Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
JEVANHELI LUKAN KIRJUTTAMANA | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ ЛУКИ |
Глава 18 | Глава 18 |
| 1Iisussa šano opaššettavillah peittopakinan šiitä, jotta aina pitäis vaipumatta moliutuo. Hiän šano: | 1Сказал также им притчу о том, что должно всегда молиться и не унывать, |
| 2«Yheššä linnašša oli sut'ja, kumpani ei varannun Jumalua eikä häpiellyn ihmisie. | 2говоря: в одном городе был судья, который Бога не боялся и людей не стыдился. |
| 3Šamašša linnašša eli niise leškinaini, kumpani koko ajan kävi sut'jan luo ta priššasi: ‘Puolissa milma miun viärittäjyä vaštah’. | 3В том же городе была одна вдова, и она, приходя к нему, говорила: защити меня от соперника моего. |
| 4Pitkäh aikah sut'ja ei šuoštun. A šiitä hiän šano ičekšeh: ‘Mie en varaja Jumalua enkä häpie ihmisie, | 4Но он долгое время не хотел. А после сказал сам в себе: хотя я и Бога не боюсь и людей не стыжусь, |
| 5no tämä leškinaini ei jätä milma rauhah. Mie puolissan häntä suutušša, jotta hiän ei vaivuais milma käyntilöilläh.’» | 5но, как эта вдова не дает мне покоя, защищу ее, чтобы она не приходила больше докучать мне. |
| 6Hospoti kyšy: «Kuulijako, mitä šano tuo viärämielini sut'ja? | 6И сказал Господь: слышите, что говорит судья неправедный? |
| 7Eikö šilloin Jumalaki auta niitä, kenet Hiän on valinnun omikseh ta ket yötä-päivyä molitah Häneltä apuo? Rupieuko Hiän pitvittelömäh? | 7Бог ли не защитит избранных Своих, вопиющих к Нему день и ночь, хотя и медлит защищать их? |
| 8Mie šanon teilä, Hiän tulou ruttoh heilä apuh. No konša Ihmisen Poika tulou jälelläh, niin löytänöykö Hiän uškuo muan piältä?» | 8сказываю вам, что подаст им защиту вскоре. Но Сын Человеческий, придя, найдет ли веру на земле? |
| 9Eryähillä, ket piettih iččieh oikiemielisinä ta pahekšittih toisie, Iisussa šano tämän peittopakinan: | 9Сказал также к некоторым, которые уверены были о себе, что они праведны, и уничижали других, следующую притчу: |
| 10«Kakši mieštä mäni jumalankotih moliutumah. Yksi niistä oli farissei, toini oli veronkeryäjä. | 10два человека вошли в храм помолиться: один фарисей, а другой мытарь. |
| 11Farissei šeiso omalla paikalla ta moliutu ičekšeh: ‘Jumala, passipoitan Šilma šiitä, jotta mie en ole šemmoni kuin muut ihmiset – rosvot, valehtelijat, huoruiččijat tahi niin kuin tuo veronkeryäjä. | 11Фарисей, став, молился сам в себе так: Боже! благодарю Тебя, что я не таков, как прочие люди, грабители, обидчики, прелюбодеи, или как этот мытарь: |
| 12Mie pyhitän kahičči netälissä ta annan Jumalalla kymmenennen ošan kaikešta, mitä hankin.’ | 12пощусь два раза в неделю, даю десятую часть из всего, что приобретаю. |
| 13Veronkeryäjä šeiso loitompana. Hiän ei ruohtin kaččuo taivahah päin, vain löi iččieh rintah ta šano: ‘Jumala, šaleiče milma riähkähistä!’ | 13Мытарь же, стоя вдали, не смел даже поднять глаз на небо; но, ударяя себя в грудь, говорил: Боже! будь милостив ко мне грешнику! |
