Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаЛУКАН ВОЗЫМО СВЯТОЙ ЕВАНГЕЛИЙ | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ ЛУКИ |
20 Глава | Глава 20 |
| 1 Ик кечын храмыште Иисусын калыкым туныктымыжо да Поро Уверым каласкалымыже годым архиерей, закон туныктышо да калык кугурак-влак лишемыныт | 1В один из тех дней, когда Он учил народ в храме и благовествовал, приступили первосвященники и книжники со старейшинами, |
| 2 да ойленыт: «Мыланна каласе, могай кучемвий дене Тый чыла тидым ыштылат? Кӧ Тыланет тидым ышташ кучемвийым пуэн?» | 2и сказали Ему: скажи нам, какою властью Ты это делаешь, или кто дал Тебе власть сию? |
| 3 Иисус каласен: «Мыят тыланда йодышым пуэм, Мыланем каласыза: | 3Он сказал им в ответ: спрошу и Я вас об одном, и скажите Мне: |
| 4 Иоаннын тынеш пуртымыжо Пылпомыш гыч але айдеме деч лийын?» | 4крещение Иоанново с небес было, или от человеков? |
| 5 Нуно икте-весышт дене кутыреныт: «Пылпомыш гыч манына гын, Тудо каласа: ”Вара молан те тудлан ӱшанен огыдал?” | 5Они же, рассуждая между собою, говорили: если скажем: с небес, то скажет: почему же вы не поверили ему? |
| 6 Айдеме деч манына гын, ӱмбакына кӱм кышкен, уло тиде калык мемнам пуштеш. Иоанн пророк лийын манын, нуно ӱшанат». | 6а если скажем: от человеков, то весь народ побьет нас камнями, ибо он уверен, что Иоанн есть пророк. |
| 7 Сандене нуно вашештеныт: «Тиде кушеч, ме огына пале». | 7И отвечали: не знаем откуда. |
| 8 Иисус каласен: «Тугеже Мыят могай кучемвий дене тидым ыштымем ом ойло». | 8Иисус сказал им: и Я не скажу вам, какою властью это делаю. |
| 9 Вара калыклан Иисус тыге туштен каласкалаш тӱҥалын: «Ик еҥ аҥашыже виноградым шынден. Вара аҥажым виноград куштышо-влаклан кучаш пуэн, а шкеже кужу жаплан лектын каен. | 9И начал Он говорить к народу притчу сию: один человек насадил виноградник и отдал его виноградарям, и отлучился на долгое время; |
| 10 Жап шумеке, тарзыжым виноград ончышо-влак деке колтен. Нунышт тудлан саска ужашым пуышаш улыт улмаш. Но виноград ончышо-влак тарзым кыреныт, нимо деч посна мӧҥгеш колтеныт. | 10и в свое время послал к виноградарям раба, чтобы они дали ему плодов из виноградника; но виноградари, прибив его, отослали ни с чем. |
| 11 Тунам вес тарзым колтен, тидыжымат кыреныт, мыскыленыт да нимо деч посна поктен колтеныт. | 11Еще послал другого раба; но они и этого, прибив и обругав, отослали ни с чем. |
| 12 Ынде кумшым колтен, тудымат сусыртеныт да луктын шуэныт. | 12И еще послал третьего; но они и того, изранив, выгнали. |
| 13 Тунам виноград аҥан озаже каласен: ”Мом мылам ышташ? Йӧратыме эргым колтем, ала тудым ужмекышт вожылыт”. | 13Тогда сказал господин виноградника: что мне делать? Пошлю сына моего возлюбленного; может быть, увидев его, постыдятся. |
| 14 Но виноградым куштышо-влак, тудым ужмеке, икте-весышт дене каҥашеныт: ”Тиде наследник! Айста тудым пуштына, тунам югыпогыжо мыланна кодеш”. | 14Но виноградари, увидев его, рассуждали между собою, говоря: это наследник; пойдем, убьем его, и наследство его будет наше. |
| 15 Аҥа гыч луктын шуымеке, тудым пуштыныт. Виноград аҥан озаже ынде нунын дене мом ышта? | 15И, выведя его вон из виноградника, убили. Что же сделает с ними господин виноградника? |
