Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ АПОСТОЛ-ВЛАКЫН ПАШАШТ | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
9 Глава | Глава 9 |
| 1 А Савлын шӱмжӧ Господьын тунемшыж-влакым эше лӱдыкташ да пушташ шонен йӱлен. Тудо архиерей деке миен да, | 1Савл же, еще дыша угрозами и убийством на учеников Господа, пришел к первосвященнику |
| 2 Господьын корныж дене кайыше-влакым кӧм муэш – пӧръеҥымат, ӱдырамашымат – Иерусалимыш пидын кондаш манын, Дамаскысе синагог-влаклан тудын деч серышым йодын налын. | 2и выпросил у него письма в Дамаск к синагогам, чтобы, кого найдет последующих сему учению, и мужчин и женщин, связав, приводить в Иерусалим. |
| 3 Дамаск ола деке миен шушашыж годым корнышто Савл йыр кенета пылпомыш гыч волгыдо йолгалтын. | 3Когда же он шел и приближался к Дамаску, внезапно осиял его свет с неба. |
| 4 Тудо мланде ӱмбаке йӧрлын да йӱкын ойлымым колын: «Савл, Савл! Молан тый Мыйым поктылат?» | 4Он упал на землю и услышал голос, говорящий ему: Савл, Савл! что ты гонишь Меня? |
| 5 Савл йодын: «Господь, Тый кӧ улат?» Тудыжо вашештен: «Мый тыйын поктылмо Иисус улам. Куат ваштареш тылат каяш неле». | 5Он сказал: кто Ты, Господи? Господь же сказал: Я Иисус, Которого ты гонишь. Трудно тебе идти против рожна. |
| 6 Савл лӱдмыж дене чытырен каласен: «Господь, мыйым мом ыштыктынет?» Господь ойлен: «Кынел да олашке кае, тылат мом ышташ кӱлеш – каласалтеш». | 6Он в трепете и ужасе сказал: Господи! что повелишь мне делать? и Господь сказал ему: встань и иди в город; и сказано будет тебе, что тебе надобно делать. |
| 7 Савл дене пырля кайыше еҥ-влак тӱҥгылген шогеныт. Нуно йӱкым колыныт, а нигӧмат ужын огытыл. | 7Люди же, шедшие с ним, стояли в оцепенении, слыша голос, а никого не видя. |
| 8 Савл мланде ӱмбачын кынелын, но шинчажым почмеке, нигӧм ужын огыл. Тудым Дамаск олашке кид гыч вӱден намиеныт. | 8Савл встал с земли, и с открытыми глазами никого не видел. И повели его за руки, и привели в Дамаск. |
| 9 Кум кече тудо ужын огыл, кочкынат, йӱынат огыл. | 9И три дня он не видел, и не ел, и не пил. |
| 10 Дамаскыште Ананий лӱман ик тунемше лийын. Господь тудлан кончымаш гоч каласен: «Ананий!» Тудо вашештен: «Теве мый, Господь!» | 10В Дамаске был один ученик, именем Анания; и Господь в видении сказал ему: Анания! Он сказал: я, Господи. |
| 11 А Господь тудлан ойлен: «Тарване, Вияш лӱман изуремыш кай да Иудан пӧртыштыжӧ Тарс гыч Савлым йод. Тудо кызыт кумалеш. | 11Господь же сказал ему: встань и пойди на улицу, так называемую Прямую, и спроси в Иудином доме Тарсянина, по имени Савла; он теперь молится, |
| 12 Савл кончымашым ужын, тушто тудын деке Ананий лӱман пӧръеҥ пурен, ужаш тӱҥалже манын, тудын ӱмбаке кидым пыштен». | 12и видел в видении мужа, именем Ананию, пришедшего к нему и возложившего на него руку, чтобы он прозрел. |
| 13 Ананий вашештен: «Господь, тиде айдеме нерген мый шуко еҥ деч колынам. Тыйын святой-влакетлан Иерусалимыште тудо шуко осалым ыштен, | 13Анания отвечал: Господи! я слышал от многих о сем человеке, сколько зла сделал он святым Твоим в Иерусалиме; |
| 14 Тыйын лӱметлан кумалше-влакым тыштат эрык деч посна кодаш архиерей-влак тудлан кучемвийым пуэныт». | 14и здесь имеет от первосвященников власть вязать всех, призывающих имя Твое. |
| 15 Но Господь тудлан каласен: «Кае, тиде айдеме – Мыйын ойырен налме ате.*а Тудо лӱмемым калык-влак, кугыжа-влак да Израиль эрге-влак ончылно увертарен шогаш тӱҥалеш. | 15Но Господь сказал ему: иди, ибо он есть Мой избранный сосуд, чтобы возвещать имя Мое перед народами и царями и сынами Израилевыми. |