| 14Mie šanon teilä, jotta veronkeryäjä läksi kotih Jumalan hyväkšymänä, a še farissei ei. Niät kun jokahini, ken iččieh ylentäy, še alennetah, ka ken iččieh alentau, še ylennetäh.» | 14Сказываю вам, что сей пошел оправданным в дом свой более, нежели тот: ибо всякий, возвышающий сам себя, унижен будет, а унижающий себя возвысится. |
| 15Iisussan luo tuotih pienie lapšie, jotta Hiän košettais heitä. Tämän nähtyö opaššettavat ruvettih moittimah tuojie. | 15Приносили к Нему и младенцев, чтобы Он прикоснулся к ним; ученики же, видя то, возбраняли им. |
| 16No Iisussa kučču lapšet luokšeh ta šano: «Antakkua lapšien tulla Miun luo, elkyä pietelkyä heitä. Heijän moisilla kuuluu Jumalan Valtakunta. | 16Но Иисус, подозвав их, сказал: пустите детей приходить ко Мне и не возбраняйте им, ибо таковых есть Царствие Божие. |
| 17Šanon teilä toven: ken ei ottane Jumalan Valtakuntua šytämeheh niin kuin lapši, še ei piäše šinne.» | 17Истинно говорю вам: кто не примет Царствия Божия, как дитя, тот не войдет в него. |
| 18Eryäš korkievirkani mieš kyšy Iisussalta: «Hyvä Opaštaja, mitä miun pitäis ruatua, jotta šaisin ilmasenikusen elämän?» | 18И спросил Его некто из начальствующих: Учитель благий! что мне делать, чтобы наследовать жизнь вечную? |
| 19Iisussa vaštasi hänellä: «Mintäh šie šanot Milma hyväkši? Kenkänä muu ei ole hyvä kuin yksistäh Jumala. | 19Иисус сказал ему: что ты называешь Меня благим? никто не благ, как только один Бог; |
| 20Käšyt šie tiijät: elä makua vierahan naisen kera; elä tapa; elä varašša; tovistuas's'a elä valehtele; kunnivoita tuattuoš ta muamuoš.» | 20знаешь заповеди: не прелюбодействуй, не убивай, не кради, не лжесвидетельствуй, почитай отца твоего и матерь твою. |
| 21Mieš vaštasi: «Nuorešta šuate mie olen elän kaikkien näijen käškyjen mukah». | 21Он же сказал: все это сохранил я от юности моей. |
| 22Tämän kuultuo Iisussa šano: «Yksi as's'a šiula on vielä ruatamatta. Myö kaikki, mitä šiula on, ta jua rahat köyhillä, niin šiula on uarreh taivahissa. Šiitä tule ta aššu Miun kera.» | 22Услышав это, Иисус сказал ему: еще одного недостает тебе: все, что имеешь, продай и раздай нищим, и будешь иметь сокровище на небесах, и приходи, следуй за Мною. |
| 23Tämän kuultuo mieš murehtu, šentäh kun Hiän oli hyvin pohatta. | 23Он же, услышав сие, опечалился, потому что был очень богат. |
| 24Šen nähtyö Iisussa šano: «Vaikie on niijen, kellä on äijän hyvysie, piäššä Jumalan Valtakuntah. | 24Иисус, видя, что он опечалился, сказал: как трудно имеющим богатство войти в Царствие Божие! |
| 25Helpompi on verbl'udan männä nieklanšilmäštä läpi kuin pohatan piäššä Jumalan Valtakuntah.» | 25ибо удобнее верблюду пройти сквозь игольные уши, нежели богатому войти в Царствие Божие. |
| 26«Kenpä šilloin voit pelaštuo?» kyšyttih kuuntelijat. | 26Слышавшие сие сказали: кто же может спастись? |
| 27Iisussa vaštasi: «Mitä ihmiset ei voija, šen Jumala voit». | 27Но Он сказал: невозможное человекам возможно Богу. |
