Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаJEVANHELI LUKAN KIRJUTTAMANA | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ ЛУКИ |
Глава 20 | Глава 20 |
| 1Yhtenä päivänä Iisussa opašti jumalankojissa rahvašta ta šaneli heilä Hyvyä Viestie. Ylipapit ta sakonanopaštajat tultih Hänen luo rahvahan vanhimpien kera | 1В один из тех дней, когда Он учил народ в храме и благовествовал, приступили первосвященники и книжники со старейшинами, |
| 2ta kyšyttih: «Šano meilä, millä vallalla Šie tätä kaikkie ruat? Ken Šiula anto vallan?» | 2и сказали Ему: скажи нам, какою властью Ты это делаешь, или кто дал Тебе власть сию? |
| 3Iisussa vaštasi: «Mie niise tahon kyšyö teiltä. Šanokkua Miula, | 3Он сказал им в ответ: спрошу и Я вас об одном, и скажите Мне: |
| 4mistä Iivana šai vallan kaštua? Taivahaštako vain ihmisiltä?» | 4крещение Иоанново с небес было, или от человеков? |
| 5Hyö paistih keškenäh näin: «Kun šanonemma: ‘Taivahašta’, niin Hiän šanou: ‘Mintähpä šilloin että uškon Iivanua?’ | 5Они же, рассуждая между собою, говорили: если скажем: с небес, то скажет: почему же вы не поверили ему? |
| 6A kun šanonemma: ‘Ihmisiltä’, niin rahvaš kivittäy miät, šentäh kun hyö lujah ušotah, jotta Iivana oli Jumalan viessintuoja.» | 6а если скажем: от человеков, то весь народ побьет нас камнями, ибо он уверен, что Иоанн есть пророк. |
| 7Hyö vaššattih, jotta ei tiijetä šitä. | 7И отвечали: не знаем откуда. |
| 8Šiih Iisussa šano: «Ka niin Mie niise en šano teilä, millä vallalla Mie tätä kaikkie ruan». | 8Иисус сказал им: и Я не скажу вам, какою властью это делаю. |
| 9Iisussa rupesi tuaš pakajamah rahvahalla ta šano tämän peittopakinan:«Mieš issutti viinasatun, vuokrasi šen viinamarjan kašvattajilla, ta iče läksi pitäkši aikua vierahih maih. | 9И начал Он говорить к народу притчу сию: один человек насадил виноградник и отдал его виноградарям, и отлучился на долгое время; |
| 10Konša marjat kypšyttih, hiän työnsi paššarin viinasatun hoitajien luo, jotta ne annettais hänellä ošan marjoista. A nämäpä piekšettih paššari ta toimitettih pois tyhjin käsin. | 10и в свое время послал к виноградарям раба, чтобы они дали ему плодов из виноградника; но виноградари, прибив его, отослали ни с чем. |
| 11Šiitä isäntä työnsi toisen paššarin. Šitäki hyö lyötih, hävättih ta ajettih jälelläh tyhjin käsin. | 11Еще послал другого раба; но они и этого, прибив и обругав, отослали ни с чем. |
| 12Mieš työnsi vielä kolmannen paššarin. No tämäki hyö lyötih verih šuate ta ajettih poikeš. | 12И еще послал третьего; но они и того, изранив, выгнали. |
| 13‘Mitäpä mie nyt ruatasin?’ tuumaičči viinasatun isäntä. ‘Miepä työnnän šinne armahan poikani. Kun hyö nähäh hänet, niin ainaški häntä hyö kunnivoitetah.’ | 13Тогда сказал господин виноградника: что мне делать? Пошлю сына моего возлюбленного; может быть, увидев его, постыдятся. |
| 14Vain kun vuokruajat nähtih poika, hyö paistih keškenäh: ‘Tällä jiäy tuattoh kuoltuo viinasatu. Tappakka hänet, niin satu on miän.’ | 14Но виноградари, увидев его, рассуждали между собою, говоря: это наследник; пойдем, убьем его, и наследство его будет наше. |
| 15Hyö vejettih hänet satušta ta tapettih. – Mitäpä nyt satunisäntä ruatau vuokruajilla? | 15И, выведя его вон из виноградника, убили. Что же сделает с ними господин виноградника? |