| 16 Мыйын лӱмем верч Савл кунар шуко орланышаш, Мый тудлан чыла ончыктем». | 16И Я покажу ему, сколько он должен пострадать за имя Мое. |
| 17 Ананий каен, пӧртыш пурен, Савл ӱмбаке кидшым пыштен да каласен: «Савл изай, Господь – толмо корныштет тылат кончышо Иисус – мыйым колтен. Тыйын шинчат почылтшо да тый Святой Шӱлыш дене темалт манын, мый толынам». | 17Анания пошел и вошел в дом и, возложив на него руки, сказал: брат Савл! Господь Иисус, явившийся тебе на пути, которым ты шел, послал меня, чтобы ты прозрел и исполнился Святаго Духа. |
| 18 Тунамак Савлын шинча ӱмбачше колшӱм волен кайыме гай лийын, шинчаже почылтын. Тудо кынелын, тынеш пурен, | 18И тотчас как бы чешуя отпала от глаз его, и вдруг он прозрел; и, встав, крестился, |
| 19 кочкын да вийже пӧртылын. Савл тунемше-влак дене икмыняр кече Дамаскыште лийын | 19и, приняв пищи, укрепился. И был Савл несколько дней с учениками в Дамаске. |
| 20 да, Иисусым Юмын Эрге манын, синагоглаште тунамак каласкалаш тӱҥалын. | 20И тотчас стал проповедывать в синагогах об Иисусе, что Он есть Сын Божий. |
| 21 Колыштшо-влак чылан ӧрыныт да ойленыт: «Иисусын лӱмжылан кумалше-влакым Иерусалимыште тиде еҥ поктылын огыл мо? Тышкат тудо тыгай еҥ-влакым, пидын, архиерей-влак ончык наҥгаяш толын огыл мо?» | 21И все слышавшие дивились и говорили: не тот ли это самый, который гнал в Иерусалиме призывающих имя сие? да и сюда за тем пришел, чтобы вязать их и вести к первосвященникам. |
| 22 А Савлын ойлымыжо утларак да утларак вийым налын, Иисус – Христос улеш манын ончыктымыжо Дамаск олаште илыше иудей-влакым моткоч ӧрыктарен. | 22А Савл более и более укреплялся и приводил в замешательство Иудеев, живущих в Дамаске, доказывая, что Сей есть Христос. |
| 23 Икмыняр жап гыч иудей-влак Савлым пушташ кутырен келшеныт. | 23Когда же прошло довольно времени, Иудеи согласились убить его. |
| 24 Но Савл шолып шонымыштым пален налын. Нуно, тудым пушташ манын, йӱдшӧ-кечыже олан чыла капкаж воктене ороленыт. | 24Но Савл узнал об этом умысле их. А они день и ночь стерегли у ворот, чтобы убить его. |
| 25 А тунемше-влак, Савлым кугу комдеш шынден, йӱдым ола пырдыж гыч волтеныт. | 25Ученики же ночью, взяв его, спустили по стене в корзине. |
| 26 Савл Иерусалимышке толын да тысе тунемше-влак деке ушнаш тыршен. Туге гынат чыланат тудын деч лӱдыныт, тунемше манын ӱшанен огытыл. | 26Савл прибыл в Иерусалим и старался пристать к ученикам; но все боялись его, не веря, что он ученик. |
| 27 Но Варнава тудым пеленже налын, Апостол-влак деке намиен. Савлын корнышто Господьым ужмыжо, Господьын тудлан ойлымыжо да Савлын Дамаск олаште Иисус лӱм дене лӱдде ойлымыжо нерген каласкален. | 27Варнава же, взяв его, пришел к Апостолам и рассказал им, как на пути он видел Господа, и что говорил ему Господь, и как он в Дамаске смело проповедывал во имя Иисуса. |
| 28 Савл нунын дене кодын да Иерусалимыште эрыкан коштын, Господь Иисусын лӱмжӧ дене лӱдде ойлен. | 28И пребывал он с ними, входя и исходя, в Иерусалиме, и смело проповедывал во имя Господа Иисуса. |
| 29 Тыгак грек йылме дене ойлышо иудей-влак дене мутланен да ӱчашен, а нунышт тудым пушташ тӧченыт. | 29Говорил также и состязался с Еллинистами; а они покушались убить его. |