| 16 Мия, виноград ончышо-влакым пуштеш, а аҥажым весе-влаклан пуа». Тидым колыштшо-влак кычкыралыныт: «Тыге ынже лий!» | 16Придет и погубит виноградарей тех, и отдаст виноградник другим. Слышавшие же это сказали: да не будет! |
| 17 Иисус нунын ӱмбаке тӱткын ончалын да йодын: «”Чоҥышо-влакын йӧрдымыш лукмо кӱышт негыз пусак кӱ лийын”*а манме Возымашысе шомак мом вара ончыкта? | 17Но Он, взглянув на них, сказал: что значит сие написанное: камень, который отвергли строители, тот самый сделался главою угла? |
| 18 Кӧ тиде кӱ ӱмбаке камвозеш, тудо пудырга, а кӧн ӱмбаке кӱ камвозеш, тудым пытара». | 18Всякий, кто упадет на тот камень, разобьется, а на кого он упадет, того раздавит. |
| 19 Тыге туштен ойлымыжо нунын нерген улмым умыленытат, закон туныктышо ден архиерей-влак тунамак Иисус ӱмбак кидым нӧлталнешт улмаш, но калык деч лӱдыныт. | 19И искали в это время первосвященники и книжники, чтобы наложить на Него руки, но побоялись народа, ибо поняли, что о них сказал Он эту притчу. |
| 20 Иисусым эскераш тӱҥалыныт да чын ыштышыла кояш тӧчышӧ еҥ-влакым Тудым шекланаш колтеныт. Нунышт Иисусым, иктаж-могай мутеш кучен, вуйлатышын кидыш судитлаш пуышаш улыт улмаш. | 20И, наблюдая за Ним, подослали лукавых людей, которые, притворившись благочестивыми, уловили бы Его в каком-либо слове, чтобы предать Его начальству и власти правителя. |
| 21 Нуно Тудын деч йодыныт: «Туныктышо! Ме палена: Тыйын ойлымет да туныктымет чын. Еҥ-влакым от ойыркале, а чыла еҥым Юмын корныжлан чын почеш туныктет. | 21И они спросили Его: Учитель! мы знаем, что Ты правдиво говоришь и учишь и не смотришь на лице, но истинно пути Божию учишь; |
| 22 Мыланна кесарьлан йозакым тӱлаш лиеш але уке, каласе». | 22позволительно ли нам давать подать кесарю, или нет? |
| 23 Иисус нунын чояланымыштым ужын да каласен: «Молан Мыйым тергеда? | 23Он же, уразумев лукавство их, сказал им: что вы Меня искушаете? |
| 24 Мыланем динарий оксам ончыктыза: кӧн тушто сӱретше да кӧн лӱмжӧ?» Нуно вашештеныт: «Кесарьын». | 24Покажите Мне динарий: чье на нем изображение и надпись? Они отвечали: кесаревы. |
| 25 Иисус каласен: «Тугеже кесарьлан кесарьыным, Юмылан Юмыным пуыза». | 25Он сказал им: итак, отдавайте кесарево кесарю, а Божие Богу. |
| 26 Нуно калык ончылно Тудым мутеш кучен кертын огытыл, вашмутшылан ӧрын, шып лийыныт. | 26И не могли уловить Его в слове перед народом, и, удивившись ответу Его, замолчали. |
| 27 Колымаш гыч ылыж кынелмаш уке манын шотлышо икмыняр саддукей Иисус деке толын да Тудлан тыгай йодышым пуэн: | 27Тогда пришли некоторые из саддукеев, отвергающих воскресение, и спросили Его: |
| 28 «Туныктышо! Моисей мыланна возен: ”Кӧн изаже але шольыжо ватан лийын кола, а йочаже лийын огыл гын, тунам тудын ватыжым изаже але шольыжо марлан налшаш. Тидыжым колышын тукымжым шуяш ыштыман”.*б | 28Учитель! Моисей написал нам, что если у кого умрет брат, имевший жену, и умрет бездетным, то брат его должен взять его жену и восставить семя брату своему. |
| 29 Шым изак-шоляк лийын. Кугуракше, ӱдырым налмеке, колен, йочаже лийын огыл. | 29Было семь братьев, первый, взяв жену, умер бездетным; |