| 16Hiän tulou ta tappau hiät, a viinasatun antau toisilla.»Kuulijat karjuttih: «Eijeh! Ei varmašti!» | 16Придет и погубит виноградарей тех, и отдаст виноградник другим. Слышавшие же это сказали: да не будет! |
| 17Iisussa kaččo heih ta kyšy: «Mitäpä šilloin merkiččöy tämä Pyhien Kirjutukšien kohta: – Kivi, mi ei rakentajilla kelvannun, on nyt rakennukšen piäkivi. | 17Но Он, взглянув на них, сказал: что значит сие написанное: камень, который отвергли строители, тот самый сделался главою угла? |
| 18Ken täh kiveh lankieu, še pahoin šattautuu, a kenen piällä tämä kivi kuatuu, šen še ličistäy.» | 18Всякий, кто упадет на тот камень, разобьется, а на кого он упадет, того раздавит. |
| 19Kun sakonanopaštajat ta ylipapit maltettih, jotta tämä peittopakina on heistä, hyö tahottih heti ottua Iisussa kiini, ka varattih rahvašta. | 19И искали в это время первосвященники и книжники, чтобы наложить на Него руки, но побоялись народа, ибо поняли, что о них сказал Он эту притчу. |
| 20Sakonanopaštajat ta ylipapit piettih Iisussua šilmällä. Hyö toimitettih Hänen luo tiijuštelijie, kumpaset luatiuvuttih jumalahisiksi. Nämä miehet reistattih šuaha Iisussa šanašta kiini, jotta šiitä antua Hänet muaherran käsih suutittavakši. | 20И, наблюдая за Ним, подослали лукавых людей, которые, притворившись благочестивыми, уловили бы Его в каком-либо слове, чтобы предать Его начальству и власти правителя. |
| 21Miehet kyšyttih Iisussalta:«Opaštaja, myö tiijämmä, jotta Šie pakajat ta opaššat oikein. Šie et kačo, ken on Šiun ieššä, vain oikein opaššat Jumalan tietä. | 21И они спросили Его: Учитель! мы знаем, что Ты правдиво говоришь и учишь и не смотришь на лице, но истинно пути Божию учишь; |
| 22Šano, onko oikein vain ei, jotta myö makšamma keisarilla veroja?» | 22позволительно ли нам давать подать кесарю, или нет? |
| 23Iisussa hokšasi hiän ounahuon ta šano heilä: «Mintäh työ kiušuatta Milma? | 23Он же, уразумев лукавство их, сказал им: что вы Меня искушаете? |
| 24Näyttäkkyä Miula dinarin raha. Kenen kuva ta kenen nimi šiinä on?» | 24Покажите Мне динарий: чье на нем изображение и надпись? Они отвечали: кесаревы. |
| 25Hyö vaššattih: «Keisarin». Šiih Iisussa šano: «Ka niin antakkua keisarilla še, mi keisarilla kuuluu, ta Jumalalla še, mi Jumalalla kuuluu». | 25Он сказал им: итак, отдавайте кесарево кесарю, а Божие Богу. |
| 26Hyö ei šuatu Iisussua šanoista kiini rahvašjoukon ieššä, vain kummekšittih Hänen vaštaušta, ta oltih iänettäh. | 26И не могли уловить Его в слове перед народом, и, удивившись ответу Его, замолчали. |
| 27Šiitä Iisussan luokši tuli saddukeita*a, kumpaset šanotah, jotta kuollehet ei noušša. Hyö kyšyttih Häneltä: | 27Тогда пришли некоторые из саддукеев, отвергающих воскресение, и спросили Его: |
| 28«Opaštaja, Moissei kirjutti meilä näin: ‘Kun mieš kuollou ta häneltä jiänöy naini, a lašta ei, niin hänen vellen pitäy ottua leški naisekšeh ta šuaha vainualla jälkiläini’. | 28Учитель! Моисей написал нам, что если у кого умрет брат, имевший жену, и умрет бездетным, то брат его должен взять его жену и восставить семя брату своему. |
| 29Oli šeiččemen velleštä. Vanhin akottu ta kuoli eikä häneltä jiänyn lašta. | 29Было семь братьев, первый, взяв жену, умер бездетным; |
| 30Šiitä toini otti lešen naisekšeh ta niise kuoli, | 30взял ту жену второй, и тот умер бездетным; |
