Библия
Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом
PSALMOIDEN KIRJ
105 Psalm
Alliluija!1Ülenzoitkat Ižandad!
Hän om hüvä, hänen armod oma igän.
2Ken voib sanoil sanuda Ižandan sured radod,
ken voib ülenzoitta händast täudel vägel?
3Ozavad oma ned, ked eläba todel,
ked tegeba kaiken oikti.
4Ižand, sinä oled hüvä ičeiž rahvahale,
mušta mindai-ki, tule minei-ki abuhu,
5miše voižin nägištada sinun valitud mehiden ozan,
miše voižin olda hüviš meliš,
muga kut om sinun rahvaz,
da kitta sindai ühtes sinun mehidenke.
6Mö meiden tatoidenke tegim grähkid,
mänim käsköid vaste, olim jumalatomad.
7Konz meiden tatad oliba Egiptas,
hö ei el’gendanugoi sinun čudtegoid,
ei muštnugoi sinun äjid armoid,
a libuiba sindai vaste merenno, Rogomerenno.
8No Ižand päzuti heid ičeze nimes,
miše ozutada ičeze sur’ vägi.
9Hän käski Rogomert kuida, i se kuivi.
Hän vei heid pohjatomid süvüzidme kuti kuivadme madme.
10Hän päzuti heid vihanikoiden käzišpäi,
pästi heid valdale vihankandajiden valdaspäi.
11Veded katoiba heiden vihanikoid,
heišpäi ei jänd ni üht.
12Sid’ tatad uskoškanziba hänen sanaha,
pajataškanziba hänele kitändpajoid.
13No hö unohtiba teravas hänen radod,
ei varastanugoi hänen nevondad.
14Hö tegihe ažlakoikš letemas,
kodviba tühjas mas Jumalan mel’t.
15Hän andoi heile, midä hö pakičiba,
no oigenzi heiden päle pahan kibun.
16Hö kadehtiba eländsijas Moisejad
da Aaronad, Ižandan pühäd.
17Ka sid’ ma avaižihe i lainzi Dafanan,
katoi Avironan kogon.
18Lämoi lemgahti eländsijan keskel,
se polti jumalatomid.
19Hö tegiba vazan Horivan mägen jurele
da kumarzihe valetud kuvale.
20Hö vajehtiba heiden hoštajan Ižandan
heinsöjan härgän kuvaha.
21Hö unohtiba Jumalan, ičeze Päzutajan,
kudamb tegi Egiptas surid tegoid,
22čudradoid Haman mas,
pöl’gästoitajid – Rogomerel.
23Sikš Ižand tahtoi tehta heile lopun,
no Moisei, hänen valitud, tuli hänen edehe,
miše tüništoitta hänen vihad,
i pakiči jätta heid eloho.
24Hö alenzoitiba sulad mad,
ei usknugoi Ižandan sanaha.
25Hö buraižiba ičeze kangazpertižiš,
ei kundelnugoi Ižandan än’t.
26Sikš Ižand libuti ičeze käden,
miše lopta heid sigä, tühjas letemas,
27miše lopta heid
i segoitada heiden lapsid mirun rahvahiden keskhe.
28Hö zavodiba služida Vaal-Fegorale
i söiba hengitomile todud žertvoid.
29Hö käregzoitiba Jumalad ičeze tegoil,
i sikš paha kibu iški heid.
30No libui Finees, tegi sudan,
i kibu lopihe.
31Se lugetihe hänele oiktaks tegoks
pol’vespäi pol’vehe, igän kaiken.
32Merivan vezidenno hö käregzoitiba Jumalad,
Moisejale putui nähta gor’ad heiden tagut,
33sikš ku hö veiba händast vihaze,
i hän tegi grähkid ičeze sanoil.
34Hö ei küksnugoi verhid rahvahid,
kudambid Ižand käski küksta,
35a segoitihe verhiže rahvahiže
da openzihe heiden tegoihe.
36Hö kumardelihe heiden jumalankuvile,
puttihe heiden verkoihe.
37Hö toiba ičeze poigid da tütrid besoile žertvaks.
38Hö valoiba väratont vert,
ičeze poigiden i tütriden vert,
konz todihe heid žertvaha Hanaanan man jumaloile,
i ma paganzoittihe heiden veres.
39Hö paganzoitiba ičtazoi ičeze radoil,
ku ei püžünugoi Jumalan uskondas.
40Sišpäi süttui Ižandan viha,
hän ei voind enambad tirpta ičeze rahvast.
41Hän andoi sen verhiden rahvahiden käzihe,
heiden vihanikad ižandoičeškanziba heid.
42Vihanikad ahtištiba heid,
heile pidi eläda vihanikoiden tahton mödhe.
43Äi kerdoid Ižand päzuti heid,
no hö käregzoitiba händast ičeze vastmelel,
vajuiba grähkihe völ-ki süvemba.
44No Ižand nägi heiden gor’an,
kuli heiden bedkidad.
45Hän mušti ičeze kožmusen heidenke,
žalleiči heid, ozuti heile äi armoid.
46Hän noustati eskai žalleičust nenil,
ked vägel vediba heid verhiže maihe.
47Päzuta meid, Sur’ Sünduižem, meiden Jumal,
kerada meid ühthe rahvahiden keskespäi!
Siloi mö ülenzoitaškam sinun pühäd nimed
i ilomelel kitäm sindai.
48Olgha ülenzoittud Ižand, Izrail’an Jumal,
igäks kaikeks!
I kaik rahvaz sanugaha: «Amin’! Alliluija!»
Глава 105
