Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ ИОАНН БОГОСЛОВЛАН ПОЧМАШ | ОТКРОВЕНИЕ ИОАННА |
19 Глава | Глава 19 |
| 1 Тылеч вара мый пылпомыш гыч шуко калык тӱшкан гай виян йӱкым колынам. Нуно ойленыт: «Аллилуия! Утарымаш, чап, пагалымаш да куат мемнан Юмынан: | 1После сего я услышал на небе громкий голос как бы многочисленного народа, который говорил: аллилуия! спасение и слава, и честь и сила Господу нашему! |
| 2 Тудын судитлымыже чын да поро, яжарланымыж дене мландым локтылшо кугу яжарым Тудо судитлен да шке тарзыж-влакын вӱрыштым йоктарыме верч тудлан ӱчым шуктен». | 2Ибо истинны и праведны суды Его: потому что Он осудил ту великую любодейцу, которая растлила землю любодейством своим, и взыскал кровь рабов Своих от руки ее. |
| 3 Вара угычын кычкыралыныт: «Аллилуия! Тудын йӱлымӧ шикшыже курым-курымеш нӧлталтеш!» | 3И вторично сказали: аллилуия! И дым ее восходил во веки веков. |
| 4 Коло ныл старец да ныл илыше кумык возыныт да престолышто шинчыше Юмылан вуйым савен ойленыт: «Аминь! Аллилуия!» | 4Тогда двадцать четыре старца и четыре животных пали и поклонились Богу, сидящему на престоле, говоря: аминь! аллилуия! |
| 5 Престол деч йӱк лектын: «Мемнан Юмынан тарзыже-влак, Тудлан лӱдын кумалше-влак, изиже-кугужо чылан Тудым моктыза!» | 5И голос от престола исшел, говорящий: хвалите Бога нашего, все рабы Его и боящиеся Его, малые и великие. |
| 6 Вара мый моткоч кугу тӱшкан гай, кугу вӱд лӱшкымӧ гай, кӱдырчӧ виян кӱдыртымӧ гай йӱкым колынам. Тудо ойлен: «Аллилуия! Чылакучышо Господь Юмо кугыжаланаш тӱҥалын. | 6И слышал я как бы голос многочисленного народа, как бы шум вод многих, как бы голос громов сильных, говорящих: аллилуия! ибо воцарился Господь Бог Вседержитель. |
| 7 Куанышаш да йывыртышаш, Тудым чапландарышаш улына, вет Пачан сӱанже шуын, да Тудын налшаш ӱдыржӧ шкенжым ямдылен. | 7Возрадуемся и возвеселимся и воздадим Ему славу; ибо наступил брак Агнца, и жена Его приготовила себя. |
| 8 Тудлан чияш ару волгалтше виссон*а вургемым пуымо». Виссонжо святой-влакын чын пашашт лиеш. | 8И дано было ей облечься в виссон чистый и светлый; виссон же есть праведность святых. |
| 9 Суксо мылам каласен: «Возо: Пачан сӱан сийышкыже ӱжмӧ-влак поро пиалан улыт». Вара ешарен: «Ниныже Юмын чын шомакше улыт». | 9И сказал мне Ангел: напиши: блаженны званые на брачную вечерю Агнца. И сказал мне: сии суть истинные слова Божии. |
| 10 Тунам мый, вуйым саваш манын, тудын йолжо деке кумык возынам, а тудо мылам ойлен: «Ончо, тыге ит ыште! Мый тый денет да Иисусын таныклымыжым кучышо иза-шольыч-влак дене пырля служитлыше улам. Юмылан вуетым саве». А Иисусын таныклымыже пророклен ойлымын шӱлышыжӧ улеш. | 10Я пал к ногам его, чтобы поклониться ему; но он сказал мне: смотри, не делай сего; я сослужитель тебе и братьям твоим, имеющим свидетельство Иисусово; Богу поклонись; ибо свидетельство Иисусово есть дух пророчества. |
| 11 Мый почылтшо пылпомышым ужынам: теве ош имне, а ӱмбалныже шинчышым Ӱшанле да Чын манын лӱмдымӧ. Тудо чын почеш судитла да кредалеш. | 11И увидел я отверстое небо, и вот конь белый, и сидящий на нем называется Верный и Истинный, Который праведно судит и воинствует. |
