Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаJEVANHELI LUKAN KIRJUTTAMANA | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ ЛУКИ |
Глава 24 | Глава 24 |
| 1Enšimmäisenä päivänä šuovatan jälkeh naiset jo aikaseh huomenekšella otettih hajuvoitiet, mit oli varuššettu, ta lähettih kalmalla. Hiän kera tuli eryähie toisieki naisie. | 1В первый же день недели, очень рано, неся приготовленные ароматы, пришли они ко гробу, и вместе с ними некоторые другие; |
| 2Hyö nähtih, jotta kalmakotisen šuulla pantu kivi oli vieretetty pois. | 2но нашли камень отваленным от гроба. |
| 3Naiset mäntih šiämeh, ka ei löyvetty Hospoti Iisussan Ruumista. | 3И, войдя, не нашли тела Господа Иисуса. |
| 4Kun hyö šitä ihmeteltih, hiän ieššä yhtäkkie šeiso kakši mieštä, kumpasien vuattiet oltih kirkkahan valkiet niin kuin päiväni. | 4Когда же недоумевали они о сем, вдруг предстали перед ними два мужа в одеждах блистающих. |
| 5Naiset pöläššyttih ta painettih piät. Miehet šanottih heilä: «Mintäh työ ečittä elävyä kuollehien joukošta? | 5И когда они были в страхе и наклонили лица свои к земле, сказали им: что вы ищете живого между мертвыми? |
| 6Ei Hiän ole tiälä, Hiän nousi kuollehista. Muistakkua, mitä Hiän pakasi teilä olleššah vielä Galileijašša. | 6Его нет здесь: Он воскрес; вспомните, как Он говорил вам, когда был еще в Галилее, |
| 7Hiän šano: ‘Näin käypi: Ihmisen Poika annetah riähkähisillä käsih ta nuaklitah ristih, ta kolmantena päivänä Hiän noušou kuollehista’.» | 7сказывая, что Сыну Человеческому надлежит быть предану в руки человеков грешников, и быть распяту, и в третий день воскреснуть. |
| 8Šilloin hyö muissettih, jotta niin Iisussa oli šanon. | 8И вспомнили они слова Его; |
| 9Kalmalta tultuo naiset vietih täštä viesti yhellätoista opaššettavalla ta kaikilla muilla. | 9и, возвратившись от гроба, возвестили всё это одиннадцати и всем прочим. |
| 10Ne naiset oltih Magdalan Muarie, Joanna ta Juakon muamo Muarie, ta vielä toisieki oli hiän kera. Hyö šanottih apostoliloilla kaiken tämän, | 10То были Магдалина Мария, и Иоанна, и Мария, мать Иакова, и другие с ними, которые сказали о сем Апостолам. |
| 11ka hiän mieleštä tämä oli ihan naisien kekšintyö, ta hyö ei ušottu. | 11И показались им слова их пустыми, и не поверили им. |
| 12Kumminki Petri läksi juokšomah kalmakotisen luo. Hiän kumartu kaččomah šiämeh, vain ei nähnyn muuta kuin kiärevuattiet. Šiitä hiän myöšty kotihih ičekšeh kummekšuon kaikkie tätä. | 12Но Петр, встав, побежал ко гробу и, наклонившись, увидел только пелены лежащие, и пошел назад, дивясь сам в себе происшедшему. |
| 13Šinä šamana päivänä kakši Iisussan opaššettavua matkasi Emmausih, še kylä on kymmenisen virššan piäššä Jerusalimista. | 13В тот же день двое из них шли в селение, отстоящее стадий на шестьдесят от Иерусалима, называемое Эммаус; |
| 14Matatešša hyö paistih kaikešta, mitä oli ollun. | 14и разговаривали между собою о всех сих событиях. |
| 15Kuni hyö šiinä paistih ta tuumaitih, Iisussa Iče tuli hiän luo ta aštu hiän kera. | 15И когда они разговаривали и рассуждали между собою, и Сам Иисус, приблизившись, пошел с ними. |
| 16Opaššettavilta niin kuin šilmät ois šokaistu, ta hyö ei tunnettu Häntä. | 16Но глаза их были удержаны, так что они не узнали Его. |
| 17Iisussa rupesi pakauttamah heitä: «Mistä työ pakajatta matatešša? Miksi oletta pahalla mielellä?» | 17Он же сказал им: о чем это вы, идя, рассуждаете между собою, и отчего вы печальны? |
| 18Yksi heistä, Kleopa nimeltäh, šano Iisussalla: «Šie onnakko olet koko Jerusalimissa ainut vierašmualaini, ken ei tiijä, mitä tiälä on ollun näinä päivinä?» | 18Один из них, именем Клеопа, сказал Ему в ответ: неужели Ты один из пришедших в Иерусалим не знаешь о происшедшем в нем в эти дни? |
