Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

JEVANHELI LUKAN KIRJUTTAMANA

ЕВАНГЕЛИЕ ОТ ЛУКИ

Глава 18

Глава 18

1Iisussa šano opaššettavillah peittopakinan šiitä, jotta aina pitäis vaipumatta moliutuo. Hiän šano:1Сказал также им притчу о том, что должно всегда молиться и не унывать,
2«Yheššä linnašša oli sut'ja, kumpani ei varannun Jumalua eikä häpiellyn ihmisie.2говоря: в одном городе был судья, который Бога не боялся и людей не стыдился.
3Šamašša linnašša eli niise leškinaini, kumpani koko ajan kävi sut'jan luo ta priššasi: ‘Puolissa milma miun viärittäjyä vaštah’.3В том же городе была одна вдова, и она, приходя к нему, говорила: защити меня от соперника моего.
4Pitkäh aikah sut'ja ei šuoštun. A šiitä hiän šano ičekšeh: ‘Mie en varaja Jumalua enkä häpie ihmisie,4Но он долгое время не хотел. А после сказал сам в себе: хотя я и Бога не боюсь и людей не стыжусь,
5no tämä leškinaini ei jätä milma rauhah. Mie puolissan häntä suutušša, jotta hiän ei vaivuais milma käyntilöilläh.’»5но, как эта вдова не дает мне покоя, защищу ее, чтобы она не приходила больше докучать мне.
6Hospoti kyšy: «Kuulijako, mitä šano tuo viärämielini sut'ja?6И сказал Господь: слышите, что говорит судья неправедный?
7Eikö šilloin Jumalaki auta niitä, kenet Hiän on valinnun omikseh ta ket yötä-päivyä molitah Häneltä apuo? Rupieuko Hiän pitvittelömäh?7Бог ли не защитит избранных Своих, вопиющих к Нему день и ночь, хотя и медлит защищать их?
8Mie šanon teilä, Hiän tulou ruttoh heilä apuh. No konša Ihmisen Poika tulou jälelläh, niin löytänöykö Hiän uškuo muan piältä?»
8сказываю вам, что подаст им защиту вскоре. Но Сын Человеческий, придя, найдет ли веру на земле?
9Eryähillä, ket piettih iččieh oikiemielisinä ta pahekšittih toisie, Iisussa šano tämän peittopakinan:9Сказал также к некоторым, которые уверены были о себе, что они праведны, и уничижали других, следующую притчу:
10«Kakši mieštä mäni jumalankotih moliutumah. Yksi niistä oli farissei, toini oli veronkeryäjä.10два человека вошли в храм помолиться: один фарисей, а другой мытарь.
11Farissei šeiso omalla paikalla ta moliutu ičekšeh: ‘Jumala, passipoitan Šilma šiitä, jotta mie en ole šemmoni kuin muut ihmiset – rosvot, valehtelijat, huoruiččijat tahi niin kuin tuo veronkeryäjä.11Фарисей, став, молился сам в себе так: Боже! благодарю Тебя, что я не таков, как прочие люди, грабители, обидчики, прелюбодеи, или как этот мытарь:
12Mie pyhitän kahičči netälissä ta annan Jumalalla kymmenennen ošan kaikešta, mitä hankin.’12пощусь два раза в неделю, даю десятую часть из всего, что приобретаю.
13Veronkeryäjä šeiso loitompana. Hiän ei ruohtin kaččuo taivahah päin, vain löi iččieh rintah ta šano: ‘Jumala, šaleiče milma riähkähistä!’13Мытарь же, стоя вдали, не смел даже поднять глаз на небо; но, ударяя себя в грудь, говорил: Боже! будь милостив ко мне грешнику!
14Mie šanon teilä, jotta veronkeryäjä läksi kotih Jumalan hyväkšymänä, a še farissei ei. Niät kun jokahini, ken iččieh ylentäy, še alennetah, ka ken iččieh alentau, še ylennetäh.»
14Сказываю вам, что сей пошел оправданным в дом свой более, нежели тот: ибо всякий, возвышающий сам себя, унижен будет, а унижающий себя возвысится.
15Iisussan luo tuotih pienie lapšie, jotta Hiän košettais heitä. Tämän nähtyö opaššettavat ruvettih moittimah tuojie.15Приносили к Нему и младенцев, чтобы Он прикоснулся к ним; ученики же, видя то, возбраняли им.
16No Iisussa kučču lapšet luokšeh ta šano: «Antakkua lapšien tulla Miun luo, elkyä pietelkyä heitä. Heijän moisilla kuuluu Jumalan Valtakunta.16Но Иисус, подозвав их, сказал: пустите детей приходить ко Мне и не возбраняйте им, ибо таковых есть Царствие Божие.
17Šanon teilä toven: ken ei ottane Jumalan Valtakuntua šytämeheh niin kuin lapši, še ei piäše šinne.»
17Истинно говорю вам: кто не примет Царствия Божия, как дитя, тот не войдет в него.
18Eryäš korkievirkani mieš kyšy Iisussalta: «Hyvä Opaštaja, mitä miun pitäis ruatua, jotta šaisin ilmasenikusen elämän?»18И спросил Его некто из начальствующих: Учитель благий! что мне делать, чтобы наследовать жизнь вечную?
19Iisussa vaštasi hänellä: «Mintäh šie šanot Milma hyväkši? Kenkänä muu ei ole hyvä kuin yksistäh Jumala.19Иисус сказал ему: что ты называешь Меня благим? никто не благ, как только один Бог;