| 30 Вара шольыжо тиде ӱдырамашым налын, тудат йочадыме колен, | 30взял ту жену второй, и тот умер бездетным; |
| 31 а вара кокымшо шольыжо тиде ӱдырамашым марлан налын. Тыгак лийын чыла шымытышт денат: йочадыме лийынак коленыт. | 31взял ее третий; также и все семеро, и умерли, не оставив детей; |
| 32 Эн почеш ӱдырамашат колен. | 32после всех умерла и жена; |
| 33 Колышо-влак ылыжме годым нунын кокла гыч кудыжын ватыже лиеш? Вет тудо шымытшынат ватыже лийын». | 33итак, в воскресение которого из них будет она женою, ибо семеро имели ее женою? |
| 34 Иисус вашештен: «Тиде саманыште еҥ-влак ӱдырым налыт, марлан лектыт, | 34Иисус сказал им в ответ: чада века сего женятся и выходят замуж; |
| 35 но колымаш гыч ылыж кынелаш да шушаш саманыш логалаш йӧрышӧ-влак тушто ӱдырымат огыт нал, марланат огыт лек. | 35а сподобившиеся достигнуть того века и воскресения из мертвых ни женятся, ни замуж не выходят, |
| 36 Ынде нуно коленат огыт керт, а Суксо гай лийыт. Нуно Юмын икшывыже, ылыж кынелше, улыт. | 36и умереть уже не могут, ибо они равны Ангелам и суть сыны Божии, будучи сынами воскресения. |
| 37 Колышо-влакын ылыжмыштым Моисеят йӱлышӧ вондер нерген ойлымаште ончыктен. Моисей Господьым Авраамын Юмыжо, Исаакын Юмыжо да Иаковын Юмыжо манын.*в | 37А что мертвые воскреснут, и Моисей показал при купине, когда назвал Господа Богом Авраама и Богом Исаака и Богом Иакова. |
| 38 Юмо колышо-влакын Юмышт огыл, а илыше-влакын, Тудлан чылан илыше улыт». | 38Бог же не есть Бог мертвых, но живых, ибо у Него все живы. |
| 39 Тунам закон туныктышо-влак кокла гыч южышт каласеныт: «Туныктышо, Тый сайын каласышыч». | 39На это некоторые из книжников сказали: Учитель! Ты хорошо сказал. |
| 40 Ынде нуно Тудын деч нимом йодаш тоштын огытыл. А Иисус нунылан каласен: | 40И уже не смели спрашивать Его ни о чем. Он же сказал им: |
| 41 «Кузе еҥ-влак Христосым Давидын Эргыже манын ойлат? | 41как говорят, что Христос есть Сын Давидов, |
| 42а сам Давид говорит в книге псалмов: сказал Господь Господу моему: седи одесную Меня, | |
| 42-43 Давид шкежат Псалтирь книгаште ойлен: ”Господь мыйын Господемлан каласен: Тыйын тушманет-влакым йол йымакет пыштымешкем, пурла велыштем шинче”.*г | 43доколе положу врагов Твоих в подножие ног Твоих? |
| 44 Тугеже Давидат Тудым Господь манеш. Кузе Христос Давидын Эргыже лийын кертеш?» | 44Итак, Давид Господом называет Его; как же Он Сын ему? |
| 45 Кунам уло калык Иисусым колыштын, тунемшыж-влаклан Тудо каласен: | 45И когда слушал весь народ, Он сказал ученикам Своим: |
| 46 «Закон туныктышо-влак деч шекланыза. Нуно чапле вургемым чийымым, калык погынымо верлаште лиймышт годым шкаланышт вуй савымым йӧратат, синагоглаште эн ончылно шинчынешт, пайремыште эн пагалыме верым налнешт. | 46остерегайтесь книжников, которые любят ходить в длинных одеждах и любят приветствия в народных собраниях, председания в синагогах и предвозлежания на пиршествах, |
| 47 Нуно тулык ӱдырамаш-влакын суртыштым йорлештарат да лӱмжылан гына кужу жап кумалыт. Нуным поснак пеҥгыде судитлымаш вуча». | 47которые поедают домы вдов и лицемерно долго молятся; они примут тем большее осуждение. |
*а 20:17 Пс 117:22.
Глава 20