| 30 Тидым пален налмеке, иза-шольо-влак тудым Кесарийыш ужатеныт да Тарсыш колтеныт. | 30Братия, узнав о сем, отправили его в Кесарию и препроводили в Тарс. |
| 31 А Иудей, Галилей да Самарий мучко черке-влак тынысан лийыныт, Господь деч лӱдын иленыт,*б кушкыныт да вияҥыныт, да Святой Шӱлыш кумылаҥдыме дене шукемыныт. | 31Церкви же по всей Иудее, Галилее и Самарии были в покое, назидаясь и ходя в страхе Господнем; и, при утешении от Святаго Духа, умножались. |
| 32 Теве, чыла вере коштын савырнышыла, Петр Лиддаште илыше святой-влак декат толын. | 32Случилось, что Петр, обходя всех, пришел и к святым, живущим в Лидде. |
| 33 Тушто тудо Эней лӱман ик еҥым вашлийын, тудыжо ынде кандаш ий вакшышыште йыжыҥдыме киен. | 33Там нашел он одного человека, именем Энея, который восемь уже лет лежал в постели в расслаблении. |
| 34 Петр тудлан каласен: «Эней, тыйым Иисус Христос паремда, кынел да вакшышетым тӧрлате». Эней тунамак кынелын. | 34Петр сказал ему: Эней! исцеляет тебя Иисус Христос; встань с постели твоей. И он тотчас встал. |
| 35 Лиддаште да Саронышто илыше-влак чылан тудым ужыныт, Господь велке савырненыт. | 35И видели его все, живущие в Лидде и в Сароне, которые и обратились к Господу. |
| 36 Иоппийыште Тавифа лӱман ӱдырамаш тунемше лийын, лӱмжӧ серна*в манмым ончыкта. Тудо порым ыштен шоген, йорло-влаклан эреак полшен. | 36В Иоппии находилась одна ученица, именем Тавифа, что значит: `серна'; она была исполнена добрых дел и творила много милостынь. |
| 37 Тиде кечылаште Тавифа черланен да колен, тудым мушкыныт да кӱшыл пачашысе пӧлемыш пыштеныт. | 37Случилось в те дни, что она занемогла и умерла. Ее омыли и положили в горнице. |
| 38 Лиддаже Иоппий деч мӱндырнак огыл улмаш. Петрын Лиддаште улмыж нерген колмеке, «Жапым шуйкалыде мемнан деке тол» манын йодаш, тунемше-влак тудын деке кок пӧръеҥым колтеныт. | 38А как Лидда была близ Иоппии, то ученики, услышав, что Петр находится там, послали к нему двух человек просить, чтобы он не замедлил придти к ним. |
| 39 Петр тунамак нунын дене пырля толын. Толын шумекыже, тудым кӱшыл пачашысе пӧлемыш пуртеныт. Петр деке шортшо тулык ӱдырамаш-влак лишемыныт, илымыж годым Тавифан ыштыме тувыр-влакым да ӱмбал вургемым ончыктеныт. | 39Петр, встав, пошел с ними; и когда он прибыл, ввели его в горницу, и все вдовицы со слезами предстали перед ним, показывая рубашки и платья, какие делала Серна, живя с ними. |
| 40 Петр чыланыштым луктын колтен. Вара сукалтен шинчын, кумалын да кийыше кап велке савырнен каласен: «Тавифа, кынел!» Тавифа шинчажым почын, вара Петрым ужын да кынел шинчын. | 40Петр выслал всех вон и, преклонив колени, помолился, и, обратившись к телу, сказал: Тавифа! встань. И она открыла глаза свои и, увидев Петра, села. |
| 41 Кидым шуялтен, Петр тудлан кынелаш полшен, вара святой ден тулык вате-влакым ӱжын, нунын ончыко илыше Тавифам шогалтен. | 41Он, подав ей руку, поднял ее, и, призвав святых и вдовиц, поставил ее перед ними живою. |
| 42 Тидын нерген уло Иоппий мучко увер шарлен, шукышт Господьлан ӱшанаш тӱҥалыныт. | 42Это сделалось известным по всей Иоппии, и многие уверовали в Господа. |
| 43 Петр эше икмыняр жап Иоппийыште коваштым ийлыше Симон лӱман еҥ дене илен. | 43И довольно дней пробыл он в Иоппии у некоторого Симона кожевника. |
*а 9:15 Ате – «паша курал» манын умылаш лиеш.
*б 9:31 Господь деч лӱдмаш – Тошто Сугыньысо кумдан палыме ойсавыртыш. Мутлан, «Соломонын туныктен каласыме ойжо-влакым» 9:10, 15:16, 19:23 ончо.
*в 9:36 Серна – изи пӱчӧ.
Глава 9