Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

JEVANHELI LUKAN KIRJUTTAMANA

ЕВАНГЕЛИЕ ОТ ЛУКИ

Глава 2

Глава 2

1Niinä päivinä tuli Riiman keisarilta Aukustilta käšky, jotta koko muašša pitäy ruveta luatimah väjenkirjutušlistoja.1В те дни вышло от кесаря Августа повеление сделать перепись по всей земле.
2Tämä oli enšimmäini väjenkirjutuš, ta še oli šiih aikah, konša Siirijua halličči Kvirinie.2Эта перепись была первая в правление Квириния Сириею.
3Kaikin mäntih kirjuttautumah, jokahini omah linnah.3И пошли все записываться, каждый в свой город.
4Joosefi niise läksi Nasaretin linnašta, kumpani oli Galileijašša. Hiän mäni Juutijah, Tuavitan linnah Viflejemih, šentäh kun oli Tuavitan šuvušta.4Пошел также и Иосиф из Галилеи, из города Назарета, в Иудею, в город Давидов, называемый Вифлеем, потому что он был из дома и рода Давидова,
5Hiän otti kerallah Muarien, kumpani oli kihlottu hänellä ta kumpani kanto Lašta.5записаться с Мариею, обрученною ему женою, которая была беременна.
6Konša hyö oltih šielä, Muariella tuli lapšenšuanta-aika.6Когда же они были там, наступило время родить Ей;
7Hiän šai Pojan, enšimmäisen Lapšen. Hiän kapaloičči Lapšen ta pani Hänet šoimeh, šentäh kun heilä ei löytyn tilua matkuštajien talošta.
7и родила Сына своего Первенца, и спеленала Его, и положила Его в ясли, потому что не было им места в гостинице.
8Šillä šeuvulla oli paimenie varteimašša yöllä lampahie.8В той стране были на поле пастухи, которые содержали ночную стражу у стада своего.
9Heilä näyttäyty Hospotin anheli, ta Hospotin jumalallini valo ympäröičči hiät. Paimenet äijälti pöläššyttih.9Вдруг предстал им Ангел Господень, и слава Господня осияла их; и убоялись страхом великим.
10Anheli šano heilä: «Elkyä varakkua. Mie tulin ilmottamah teilä hyvän viessin, šuuren ilošanoman kaikella rahvahalla.10И сказал им Ангел: не бойтесь; я возвещаю вам великую радость, которая будет всем людям:
11Tänäpiänä Tuavitan linnašša šynty teilä Pelaštaja, kumpani on Hristossa*a, Hospoti.11ибо ныне родился вам в городе Давидовом Спаситель, Который есть Христос Господь;
12Täštä työ tunnetta Hänet: ripakkoloih kiäritty Lapši makuau šoimešša.»12и вот вам знак: вы найдете Младенца в пеленах, лежащего в яслях.
13Yhtäkkie anhelin luo jiäviyty šuuri taivahallini šotajoukko, kumpani ylenti Hospotie šanoilla:13И внезапно явилось с Ангелом многочисленное воинство небесное, славящее Бога и взывающее:
14
– Kunnivo Jumalalla taivahissa,
a muan piällä olkah rauha
ta ihmisillä hyvä tahto!
14слава в вышних Богу, и на земле мир, в человеках благоволение!
15Konša anhelit mäntih heijän luota taivahah, paimenet paistih keškenäh: «Läkkä Viflejemih! Šielä myö niämmä šen, mitä on tapahtun, šen, mistä Hospoti meilä ilmotti.»15Когда Ангелы отошли от них на небо, пастухи сказали друг другу: пойдем в Вифлеем и посмотрим, что там случилось, о чем возвестил нам Господь.
16Hyö lähettih kiirehešti Viflejemih ta löyvettih šielä Muarie, Joosefi ta Lapši, kumpani makasi šoimešša.16И, поспешив, пришли и нашли Марию и Иосифа, и Младенца, лежащего в яслях.
17Tämän nähtyö paimenet kerrottih, mitä anhelit šanottih heilä Lapšešta.17Увидев же, рассказали о том, что было возвещено им о Младенце Сем.
18Kaikin, ket kuultih paimenien šanat, kummekšittih.18И все слышавшие дивились тому, что рассказывали им пастухи.
19Muarie pani kaikki nämä šanat šiämeh ta moničči ajatteli niitä ičekšeh.19А Мария сохраняла все слова сии, слагая в сердце Своем.
20Paimenet myöššyttih karjan luo, ylennettih ta passipoitettih Jumalua šiitä, mitä hyö šuatih kuulla ta nähä. Kaikki kävi juštih niin, mitein heilä oli šanottu.