| 12 Тудын шинчаже – тулйылме гай, вуйыштыжо шуко диадим. Тудын возымо лӱмжӧ уло, тиде лӱмым Шкеж деч весе нигӧ ок пале. | 12Очи у Него как пламень огненный, и на голове Его много диадим. Он имел имя написанное, которого никто не знал, кроме Его Самого. |
| 13 Тудо вӱр дене йошкаргыше вургеман лийын, да Тудын лӱмжӧ – Юмын Шомакше. | 13Он был облечен в одежду, обагренную кровью. Имя Ему: `Слово Божие'. |
| 14 Ош ару виссон вургеман пылпомышысо сарзе-влак, ош имньым кушкыжын, почешыже каеныт. | 14И воинства небесные следовали за Ним на конях белых, облеченные в виссон белый и чистый. |
| 15 Умшаж гыч пӱсӧ керде лектын, тудын дене калык-влакым пытарышаш улмаш. Нуным Тудо кӱртньӧ тоя дене кӱташ тӱҥалеш, виноградым темден лукмо верыште Чылакучышо Юмын шыдыжын да чот сырымыжын аракажым Шке тошкен ышта. | 15Из уст же Его исходит острый меч, чтобы им поражать народы. Он пасет их жезлом железным; Он топчет точило вина ярости и гнева Бога Вседержителя. |
| 16 Тудын вургемешыже да эрдешыже «Кугыжа-влакын Кугыжашт, господь-влакын Господьышт» манын возымо лӱм уло. | 16На одежде и на бедре Его написано имя: `Царь царей и Господь господствующих'. |
| 17 Мый кечыште шогышо ик Суксым ужынам. Кӱшнӧ каваште чоҥештылше кайык-влаклан тудо кугу йӱк дене кычкыралын: «Толза, Юмын кугу кас кочкышышкыжо погыныза! | 17И увидел я одного Ангела, стоящего на солнце; и он воскликнул громким голосом, говоря всем птицам, летающим по средине неба: летите, собирайтесь на великую вечерю Божию, |
| 18 Кугыжа-влакын капыштым, сарзывуй ден виян-влакын капыштым, имне ден имнешке-влакын капыштым, чыла эрыкан ден кулын, изи ден кугу еҥын капыштым кочса!» | 18чтобы пожрать трупы царей, трупы сильных, трупы тысяченачальников, трупы коней и сидящих на них, трупы всех свободных и рабов, и малых и великих. |
| 19 Вара мый янлыкын, мландысе кугыжа-влакын да нунын сарзе-влакыштын погынымыштым ужынам. Нуно имне ӱмбалне Шинчыше дене да Тудын сарзыже-влак дене кредалаш ямдылалтыныт. | 19И увидел я зверя и царей земных и воинства их, собранные, чтобы сразиться с Сидящим на коне и с воинством Его. |
| 20 Но янлыкым руалтен кученыт, тудын ончылно палдарыше палым ончыктышо шояк пророкымат пырля кученыт. Шке чудыжо-влак дене тудо янлыкын палыжым налше да янлыкын тӱсшылан вуйым савен кумалше-влакым ондален улмаш. Нуным когыньыштымат илышынек чӱкчыгиш дене йӱлышӧ тулан ерыш шуымо. | 20И схвачен был зверь и с ним лжепророк, производивший чудеса пред ним, которыми он обольстил принявших начертание зверя и поклоняющихся его изображению: оба живые брошены в озеро огненное, горящее серою; |
| 21 А молыштым имне ӱмбалне Шинчышын умшаж гыч лекше керде дене пуштмо, да кайык-влак, нунын колышо капыштым кочкын, чылан темыныт. | 21а прочие убиты мечом Сидящего на коне, исходящим из уст Его, и все птицы напитались их трупами. |
*а 19:8 Виссон – йытын мушын эн вичкыж да эн чапле ярымже (ужашыже).
Глава 19