Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
1 Израиль шотышто Господьын пророк шомакше, тудо Малахий гоч каласыме лийын.
2 «Мый тендам йӧратем, – ойла Господь.
А те ойледа: ”Мо дене Тый мемнам йӧратыметым ончыктет?”
Исав Иаковын изаже огыл мо? – ойла Господь. –
Но Мый Иаковым йӧратенам,
3 а Исавым ужмем шуын огыл.
Мый тудын курыклажым пустаҥденам,
илыме вержым ир мландысе тулпире-влаклан пуэнам».
4 Каласа гын Едом:*а «Ме шалатыме улына,
но шалатымым угыч нӧлталына»,
тидлан Господь Саваоф тыге вашешта:
«Нуно чоҥат гынат, Мый шалатем».
Едомым «осалым ыштыше кундем» манын лӱмдат,
Господь тиде калыклан курымешлан шыдешкен маныт.
5 Тидым те шке ужыда да каласеда:
«Израиль деч ӧрдыжтат Господь кӱдыратле!»
6 «Эрге шке ачажым, а тарзе шке озажым шотла.
Мый Ача улам гын, кушто Мыйым пагалымаш?
Мый Оза улам гын, кушто Мыйым шотлымаш?»
Тидым тыланда, иерей-влак, Господь Саваоф ойла,
Тудо, Кӧн лӱмжын чапшым те волтеда.
«Мо дене лӱметын чапшым волтена?» – те йодыда.
7 «Те жертвенникышкем надырлан йӧрдымым кондеда
да ойледа: ”Мо дене Тыйын чапетым волтена?”
Господьын ӱстелже пагалымашым ок шого манын шонымыда дене.
8 Кунам надырлан сокыр вольыкым кондеда,
тиде осал паша огыл мо?
Кунам окшакым але черлым кондеда,
тиде осал паша огыл мо?
Наҥгаен ончо тидым шке кундемтӧратлан,
тудо тыйым мокталта мо,
тый декет поро кумылан лиеш мо? –
ойла Господь Саваоф. –
9 Тугеже сӧрвален йодса-ян Юмым: ”Мемнан деке поро лий”.
Но тыгай надырым кондымыда деч вара
Тудо тендан деке поро лиеш мо? –
ойла Господь Саваоф. –
10 Лучо тендан кокла гыч иктаж-кӧ
храм омса-влакым петырыже ыле –
тек Мыйын жертвенникыштем тулым арам огыт йӱлалте!
Мыйын тендан деке поро кумылем уке, – ойла Господь Саваоф, –
надырда-влак Мылам огыт келше.
11 Эрвел гыч касвел марте илыше калык-влак коклаште
Мыйын лӱмем кӱдыратле лиеш,
чыла вере Мыйын лӱмемлан
ладын ден ару надырым кондаш тӱҥалыт.
Вет калык-влак коклаште Мыйын лӱмем кӱдыратле лиеш, –
ойла Господь Саваоф. –
12 А те тудым тыге ойлымыда дене шӱктареда:
”Господьын ӱстелжым шакшылыме,
тусо кочкыш пагалымашым ок шого”.
13 Эше ойледа: ”Тиде паша улныктара!”
да тудым кӱлдымылан шотледа, – ойла Господь Саваоф. –
Шолыштмо, окшак да черле вольыкым кондеда,
тыгайым надыр шотеш пуэда!
Тендан деч Мый тудым налам мо? – ойла Господь. –
14 Каргыме улеш ондалыше еҥ –
кӱтӱштыжӧ сай узо вольык уло гынат,
сӧрымашым пуымеке,
тудо Господьлан надыр шотеш экшыкан вольыкым конда.
Вет Мый кӱдыратле Кугыжа улам, – ойла Господь Саваоф, –
калык-влак Мыйын лӱмем деч лӱдыт!
*а 1:4 Едом – Исавын тукымжо.