20И возвратились пастухи, славя и хваля Бога за всё то, что слышали и видели, как им сказано было.
21Kahekšan päivän piäštä tuli aika luatie Lapšella laitaleikkauš, ta Hänellä pantih nimekši Iisussa. Še oli še nimi, min anheli käški antua Hänellä jo ennein šitä, kun Muarie tuli pakšukši.21По прошествии восьми дней, когда надлежало обрезать Младенца, дали Ему имя Иисус, нареченное Ангелом прежде зачатия Его во чреве.
22Tuli aika Joosefin ta Muarien männä puhistautumah*b, niin kuin Moissein Sakona käški. Hyö tuotih Iisussa Jerusalimih, jotta panna Hänet Hospotin eteh,22А когда исполнились дни очищения их по закону Моисееву, принесли Его в Иерусалим, чтобы представить пред Господа,
23šentäh kun Hospotin Sakonašša šanotah näin: «Jokahini poikalapši, mi on muamollah enšimmäini lapši, pitäy pyhittyä Hospotilla».23как предписано в законе Господнем, чтобы всякий младенец мужеского пола, разверзающий ложесна, был посвящен Господу,
24Hospotin Sakonan mukah heijän piti šamalla kertua tuuvva uhrilahja Jumalalla, «pari villikyyhkyistä tahi kakši kyyhkynpoikaista».
24и чтобы принести в жертву, по реченному в законе Господнем, две горлицы или двух птенцов голубиных.
25Jerusalimissa oli mieš nimeltäh Simeoni. Hiän oli oikiemielini ta jumalahini ta vuotti, jotta Jumala piäštäis Israelin ahissukšista. Pyhä Henki oli Simeonin piällä.25Тогда был в Иерусалиме человек, именем Симеон. Он был муж праведный и благочестивый, чающий утешения Израилева; и Дух Святый был на нем.
26Pyhä Henki oli ilmottan hänellä, jotta hiän ei kuole, kuni ei niä Hospotin työntämyä Hristossua.26Ему было предсказано Духом Святым, что он не увидит смерти, доколе не увидит Христа Господня.
27Henken juohattamana hiän tuli jumalankotih. Juštih šilloin Iisussan vanhemmat tuotih šinne Lapši, jotta luatie Hänellä še, mitä Sakona käšköy.27И пришел он по вдохновению в храм. И, когда родители принесли Младенца Иисуса, чтобы совершить над Ним законный обряд,
28Simeoni otti Lapšen yškäh, passipoitti Jumalua ta šano:28он взял Его на руки, благословил Бога и сказал:
29
«Valtijaš, nyt Šie piäššät oman käškyläiseš rauhašša mänömäh toiseh ilmah,
niin kuin olet luvannun.
29Ныне отпускаешь раба Твоего, Владыко, по слову Твоему, с миром,
30Miun šilmäni niät kun nähtih Pelaštaja,
30ибо видели очи мои спасение Твое,
31kumpasen Šie olet varuštan kaikilla rahvahilla.
31которое Ты уготовал пред лицем всех народов,
32Häneštä tulou valo toisenvierosilla,
ta kunnivo Šiun rahvahalla, Israelilla.»
32свет к просвещению язычников и славу народа Твоего Израиля.
33Joosefi ta Iisussan Muamo kummekšittih, mitä Lapšešta šanottih.33Иосиф же и Матерь Его дивились сказанному о Нем.
34Simeoni plahoslovi hiät ta šano Muariella, Lapšen Muamolla: «Tämän Lapšen tähen monet israelilaiset lanketah ta monet nouššah. Jumala on pannun Hänet merkiksi, kumpaista vaššuššetah,34И благословил их Симеон и сказал Марии, Матери Его: се, лежит Сей на падение и на восстание многих в Израиле и в предмет пререканий, --
35ta šiun omanki šytämen läpi pistäy miekka. Näin tullah ilmi monien šiämeh peitetyt mielet.»35и Тебе Самой оружие пройдет душу, --да откроются помышления многих сердец.
36Šielä oli niise Jumalan viessintuoja Anna, Fanuilin tytär, Asirin šuvušta. Hiän oli jo hyvin vanha. Hiän oli männyn nuorena neiččyönä miehellä ta oli elän mieheh kera šeiččemen vuotta.36Тут была также Анна пророчица, дочь Фануилова, от колена Асирова, достигшая глубокой старости, прожив с мужем от девства своего семь лет,