| 28Šiitä Petri šano: «A miteinpäš myö? Myö jättimä kaiken, mitä meilä oli, ta läksimä Šiun kera.» | 28Петр же сказал: вот, мы оставили все и последовали за Тобою. |
| 29Iisussa šano heilä: «Šanon teilä toven: jokahini, ken Jumalan Valtakunnan tähen jätti oman talon tahi vanhemmat, vellet tahi čikot, oman naisen tahi lapšet, | 29Он сказал им: истинно говорю вам: нет никого, кто оставил бы дом, или родителей, или братьев, или сестер, или жену, или детей для Царствия Божия, |
| 30še šuau jo täššä ajašša moninkertasen korvaukšen, a tulijašša ajašša ilmasenikusen elämän». | 30и не получил бы гораздо более в сие время, и в век будущий жизни вечной. |
| 31Iisussa kučču luokšeh kakšitoista opaššettavua ta šano heilä: «Myö matkuamma nyt Jerusalimih. Šielä stuaniutuu kaikki, mitä Jumalan viessintuojat on kirjutettu Ihmisen Pojašta. | 31Отозвав же двенадцать учеников Своих, сказал им: вот, мы восходим в Иерусалим, и совершится все, написанное через пророков о Сыне Человеческом, |
| 32Hänet annetah toisenvierosien käsih, Häntä nakretah, häväissäh ta šyletäh Hänellä piällä. | 32ибо предадут Его язычникам, и поругаются над Ним, и оскорбят Его, и оплюют Его, |
| 33Hyö ruoškitah Häntä ta tapetah Hänet. No a kolmantena päivänä Hiän noušou kuollehista.» | 33и будут бить, и убьют Его: и в третий день воскреснет. |
| 34Opaššettavat ei maltettu mitänä Iisussan pakinašta. Hänen šanojen merkityš oli heiltä peitetty, eikä hyö piäšty perillä, mitä Iisussa tarkotti näillä šanoilla. | 34Но они ничего из этого не поняли; слова сии были для них сокровенны, и они не разумели сказанного. |
| 35Konša Iisussa läheni Jerihonie, tien viereššä istu šokie ta kyšy miilostinua. | 35Когда же подходил Он к Иерихону, один слепой сидел у дороги, прося милостыни, |
| 36Kun šokie kuuli, jotta tiellä matkuau äijän väkie, hiän kyšy, mitä on tapahtumašša. | 36и, услышав, что мимо него проходит народ, спросил: что это такое? |
| 37Hänellä šanottih, jotta Iisussa Nasarettilaini oli mänöššä šiitä šivučči. | 37Ему сказали, что Иисус Назорей идет. |
| 38Šilloin hiän karjeutu: «Iisussa, Tuavitan Poika, armaha milma!» | 38Тогда он закричал: Иисус, Сын Давидов! помилуй меня. |
| 39Ieššä matkuajat vuajittih, jotta šokie ois iänettäh, ka hiän vielä lujempah karju: «Tuavitan Poika, armaha milma!» | 39Шедшие впереди заставляли его молчать; но он еще громче кричал: Сын Давидов! помилуй меня. |
| 40Iisussa pietty ta käški kulettua šokien luokšeh. Mieš tuli, ta Iisussa kyšy häneltä: | 40Иисус, остановившись, велел привести его к Себе: и, когда тот подошел к Нему, спросил его: |
| 41«Mitä šie tahot, jotta Mie šiula ruatasin?» Mieš vaštasi: «Hospoti, anna miun šilmih näkö». | 41чего ты хочешь от Меня? Он сказал: Господи! чтобы мне прозреть. |
| 42Šiih Iisussa šano: «Šie rupiet näkömäh. Šiun uško parenti šiut.» | 42Иисус сказал ему: прозри! вера твоя спасла тебя. |
| 43Šamašša šokie rupesi näkömäh ta Jumalua ylentyän läksi Iisussan matkah. Rahvašjoukko, kumpani näki tämän, kiitteli Jumalua. | 43И он тотчас прозрел и пошел за Ним, славя Бога; и весь народ, видя это, воздал хвалу Богу. |