| 31šen jälkeh kolmaš, ta kaikki šeiččemen vuorotellein. Kaikki hyö kuoltih, keltänä ei jiänyn lapšie. | 31взял ее третий; также и все семеро, и умерли, не оставив детей; |
| 32Viimesekši kuoli nainiki. | 32после всех умерла и жена; |
| 33Konša kuollehet nouššah, kenen naini hiän šilloin on? Hiänhän oli kaikkien šeiččemen naisena.» | 33итак, в воскресение которого из них будет она женою, ибо семеро имели ее женою? |
| 34Iisussa vaštasi heilä: «Täššä ajašša ihmiset akotutah ta männäh miehellä. | 34Иисус сказал им в ответ: чада века сего женятся и выходят замуж; |
| 35Ka tulijašša ajašša ne, kenet on kačottu kuollehista noušomiseh kelpuaviksi, ei enämpi akotuta eikä männä miehellä. | 35а сподобившиеся достигнуть того века и воскресения из мертвых ни женятся, ни замуж не выходят, |
| 36Hyö enämpi ei voija kuolla, šentäh kun ollah niin kuin anhelit. Hyö ollah Jumalan lapšie, Jumala kun on noššattan hiät kuollehista. | 36и умереть уже не могут, ибо они равны Ангелам и суть сыны Божии, будучи сынами воскресения. |
| 37Moissei niise tovistau, jotta kuollehet eleyvytäh. Pakinašša palajašta penšahašta hiän šanou, jotta Hospoti on Aprahamin Jumala, Issakan Jumala ta Juakon Jumala. | 37А что мертвые воскреснут, и Моисей показал при купине, когда назвал Господа Богом Авраама и Богом Исаака и Богом Иакова. |
| 38Ei Hiän ole kuollehien Jumala, vain elävien. Hänen ieššä kaikki ollah elävie, neki, ket jo kuoltih.» | 38Бог же не есть Бог мертвых, но живых, ибо у Него все живы. |
| 39Šiitä eryähät sakonanopaštajista šanottih: «Hyvin šanottu, Opaštaja». | 39На это некоторые из книжников сказали: Учитель! Ты хорошо сказал. |
| 40Tämän jälkeh enämpi kenkänä ei ruohtin kyšyö Häneltä mitänä. Šiitä Iisussa kyšy heiltä: | 40И уже не смели спрашивать Его ни о чем. Он же сказал им: |
| 41«Mintäh ihmiset šanotah, jotta Hristossa on Tuavitan poika? | 41как говорят, что Христос есть Сын Давидов, |
| 42Tuavittahan iče šanou Häntä Psalmien kirjašša omakši Hospotiksi: – Taivahaini Hospoti šano Miun Hospotilla: Issu Miun oikiella puolella, | 42а сам Давид говорит в книге псалмов: сказал Господь Господу моему: седи одесную Меня, |
| 43kuni Mie lyön muah Šiun viholliset, panen hiät Šiun jalkojen alla. | 43доколе положу врагов Твоих в подножие ног Твоих? |
| 44Täššä Tuavitta iče šanou Hristossua omakši Hospotiksi. Miteinpäš Hiän šilloin voit olla Tuavitan poika?» | 44Итак, Давид Господом называет Его; как же Он Сын ему? |
| 45Kaiken rahvahan kuullen Iisussa šano omilla opaššettavilla: | 45И когда слушал весь народ, Он сказал ученикам Своим: |
| 46«Varokkua sakonanopaštajie! Hyö mielelläh kävelläh pitissä sviitkoissa ta ollah hyvilläh, konša heitä tervehitäh linnan pihoilla. Sinagogašša hyö mielelläh issutah enšimmäisellä rivillä ta pruasniekkastolašša kunnivopaikoilla. | 46остерегайтесь книжников, которые любят ходить в длинных одеждах и любят приветствия в народных собраниях, председания в синагогах и предвозлежания на пиршествах, |
| 47Ka hyö še viijäh leškilöiltä talot ta moliuvutah pitälti vain šentäh, jotta ihmiset nähtäis. Šitä kovempi suutu hyö šuahah.» | 47которые поедают домы вдов и лицемерно долго молятся; они примут тем большее осуждение. |
*a 20:27 Saddukei kačo šelityštä Matv. 3:7.
Глава 20