| 19Iisussa kyšy: «A mitäpä on ollun?» Hyö vaššattih: «Ka še, mitä šattu Iisussa Nasarettilaisella. Hiän oli Jumalan viessintuoja, varma omissa šanoissah ta töissäh Jumalan ta kaiken rahvahan šilmissä. | 19И сказал им: о чем? Они сказали Ему: что было с Иисусом Назарянином, Который был пророк, сильный в деле и слове пред Богом и всем народом; |
| 20Miän ylipapit ta valtamiehet annettih Hänet kuolomah suutittavakši ta Hänet nuaklittih ristih. | 20как предали Его первосвященники и начальники наши для осуждения на смерть и распяли Его. |
| 21A myö toivoma, jotta Hiän ois še, ken piäštäy Israelin šen vihollisista. Nyt on kaiken lisäkši jo kolmaš päivä šiitä, kun kaikki tämä oli. | 21А мы надеялись было, что Он есть Тот, Который должен избавить Израиля; но со всем тем, уже третий день ныне, как это произошло. |
| 22Ta vielä eryähät miän naiset šuatih miät ihmettelömäh. Aikaseh huomenekšella hyö lähettih kalmalla. | 22Но и некоторые женщины из наших изумили нас: они были рано у гроба |
| 23Kun hyö ei löyvetty Iisussan Ruumista, myöššyttih ta šanottih, jotta heilä näyttäyvyttih anhelit, kumpaset šanottih, jotta Iisussa on elošša. | 23и не нашли тела Его и, придя, сказывали, что они видели и явление Ангелов, которые говорят, что Он жив. |
| 24Šiitä eryähät meistä lähettih kalmakotisen luo ta nähtih, jotta tosiehki kaikki on niin, mitein naiset šanottih. Iisussua hyö ei kuitenki nähty.» | 24И пошли некоторые из наших ко гробу и нашли так, как и женщины говорили, но Его не видели. |
| 25«Kylläpä teilä on vähän mieltä!» šano heilä Iisussa. «Noinko vaikie tiän on uškuo šitä, mitä Jumalan viessintuojat einuššettih? | 25Тогда Он сказал им: о, несмысленные и медлительные сердцем, чтобы веровать всему, что предсказывали пророки! |
| 26Eiköš Hristossan pitänki näin käršie ta šiitä piäššä taivahan kunnivoh?» | 26Не так ли надлежало пострадать Христу и войти в славу Свою? |
| 27Ta Hiän šelitti heilä, mitä Häneštä oli šanottu kaikissa Pyhissä Kirjutukšissa, alkuan Moissein ta kaikkien viessintuojien kirjoista. | 27И, начав от Моисея, из всех пророков изъяснял им сказанное о Нем во всем Писании. |
| 28Kun hyö tultih šen kylän luo, minne miehet oltih mänöššä, Iisussa oli lähtövinäh ielläh. | 28И приблизились они к тому селению, в которое шли; и Он показывал им вид, что хочет идти далее. |
| 29Hyö ruvettih pyrittämäh Häntä ta kiellettih yökši: «Jiä miän luo. Päivä on jo loppumašša, tulou ilta.» Niin Iisussa mäni taloh ta jäi hiän luo. | 29Но они удерживали Его, говоря: останься с нами, потому что день уже склонился к вечеру. И Он вошел и остался с ними. |
| 30Kun hyö issuttih stolašša, Hiän otti leivän, kiitti Jumalua, katkasi leivän ta anto heilä. | 30И когда Он возлежал с ними, то, взяв хлеб, благословил, преломил и подал им. |
| 31Šiitä hiän šilmät avauvuttih, ta hyö tunnettih Hänet. Ka šamašša Hiän muuttu näkymättömäkši. | 31Тогда открылись у них глаза, и они узнали Его. Но Он стал невидим для них. |
| 32Hyö paistih keškenäh: «Ilmainkoš miän šytän hyppi, kun Hiän tiellä pakasi miän kera ta šelitti meilä Pyhie Kirjutukšie». | 32И они сказали друг другу: не горело ли в нас сердце наше, когда Он говорил нам на дороге и когда изъяснял нам Писание? |
| 33Šamašša hyö nouštih ta myöššyttih Jerusalimih. Šielä hyö löyvettih yksitoista opaššettavua, ta hiän kera oli muitaki šiih joukkoh kuulujie. | 33И, встав в тот же час, возвратились в Иерусалим и нашли вместе одиннадцать Апостолов и бывших с ними, |