20Käšyt šie tiijät: elä makua vierahan naisen kera; elä tapa; elä varašša; tovistuas's'a elä valehtele; kunnivoita tuattuoš ta muamuoš.»20знаешь заповеди: не прелюбодействуй, не убивай, не кради, не лжесвидетельствуй, почитай отца твоего и матерь твою.
21Mieš vaštasi: «Nuorešta šuate mie olen elän kaikkien näijen käškyjen mukah».21Он же сказал: все это сохранил я от юности моей.
22Tämän kuultuo Iisussa šano: «Yksi as's'a šiula on vielä ruatamatta. Myö kaikki, mitä šiula on, ta jua rahat köyhillä, niin šiula on uarreh taivahissa. Šiitä tule ta aššu Miun kera.»22Услышав это, Иисус сказал ему: еще одного недостает тебе: все, что имеешь, продай и раздай нищим, и будешь иметь сокровище на небесах, и приходи, следуй за Мною.
23Tämän kuultuo mieš murehtu, šentäh kun Hiän oli hyvin pohatta.23Он же, услышав сие, опечалился, потому что был очень богат.
24Šen nähtyö Iisussa šano: «Vaikie on niijen, kellä on äijän hyvysie, piäššä Jumalan Valtakuntah.24Иисус, видя, что он опечалился, сказал: как трудно имеющим богатство войти в Царствие Божие!
25Helpompi on verbl'udan männä nieklanšilmäštä läpi kuin pohatan piäššä Jumalan Valtakuntah.»25ибо удобнее верблюду пройти сквозь игольные уши, нежели богатому войти в Царствие Божие.
26«Kenpä šilloin voit pelaštuo?» kyšyttih kuuntelijat.26Слышавшие сие сказали: кто же может спастись?
27Iisussa vaštasi: «Mitä ihmiset ei voija, šen Jumala voit».
27Но Он сказал: невозможное человекам возможно Богу.
28Šiitä Petri šano: «A miteinpäš myö? Myö jättimä kaiken, mitä meilä oli, ta läksimä Šiun kera.»28Петр же сказал: вот, мы оставили все и последовали за Тобою.
29Iisussa šano heilä: «Šanon teilä toven: jokahini, ken Jumalan Valtakunnan tähen jätti oman talon tahi vanhemmat, vellet tahi čikot, oman naisen tahi lapšet,29Он сказал им: истинно говорю вам: нет никого, кто оставил бы дом, или родителей, или братьев, или сестер, или жену, или детей для Царствия Божия,
30še šuau jo täššä ajašša moninkertasen korvaukšen, a tulijašša ajašša ilmasenikusen elämän».
30и не получил бы гораздо более в сие время, и в век будущий жизни вечной.
31Iisussa kučču luokšeh kakšitoista opaššettavua ta šano heilä: «Myö matkuamma nyt Jerusalimih. Šielä stuaniutuu kaikki, mitä Jumalan viessintuojat on kirjutettu Ihmisen Pojašta.31Отозвав же двенадцать учеников Своих, сказал им: вот, мы восходим в Иерусалим, и совершится все, написанное через пророков о Сыне Человеческом,
32Hänet annetah toisenvierosien käsih, Häntä nakretah, häväissäh ta šyletäh Hänellä piällä.32ибо предадут Его язычникам, и поругаются над Ним, и оскорбят Его, и оплюют Его,
33Hyö ruoškitah Häntä ta tapetah Hänet. No a kolmantena päivänä Hiän noušou kuollehista.»33и будут бить, и убьют Его: и в третий день воскреснет.
34Opaššettavat ei maltettu mitänä Iisussan pakinašta. Hänen šanojen merkityš oli heiltä peitetty, eikä hyö piäšty perillä, mitä Iisussa tarkotti näillä šanoilla.
34Но они ничего из этого не поняли; слова сии были для них сокровенны, и они не разумели сказанного.
35Konša Iisussa läheni Jerihonie, tien viereššä istu šokie ta kyšy miilostinua.35Когда же подходил Он к Иерихону, один слепой сидел у дороги, прося милостыни,
36Kun šokie kuuli, jotta tiellä matkuau äijän väkie, hiän kyšy, mitä on tapahtumašša.36и, услышав, что мимо него проходит народ, спросил: что это такое?
37Hänellä šanottih, jotta Iisussa Nasarettilaini oli mänöššä šiitä šivučči.37Ему сказали, что Иисус Назорей идет.
38Šilloin hiän karjeutu: «Iisussa, Tuavitan Poika, armaha milma!»38Тогда он закричал: Иисус, Сын Давидов! помилуй меня.
39Ieššä matkuajat vuajittih, jotta šokie ois iänettäh, ka hiän vielä lujempah karju: «Tuavitan Poika, armaha milma!»39Шедшие впереди заставляли его молчать; но он еще громче кричал: Сын Давидов! помилуй меня.
40Iisussa pietty ta käški kulettua šokien luokšeh. Mieš tuli, ta Iisussa kyšy häneltä:40Иисус, остановившись, велел привести его к Себе: и, когда тот подошел к Нему, спросил его:
41«Mitä šie tahot, jotta Mie šiula ruatasin?» Mieš vaštasi: «Hospoti, anna miun šilmih näkö».41чего ты хочешь от Меня? Он сказал: Господи! чтобы мне прозреть.
42Šiih Iisussa šano: «Šie rupiet näkömäh. Šiun uško parenti šiut.»42Иисус сказал ему: прозри! вера твоя спасла тебя.
43Šamašša šokie rupesi näkömäh ta Jumalua ylentyän läksi Iisussan matkah. Rahvašjoukko, kumpani näki tämän, kiitteli Jumalua.
43И он тотчас прозрел и пошел за Ним, славя Бога; и весь народ, видя это, воздал хвалу Богу.


предыдущая глава Глава 18 следующая глава