего, единственного твоего, для Меня. |
| 13 Авраам йыр ончалын да ужын: вондер коклаште тӱкыж дене тага пижын шогалын. Авраам тага деке миен, тудым кучен да [Исаак] эргыж олмеш Юмылан йӱлалтен пуэн. | 13И возвел Авраам очи свои и увидел: и вот, позади овен, запутавшийся в чаще рогами своими. Авраам пошел, взял овна и принес его во всесожжение вместо сына своего. |
| 14 Авраам тиде верлан Иегова-ире*а лӱмым пуэн. Сандене кызыт мартеат ойлат: тиде курыкышто Господь ужеш. | 14И нарек Авраам имя месту тому: Иегова-ире. Посему и ныне говорится: на горе Иеговы усмотрится. |
| 15 Кавапомыш гыч Господьын Суксыжо Авраамым кокымшо гана ӱжын кычкыралын: | 15И вторично воззвал к Аврааму Ангел Господень с неба |
| 16 «Господь тыге ойла: ”[Мыланем] тый ик шкет эргычымат чаманен отыл. Тидым ыштыметлан Шкем дене товатлем: | 16и сказал: Мною клянусь, говорит Господь, что, так как ты сделал сие дело, и не пожалел сына твоего, единственного твоего, |
| 17 Мый тыйым суапландаренак суапландарем, тукыметым кавасе шӱдыр да теҥыз серысе ошма пырче наре шукемдем. Нуно тушманышт-влакын олаштлан оза лийыт. | 17то Я благословляя благословлю тебя и умножая умножу семя твое, как звезды небесные и как песок на берегу моря; и овладеет семя твое городами врагов своих; |
| 18 Мыйын мутемым колыштметлан тыйын тукымет гоч мландысе чыла калык суапландарыме лиеш”». | 18и благословятся в семени твоем все народы земли за то, что ты послушался гласа Моего. |
| 19 Авраам тарзыж-влак деке пӧртылын, вара нуно чыланат Вирсавийыш каеныт. Тидын деч вара Авраам икмыняр жап Вирсавийыштак илен. | 19И возвратился Авраам к отрокам своим, и встали и пошли вместе в Вирсавию; и жил Авраам в Вирсавии. |
| 20 Чыла тидын деч вара Авраамлан увертареныт: тудын Нахор шольыжлан Милка эрге-влакым ыштен: | 20После сих происшествий Аврааму возвестили, сказав: вот, и Милка родила Нахору, брату твоему, сынов: |
| 21 кугуракше – Уц, тудын Вуз шольыжо, Кемуил – Арамын ачаже, | 21Уца, первенца его, Вуза, брата сему, Кемуила, отца Арамова, |
| 22 Кесед, Хазо, Пилдаш, Идлаф да Вафуил. | 22Кеседа, Хазо, Пилдаша, Идлафа и Вафуила; |
| 23 Вафуил деч Ревекка шочын. Милка Нахорлан, Авраамын шольыжлан, кандаш эргым ыштен. | 23от Вафуила родилась Ревекка. Восьмерых сих родила Милка Нахору, брату Авраамову; |
| 24 Нахорын тыгак Реума лӱман кулватыж деч Тевах, Гахам, Тахаш да Мааха эргыже-влак лийыныт. | 24и наложница его, именем Реума, также родила Теваха, Гахама, Тахаша и Мааху. |
*а 22:14 «Иегова-ире» (але «Яхве-ире») лӱм еврей йылмыште ’Господь ужеш’ манмым ончыкта.