| 34Ne šanottih tulijilla: «Hospoti tosiehki nousi kuollehista. Hiän näyttäyty Simonilla.» | 34которые говорили, что Господь истинно воскрес и явился Симону. |
| 35Šiitä ne kakši niise šanottih, mitä tapahtu matalla ta mitein hyö tunnettih Iisussa, kun Hiän katkasi leivän. | 35И они рассказывали о происшедшем на пути, и как Он был узнан ими в преломлении хлеба. |
| 36Hyö vielä ei keritty lopettua pakinua – ka Iče Iisussa šeisou hiän kešeššä ta šanou heilä: «Rauha teilä!» | 36Когда они говорили о сем, Сам Иисус стал посреди них и сказал им: мир вам. |
| 37Hyö pöläššyttih šiämettömiksi, šentäh kun smietittih, jotta nähäh kuutessiutuja. | 37Они, смутившись и испугавшись, подумали, что видят духа. |
| 38«Mitäpä työ niin pöläštyjä?» kyšy heiltä Iisussa. «Mintäh šemmoset mielet tullah teilä piäh? | 38Но Он сказал им: что смущаетесь, и для чего такие мысли входят в сердца ваши? |
| 39Kaččokkua Miun jalkoja ta käsie: Mie še täššä olen. Kuotelkua Milma ta kaččokkua. Ei kuutessiutujalla ole lihua eikä luita, niin kuin niättä, Miula on.» | 39Посмотрите на руки Мои и на ноги Мои; это Я Сам; осяжите Меня и рассмотрите; ибо дух плоти и костей не имеет, как видите у Меня. |
| 40Näin Hiän pakasi ta näytti heilä kiät ta jalat. | 40И, сказав это, показал им руки и ноги. |
| 41Ihaššukšissa hyö ei voitu uškuo, aina vain ihmeteltih. Šiitä Iisussa kyšy heiltä: «Onko teilä tiälä mitä šyötävyä?» | 41Когда же они от радости еще не верили и дивились, Он сказал им: есть ли у вас здесь какая пища? |
| 42Hyö annettih Hänellä palani paissettuo kalua ta mettä. | 42Они подали Ему часть печеной рыбы и сотового меда. |
| 43Hiän otti ne ta šöi heijän nähen. | 43И, взяв, ел пред ними. |
| 44Iisussa šano heilä: «Tätä Mie tarkotin, konša olin vielä tiän kera ta pakasin teilä. Kaiken šen piti stuaniutuo, mitä Miušta on kirjutettu Moissein Sakonašša, Jumalan viessintuojien kirjoissa ta Psalmiloissa.» | 44И сказал им: вот то, о чем Я вам говорил, еще быв с вами, что надлежит исполниться всему, написанному о Мне в законе Моисеевом и в пророках и псалмах. |
| 45Šiitä Hiän avasi heijän mielet malttamah Pyhie Kirjutukšie. | 45Тогда отверз им ум к уразумению Писаний. |
| 46Hiän šano: «Kirjutukšissa on šanottu näin: Hristossan piti käršie ta kolmantena päivänä noušša kuollehista. | 46И сказал им: так написано, и так надлежало пострадать Христу, и воскреснуть из мертвых в третий день, |
| 47Ta kaikkie rahvahie, Jerusalimista alkuan, pitäy Hänen nimeššä kuččuo jättämäh riähät ta kiäntymäh Jumalan puoleh, ta niin hyö šuahah proškenja. | 47и проповедану быть во имя Его покаянию и прощению грехов во всех народах, начиная с Иерусалима. |
| 48Työ oletta nähnyn kaiken tämän ta teijän pitäy šanella šiitä ihmisillä. | 48Вы же свидетели сему. |
| 49Mie työnnän teilä Šen, min Tuattoni lupasi. A työ jiäkyä täh linnah, kuni teilä ei anneta voimua ylähyätä.» | 49И Я пошлю обетование Отца Моего на вас; вы же оставайтесь в городе Иерусалиме, доколе не облечетесь силою свыше. |
| 50Iisussa vei opaššettavat pois linnašta Vifanijan lähellä olijah paikkah. Šielä Hiän nošti käteh ta plahoslovi hiät. | 50И вывел их вон из города до Вифании и, подняв руки Свои, благословил их. |
| 51Plahosloviessa heitä Hiän rupesi loittonomah heistä, ta Hänet otettih taivahah. | 51И, когда благословлял их, стал отдаляться от них и возноситься на небо. |
| 52Opaššettavat kumarrettih Hänellä muah šuate ta šuuren ilon vallašša myöššyttih Jerusalimih. | 52Они поклонились Ему и возвратились в Иерусалим с великою радостью. |
| 53Šielä hyö oltih koko aika jumalankojissa ta ylennettih ta kiitettih Jumalua. Amin. | 53И пребывали всегда в храме, прославляя и благословляя Бога. Аминь. |
Глава 24