37No nyt hiän oli leški ta hänellä oli kahekšankymmentä nellä vuotta. Hiän ei lähten jumalankojista kunnena, vain sluuši yötä päivyä Jumalalla: moliutu ta pyhitti.37вдова лет восьмидесяти четырех, которая не отходила от храма, постом и молитвою служа Богу день и ночь.
38Hiän niise tuli šinne juštih šamah aikah. Hiän passipoitti Jumalua ta pakasi Lapšešta kaikilla niillä, ket vuotettih, jotta Jumala piäštäy Jerusalimin ahissukšista.38И она в то время, подойдя, славила Господа и говорила о Нем всем, ожидавшим избавления в Иерусалиме.
39Ruattuo kaiken šen, min Hospotin Sakona miäräsi, Joosefi ta Muarie myöššyttih Galileijah, omah kotilinnah Nasarettih.39И когда они совершили всё по закону Господню, возвратились в Галилею, в город свой Назарет.
40Šielä Lapši kašvo, lujittu henkeššäh ta viisaštu, ta Jumalan armo oli Hänen kera.
40Младенец же возрастал и укреплялся духом, исполняясь премудрости, и благодать Божия была на Нем.
41Joka vuosi Iisussan vanhemmat käytih Äijänpäivän pruasniekalla Jerusalimih.41Каждый год родители Его ходили в Иерусалим на праздник Пасхи.
42Konša Iisussalla oli kakšitoista vuotta, hyö tuaš lähettih Jerusalimih pruasniekalla, niin kuin oli tapana.42И когда Он был двенадцати лет, пришли они также по обычаю в Иерусалим на праздник.
43Pruasniekkapäivien loputtuo, vanhemmat lähettih kotih, a Iisussa-poika jäi Jerusalimih. No Joosefi ta Iisussan Muamo ei hokšattu šitä.43Когда же, по окончании дней праздника, возвращались, остался Отрок Иисус в Иерусалиме; и не заметили того Иосиф и Матерь Его,
44Hyö matattih koko päivä šiinä mielin, jotta Iisussa on joukošša. Kun hyö ruvettih eččimäh Häntä heimolaisien ta tuttavien kešeštä,44но думали, что Он идет с другими. Пройдя же дневной путь, стали искать Его между родственниками и знакомыми
45niin ei löyvetty. Šiitä Joosefin ta Muarien piti myöštyö Jerusalimih eččimäh Häntä.45и, не найдя Его, возвратились в Иерусалим, ища Его.
46Kolmen päivän piäštä hyö löyvettih Iisussa jumalankojista. Hiän istu šielä opaštajien kešeššä, kuunteli heitä ta kyšeli heiltä.46Через три дня нашли Его в храме, сидящего посреди учителей, слушающего их и спрашивающего их;
47Kaikin, ket kuunneltih Häntä, oltih kummissah, kuin hyvin Hiän kaiken malttau ta kuin tolkukkahašti vaštuau.47все слушавшие Его дивились разуму и ответам Его.
48Nähtyö Iisussan Hänen vanhemmat ouvokšuttih ta Muamo kyšy Häneltä: «Poikan, mintäh Šie ruavoit meilä tämän? Myö tuattoš kera hätäytymä kokonah ta rupesima eččimäh Šilma.»48И, увидев Его, удивились; и Матерь Его сказала Ему: Чадо! что Ты сделал с нами? Вот, отец Твой и Я с великою скорбью искали Тебя.
49Iisussa vaštasi heilä: «Mintäh työ Milma ečittä? Ettäkö tiijä, jotta Miun pitäy olla Tuattoni kojissa?»49Он сказал им: зачем было вам искать Меня? или вы не знали, что Мне должно быть в том, что принадлежит Отцу Моему?
50Ka hyö ei maltettu, mitä Hiän tahto šanuo näillä šanoilla.50Но они не поняли сказанных Им слов.
51Iisussa myöšty vanhempieh kera Nasarettih ta totteli heitä kaikešša. Hänen Muamo peitti omah šytämeh kaiken, mitä heilä oli tapahtun.51И Он пошел с ними и пришел в Назарет; и был в повиновении у них. И Матерь Его сохраняла все слова сии в сердце Своем.
52Iisussa kašvo ta šai lisyä viisahutta. Jumala ta ihmiset tykättih Häntä. 52Иисус же преуспевал в премудрости и возрасте и в любви у Бога и человеков.


*a 2:11 Hristossa kačo šelityštä Matv. 1:16.

*b 2:22 Kun naini šai pojan, hiän Moissein Sakonan mukah oli pakana 40 päivyä. Niijen päivien aikana hiän ei šuanun männä jumalankotih. Šen jälkeh hänen piti viijä šinne uhri Jumalalla ta šiitä hiän puhistu.


предыдущая глава Глава 2 следующая глава